Εξαίρεση από «χτίσιμο» αφορολογήτου για ετήσιο εισόδημα έως 6.000 ευρώ

Εξαι­ρού­νται από την υπο­χρέ­ωση χρήσης ηλε­κτρο­νι­κών μέσων πλη­ρω­μής (χρε­ω­στι­κών και πιστω­τι­κών καρτών) για το χτίσιμο του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου οι φορο­λο­γού­με­νοι των οποίων τα εισο­δή­ματα δεν ξεπερ­νούν τις 6.000 ευρώ ετησίως. Ωστόσο, παρα­μέ­νει η υπο­χρέ­ωση να ζητούν και να απο­θη­κεύ­ουν τις απο­δεί­ξεις σε φυσική μορφή, εφόσον αυτές ζητη­θούν από τις φορο­λο­γι­κές αρχές.

Στην απόφαση που υπέ­γραψε η υφυ­πουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Κατε­ρίνα Παπα­νά­τσιου προ­στί­θε­νται ακόμα δύο κατη­γο­ρίες στους φορο­λο­γου­μέ­νους που εξαι­ρού­νται από την υπο­χρέ­ωση χρήσης ηλε­κτρο­νι­κών μέσων πλη­ρω­μής για το χτίσιμο του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου.

Ειδι­κό­τερα εξαι­ρού­νται:

• Πολίτες των οποίων το ετήσιο πραγ­μα­τικό εισό­δημα δεν υπερ­βαί­νει το ποσό των 6.000 ευρώ και το ετήσιο τεκ­μαρτό τους εισό­δημα δεν υπερ­βαί­νει τις 9.500 ευρώ, στους οποίους συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και οι περι­στα­σιακά απα­σχο­λού­με­νοι.

• Υπήκοοι τρίτων χωρών που αιτού­νται ή/και λαμ­βά­νουν διεθνή προ­στα­σία από την Υπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες και την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή.

Σημειώ­νε­ται ότι οι μισθω­τοί και οι συντα­ξιού­χοι θα πρέπει να δηλώ­σουν στους κωδι­κούς 049-050 «Δαπάνη αγοράς αγαθών και παροχής υπη­ρε­σιών» τα χρη­μα­τικά ποσά των δαπανών για αγορές αγαθών και παροχή υπη­ρε­σιών για τη δια­τή­ρηση της μείωσης φόρου των 1.900-2.100 ευρώ, η οποία ισο­δυ­να­μεί με αφο­ρο­λό­γητο όριο 8.636-9.545 ευρώ. Το ελά­χι­στο συνο­λικό ποσό των δαπανών που κατο­χυ­ρώ­νουν την έκπτωση φόρου προσ­διο­ρί­ζε­ται ως ποσοστό επί του ατο­μι­κού –δηλω­θέ­ντος ή τεκ­μαρ­τού– φορο­λο­γη­τέου εισο­δή­μα­τος ως εξής:

• 10%, εφόσον το εισό­δημα αυτό ανέρ­χε­ται έως 10.000 ευρώ.

• 15% για εισό­δημα από 10.001 έως 30.000 ευρώ.

• 20% επί του υπερ­βάλ­λο­ντος ποσού εφόσον το εισό­δημα ξεπερνά τις 30.000 ευρώ.

Οι φορο­λο­γού­με­νοι που δεν έχουν καλύψει το εισό­δημά τους με το απαι­τού­μενο ποσό απο­δεί­ξεων θα πλη­ρώ­σουν έξτρα φόρο 22% στο ποσό που λείπει. Σε κάθε περί­πτωση κατά την οποία το τεκ­μαρτό εισό­δημα, δηλαδή αυτό που προ­κύ­πτει από την εφαρ­μογή των τεκ­μη­ρίων δια­βί­ω­σης και από­κτη­σης περιου­σια­κών στοι­χείων, είναι μεγα­λύ­τερο του δηλω­θέ­ντος και η επι­πλέον διαφορά δεν καλύ­πτε­ται από τον φορο­λο­γού­μενο, το ύψος της ετήσιας δαπάνης για αγορές αγαθών και λήψη υπη­ρε­σιών θα προσ­διο­ρί­ζε­ται ως ποσοστό επί του (υψη­λό­τε­ρου) τεκ­μαρ­τού και όχι επί του (χαμη­λό­τε­ρου) δηλω­θέ­ντος εισο­δή­μα­τος.

πηγή kathimerini.gr