«Οι νέες εργασιακές σχέσεις διαμορφώνουν ένα περιβάλλον αποσαθρωμένων δικαιωμάτων»

«Η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην κυβέρνηση πρέπει να έχει ουσιαστικό αντίκρισμα στο επίπεδο της ασκούμενης πολιτικής, σε σχέση με τη θέση των εργαζομένων αλλά και το μοντέλο εξόδου από την κρίση».
Αυτό δηλώνει με συνέντευξή του στη “δ”, με αφορμή τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις και την άρνηση της ΔΗΜΑΡ να ψηφίσει τα νέα εργασιακά μέτρα, ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του κόμματος κ. Γιάννης Καλαποδάκης.
“Με τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση, η ΔΗΜΑΡ, κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες και διαδραμάτισε εποικοδομητικό και σταθεροποιητικό ρόλο στο συνεργατικό κυβερνητικό σχήμα. Η συμβολή της δεν ήταν και δεν είναι ζήτημα αριθμητικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό”, δηλώνει ο κ. Καλαποδάκης.
Σε ερώτηση για τα νέα μέτρα ο κ. Καλαποδάκης δηλώνει πως είναι βαριά.
“Η συγκεκριμένη εκδοχή εργασιακών σχέσεων προωθεί ρυθμίσεις που διαμορφώνουν για τους εργαζόμενους ένα περιβάλλον αποσαθρωμένων δικαιωμάτων”, υπογραμμίζει.
Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στη κυβέρνηση, ο κ. Καλαποδάκης δηλώνει:
“Σεβόμαστε τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση και βάζουμε στην άκρη το πρόσκαιρο κομματικό συμφέρον. Δεν θέλουμε να ρηγματωθεί η κυβέρνηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον κοινό μας στόχο.Η στάση ευθύνης παραμένει συστατικό στοιχείο της συγκρότησης της ΔΗΜΑΡ και της πολιτικής της”.
Η συνέντευξη του γραμματέα της Νομαρχιακής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ κ. Γιάννη Καλαποδάκη, αναλυτικά:
• Πώς κρίνετε τα νέα μέτρα που κατατέθηκαν προς ψήφιση στη Βουλή και έγιναν η αιτία να διαφωνήσει έντονα η ΔΗΜΑΡ;
Με τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση, η ΔΗΜΑΡ, κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες και διαδραμάτισε εποικοδομητικό και σταθεροποιητικό ρόλο στο συνεργατικό κυβερνητικό σχήμα. Η συμβολή της δεν ήταν και δεν είναι ζήτημα αριθμητικό, αλλά βαθύτατα πολιτικό. Αναλάβαμε την ευθύνη για τη λήψη δημοσιονομικών μέτρων, γνωρίζοντας ότι συναντούν μεγάλες αντιδράσεις. Μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης εργαστήκαμε συστηματικά με την κατάθεση εναλλακτικών προτάσεων για να ενισχυθούν οι διαστάσεις της εξυγίανσης και του εξορθολογισμού και να υπάρξει η μικρότερη δυνατή επιβάρυνση σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.
• Δεν θεωρείτε πως τα μέτρα είναι βαριά, ιδίως για τους ασθενέστερους;
Τα δημοσιονομικά μέτρα, αναμφισβήτητα, είναι βαριά. Έχουμε πει βεβαίως ότι οι πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης πρέπει να τροποποιηθούν και έχουμε καταθέσει προτάσεις επ’ αυτού. Όπως επίσης ότι πρέπει να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, μη υπολογίζοντας αντιδράσεις, αντιστάσεις όσο και αρνήσεις για την ύπαρξη της όποιας μεταρρύθμισης.
Ενώ ολοκληρωνόταν η διαπραγμάτευση για το δημοσιονομικό πακέτο η τρόικα, χωρίς να λάβει υπόψη τη ρητώς διατυπωμένη διαφωνία της Δημοκρατικής Αριστεράς, επέλεξε να προωθήσει αιφνιδιαστικά και μάλιστα σε ακραία μορφή ρυθμίσεις για ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις.
