Απόλλωνας Καλυθιών: Στα χαρακώματα

Έντονη ήταν η αντί­δραση του Απόλ­λωνα Καλυ­θιών στις δηλώ­σεις των Πανα­γιώτη Μαθιού και Φώτη Χατζη­βαλ­σάμη οι οποίοι ανα­κοί­νω­σαν την απο­χώ­ρηση τους από τον σύλλογο, αφή­νο­ντας αιχμές για τον προ­πο­νητή Κώστα Καμπούρη αλλά και μέλη του Δ.Σ.

Οι Καλυ­θε­νοί εξέ­δω­σαν ανα­κοί­νωση, περ­νώ­ντας στην αντε­πί­θεση, ανα­φέ­ρο­ντας ποια είναι η αλήθεια για τους δύο ποδο­σφαι­ρι­στές.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση:

Το Δ.Σ. του Απόλ­λωνα μετά από την σειρά ανα­κοι­νώ­σεων των δύο ποδο­σφαι­ρι­στών που ανήκουν στο δυνα­μικό του συλ­λό­γου μας (Πανα­γιώ­της Μαθιού και Φώτης Χατζη­βαλ­σά­μης ), μένουμε έκπλη­κτοι από τις δηλώ­σεις τους.

Σαν Δ.Σ. δεν είχαμε καμία πρόθεση να τοπο­θε­τη­θούμε δημόσια, αλλά για τον λόγο του αληθές και για τα σωστά συμπε­ρά­σματα στην όποια αντι­πα­ρά­θεση πρέπει να ακού­γε­ται και η άλλη πλευρά.

Για τα σαφή συμπε­ρά­σματα….εμείς από την πλευρά μας είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι να μιλή­σουμε και να παρου­σιά­σουμε την αλήθεια, έτσι όπως ακριβώς έχουν γίνει τα πράγ­ματα. Να ξεκα­θα­ρί­σουμε επίσης ότι θεω­ρού­σαμε πως οι μεταξύ μας σχέσεις, ήταν άριστες, κάτι το οποίο απο­δεί­χθηκε ανα­λη­θές, διότι οι απο­χω­ρή­σεις που έγιναν ή θα γίνουν για σοβαρά πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα και όχι για τον προ­πο­νητή τον οποίο στη­ρί­ζουμε και θα συνε­χί­σουμε να στη­ρί­ζουμε.

Όσον αφορά τον «κύριο» Χατζη­βαλ­σάμη, κατά την διάρ­κεια της προ­ε­τοι­μα­σίας δημιούρ­γησε αρκετά προ­βλή­ματα μεταξύ των συμπαι­κτών του διότι ήρθε σε αντι­πα­ρά­θεση πολ­λα­πλές φορές μαζί τους. Το ότι ανα­κοί­νωσε χωρίς να υπάρχει κάποια συνεν­νό­ηση με την διοί­κηση ότι θα φύγει για Αυστρα­λία σε 1 εβδο­μάδα μετά τον αγώνα της 4ης αγω­νι­στι­κής και το απο­κο­ρύ­φωμα στον αγώνα της 4ης αγω­νι­στι­κής με τον Α.Σ. Ρόδος, όπου κατά τη διάρ­κεια του αγώνα καθώς και με την λήξη, ήταν εκτός ελέγχου και κατα­λό­γιζε ευθύνες προς πάσα κατεύ­θυνση για λόγους που μόνο αυτός γνω­ρί­ζει.

Να θυμί­σουμε πως τις επό­με­νες ημέρες το συμ­βού­λιο είχε πάρει από τότε την απόφαση ο «κύριος» Χατζη­βαλ­σά­μης να τεθεί εκτός ομάδας, απόφαση η οποία έγινε γνωστή και στον ίδιο.

