“Ερχεται πολιτική αλλαγή, ετοιμαστείτε να επενδύσετε στην Ελλάδα-Τα 5 βήματα του σχεδίου της ΝΔ

Κά­λε­σμα στον κόσμο της αγο­ράς να ετοι­μά­ζε­ται για επεν­δύ­σεις στην Ελ­λά­δα απηύ­θυ­νε ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, μι­λώ­ντας το βράδυ της Τε­τάρ­της στο Συ­νέ­δριο του Economist. υπο­γραμ­μί­ζο­ντας:

«Προ­ε­ξο­φλώ­ντας την πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή που αργά η γρή­γο­ρα θα έρθει, καλώ τον κόσμο της αγο­ράς από τώρα: Ετοι­μα­στεί­τε να επεν­δύ­σε­τε στην Ελ­λά­δα. Φέρτε κε­φά­λαια, δου­λειές, τε­χνο­γνω­σία στη χώρα μας. Και εγώ θα εγ­γυ­η­θώ ένα πλαί­σιο στα­θε­ρό­τη­τας, χα­μη­λό­τε­ρης φο­ρο­λο­γί­ας, ανό­θευ­του αντα­γω­νι­σμού, λι­γό­τε­ρης γρα­φειο­κρα­τί­ας. Εί­μα­στε έτοι­μοι να κά­νου­με όσα χρειά­ζε­ται για να πάρει η οι­κο­νο­μία μας μπρο­στά. Δεν έχου­με άλλη επι­λο­γή από το να πε­τύ­χου­με. Το έχου­με ξα­να­κά­νει ως Έθνος, μπο­ρού­με και τώρα. Με σχέ­διο, σκλη­ρή δου­λειά και με όπλο την πίστη των πο­λι­τών θα κά­νου­με ξανά την Ελ­λά­δα φάρο ανά­πτυ­ξης στην πε­ριο­χή μας».

«Επα­να­λαμ­βά­νω τα 5 βα­σι­κά βή­μα­τα:

1. Απο­κα­τά­στα­ση της εμπι­στο­σύ­νης στις αγο­ρές με την εφαρ­μο­γή της Συμ­φω­νί­ας Αλή­θειας, του δικού μας δη­λα­δή Εθνι­κού Σχε­δί­ου για την ορι­στι­κή έξοδο από την κρίση.

2. Βελ­τί­ω­ση της ρευ­στό­τη­τας της οι­κο­νο­μί­ας, μέσω δρά­σε­ων για την επι­στρο­φή κα­τα­θέ­σε­ων, τη δια­χεί­ρι­ση των Μη Εξυ­πη­ρε­τού­με­νων Δα­νεί­ων και την άρση των κε­φα­λαια­κών ελέγ­χων.

3. Εμπρο­σθο­βα­ρής εφαρ­μο­γή διαρ­θρω­τι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων στην κα­τεύ­θυν­ση της αύ­ξη­σης της εξω­στρέ­φειας και των επεν­δύ­σε­ων.

4. Αλ­λα­γή του μείγ­μα­τος της δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής, με μεί­ω­ση φόρων και δα­πα­νών και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρο Κρά­τος, με ταυ­τό­χρο­νη διεκ­δί­κη­ση τη μεί­ω­ση των στό­χων για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα από τώρα, όχι από το 2023.

5. Απο­σα­φή­νι­ση των πα­ρεμ­βά­σε­ων μεί­ω­σης του δη­μο­σί­ου χρέ­ους, ώστε να εξα­σφα­λί­ζε­ται η βιω­σι­μό­τη­τά του με με­σο­πρό­θε­σμα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα στο 2% του Α.Ε.Π., όχι στο 3,5% του Α.Ε.Π., που έχει απο­δε­χθεί η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση.

Ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας ανα­φέρ­θη­κε στους τρεις το­μείς που απο­δί­δει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για την ανά­πτυ­ξη, το­νί­ζο­ντας: «Πρώ­τος το­μέ­ας, ο Του­ρι­σμός… Μειώ­νο­ντας τις φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις των τε­λευ­ταί­ων ετών.. Δη­μιουρ­γώ­ντας χαρ­το­φυ­λά­κιο του­ρι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων που θα δώ­σουν προ­στι­θέ­με­νη αξία και θα επε­κτεί­νουν την του­ρι­στι­κή δράση και χρο­νι­κά, αλλά και σε πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ριο­χές της χώρας. Συν­δέ­ο­ντας τον του­ρι­σμό με τον πο­λι­τι­σμό…. Προ­τάσ­σο­ντας ιδιαί­τε­ρα την δεύ­τε­ρη κα­τοι­κία και προ­σφέ­ρο­ντας ισχυ­ρά φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα σε όσους ξέ­νους επι­λέ­ξουν την Ελ­λά­δα ως τόπο φο­ρο­λο­γι­κής κα­τοι­κί­ας, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι έχουν απο­κτή­σει ακί­νη­τη πε­ριου­σία στη χώρα μας. Και βέ­βαια εφαρ­μό­ζο­ντας έναν σύγ­χρο­νο χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό. Χωρίς εκ­πτώ­σεις στην αρχή της αει­φο­ρί­ας και με τή­ρη­ση των όρων και πε­ριο­ρι­σμών της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής νο­μο­θε­σί­ας. Αλλά με ευ­ε­λι­ξία και χωρίς προ­κα­τα­λή­ψεις άλλων επο­χών.

Δεύ­τε­ρος κλά­δος προ­τε­ραιό­τη­τας είναι ο πρω­το­γε­νής το­μέ­ας… Έχου­με σπου­δαία ελ­λη­νι­κά προ­ϊ­ό­ντα, τα οποία πρέ­πει να επι­διώ­ξου­με να εξά­γου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο. Στό­χος μας είναι η βελ­τί­ω­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας και η ενί­σχυ­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας μέσα από τη μεί­ω­ση του κό­στους πα­ρα­γω­γής. Η με­τά­βα­ση σε ένα νέο πρό­τυ­πο αγρο­τι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Η χρη­μα­το­δο­τι­κή στή­ρι­ξη του αγρο­τι­κού τομέα μέσω εγ­γυ­ή­σε­ων δα­νει­σμού και η αξιο­ποί­η­ση των δια­θέ­σι­μων πόρων. Διότι σή­με­ρα υπάρ­χουν κον­δύ­λια κοντά στα 6 δις τα οποία λι­μνά­ζουν… Πρέ­πει επί­σης να εν­θαρ­ρύ­νου­με τη σύ­στα­ση ομά­δων και ορ­γα­νώ­σε­ων πα­ρα­γω­γών ανά προ­ϊ­όν όπως επι­βάλ­λουν οι συν­θή­κες της αγο­ράς.