Τα εργασιακά θέματα αποτελούν τον οδικό χάρτη για την εικόνα της χώρας μετά τη δημοσιονομική εξυγίανση. Η συγκεκριμένη εκδοχή εργασιακών σχέσεων προωθεί ρυθμίσεις που διαμορφώνουν για τους εργαζόμενους ένα περιβάλλον αποσαθρωμένων δικαιωμάτων. Η υποτίμηση που δείχνουν κάποιοι για τα ζητήματα, όπως το επίδομα γάμου και οι προσαυξήσεις από τις τριετίες, δείχνουν ότι δεν κατανοούν τη ζωή πολλών εργαζομένων που ζουν στα όρια ή κάτω από τα όρια της φτώχειας. Και βεβαίως πρωτίστως αναδεικνύουμε το θέμα της επεκτασιμότητας των συμβάσεων γιατί η κατάργησή τους θα απομειώσει περαιτέρω τους μισθούς και γενικότερα την αμοιβή εργασίας. Αυτές οι ρυθμίσεις, που δεν έχουν σχέση με τη δημοσιονομική προσαρμογή και τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, συγκροτούν – με την υποστήριξη τμήματος των εργοδοτικών δυνάμεων της χώρας – μια επιχείρηση πολιτικής-ιδεολογικής επιβολής ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου ανταγωνιστικότητας και εργασιακών σχέσεων.
• Μπορεί να ωφεληθεί η δημοσιονομική εξυγίανση από την υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων και τη μείωση των μισθών;
Η δημοσιονομική εξυγίανση δεν πρόκειται να ωφεληθεί από την υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων και τη μείωση των μισθών. Το αντίθετο μάλιστα.
Με τη διαφωνία μας εξ αρχής στα εργασιακά και τη μη ψήφιση του προγράμματος δεν αναζητούσαμε το «αριστερό αντίβαρο» στο πακέτο των μέτρων για τα δημοσιονομικά. Εκείνο που διεκδικούσαμε και διεκδικούμε είναι να μην αποδυναμωθούν ακόμα περισσότερο τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Η εξαίρεση των εργασιακών δεν θα δημιουργούσε πολιτική κρίση, εφόσον θα ψηφιζόταν το πακέτο μέτρων. Δεν θα έδειχνε ένα κράτος που λέει «δεν πληρώνω» και αθετεί τις υποχρεώσεις μου. Θα έδειχνε την απαίτηση ενός κράτους που αναλαμβάνει να υλοποιήσει ένα πολύ βαρύ πακέτο μέτρων με περικοπές συντάξεων, μισθών και επιδομάτων και ταυτόχρονα δεν δέχεται να υποβαθμίσει περαιτέρω τη ζωή των πολιτών και την προοπτική τους με την αποσάθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων, με τρόπο που σε αρκετά σημεία παραβιάζει το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
• Διατυπώθηκε πολλές φορές η υπόσχεση πως τα μέτρα αυτά θα είναι τα τελευταία. Θα συμβεί αυτό;
Τα μέτρα αυτά είναι τα τελευταία. Δεν μπορεί η κοινωνία και η οικονομία να αντέξει ξανά τέτοια μέτρα και πρέπει η κυβέρνηση να αποκλείσει κατηγορηματικά μια τέτοια προοπτική. Οι εταίροι και δανειστές μας πρέπει να αποδεχτούν ότι σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής μπορούν να υπάρξουν αλλαγές και να αποφασίσουν.
• Τι θα πρέπει να γίνει για να τονωθεί πραγματικά η οικονομία;
Να υπάρχει χρονική επιμήκυνση του προγράμματος και να αμβλυνθεί η εμπροσθοβαρής πρόβλεψη σε σχέση με τις περικοπές. Αυτό είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει ουσιαστικά η ρήτρα αντικατάστασης των επαχθών μέτρων στο βαθμό που θα έχουμε απόδοση εσόδων.Να υπάρχει αναπτυξιακή ενίσχυση μέσα από την άμεση αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, αλλά και με ειδικό πρόγραμμα αναπτυξιακών παρεμβάσεων και καταπολέμησης της ανεργίας με χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Αυτό είναι απαραίτητο ώστε να μειωθεί η αρνητική υφεσιακή επίπτωση της προβλεπόμενης μείωσης των δημοσίων δαπανών και να δημιουργηθούν εισοδήματα σε νέους τομείς και για νέους ανθρώπους. Μόνο έτσι μπορούν να γίνουν βήματα αναστροφής της καθοδικής πορείας.
