Δεκτή αγωγή «μαμούθ» της Τράπεζας Πειραιώς κατά Ροδίτη επιχειρηματία

Με την υπ’ αρίθμ. 3359/2018 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, που δη­μο­σιεύ­θη­κε την 24η Αυ­γού­στου 2018, έγινε δεκτή αγωγή της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, κατά Ρο­δί­τη επι­χει­ρη­μα­τία, μέσω λο­γα­ρια­σμού του οποί­ου δια­κι­νή­θη­καν χρη­μα­τι­κά ποσά συ­νο­λι­κού ύψους 14 εκατ. ευρώ, σε βάθος τριε­τί­ας από εσω­τε­ρι­κό λο­γα­ρια­σμό της, στην οδό Εθνι­κής Αντι­στά­σε­ως.

Η Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς διεκ­δι­κεί πε­ρί­που 11 εκατ. ευρώ από τον επι­χει­ρη­μα­τία!!

Την υπό­θε­ση είχε απο­κα­λύ­ψει η «δη­μο­κρα­τι­κή» τον Δε­κέμ­βριο του 2006 και η τρά­πε­ζα ανα­φέ­ρει στην αγωγή της ότι ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας, από τις 2 Οκτω­βρί­ου 2002 έως την 6η Ιου­νί­ου 2006, πι­στώ­θη­κε από την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς 15 φορές πα­ρά­τυ­πα, αχρε­ω­στή­τως και χωρίς καμία εξα­σφά­λι­ση με διά­φο­ρα χρη­μα­τι­κά ποσά με αντί­στοι­χη χρέ­ω­ση εσω­τε­ρι­κού λο­γα­ρια­σμού της Τρά­πε­ζας. Συ­νο­λι­κά πι­στώ­θη­κε από την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς με το ποσό των 14.235.000 €!

Η Τρά­πε­ζα στην αγωγή της ανα­φέ­ρει ότι οι χο­ρη­γή­σεις αυτές προ­έρ­χο­νταν από ίδια κε­φά­λαια της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς, με αντί­στοι­χη χρέ­ω­ση εσω­τε­ρι­κού λο­γα­ρια­σμού του Κα­τα­στή­μα­τος Ρόδου.

Εγι­ναν όμως πα­ρά­τυ­πα, δη­λα­δή εκτός των εγκρι­τι­κών δια­δι­κα­σιών της Τρά­πε­ζας και χωρίς καμία απο­λύ­τως εξα­σφά­λι­ση του ανα­λη­φθέ­ντος πι­στω­τι­κού κιν­δύ­νου.

Οι πα­ρά­τυ­πες αυτές χρε­ο­πι­στώ­σεις φέ­ρο­νται να έγι­ναν αντι­λη­πτές από την τρά­πε­ζα στις αρχές Δε­κεμ­βρί­ου του 2006, οπότε άμεσα ζη­τή­θη­κε να προ­σκο­μι­στούν από το αρ­χείο της τα πα­ρα­στα­τι­κά συ­γκε­κρι­μέ­νων ημε­ρο­μη­νιών του έτους 2006, όπου εμ­φα­νί­ζο­νταν τέ­τοιες συ­ναλ­λα­γές.

Δια­πι­στώ­θη­κε όμως ότι δεν υπήρ­χαν τα αντί­στοι­χα πα­ρα­στα­τι­κά χρέ­ω­σης του εσω­τε­ρι­κού λο­γα­ρια­σμού τά­ξε­ως του κα­τα­στή­μα­τος Ρόδου και αντί­στοι­χης πί­στω­σης του επι­χει­ρη­μα­τία.

Το γε­γο­νός αυτό οδή­γη­σε άμεσα στη διε­νέρ­γεια επι­τό­πιου ελέγ­χου από κλι­μά­κιο επι­θε­ω­ρη­τών της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κού Ελέγ­χου της Τρά­πε­ζας, το οποίο με­τέ­βη στις 14 Δε­κεμ­βρί­ου 2006 στο κα­τά­στη­μα Ρόδου για πε­ραι­τέ­ρω έρευ­να.

Κατά την έρευ­να αυτή, ζη­τή­θη­κε άμεσα και πα­ρά­χθη­κε από το ηλε­κτρο­νι­κό σύ­στη­μα της τρά­πε­ζας, πα­ρα­με­τρο­ποι­η­μέ­νη κα­τά­στα­ση, στην οποία εμ­φα­νί­ζο­νται οι συμ­ψη­φι­στι­κές λο­γι­στι­κές εγ­γρα­φές του εσω­τε­ρι­κού λο­γα­ρια­σμού τά­ξε­ως του κα­τα­στή­μα­τος Ρόδου με τις αντί­στοι­χες πι­στώ­σεις στον επι­χει­ρη­μα­τία.

Δια­πι­στώ­θη­κε λοι­πόν ότι οι χρε­ο­πι­στώ­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν με χρή­στη διε­νέρ­γειάς τους από κω­δι­κό που ανήκε στον τότε προϊ­στά­με­νο χο­ρη­γή­σε­ων του κα­τα­στή­μα­τος. Εγι­ναν δε μέσω συμ­ψη­φι­στι­κών λο­γι­στι­κών εγ­γρα­φών.