Ο τρί­τος το­μέ­ας είναι η Εκ­παί­δευ­ση, ει­δι­κά η Ανώ­τα­τη… Πρέ­πει να αξιο­ποι­ή­σου­με τις θε­με­λιώ­δεις συ­ναι­νέ­σεις επί των οποί­ων οι­κο­δο­μή­θη­κε σε πο­λι­τι­κό και ακα­δη­μαϊ­κό επί­πε­δο, ώστε πα­τώ­ντας πάνω σε αυτές να ανα­βαθ­μί­σου­με τα Πα­νε­πι­στή­μιά μας. Με με­γα­λύ­τε­ρη αυ­το­νο­μία σε όλα τα επί­πε­δα. Ποιο­τι­κή αξιο­λό­γη­ση. Εξω­στρέ­φεια. Βγά­ζο­ντας τα Κόμ­μα­τα από τη διοί­κη­ση των ιδρυ­μά­των… Η επα­να­φο­ρά των φοι­τη­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων στα όρ­γα­να διοί­κη­σης είναι βήμα προς τα πίσω που δεν μπο­ρεί να γίνει απο­δε­κτό. Όπως δεν μπο­ρεί να γίνει απο­δε­κτή η επα­να­φο­ρά οποιασ­δή­πο­τε στρε­βλής αντί­λη­ψης για το άσυλο, η οποία τεί­νει να με­τα­τρέ­ψει τα Πα­νε­πι­στή­μια σε χώ­ρους ανο­μί­ας. Τα Πα­νε­πι­στή­μιά μας πρέ­πει να συν­δε­θούν πε­ρισ­σό­τε­ρο με τον κόσμο των επι­χει­ρή­σε­ων και τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Να γί­νουν πόλοι το­πι­κής ανά­πτυ­ξης και κοι­τί­δες έρευ­νας, γνώ­σης και και­νο­το­μί­ας. Να προ­σελ­κύ­ουν φοι­τη­τές από το εξω­τε­ρι­κό, αντί να φεύ­γουν οι Έλ­λη­νες στο εξω­τε­ρι­κό».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης υπο­γράμ­μι­σε ότι το οι­κο­νο­μι­κό και ανα­πτυ­ξια­κό σχέ­διο της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, μοιά­ζει με ένα τρί­γω­νο στην κάθε κο­ρυ­φή του οποί­ου υπάρ­χει μια αντί­στοι­χη στρα­τη­γι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα: «Στην πρώτη κο­ρυ­φή είναι το μείγ­μα δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής. Το ισο­ζύ­γιο φόρων – δα­πα­νών. Η ση­με­ρι­νή πο­λι­τι­κή εξό­ντω­σης της πα­ρα­γω­γι­κής οι­κο­νο­μί­ας δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί. Στό­χος μας είναι να προ­χω­ρή­σου­με άμεσα σε αλ­λα­γή του φο­ρο­λο­γι­κού συ­στή­μα­τος και άμεση απο­κλι­μά­κω­ση των φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών. Έχου­με ήδη μι­λή­σει για μεί­ω­ση του φόρου ει­σο­δή­μα­τος από το 29% στο 20% μέσα σε δυο χρό­νια. Μεί­ω­ση του συ­ντε­λε­στή φο­ρο­λό­γη­σης με­ρι­σμά­των από το 15% στο 5%. Μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε δύο χρό­νια. Και αύ­ξη­ση του ορίου υπα­γω­γής στο Φ.Π.Α. από τις 10.000 στις 25.000 ευρώ. Και αν στην πο­ρεία κα­τα­φέ­ρου­με να απο­κτή­σου­με κάπως με­γα­λύ­τε­ρο δη­μο­σιο­νο­μι­κό πε­ρι­θώ­ριο, θα προ­χω­ρή­σου­με σε μια ακόμα πιο επι­θε­τι­κή μεί­ω­ση φο­ρο­λο­γί­ας από αυτή που έχου­με ήδη εξαγ­γεί­λει… Στό­χος μας είναι ένα μι­κρό­τε­ρο, αλλά κα­λύ­τε­ρο Κρά­τος. Με κα­λύ­τε­ρη αξιο­ποί­η­ση των αν­θρώ­πι­νων πόρων που δια­θέ­τει. Που θα πα­ρέ­χει υψη­λό­τε­ρου επι­πέ­δου υπη­ρε­σί­ες στους πο­λί­τες του και θα εξοι­κο­νο­μεί πό­ρους αξιο­ποιώ­ντας στην πα­ρο­χή των υπη­ρε­σιών του και τον ιδιω­τι­κό τομέα. Απο­τε­λεί κε­ντρι­κή μας πο­λι­τι­κή επι­λο­γή να ενι­σχύ­σου­με τις συ­μπρά­ξεις δη­μο­σί­ου και ιδιω­τι­κού τομέα, οι οποί­ες θα επι­τρέ­ψουν στο Κρά­τος να πα­ρέ­χει κα­λύ­τε­ρες υπο­δο­μές και πιο ποιο­τι­κές υπη­ρε­σί­ες στους πο­λί­τες του.

Προ­χθές ανα­φέρ­θη­κα στο ζή­τη­μα της δια­χεί­ρι­σης των απορ­ριμ­μά­των. Ας στα­μα­τή­σει επι­τέ­λους η υπο­κρι­σία. Η συμ­με­το­χή και του ιδιω­τι­κού τομέα μπο­ρεί υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να δώσει λύ­σεις με χα­μη­λό­τε­ρο κό­στος, με­γα­λύ­τε­ρη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα και χωρίς φαι­νό­με­να τα­λαι­πω­ρί­ας ούτε των πο­λι­τών ούτε των ερ­γα­ζό­με­νων, όπως αυτά που ζή­σα­με αυτές τις μέρες. Αλλά αυτήν την από­φα­ση θα την πά­ρουν οι ίδιοι Δήμοι χωρίς την κη­δε­μο­νία μιας Κυ­βέρ­νη­σης, που το μόνο μέ­λη­μά της είναι η δη­μιουρ­γία μιας νέας στρα­τιάς ερ­γα­ζο­μέ­νων συμ­βα­σιού­χων στους οποί­ους κρα­δαί­νει το τυ­ρά­κι μιας αντι­συ­νταγ­μα­τι­κής μο­νι­μο­ποί­η­σης.