Τώρα για ποιό λόγο θέλησε ο ίδιος να βγει δημόσια σε σελίδα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης μετά από 2 μήνες και να δηλώσει πράγ­ματα τα οποία είναι ψευδή και τα κατα­δι­κά­ζουμε αμε­ρό­λη­πτα, το γνω­ρί­ζει μόνο ο ίδιος. Ακόμα δεν θα μπο­ρού­σαμε να παρα­λεί­ψουμε ότι στην ανα­κοί­νωσή του, ανέφερε κάποια ονόματα συμπαι­κτών του, οι οποίοι απο­χώ­ρη­σαν από τον σύλλογο για καθαρά πει­θαρ­χι­κούς λόγους. Πλην βέβαια του Ιωακείμ Καλαϊ­τζίδη ο οποίος απο­χώ­ρησε για προ­σω­πι­κούς λόγους και για όσο αγω­νί­στηκε με την φανέλα του Απόλ­λωνα ήταν υπό­δειγμα ποδο­σφαι­ρι­στή και τον ευχα­ρι­στούμε για την προ­σφορά του.

Ένα από τα χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα είναι και ο πρώην παίκτης της ομάδος μας Νίκος Κολο­κο­τρώ­νης. Ο συγκε­κρι­μέ­νος υπέπεσε σε συνεχή πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα τόσο αγω­νι­στικά όσο και εξω­α­γω­νι­στικά, από την περίοδο της καλο­και­ρι­νής προ­ε­τοι­μα­σίας. Γι’ αυτό τον λόγο λύθηκε «πρόωρα» η συνερ­γα­σία μαζί του.

Ακόμα θα θέλαμε να ανα­φερ­θούμε στον κ. Μαθιό ο οποίος πριν από μερικές ημέρες έκανε κάποιες δηλώ­σεις στις οποίες μίλησε για τους λόγους που «απο­χώ­ρησε» από τον σύλλογο. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν ισχύει καθώς ο ίδιος δεν είναι ελεύ­θε­ρος και η περί­πτωση του θα εξε­τα­στεί στο συμ­βού­λιο της ομάδας. Οι απο­φά­σεις που θα παρθούν, θα ανα­κοι­νω­θούν επίσημα τις προ­σε­χείς ημέρες.

Τα παρα­πτώ­ματα του συγκε­κρι­μέ­νου ήταν πάρα πολλά και σαν διοί­κηση κάναμε πάρα πολλές υπο­χω­ρή­σεις. Μια από αυτές ήταν και το ότι αφήσαμε τον «κύριο» Μαθιό να πάει ταξίδι ανα­ψυ­χής με την συναί­νεση και του προ­πο­νητή, με απο­τέ­λε­σμα να χάσει τα σημα­ντι­κό­τερα παι­χνί­δια της ομάδας. Να σημειω­θεί ότι όσο καιρό ο συγκε­κρι­μέ­νος «κύριος» έλειπε, η οικο­νο­μική συμ­φω­νία μας τηρή­θηκε κανο­νικά.

Φυσικά δεν γίνεται να μην ανα­φέ­ρουμε συγκε­κρι­μένα τα πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα.

Αρχικά στον παι­χνίδι με τον Κλε­ό­βουλο βγήκε αλλαγή στα μέσα του δευ­τέ­ρου ημι­χρό­νου και χτυ­πούσε τον πάγκο από τα νεύρα του, ενώ πετούσε και μπάλες στον αγω­νι­στικό χώρο κατά την διάρ­κεια επι­θέ­σεων της ομάδας μας. Στο επόμενο παι­χνίδι με τον ΑΕΡΑ, 20 λεπτά πριν το τέλος της ανα­μέ­τρη­σης βγήκε επίσης αλλαγή πέταξε κάτω το περι­βρα­χιό­νιο του αρχηγού, ενώ παράλ­ληλα δεν έδωσε και το χέρι του στον συμπαί­κτη του Γιώργο Καντι­μοίρη, κάτι που χάλασε όλη την εικόνα της ομάδας μας.

