Μόνο ως όνειρο, με τα σημερινά δεδομένα, φαντάζει η αύξηση προσεγγίσεων κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Ρόδου, καθώς ακόμα και η κρίση στην Αίγυπτο δεν ήταν αρκετή για να οδηγήσει τις εταιρείες κρουαζιέρων στο να συμπεριλάβουν την Ακαντιά και την προβλήτα των Αγγέλων στα αναθεωρημένα τους τουριστικά δρομολόγια. Το λιμάνι της Ρόδου, γι’ αυτά που προσφέρει εξακολουθεί να είναι ακριβό, έστω κι αν οι αρμόδιοι παράγοντες επιχειρούν να πείσουν για το αντίθετο.
Ειδικότερα, οι ελάχιστες προσεγγίσεις που κέρδισε με το «στανιό» η Ρόδος για φέτος, λόγω των μεγάλων αναταραχών της Αιγύπτου είναι ένα τίποτα, συγκριτικά με τις εκατοντάδες προσεγγίσεις που έχασε τα τελευταία δύο χρόνια. Οι προσεγγίσεις αυτές χάθηκαν για έναν πολύ απλό λόγο: Ο ανταγωνισμός σε αυτή την περιοχή του Αιγαίου και της Μεσογείου έγινε πραγματικός. Στην Τουρκία ολοκληρώθηκαν σειρά επενδύσεων που γινόντουσαν στα λιμάνια και περιλαμβάνουν όχι μόνο θαλάσσιες υποδομές, αλλά και χερσαίες. Οι υποδομές αυτές παρέχουν μεταξύ των άλλων εύκολη άνοδο και κάθοδο των τουριστών από το καράβι (με φυσούνες) γεγονός που είχε θετική ανταπόκριση από τους επιβάτες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι τελευταίοι, που αποτελούν και την πλειοψηφία των πελατών για τα κρουαζιερόπλοια, μέσα από τη ζήτηση αυτών των λιμένων ουσιαστικά διαμόρφωσαν την πολιτική χάραξης πορείας των εταιρείων κρουαζιέρας.
Επιπρόσθετα, οι νέες υποδομές που έγιναν σε πολλά λιμάνια της Ανατολικής Μεσογείου περιλαμβάνουν υποστήριξη του καπετάνιου με τη βοήθεια κέντρου ελέγχου (κατά τα πρότυπα των πύργων ελέγχου των αεροδρομίων) γεγονός που περιορίζει την ανάγκη για ρυμούλκες στη διάρκεια των ελιγμών πρόσδεσης. Ο περιορισμός της δαπάνης αυτής για τις εταιρείες κρουαζιέρας είναι ισοδύναμος με χρυσάφι.
Επιπρόσθετα, λόγω των ναυαγίων κρουαζιερόπλοιων που είχαν συμβεί τα τελευταία χρόνια, οι υποδομές αυτές ενισχύουν το αίσθημα ασφάλειας, όχι μόνο των επιβατών, αλλά κυρίως των επικεφαλής των εταιρειών κρουαζιέρας που δεν αντέχουν άλλες «εκπλήξεις».
Το μηδαμινό κόστος παροχής νερού, διάθεσης λυμάτων και άλλων υπηρεσιών που παρέχονται από άλλα λιμάνια για τα κρουαζιερόπλοια έρχονται ως συμπλήρωμα στη σειρά των επιχειρημάτων για τις επιλογές των εταιρειών Cruises.
Το επιχείρημα ότι το λιμάνι της Ρόδου είναι ένα φθηνό λιμάνι είναι μόνο για εκείνους που δεν γνωρίζουν τις πραγματικές υποδομές, τις υπηρεσίες και τις παροχές που προσφέρουν οι ανταγωνίστριες περιοχές στο πακέτο που χρεώνουν προς τις εταιρείες κρουαζιέρων. Το «πακέτο» είναι πιο ακριβό στα λιμάνια της Δυτικής και Κεντρικής Μεσογείου και περιλαμβάνει όλα όσα περιεγράφησαν και το ίδιο «πακέτο» είναι πιο φθηνό (από εκείνο της Ρόδου) στα απέναντι λιμάνια και στα λοιπά της Ανατολικής Μεσογείου.
Συνεπώς, είναι ζωτικής σημασίας η συνολική αναβάθμιση όλων των χερσαίων υποδομών του λιμένα της Ρόδου και η σύνδεσή του με τον βιολογικό για να μπορεί να δέχεται τα ακάθαρτα των πλοίων. Οσο οι υποδομές παραμένουν ίδιες, δεν πρόκειται να αναπτυχθεί ξανά ο θαλάσσιος τουρισμός για τη Ρόδο. Καμία πολιτική κρίση και κανένας πόλεμος δεν θα φέρει ξανά τα μεγαθήρια των θαλασσών κοντά στα πανέμορφα τείχη μας. Και είναι τουλάχιστον απάνθρωπο, την ώρα που σε άλλες περιοχές μετρούν νεκρούς κάποιοι να χαμογελούν θεωρώντας πως αυτό θα φέρει τουρίστες και έσοδα στα ταμεία τους.
Πρέπει να σημειωθεί ξανά ότι η τουριστική αγορά της Ρόδου παραπαίει εξαιτίας της έλλειψης κρουαζιερόπλοιων. Η απουσία τους έχει γίνει αισθητή, γιατί δεν είναι μόνο μικρότερος ο αριθμός των επισκεπτών της μιας ημέρας, αλλά και η προέλευσή τους είναι από όλο και λιγότερες περιοχές. Η πλειονότητα των επισκεπτών της μιας ημέρας είναι Ισραηλινοί και Τούρκοι, ενώ είναι σπάνιο το φαινόμενο να παρουσιάζονται Αμερικανοί, Αυστραλοί ακόμα – ακόμα και βόρειο-ευρωπαίοι. Το φαινόμενο αυτό, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, είναι δυνατόν στο μέλλον να προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα για την τουριστική αγορά του νησιού.
Για τους λόγους αυτούς οι τοπικοί άρχοντες έχουν αποτύχει παταγωδώς σε ό,τι αφορά στις λιμενικές υποδομές και στην ανάγκη υποστήριξης του τοπικού τουριστικού προϊόντος.
