Ανατριχιαστικές οι λεπτομέρειες της δολοφονίας της Αμερικανίδας βιολόγου

Στη συνέ­χεια, τη χτύπησε δύο φορές με το αυτο­κί­νητό για να την ακι­νη­το­ποι­ή­σει κι έπειτα, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του, έχοντας χάσει τις αισθή­σεις της, την τοπο­θέ­τησε στο πορ­τμπα­γκάζ και τη μετέ­φερε στο φρεάτιο εξα­ε­ρι­σμού του πολε­μι­κού κατα­φυ­γίου, όπου την απέρ­ριψε, αφού προη­γου­μέ­νως τη βίασε.

Στο τέλος επα­να­το­πο­θέ­τησε στο στόμιο παλέτα που προ­ϋ­πήρχε και κατευ­θύν­θηκε σε παρα­κεί­μενο νεκρο­τα­φείο, όπου καθά­ρισε επι­με­λώς το πορ­τμπα­γκάζ του αυτο­κι­νή­του για να εξα­φα­νί­σει τυχόν ίχνη και πει­στή­ρια.

Σύμφωνα με τον γενικό περι­φε­ρεια­κός αστυ­νο­μι­κός διευ­θυ­ντής Κρήτης, υπο­στρά­τηγο Κων­στα­ντίνο Λαγου­δάκη, υπήρχαν σημάδια βίαιης πράξης και σεξουα­λι­κής επί­θε­σης, ενώ κοντά στο σημείο που βρέθηκε η σορός της άτυχης 60χρονης βρέ­θη­καν ίχνη από ρόδα αυτο­κι­νή­του.

Το γεγονός αυτό, σε συν­δυα­σμό με τη θέση της σορού συνη­γο­ρούσε στη βάσιμη εκδοχή ότι η Αμε­ρι­κα­νίδα βιο­λό­γος μετα­φέρ­θηκε στο σημείο αυτό.

Εξε­τα­ζό­με­νος, ο 27χρονος περιέ­πεσε σε αντι­φά­σεις και υπό το βάρος των στοι­χείων ομο­λό­γησε την πράξη του.

Ο 27χρονος με την εις βάρος του δικο­γρα­φία θα οδη­γη­θεί στον εισαγ­γε­λέα Χανίων, ενώ το αυτο­κί­νητο με το οποίο χτύπησε και μετέ­φερε την άτυχη γυναίκα θα απο­στα­λεί σήμερα για εξέταση στη Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών στην Αθήνα. Σύμφωνα με την Αστυ­νο­μία, στην υπόθεση από τα μέχρι και τώρα στοι­χεία δεν εμπλέ­κε­ται και άλλο πρόσωπο.

Η Σούζαν Ίτον συμ­με­τείχε σε επι­στη­μο­νικό συνέ­δριο στην Ορθό­δοξο Ακα­δη­μία Κρήτης, το οποίο είχε ξεκι­νή­σει την 1η Ιουλίου και ολο­κλη­ρώ­θηκε στις 5 Ιουλίου, όμως μετά το μεση­με­ριανό γεύμα της 2ας Ιουλίου τα ιχνης της χάθηκαν.

Η 60χρονη εντο­πί­στηκε νεκρή στις 8 Ιουλίου, από ερα­σι­τέ­χνες εξε­ρευ­νη­τές σπη­λαίων, σε εγκα­τα­λε­λειμ­μένο πολε­μικό κατα­φύ­γιο του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου, σε αγρο­τική περιοχή στο Ξαμου­δο­χώρι Πλα­τα­νιά Χανίων

Πρό­κει­ται για κατα­φύ­γιο που είχε φτια­χτεί την περίοδο της Κατοχής ως αποθήκη πυρο­μα­χι­κών και πολυ­βο­λείο από ντό­πιους κατοί­κους με κατα­να­γκα­στική εργασία στην οποία τους υπο­χρέ­ω­σαν οι Γερ­μα­νοί κατα­κτη­τές.