ΚΙΝΑΛ: Επτά συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομία και την κοινωνία μέσα στην κρίση

Από την πρώτη στιγ­μή της εκ­δή­λω­σης της κρί­σης, έχου­με ανα­φερ­θεί στην ανά­γκη ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου και συ­νε­κτι­κού σχε­δί­ου για την αντι­με­τώ­πι­ση των συ­νε­πειών της. Τώρα και μετά. Για τις επι­χει­ρή­σεις, τους ερ­γα­ζο­μέ­νους, τους ανέρ­γους, τα νοι­κο­κυ­ριά.

Δεν τα λύ­νουν όλα οι αγο­ρές. Η πο­λι­τι­κή έχει τον πρώτο λόγο. Χρειά­ζε­ται ένα κρά­τος ορ­γα­νω­μέ­νο που εγ­γυά­ται τα κοι­νω­νι­κά αγαθά σε όλους τους πο­λί­τες.

Δεν είναι η ώρα να συ­ζη­τή­σου­με το γε­νι­κό­τε­ρο πρό­γραμ­μα ανόρ­θω­σης της οι­κο­νο­μί­ας και της κοι­νω­νί­ας, μετά την κρίση. Δεν έχου­με ακόμη μπρο­στά μας , όλο το εύρος των συ­νε­πειών της. Θα πρέ­πει να συ­νε­κτι­μή­σου­με την συμ­βο­λή της ΕΕ και τις απο­φά­σεις που θα ορι­στι­κο­ποι­η­θούν.

Το πρό­γραμ­μα ανόρ­θω­σης θα πρέ­πει να τύχει ευ­ρύ­τε­ρης κοι­νω­νι­κής συμ­φω­νί­ας. Να προ­κύ­ψει μέσα από διά­λο­γο με τα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα και τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους.

Δεν μη­δε­νί­ζου­με τα μέτρα που ήδη έχουν παρ­θεί. Πολλά από αυτά είναι και δικές μας προ­τά­σεις.

Όμως είναι απο­σπα­σμα­τι­κά και ανε­παρ­κή. Δεν κα­λύ­πτουν απο­τε­λε­σμα­τι­κά την έκτα­ση των προ­βλη­μά­των που δη­μιουρ­γού­νται. Δεν κα­λύ­πτουν ακόμη και ευαί­σθη­τες κα­τη­γο­ρί­ες πο­λι­τών όπως οι μα­κρο­χρό­νια άνερ­γοι. Και το χει­ρό­τε­ρο, συ­νο­δεύ­ο­νται από πα­ρεμ­βά­σεις που θι­γούν ερ­γα­ζο­μέ­νους στον ιδιω­τι­κό τομέα.

Τώρα είναι η ώρα να κρα­τή­σου­με όρ­θιες τις επι­χει­ρή­σεις, όρθια την κοι­νω­νία.
Γιατί αν κα­ταρ­ρεύ­σουν, το κό­στος της ανά­τα­ξης, θα είναι πολ­λα­πλά­σιο και η χρο­νι­κή διάρ­κεια της πολύ με­γα­λύ­τε­ρη. Αν πολ­λές επι­χει­ρή­σεις κλεί­σουν και η ανερ­γία πάρει επι­κίν­δυ­νες δια­στά­σεις, η ζημιά -οι­κο­νο­μι­κή αλλά και κοι­νω­νι­κή- θα είναι ανυ­πο­λό­γι­στη. Τότε δυ­στυ­χώς θα βρε­θού­με μπρο­στά σε νέα μνη­μό­νια.

Οι οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τες έχουν βέ­βαια όρια, δεν υπάρ­χουν «λε­φτό­δε­ντρα» αλλά είναι πια ση­μα­ντι­κά με­γα­λύ­τε­ρες. Γιατί :

•Οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί στό­χοι και τα πλε­ο­νά­σμα­τα ,δεν ισχύ­ουν για το 2020.

•Συμ­με­τέ­χου­με λόγω της κρί­σης στο QE και μπο­ρού­με να εξα­σφα­λί­σου­με πρό­σθε­τη ρευ­στό­τη­τα.

•Η ΕΕ ,η Ευ­ρω­παϊ­κή Τρά­πε­ζα Επεν­δύ­σε­ων, το ΕΣΠΑ, δί­νουν ήδη επι­πλέ­ον ποσά για εγ­γυ­ή­σεις και πρό­σθε­τα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία ,που πρέ­πει επι­τέ­λους να αξιο­ποι­η­θούν .

•Όσον αφορά το πε­ρι­βό­η­το από­θε­μα (το λε­γό­με­νο μα­ξι­λά­ρι και για το μέρος που προ­έρ­χε­ται από την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση),για το οποίο γί­νε­ται πολύ συ­ζή­τη­ση, πι­στεύ­ου­με ότι αυτό θα πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θεί στο γε­νι­κό­τε­ρο πρό­γραμ­μα ανόρ­θω­σης. Είναι λάθος η συ­ζή­τη­ση να γί­νε­ται τώρα.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω οι επτά (7)συ­γκε­κρι­μέ­νες και από­λυ­τα στο­χευ­μέ­νες προ­τά­σεις για επι­χει­ρή­σεις και αν­θρώ­πους που δο­κι­μά­ζο­νται επι­βάλ­λε­ται να υλο­ποι­η­θούν:

1. Πρό­γραμ­μα τό­νω­σης της ρευ­στό­τη­τας και ει­δι­κά για τις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις.