Σύμ­φω­να με την αγωγή ο συ­γκε­κρι­μέ­νος υπάλ­λη­λος, αυ­το­βού­λως και σε συ­νεν­νό­η­ση με τον επι­χει­ρη­μα­τία, φέ­ρε­ται να προ­έ­βη στις πα­ρα­πά­νω ημε­ρο­μη­νί­ες σε άτυπη, αχρε­ώ­στη­τη και πα­ρά­τυ­πη, δη­λα­δή εκτός των εγκρι­τι­κών δια­δι­κα­σιών της τρά­πε­ζας, χο­ρή­γη­ση των ανω­τέ­ρω ποσών, συ­νο­λι­κού ύψους 14.235.000 €, για να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για τις δρα­στη­ριό­τη­τές του σε οι­κο­δο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, χρε­ώ­νο­ντας αντι­στοί­χως τον εσω­τε­ρι­κό λο­γα­ρια­σμό της τρά­πε­ζας.

Την ίδια ημέρα φέ­ρε­ται να κλή­θη­κε από το κλι­μά­κιο επι­θε­ω­ρη­τών της Διεύ­θυν­σης Εσω­τε­ρι­κού Ελέγ­χου της Τρά­πε­ζας και πα­ρέ­στη στο κα­τά­στη­μα Ρόδου ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας, ώστε να δώσει εξη­γή­σεις για τις πα­ρά­τυ­πες αυτές χο­ρη­γή­σεις. Ο ίδιος φέ­ρε­ται να πα­ρα­δέ­χθη­κε τη χο­ρή­γη­ση των πα­ρα­πά­νω ποσών, ανα­γνώ­ρι­σε την οφει­λή του προς την τρά­πε­ζα, πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι είχε λάβει όλα τα πα­ρα­πά­νω ποσά ως δά­νειο, απο­φεύ­γο­ντας την πα­ρο­χή εμπράγ­μα­της εξα­σφά­λι­σης των δα­νεια­κών απαι­τή­σε­ων και να κα­τέ­βα­λε στην Τρά­πε­ζα το ποσό των 4.200.000 ευρώ που απο­τε­λού­σε το υπό­λοι­πο των λο­γα­ρια­σμών του από επεν­δύ­σεις σε χρε­ό­γρα­φα, αμοι­βαία κε­φά­λαια και με­το­χές.

Στην ίδια αγωγή ανα­φέ­ρε­ται ότι η χο­ρή­γη­ση των ποσών στον επι­χει­ρη­μα­τία ήταν πα­ρά­τυ­πη, καθώς ου­δέ­πο­τε εκ­δό­θη­καν κα­τα­θε­τή­ρια για τις εκτα­μιεύ­σεις, ούτε και ελή­φθη­σαν εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις υπέρ της Τρά­πε­ζας, για τις χο­ρη­γή­σεις αυτές.

Η τρά­πε­ζα υπο­στη­ρί­ζει ότι ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας δέ­χθη­κε, το ανε­ξό­φλη­το υπό­λοι­πο των εκτα­μιευ­μέ­νων ποσών που συ­νο­λι­κά έλαβε, ήτοι το συ­νο­λι­κό ποσό των 10.065.000 ευρώ, να λάβει πλέον τη νο­μό­τυ­πη μορφή εγ­γρά­φως συ­νο­μο­λο­γου­μέ­νου δα­νεί­ου και να πα­ρα­σχε­θούν πλέον οι ανα­γκαί­ες εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις στην Τρά­πε­ζα.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στις 15 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, πα­ρου­σία δύο δι­κη­γό­ρων του, φέ­ρε­ται να υπέ­γρα­ψε σύμ­βα­ση στε­γα­στι­κού το­κο­χρε­ω­λυ­τι­κού δα­νεί­ου με επι­τό­κιο Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ) ποσού 10.065.000 ευρώ και να συ­ναί­νε­σε προς εξα­σφά­λι­ση του δα­νεί­ου αυτού, στην εγ­γρα­φή προ­ση­μειώ­σε­ων υπο­θή­κης επί ακι­νή­των ιδιο­κτη­σί­ας του.

Στις 21 Οκτω­βρί­ου 2009, όφει­λε στην Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς το συ­νο­λι­κό ποσό των 11.111.148,65 ευρώ.

Λόγω της υπε­ρη­με­ρί­ας του όμως ως προς την κα­τα­βο­λή των οφει­λό­με­νων δό­σε­ων του δα­νεί­ου, η τρά­πε­ζα κα­τήγ­γει­λε την σύμ­βα­ση στε­γα­στι­κού δα­νεί­ου, κή­ρυ­ξε λη­ξι­πρό­θε­σμο και απαι­τη­τό και το άλη­κτο κε­φά­λαιο των υπό­λοι­πων δό­σε­ων του δα­νεί­ου και έκλει­σε τον λο­γα­ρια­σμό.

Η τρά­πε­ζα εκ­προ­σω­πή­θη­κε στην δίκη, που διε­ξή­χθη την 25η Ια­νουα­ρί­ου 2018, από τους δι­κη­γό­ρους της κ.κ. Στέρ­γιο Σπυ­ρό­που­λο και Οθωνα Δη­μο­σθέ­νους.