• Θα συνεχίσει η ΔΗΜΑΡ να στηρίζει την κυβέρνηση και να παραμένει στο σχήμα μετά τη διαφωνία που σημειώθηκε;
Η συμμετοχή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην κυβέρνηση πρέπει να έχει ουσιαστικό αντίκρισμα στο επίπεδο της ασκούμενης πολιτικής, σε σχέση με τη θέση των εργαζομένων αλλά και το μοντέλο εξόδου από την κρίση. Εμείς πιστεύουμε πραγματικά ότι το ζητούμενο δεν είναι να εμφανίσουμε την εικόνα του κράτους που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιλογές της τρόικα. Το ζητούμενο είναι να αποδείξουμε ότι είμαστε υπεύθυνη χώρα, με γνώση και ευθύνη για το πρόγραμμα προσαρμογής, αλλά και την κοινωνική – πολιτική ισορροπία.
Υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη μέγιστη δυνατή συνολική λύση για το πρόβλημα χρέους της χώρας, με συγκεκριμένες προτάσεις και με συνέπεια. Θα συνεχίσουμε τη στήριξή μας για μια συνολική ρύθμιση με χρονική επιμήκυνση, ρήτρα αντικατάστασης, αναπτυξιακή ενίσχυση και μείωση της επιβάρυνσης του χρέους. Επιλέξαμε ήδη – και δεν το αναιρούμε – να υπάρξει κυβέρνηση, να μην δημιουργηθεί πολιτική αστάθεια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και να υπηρετήσουμε την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και στο ευρώ και όχι την επιστροφή στη δραχμή. Αυτή μας η επιλογή παραμένει. Και όποιος επιχειρεί να την συμψηφίσει με την σταθερή μας θέση να υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά δικαιώματα, κάνει τουλάχιστον λάθος.
Σεβόμαστε τη συμμετοχή μας στην κυβέρνηση και βάζουμε στην άκρη το πρόσκαιρο κομματικό συμφέρον. Δεν θέλουμε να ρηγματωθεί η κυβέρνηση με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον κοινό μας στόχο.
Η στάση ευθύνης παραμένει συστατικό στοιχείο της συγκρότησης της ΔΗΜΑΡ και της πολιτικής της.
• Μετά από τη ψήφιση των μέτρων θεωρείτε πως θα αρχίσει να μετρά αντίστροφα ο χρόνος για τη διεξαγωγή εκλογών;
Το τελευταίο που θα είχε ανάγκη η χώρα, είναι μια εκλογολογία. Έχει ανάγκη από υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις, που θα επιτύχουν αλλαγές στο συγκεκριμένο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής.Οι δηλώσεις στελεχών του ΔΝΤ αλλά και της ευρωπαϊκής τράπεζας που παραδέχονται ότι υποεκτιμούσαν τις επιπτώσεις της λιτότητας στην οικονομική ανάπτυξη, και η παραδοχή ότι το χρέος θα γίνει βιώσιμο μόνο μέσω ενός άλλου μίγματος πολιτικής, δείχνει ότι οι τροποποιήσεις στο πρόγραμμα είναι μια αδήριτη ανάγκη. Η λογική συνέχεια αυτών των διαπιστώσεων δεν μπορεί να είναι η κατηγορηματική άρνηση τροποποιήσεων του προγράμματος. Αντίθετα η στάση της τρόικα και των πολιτικών ηγετών στα εργασιακά δείχνει ότι αφενός επιδιώκεται να μην υπάρξει καμιά βασική αλλαγή στο πρόγραμμα προσαρμογής και αφετέρου υποτιμάται πλήρως η ανάγκη να υπάρξει η βασική κοινωνική συναίνεση στη δημοσιονομική εξυγίανση. Για την επίτευξη της απαραίτητης πολιτικής σταθερότητας οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα πρέπει να λάβουν υπόψη τις κοινωνικές και πολιτικές τάσεις στη χώρα και να διευκολύνουν τη διαμόρφωση μιας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας που θα στηρίζει τη δημοσιονομική προσαρμογή. Αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς παραχωρήσεις και αμοιβαίους συμβιβασμούς. Όσο διαρκεί το πρόγραμμα προσαρμογής δεν πρέπει να υποβαθμιστεί η λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών της χώρας.