Δεν είναι επικίνδυνη η λυματολάσπη

Την άποψη ότι η λυματολάσπη που παράγεται από την μονάδα του βιολογικού καθαρισμού στο «Βόδι» και απορρίπτεται ανεξέλεγκτα στην περιοχή «Λούκα» στην Καλλιθέα δεν είναι… a priori επικίνδυνο απόβλητο, εκφράζει σε επιστολή του προς τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου κ. Μ. Γλυνό, ενόψει συζήτησης του θέματος σε έκτακτη συνεδρίαση μετά από αίτημα της μείζονος μειοψηφίας, ο πρόεδρος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ κ. Παναγιώτης Κυριακούλης.
Όπως έγραψε η “δ” σε συνάντηση που είχαν με την αντεισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Αιμιλία – Σοφία Μέρη ο κ. Γ. Υψηλάντης, πρώην διευθυντής της ΔΕΚΡ και νυν αναπληρωτής γενικός διευθυντής της ΔΕΥΑΡ και η κ. Κ. Νικολιδάκη, νομική σύμβουλος της ΔΕΥΑΡ, εκφράστηκε η άποψη ότι η λυματολάσπη δεν είναι επιβλαβής για το περιβάλλον.
Εν πάση περιπτώσει στην επιστολή του κ. Κυριακούλη, αναφέρονται τα εξής:
κ. Πρόεδρε,
προς ενημέρωση του δημοτικού συμβουλίου, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
0 Βιολογικός της Ρόδου, όπως και όλοι οι βιολογικοί του νησιού (δημόσιοι & ιδιωτικοί) επεξεργάζονται λύματα που αποδίδουν στο περιβάλλον καθαρισμένο νερό και αδρανοποιημένη ιλύ (λυματολάσπη). Ένας (1) τόνος ιλύος του βιολογικού, αποτελείται από 750-780 κιλά νερό και 220-250 κιλά στερεό υλικό.
Η ιλύς έχει σίγουρα δυσάρεστη όψη και οσμή, αλλά δεν είναι a priori επικίνδυνο απόβλητο. Διαθέτει παθογόνους οργανισμούς που εξουδετερώνονται σε ανάμιξη με υδράσβεστο ή με έκθεση σε υψηλή θερμοκρασία και ενδεχομένως βαρέα μέταλλα που συνήθως προέρχονται από την επεξεργασία βιομηχανικών αποβλήτων. Η ιλύς της Ρόδου δεν έχει βαρέα μέταλλα, κυρίως λόγω έλλειψης βιομηχανιών που ευθύνονται γι’ αυτά.
Μέχρι και το 2003, η ιλύς διατίθετο στη χωματερή της Ρόδου, στο Τσαΐρι. Τον Φεβρουάριο του 2004, η χωματερή έκλεισε και άνοιξε ο ΧΥΤΑ, στον οποίο δεν μπορούσε να διατεθεί λόγω των μηχανικών της ιδιοτήτων (ρευστή).
Η ΔΕΥΑΡ απευθυνόμενη στις αρμόδιες αρχές (Νομαρχία, Περιφέρεια, ΥΠΕΧΩΔΕ) προσπάθησε να βρει οργανωμένους χώρους και τρόπους τελικής διάθεσης της ιλύος. Αποφασίστηκε να διατίθεται στο έδαφος, σε περιοχές που θα υπεδείκνυαν εκ περιτροπής οι 10 Δήμοι του νησιού. Αυτό ακολουθήθηκε για κάποιο διάστημα. Παράλληλα η ΔΕΥΑΡ προχώρησε σε διαγωνισμό επιλογής τεχνολογίας για την περαιτέρω επεξεργασία της (κυρίως την αφυδάτωσή της). Η διαδικασία αυτή υπεδείκνυε την ηλιακή ξήρανση της υλύος, ως λύση του προβλήματος.
Ωστόσο επειδή στη Ρόδο είχε ήδη ξεκινήσει ο σχεδιασμός για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων, με πρόβλεψη Κατασκευής Μονάδας Καύσης των Απορριμμάτων στην οποία θα αποτεφρώνονταν και η ιλύς, σταμάτησε η διαδικασία κατασκευής αυτοτελούς μονάδας επεξεργασίας της ιλύος.
Τον Δεκέμβριο του 2007, έκλεισε ο χώρος προσωρινής διάθεσης αδρανών στην περιοχή Λούκα και ο χώρος διατέθηκε στην πρώην Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., η οποία έκτοτε διαθέτει την ιλύ του βιολογικού στον χώρο αυτό.
Η σημερινή ΔΕΥΑΡ έχει ξεκινήσει τη διαδικασία κατασκευής Μονάδας Ηλιακής Ξηρασίας της ιλύος. Το έργο έχει ενταχθεί στο Τριετές Επιχειρησιακό και στο φετινό Τεχνικό της Πρόγραμμα. Εχει εξευρεθεί η έκταση για την εγκατάσταση της Μονάδας και εκπονούνται οι μελέτες (περιβαλλοντικές & τεχνικές). Με την ολοκλήρωσή τους, τον Δεκέμβριο του 2012, θα υποβληθεί πρόταση στην Πρόσκληση 9 του ΠΕΠ Νοτίου Αιγαίου, για χρηματοδότηση του έργου. Θα ακολουθήσει δημοπράτηση και κατασκευή του έργου μέσα στο 2013.