Ώρα Ελλάδος σήμερα στο Eurogroup – Θα κάνει το… χρέος του; – Τα «κλειδιά» για συμφωνία και τα αγκάθια

Εξαι­ρε­τι­κά υψη­λές είναι οι πι­θα­νό­τη­τες, οι υπουρ­γοί Οι­κο­νο­μι­κών της Ευ­ρω­ζώ­νης να κα­τα­λή­ξουν, όντως, σή­με­ρα σε μια από­φα­ση, η οποία θα πλη­ροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την χρη­μα­το­δο­τι­κή συμ­με­το­χή του ΔΝΤ στην Ελ­λη­νι­κή διά­σω­ση.

Η από­φα­ση, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες του real.gr, δεν θα απέ­χει πολύ από την από­φα­ση της 25ης Μαΐου του 2017 στην φρα­σε­ο­λο­γία και φυ­σι­κά δεν θα απο­κλί­νει κα­θό­λου όσον αφορά την ουσία, με τη δια­φο­ρά, ότι το πρώτο σκέ­λος της από­φα­σης έχει ήδη εκτε­λε­στεί (βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα) και έχει απο­μειώ­σει το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο χρέος κατά 20 μο­νά­δες στο σύ­νο­λό του.

Σύμ­φω­να με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, το κομ­μά­τι των με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων, που απο­τε­λού­σε μέχρι και τις τε­λευ­ταί­ες ώρες αντι­κεί­με­νο συ­ζη­τή­σε­ων τε­χνο­κρα­τών, θα επι­τρέ­πει στο ΔΝΤ να υπο­λο­γί­σει ότι το χρέος θα μειω­θεί κατά άλλες 20 μο­νά­δες και θα φέρ­νει τις ακα­θά­ρι­στες χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες της χώρες κάτω από το 15% για τα έτη με με­γά­λες συ­γκε­ντρώ­σεις τα πρώτα 10 χρό­νια απο­πλη­ρω­μής και κάτω από το 20% για τα υπό­λοι­πα.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, η από­φα­ση που επε­ξερ­γά­ζε­ται ο πρό­ε­δρος του Eurogroup ανα­φέ­ρει πως οι εταί­ροι συμ­φω­νούν το 2018 και υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση της ολο­κλή­ρω­σης του προ­γράμ­μα­τος να προ­χω­ρή­σουν στα εξής με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα ανα­διάρ­θρω­σης:

• “δια­χεί­ρι­ση υπο­χρε­ώ­σε­ων, με με­ρι­κή απο­πλη­ρω­μή των υφι­στά­με­νων επί­ση­μων δα­νεί­ων προς την Ελ­λά­δα με τη χρήση αχρη­σι­μο­ποί­η­των πόρων στο πλαί­σιο του προ­γράμ­μα­τος του ESM με στόχο να μειω­θεί το κό­στος των επι­το­κί­ων και να υπάρ­ξει πα­ρά­τα­ση της λήξης τους, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την εξαι­ρε­τι­κά υψηλή επι­βά­ρυν­ση ορι­σμέ­νων κρα­τών μελών.

• “Εάν είναι απα­ραί­τη­το, κά­ποια στο­χευ­μέ­νη ανα­διάρ­θρω­ση του προ­φίλ των δα­νεί­ων του EFSF (π.χ. επέ­κτα­ση της μέσης σταθ­μι­σμέ­νης διάρ­κειας, νέο προ­φίλ απο­πλη­ρω­μής του EFSF, καθώς και κά­λυ­ψη και ανα­βο­λή των πλη­ρω­μών τόκων) στο βαθμό που απαι­τεί­ται για να κρα­τή­σει το GFN (ακα­θά­ρι­στες ανά­γκες χρη­μα­το­δό­τη­σης) στο πλαί­σιο της συμ­φω­νη­μέ­νης τιμής ανα­φο­ράς, προ­κει­μέ­νου να δοθεί άνεση στο ΔΝΤ και χωρίς να συ­νε­πά­γε­ται κα­νέ­να επι­πλέ­ον κό­στος για τις πρώην χώρες προ­γράμ­μα­τος ή τον EFSF.