Γενικά απο­τέ­λε­σμα όλων αυτών ήταν να «ξεχει­λί­σει» το ποτήρι και μετά από τις συστη­μα­τι­κές απου­σίες του από τις προ­πο­νή­σεις από την αρχή της σεζόν. Επίσης δεν δεχό­μα­στε από κανένα ποδο­σφαι­ρι­στή , να θεωρεί ότι δεν μπορεί να βγαίνει αλλαγή και να μας λέει χαρα­κτη­ρι­στικά σε συνά­ντηση που είχαμε μαζί του «εγώ είμαι ο Μαθιός και δεν ανέ­χο­μαι να βγαίνω αλλαγή».

Κάθε σοβαρός σύλ­λο­γος λει­τουρ­γεί κάτω από κάποιους κανόνες πάνω στους οποίους βασι­ζό­μα­στε κι εμείς σαν Απόλ­λω­νας Καλυ­θιών, είτε προ­πο­νη­τής είναι ο κύριος Καμπού­ρης είτε είναι ο οποιοσ­δή­ποτε άλλος προ­πο­νη­τής. Ο κάθε εμπλε­κό­με­νος στην λει­τουρ­γία του συλ­λό­γου είναι υπεύ­θυ­νος για τις πράξεις του. Οι δυο ποδο­σφαι­ρι­στές (Μαθιός, Χατζη­βαλ­σά­μης ) ανήκουν στο δυνα­μικό της ομάδας και καλού­νται σε απο­λο­γία ενώπιον του Δ.Σ.

Από τον Απόλ­λωνα Καλυ­θιών πέρασαν στα τόσα χρόνια λει­τουρ­γίας αμέ­τρη­τοι ποδο­σφαι­ρι­στές που έπαιξαν σε μεγα­λύ­τε­ρες κατη­γο­ρίες οι οποίοι σεβό­ντου­σαν και σέβο­νται το σωμα­τείο, τους προ­πο­νη­τές και τους συμπαί­κτες τους και όλο τον φίλαθλο κόσμο του Απόλ­λωνα στα 71 χρόνια ιστο­ρίας του.

ΑΠΟΛΛΩΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΌΛΟΥΣ.

Η απά­ντηση του Πανα­γιώτη Μαθιού

Ο Πανα­γιώ­της Μαθιός δεν άφησε ανα­πά­ντητα λεγό­μενα των Καλυ­θέ­νων και με ανήρ­τησε στο προ­σω­πικό προφίλ που δια­τη­ρεί σε ιστο­σε­λίδα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης την ακό­λουθη δήλωση:

Ποδο­σφαι­ρό­φι­λοι και μη , διοι­κη­τικά μέλη και μη, επειδή εγώ δεν θίγω οικο­γέ­νεια, δεν μιλάω με απο­σιώ­πηση και μετα­φο­ρικά και επειδή η κυριο­λε­ξία θίγει θα μιλήσω ανώνυμα. Αν δεν ξέρουμε λοιπόν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε σημεία στίξης, μετα­φο­ρι­κές προ­τά­σεις και φράσεις που στέκουν καλύ­τερα να κάτσουμε σε μια μεριά και να κοιτάμε σιω­πη­λοί!

Τα εισα­γω­γικά (<>)στο όνομα μου δεν τα δέχτηκα ποτέ ούτε θα τα δεχτώ τώρα. Ποτέ και από κανέναν ! Για όσους δεν ξέρουν τη χρήση τους ας ανα­τρέ­ξουν στις γενικές αρχές της γραμ­μα­τι­κής και ευχα­ρί­στως να τους βοηθήσω. ΚΥΡΙΟΣ λοιπόν χωρίς εισα­γω­γικά παρα­καλώ ! Κύριος για όσους με ξέρουν , για όσους δεν με έμαθαν, πότε θα επι­θυ­μούσα να μην χρη­σι­μο­ποιούν το όνομα μου. Επίσης θα ήθελα να ενη­με­ρώσω πως μέλος μια ομάδας γίνεσαι μέσα από προ­σπά­θεια, αμοι­βαία εμπι­στο­σύνη και άλλα πολλά. Όπως εγώ δεν θίγω μέλη, ομάδες, χωριά, και πόλεις έτσι και εσείς ανα­τρέξτε στο όνομα μου και διορ­θώ­στε άμεσα το λάθος που κάνατε. Αν δεν πρό­κει­ται για λάθος τότε λάθος που βρε­θή­κατε απέ­να­ντι μου.