Στην δεύ­τε­ρη κο­ρυ­φή του τρι­γώ­νου είναι η απο­κα­τά­στα­ση της ρευ­στό­τη­τας και η στή­ρι­ξη του ελ­λη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος. Χωρίς ένα υγιές τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει επι­στρο­φή στην ανά­πτυ­ξη. Προ­τε­ραιό­τη­τά μας είναι η απο­τε­λε­σμα­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος των κόκ­κι­νων δα­νεί­ων. Έχου­με κα­τα­θέ­σει ολο­κλη­ρω­μέ­νη πρό­τα­ση, την οποία ονο­μά­ζου­με “δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία”, πολύ πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή από ό,τι επε­ξερ­γά­ζε­ται η Κυ­βέρ­νη­ση… Εν­νο­εί­ται ότι πρέ­πει να γυ­ρί­σουν κα­τα­θέ­σεις πίσω στο τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα. Ξε­κι­νώ­ντας με τις εται­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις…

Η τρίτη κο­ρυ­φή του τρι­γώ­νου είναι οι τολ­μη­ρές αλ­λα­γές και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στο Κρά­τος και την οι­κο­νο­μία. Για να έρ­θουν επεν­δύ­σεις και για να γίνει κα­λύ­τε­ρη η ζωή των πο­λι­τών. Θα συ­στή­σω άμεσα ένα Business Advisory Group. Θέλω να λύ­νου­με μαζί και να ξε­περ­νού­με άμεσα τα όποια γρα­φειο­κρα­τι­κά και άλλα προ­βλή­μα­τα με τους επεν­δυ­τές, ιδίως τους Έλ­λη­νες επεν­δυ­τές. Θέλω να σας πω ότι θα είμαι αρω­γός σε κάθε επεν­δυ­τι­κή πρω­το­βου­λία που βοηθά τη χώρα, αλλά, οι σχέ­σεις μας πρέ­πει να είναι αμοι­βαία αξιό­πι­στες: τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη. Τα λεφτά πίσω στη χώρα. Με το τέλος της πο­λι­τι­κής κρί­σης που θα έρθει με την κα­θα­ρή νίκη της με­γά­λης πα­ρά­τα­ξης του αυ­το­νό­η­του και της λο­γι­κής, τε­λειώ­νει και η ανοχή ή η δι­καιο­λο­γία κα­λύ­τε­ρα, ότι εδώ κά­νου­με τις δου­λειές, αλλά τα χρή­μα­τα τα κρα­τά­με έξω. Δεν έχουν λοι­πόν, τί­πο­τα να φο­βη­θούν αυτοί που θα φέ­ρουν χρή­μα­τα και θα τα επεν­δύ­σουν στη χώρα. Η Κυ­βέρ­νη­σή μου θέλει δου­λειές και ίσες ευ­και­ρί­ες, όλα τα άλλα πα­ρέλ­κουν τούτη την κρί­σι­μη στιγ­μή που πρέ­πει όλοι μας να κοι­τά­ξου­με το μέλ­λον. Χρειά­ζο­νται έξυ­πνες ιδέες που θα φέ­ρουν δου­λειές και επεν­δύ­σεις. Μαζί με τον ιδιω­τι­κό τομέα θα βρού­με λύ­σεις στα μικρά και με­γά­λα προ­βλή­μα­τα που τα­λαι­πω­ρούν την ελ­λη­νι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία δεν θα πάρει μπρος μόνο με τις κε­ντρι­κές συμ­φω­νί­ες ή με με­γά­λα έργα υπο­δο­μών. Χρειά­ζο­νται και πολ­λές μι­κρές επεν­δύ­σεις σε κάθε επί­πε­δο. Η ανερ­γία δεν θα πέσει, αν δεν γίνει έστω μια πρό­σλη­ψη από τις χι­λιά­δες μι­κρές και πολύ μι­κρές επι­χει­ρή­σεις. Και αν δεν επεν­δύ­σου­με συ­στη­μα­τι­κά στα αντα­γω­νι­στι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της χώρας μας…».

Ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας υπεν­θύ­μι­σε ότι σή­με­ρα είναι η δεύ­τε­ρης επέ­τειος της επι­βο­λής των capital controls και ανα­φέρ­θη­κε στην κα­θυ­στέ­ρη­ση της αξιο­λό­γη­σης και την «πλήρη απο­τυ­χία» της δια­πραγ­μά­τευ­σης που έκανε ο κ. Τσί­πρας. Ανέ­φε­ρε συ­γκε­κρι­μέ­να: «Ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε ορί­σει με σα­φή­νεια τους στό­χους της δια­πραγ­μά­τευ­σης:

Πρώ­τον, το γρή­γο­ρο κλεί­σι­μο της αξιο­λό­γη­σης χωρίς νέα μέτρα.

