Νοσούμε!

Οι δια­δι­κτυα­κές κατάρες των τελευ­ταίων μηνών, γιατί δόξα τον Πανά­γαθο, παρά­πονο δεν έχουμε, τον τελευ­ταίο χρόνο από τραγικά σε τρα­γι­κό­τερα γεγο­νότα σαν άνθρωπο με ξεπερ­νάνε. Η ποιό­τητα του ανθρώ­που και της ανθρω­πιάς του στα άσχημα και στα δύσκολα φαί­νε­ται, και αυτό που απο­δει­κνύει το τελευ­ταίο διά­στημα στον τρόπο που απο­φα­σί­ζουμε πάνω από το πλη­κτρο­λό­γιο μας να δεί­ξουμε και καλά την συμπά­θειά μας, την αγα­νά­κτηση μας και την αλλη­λεγ­γύη μας σε όσους έχουν έρθει αντι­μέ­τω­ποι με το όποιο τραγικό γεγονός, απο­δει­κνύει ένα και μόνο πράγμα. Σαν κοι­νω­νία (γιατί και το δια­δί­κτυο, απει­κό­νιση της κοι­νω­νίας είναι) νοσούμε… Το βλέπεις να συμ­βαί­νει καθη­με­ρινά. Ακόμη κι αν δεν ανήκεις σε ομάδες που απο­τε­λούν συχνά στόχο  και δεν είσαι απ’ αυτούς που συνη­θί­ζουν να μοι­ρά­ζο­νται τις σκέψεις και τις απόψεις τους στα social media σίγουρα έχεις πέσει πάνω σε κάποιο ποστ που κατέ­ληξε θύμα βαν­δα­λι­σμού από τους haters.  Κι αυτό γιατί ο καθένας μας μπορεί να στο­χο­ποι­η­θεί ανά πάσα στιγμή, συνήθως για κάτι το οποίο συνήθως δεν επέλεξε: γιατί είναι γυναίκα, γκέι, ξένος, γιατί ανήκει σε άλλη -ή και σε καμία- θρη­σκεία, σε άλλη ιδε­ο­λο­γία, κόμμα, ομάδα, γιατί είναι υπέρ­βα­ρος. Οι «αιτίες» που δέχεται κανείς το μίσος δεν έχουν τέλος και, κυρίως, δεν έχουν λογική. Αν δεν αλλά­ξουμε πρώτα εμείς, όσες εκλογές κι αν γίνουν, αφού εμείς είμαστε οι ψηφο­φό­ροι, η κατά­σταση θα παρα­μεί­νει η ίδια. Θυμη­θείτε το κλίμα στο πριν τις εκλογές από τις οποίες προήλθε η παρούσα κυβέρ­νηση. Πας μη ΣΥΡΙΖΑίος βάρ­βα­ρος. Σήμερα πας μη συμ­φω­νών με τον ΣΥΡΙΖΑ, φασί­στας. Και πας μη συμ­φω­νών με την αντι­πο­λί­τευση, αναρ­χο­ά­πλυ­τος, στα­λι­νι­κός.