Γιώργος Σαρικάς: « Ο νοών νοείτω…»

Συνέ­χεια στο θέμα που έχει προ­κύ­ψει με τους δύο ποδο­σφαι­ρι­στές έδωσε ο πρό­ε­δρος του Απόλ­λωνα Γιώργος Σαρικάς, δηλώ­νο­ντας τα ακό­λουθα στο προ­σω­πικό προφίλ που δια­τη­ρεί σε ιστο­σε­λίδα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, χωρίς πάντως να ανα­φέ­ρει τα ονόματα των αθλητών:

Ο ΝΟΏΝ ΝΟΕΊΤΟ …..

Κι ενώ λοιπόν μπορώ να ανεχτώ, να απο­δε­χτώ, να παρα­κάμψω, όπως και να συγ­χω­ρήσω αρκετά παρα­πτώ­ματα, έχω ένα τερά­στιο θέμα με την αχα­ρι­στία των ανθρώ­πων.

Εμείς οι δοτικοί άνθρω­ποι το έχουμε αυτό. Βλέπεις, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να θεω­ρή­σουμε πως τα άτομα που είναι σημα­ντικά για μας και για τα οποία θα κάναμε και θα δίναμε τα πάντα, νιώθουν το ίδιο κι είναι δια­τε­θει­μένα να μας το αντα­πο­δώ­σουν από καρδιάς στο μέγιστο. Αυτό ισχύει σ’ όλες τις δια­προ­σω­πι­κές μας σχέσεις. Θα έλεγα, μάλιστα, πως είναι και θέμα συνέ­πειας χαρα­κτήρα ως ένα βαθμό.

Επειδή θεω­ρούμε δεδο­μένο ότι ο απέ­να­ντι άνθρω­πος εισπράτ­τει, αντι­λαμ­βά­νε­ται κι εκτιμά όσα προ­σφέ­ρουμε, όπως ακριβώς θα κάναμε κι εμείς, μας φαντά­ζει αδια­νό­ητο ότι δεν αντιδρά με τον ανα­με­νό­μενο κι ενδε­δειγ­μένο για εμάς τρόπο.

Δεν κάνεις χάρη σε κανέναν, θέλεις και προ­σφέ­ρεις, είναι επιλογή σου, δε στο ζητά κανείς με το ζόρι, αντι­θέ­τως, παίρ­νεις μεγάλη, διπλά­σια χαρά όταν βλέπεις τους ανθρώ­πους σου χαρού­με­νους, δεν περι­μέ­νεις ευχα­ρι­στίες ή ευγνω­μο­σύ­νες, προς Θεού.

Υπάρχει όμως μια λεπτή, σχεδόν δια­κε­κομ­μένη, κόκκινη γραμμή μεταξύ των πραγ­μά­των. Όταν οι άνθρω­ποι δε σέβο­νται και δεν εκτι­μούν αυτά που κάνεις γι’ αυτούς, κι όχι μόνο δεν τα ανα­γνω­ρί­ζουν, αλλά με τη στάση τους σε οδηγούν να σκέ­φτε­σαι στο τέλος της ημέρας ότι δεν υπο­λο­γί­ζουν κι εσένα τον ίδιο .

Με μια μόνιμη απάθεια, αδια­φο­ρία, οκνηρία κι αδρά­νεια υπα­γο­ρεύ­ουν ότι απλώς δεν τους απα­σχο­λούν οι πράξεις σου, ενώ ό,τι κι αν κάνεις δε μετράει, καθώς το θεωρούν δεδο­μένο, αμε­λη­τέο και σχεδόν χρέος σου. Τότε είναι ακριβώς που συνει­δη­το­ποιείς ότι άλλα έχεις στο μυαλό σου κι αλλιώς είναι τα πράγ­ματα……