Με εγ­γυ­η­μέ­να από το κρά­τος δά­νεια και επι­δο­τή­σεις.

Οι σχε­τι­κές Κυ­βερ­νη­τι­κές εξαγ­γε­λί­ες ύψους 1% του ΑΕΠ ( παρά τη μό­χλευ­ση ) ,δεν αρ­κούν.

Οι άλλες χώρες της Ε.Ε. εξαγ­γέλ­λουν ήδη ανά­λο­γα προ­γράμ­μα­τα που φτά­νουν και το 20% του ΑΕΠ.

2.Για τους αγρό­τες.

Η εξαγ­γε­λία για πρό­γραμ­μα στή­ρι­ξης 150 εκ. ευρώ είναι στα­γό­να στον ωκε­α­νό.

Χρειά­ζο­νται ου­σια­στι­κά μέτρα στή­ρι­ξης των αγρο­τών και της πρω­το­γε­νούς πα­ρα­γω­γής μέσα στην κρίση. Με ενιαία αντί­λη­ψη για την δια­δι­κα­σία πα­ρα­γω­γής -με­τα­ποί­η­σης -εμπο­ρί­ας. Με τό­νω­ση της ρευ­στό­τη­τας και ανα­στο­λή πλη­ρω­μής οφει­λών.

Με Έντα­ξη στα προ­στα­τευ­τι­κά μέτρα όλων των ΚΑΔ που αντι­στοι­χούν στον πρω­το­γε­νή τομέα.

Είναι ση­μα­ντι­κό να αγο­ρα­στούν από το κρά­τος προ­ϊ­ό­ντα απευ­θεί­ας από τους πα­ρα­γω­γούς και να δια­τε­θούν στους οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μους, σε αν­θρώ­πους που δεν έχουν τα απα­ραί­τη­τα για να ζή­σουν.

3.Για τις επι­χει­ρή­σεις και τους ερ­γα­ζό­με­νους του του­ρι­σμού

Πρό­γραμ­μα τό­νω­σης της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του πιο κρί­σι­μου κλά­δου της οι­κο­νο­μί­ας μας. Με φο­ρο­λο­γι­κές πα­ρεμ­βά­σεις (μεί­ω­ση ΦΠΑ στην εστί­α­ση και του φόρου στη δια­μο­νή)και επι­δό­τη­ση ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών.

Και δρα­στι­κή μεί­ω­ση των εν­σή­μων που απαι­τού­νται για την χο­ρή­γη­ση στους ερ­γα­ζό­με­νους του κλά­δου, του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες.

4.Καμία συ­ζή­τη­ση για πε­ρι­κο­πές μι­σθών και συ­ντά­ξε­ων. Το μάρ­μα­ρο της κρί­σης δεν μπο­ρεί να πλη­ρώ­σουν πάλι οι ερ­γα­ζό­με­νοι.

Το ει­δι­κό επί­δο­μα να κα­λύ­ψει όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους ερ­γα­ζο­μέ­νους που θί­γο­νται. Για όλο το διά­στη­μα των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων.

Να κα­ταρ­γη­θεί ορι­στι­κά με τρο­πο­λο­γία, το άρθρο 9 της ΠΝΠ που ευ­νο­εί την ερ­γο­δο­τι­κή ασυ­δο­σία και προ­βλέ­πει μεί­ω­ση των μι­σθών κατά 50%.Δεν αρκεί η υπουρ­γι­κή από­φα­ση.

5.Να κα­λυ­φθούν με το επί­δο­μα ανερ­γί­ας όλοι οι άνερ­γοι και οι μα­κρο­χρό­νια άνερ­γοι, που δεν το παίρ­νουν και για όλη τη διάρ­κεια της κρί­σης.

Δεν επι­τρέ­πε­ται μέσα στην κρίση να υπάρ­χουν πο­λί­τες που εγκα­τα­λεί­πο­νται, χωρίς τα στοι­χειώ­δη για να ζή­σουν. Κά­λυ­ψη και των συ­ντα­ξιού­χων, των οποί­ων η έκ­δο­ση της σύ­ντα­ξης κα­θυ­στε­ρεί.
Και των ερ­γα­ζό­με­νων στον του­ρι­σμό με ελα­στι­κές σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας που έχουν μεί­νει εκτός.

6.Πα­ρά­τα­ση της απα­γό­ρευ­σης πλει­στη­ρια­σμών Α κα­τοι­κί­ας, όχι άλλη κα­θυ­στέ­ρη­ση.

Τα όσα ψελ­λί­ζουν οι αρ­μό­διοι Υπουρ­γοί απο­τε­λούν πρό­κλη­ση για την κοι­νω­νία και ιδίως για τους ασθε­νέ­στε­ρους μέσα στην κρίση.

7.Έντα­ξη των υγειο­νο­μι­κών στα βαρέα και αν­θυ­γιει­νά με βάση την πρό­τα­σή μας, αυτή είναι η έμπρα­κτη ανα­γνώ­ρι­ση της προ­σφο­ράς τους.

Χο­ρή­γη­ση του επι­δό­μα­τος Πάσχα σε αστυ­νο­μι­κούς, στε­λέ­χη των ενό­πλων δυ­νά­με­ων και σε όσους δί­νουν τη μάχη στην πρώτη γραμ­μή.