Δεύ­τε­ρον, την ταυ­τό­χρο­νη έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της Ε.Κ.Τ.

Τρί­τον, την επί­τευ­ξη συμ­φω­νί­ας για μεί­ω­ση του χρέ­ους.

Τέ­ταρ­τον, την επί­τευ­ξη υψη­λών ρυθ­μών ανά­πτυ­ξης.

Και πέμ­πτο, τη μεί­ω­ση των πλε­ο­να­σμά­των από 3,5% σε 2,5 για το 2019 και σε 2% για το 2020.

Δυ­στυ­χώς απέ­τυ­χε σε όλους. Η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση ολο­κλη­ρώ­θη­κε με 16 μήνες κα­θυ­στέ­ρη­ση. Και για να κλεί­σει, χρειά­στη­κε η κυ­βέρ­νη­ση να επι­βά­λει επι­πρό­σθε­τα, μέτρα ύψους 5,1 δις ευρώ τα οποία ου­δείς ζη­τού­σε προη­γου­μέ­νως. Τα μέτρα αυτά ανε­βά­ζουν το συ­νο­λι­κό λο­γα­ρια­σμό μέ­τρων στα 14,5 δις ευρώ ένα­ντι 1,5 δις ευρώ που πε­ρι­λάμ­βα­νε η δυ­σμε­νέ­στε­ρη εκ­δο­χή του «e-mail Χαρ­δού­βε­λη».

Σε ό,τι αφορά στην έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, πριν από δύο μέρες ο Μάριο Ντρά­γκι έληξε δυ­στυ­χώς τη σχε­τι­κή συ­ζή­τη­ση… Στο ζή­τη­μα του χρέ­ους, δεν εξα­σφα­λί­στη­κε καμία απο­λύ­τως συ­γκε­κρι­μέ­νη δέ­σμευ­ση. Μόνο μία μελ­λο­ντι­κή και ασα­φής ανα­δια­τύ­πω­ση υπο­σχέ­σε­ων, για τις οποί­ες το Eurogroup έχει δε­σμευ­τεί ήδη από το Νο­έμ­βριο του 2012. Αυτό δεν πρέ­πει να μας εκ­πλήσ­σει. Διότι παρά τις με­γα­λό­στο­μες ανα­φο­ρές του κ. Τσί­πρα στο χρέος, ο κ. Τσα­κα­λώ­τος είχε ήδη από τον Μάιο του 2016 συ­νο­μο­λο­γή­σει ότι η ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση για το χρέος θα γίνει μετά τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος…

Όλα αυτά είχαν φυ­σι­κά επι­πτώ­σεις στην ανα­πτυ­ξια­κή δυ­να­μι­κή της χώρας. Η αβε­βαιό­τη­τα από την κα­θυ­στέ­ρη­ση και η έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας, επι­δεί­νω­σαν τις προ­ο­πτι­κές της οι­κο­νο­μί­ας. Η αρ­χι­κή πρό­βλε­ψη για ανά­πτυ­ξη 2,7% το 2017 είναι πλέον μη επι­τεύ­ξι­μη… Εκεί όμως που η απο­τυ­χία είναι η πλέον πα­τα­γώ­δης είναι στο ζή­τη­μα των πλε­ο­να­σμά­των. Ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε θέσει ως στόχο τη μεί­ω­ση του 3,5% για το 2019 και το 2020. Και αντί για μεί­ω­ση, επε­κτά­θη­κε ο στό­χος και για το ’21 και για το ’22. Η χώρα δε­σμεύ­τη­κε σε τε­ρά­στια πλε­ο­νά­σμα­τα της τάξης του 3,5% του Α.Ε.Π. μέχρι και το 2022 και, κα­τό­πιν, για πλε­ο­νά­σμα­τα ίσα ή και με­γα­λύ­τε­ρα του 2% του Α.Ε.Π. μέχρι το 2060. Μι­λά­με, δη­λα­δή, για 43 χρό­νια λι­τό­τη­τας, που προ­στί­θε­νται στην τε­ρά­στια προ­σπά­θεια προ­σαρ­μο­γής που κάνει η χώρα από την αρχή της τρέ­χου­σας δε­κα­ε­τί­ας».

Κα­θη­με­ρι­νή