Καλύτερες ημέρες για την πατρίδα τους, που για 40 τουλάχιστον χρόνια ήταν παγιδευμένη στο καθεστώς που επέβαλε ο Μοαμάρ Καντάφι ονειρεύονται, οι Λίβυοι που αφίχθησαν στη Ρόδο για να νοσηλευθούν στην κλινική «Euromedica».
Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησαν χθες οι Λίβυοι , αναφέρθηκαν στις κακές στιγμές που έζησαν και στην επανάσταση που τους χάρισε την ελευθερία τους και το δικαίωμα να ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή.
Μεταξύ των ανθρώπων αυτών ήταν και ο οκτάχρονος Hasan Imprahim που τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι, όταν έβγαινε από το σχολείο του. Χρειάστηκε να χειρουργηθεί επτά φορές. Κατάφερε να νικήσει το θάνατο και να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο. Θα χρειαστεί όμως να υποστεί ακόμη τρεις επεμβάσεις για να θεραπευθεί πλήρως. Τα τραύματα στο κεφάλι του σίγουρα θα κλείσουν αλλά κανείς δεν ξέρει πότε θα θεραπευθεί η ψυχή του από την αγριότητα του πολέμου.
Με μια εκδήλωση που είχε προγραμματισθεί για χθες το βράδυ στο ξενοδοχείο “Mediterranean”, οι Λίβυοι επρόκειτο να γιορτάσουν τη συμπλήρωση ενός έτους από την επανάσταση που τους χάρισε την ελευθερία και να τιμήσουν τους εκπροσώπους των τοπικών αρχών, το δήμαρχο Ρόδου κ. Στάθη Κουσουρνά, τον Αστυνομικό Διευθυντή κ. Α. Δαλάκα, τον διευθυντή της “Euromedica” κ. Γ. Φιλόπουλο, τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου “Mediterranean” κ. Αντώνη Καμπουράκη για τη ζεστή φιλοξενία, τη βοήθεια και τη συμπαράσταση.
Τη συνέντευξη άνοιξε ο διευθυντής της “Euromedica” κ. Γ. Φιλόπουλος που αναφέρθηκε στους λόγους για τους οποίους αφίχθησαν στη Ρόδο στις 9 Δεκεμβρίου, οι 152 Λίβυοι.
«Στις 9 Δεκεμβρίου υποδεχθήκαμε 152 Λίβυους, μεταξύ των οποίων και δυο μικρά παιδιά, στους οποίους έπρεπε να παράσχουμε ιατρικές φροντίδες, αφού όλοι έφεραν σοβαρά τραύματα μετά τα όσα είχαν συμβεί στην πατρίδα τους. Ο όμιλος “Euromedica” επελέγη από την κυβέρνηση της χώρας τους. Μας δόθηκε η ευκαιρία να προσφέρουμε σημαντικό ιατρικό και νοσηλευτικό έργο. Η εμπειρία μας έφερε κοντά στην κουλτούρα και τον πολιτισμό τους. Έδωσαν επίσης τονωτική ένεση και στην τοπική οικονομία», τόνισε ο κ. Φιλόπουλος, υπογραμμίζοντας, πως αρκετοί από τους ανθρώπους αυτούς ήταν βαριά τραυματισμένοι και οι γιατροί της κλινικής, χρειάστηκε να δώσουν μάχη για να τους σώσουν.
«Αρκετοί από τους ανθρώπους αυτούς ήταν και ψυχολογικά βεβαρημένοι γιατί πέρασαν δύσκολες ημέρες. Θα πρέπει να πω ότι αναχώρησαν ήδη 125 άτομα. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν τις θεραπείες τους κανονικά. Επισημαίνεται πως και άλλες κλινικές του Ομίλου ανά την Ελλαδα παρείχαν νοσηλεία σε Λίβυους.
Παίρνοντας στη συνέχεια το λόγο ο κ. Hasan Faisel με τη βοήθεια του μεταφραστή κ. Ζαμίλ , θέλησε να αποτίσει φόρο τιμής στους συμπατριώτες του που έδωσαν μάχες για την ελευθερία της Λιβύης από το καθεστώς του Καντάφι και σκοτώθηκαν. «Το καθεστώς του Μοαμάρ Καντάφι διήρκεσε 40 χρόνια. Τότε δεν υπήρχε δημοκρατία και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκφραστούν. Ο λαός ήταν απομονωμένος από όλο τον κόσμο», τόνισε ο κ. Hasan Faisel προσθέτοντας πως η αδικία αποκαταστάθηκε με την επανάσταση.
«Τώρα όλοι μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα και δοξάζουν το Θεό, που πραγματοποίησε το όνειρο που δεν φαντάζονταν ότι θα γίνει πραγματικότητα. Ένα χρόνο μετά τα όσα έγιναν, δεν μπορούμε να περιγράψουμε την ευτυχία που νιώθουμε. Τώρα μπορούμε να σκεφθούμε για το μέλλον των παιδιών μας. Υπάρχουν Λίβυοι που ζουν σε διάφορες χώρες που είναι έτοιμοι να βοηθήσουν την πατρίδα μας. Είμαστε όλοι ενωμένοι», δήλωσε ο νεαρός Λίβυος.
Στη συνέντευξη τύπου ο κ. Hasan Faisel μίλησε και για το οκτάχρονο παιδί που κτυπήθηκε την ώρα που έβγαινε από το σχολείο του.
«Το παιδί γύρισε από το θάνατο. Ο πατέρας του τον είχε ξεγράψει γιατί ήταν σοβαρότατα τραυματισμένος και δεν υπήρχαν ελπίδες να ζήσει. Οι γιατροί όμως έδωσαν μάχη. Τον υπέβαλαν σε επτά χειρουργικές επεμβάσεις. Τώρα είναι καλύτερα. Θα χρειαστεί ακόμη λίγο καιρό για να θεραπευθεί οριστικά», τόνισε και πρόσθεσε πως δεν ήταν λίγοι αυτοί που τραυματίστηκαν γιατί βρέθηκαν κατά τύχη στη δίνη του πολέμου.
Ο κ. Hasan Faisel ευχαρίστησε τους Ροδίτες για την απλόχερη φιλοξενία που προσέφεραν στους Λίβυους, τους κ.κ. Βασίλη και Αντώνη Καμπουράκη, οι οποίοι έδωσαν στέγη στους ταλαιπωρημένους αυτούς ανθρώπους και την Κλινική “Euromedica” για τη νοσηλεία.
Οι Λίβυοι εξέφρασαν τη λύπη τους και για έναν συμπατριώτη τους, που διατηρούσε σχολή Καράτε επί σειρά ετών στη Ρόδο, ο οποίος τις ημέρες της επανάστασης επισκέφθηκε τη Δαμασκό, αλλά σκοτώθηκε.