• Να κα­ταρ­γη­θεί το step-up πε­ρι­θώ­ριο επι­το­κί­ου που σχε­τί­ζο­νται με το πρό­γραμ­μα επα­να­γο­ράς χρέ­ους του 2ου ελ­λη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος από το 2018.

• Η χρήση των SMPs (κέρδη επί ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων) που βρί­σκο­νται στον κλει­στό λο­γα­ρια­σμό του ESM και την απο­κα­τά­στα­ση της με­τα­φο­ράς των ANFAs και SMPs της Ελ­λά­δας (από το οι­κο­νο­μι­κό έτος 2017) στο ξε­χω­ρι­στό λο­γα­ρια­σμό του ESM για να λη­φθούν υπόψη ως εσω­τε­ρι­κό μα­ξι­λά­ρι στον ESM για τη μεί­ω­ση των μελ­λο­ντι­κών ακα­θά­ρι­στων χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών.

Το “αν χρειά­ζε­ται” θα κα­θο­ρι­στεί από νέα ανά­λυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέ­ους που θα γίνει το 2018 μετά την τε­λευ­ταία αξιο­λό­γη­ση.

Οι μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κές πα­ρα­δο­χές, (τα λε­γό­με­να σε­νά­ρια) που συ­μπλη­ρώ­νουν την ανά­λυ­ση θα προ­βλέ­πουν ανά­πτυ­ξη πάνω από 2,5% – 3% για το με­σο­πρό­θε­σμο διά­στη­μα (δε­κα­ε­τία).

Ούτε το ΔΝΤ, ούτε κα­νείς άλλος ζητά η ανα­διάρ­θρω­ση να γίνει νω­ρί­τε­ρα από ότι προ­βλέ­πει η από­φα­ση.

Η κε­ντρι­κή συμ­φω­νία ΔΝΤ – ΕΕ πως “αυτός είναι ο δρό­μος” έχει κλει­στεί σε πολύ υψηλό επί­πε­δο και βάζει τη στα­θε­ρό­τη­τα της ευ­ρω­ζώ­νης, η οποία περ­νά­ει και μέσα από τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές, πάνω από τις πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες της εκτέ­λε­σης μια από­φα­σης που δεν έχει καμία απο­λύ­τως επί­πτω­ση στον ελ­λη­νι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό ως το 2023.

Ο κίν­δυ­νος του λαϊ­κι­σμού και της εκ­με­τάλ­λευ­σης του ελ­λη­νι­κού θέ­μα­τος στις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές ενέ­χει πολύ με­γα­λύ­τε­ρο κίν­δυ­νο για την Ελ­λά­δα από οτι­δή­πο­τε άλλο.

Μέχρι στιγ­μής όμως για να φτά­σου­με στην από­φα­ση πρέ­πει να κλεί­σουν μια σειρά από τε­χνι­κού χα­ρα­κτή­ρα ανοι­χτά ζη­τή­μα­τα, όπως το ύψος και η διάρ­κεια των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των (3,5% ως και το 2022, και μετά πάνω από 2%) και οι μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κές πα­ρα­δο­χές των σε­να­ρί­ων βιω­σι­μό­τη­τας.

Προς αυτόν τον σκοπό από το πρωί συ­νε­δριά­ζει το EWG με στόχο να κλεί­σει τις τε­λευ­ταί­ες λε­πτο­μέ­ρειες. Αν αυτό δεν κα­τα­στεί δυ­να­τό σή­με­ρα, τότε οι υπουρ­γοί θα συ­νε­δριά­σουν ξανά με την πρώτη ευ­και­ρία.

Τέλος, σε σχέση με το πε­ρί­φη­μο QE, που δεν απο­τε­λεί βα­σι­κό αντι­κεί­με­νο ούτε του Eurogroup ούτε της όλης προ­σπά­θειας, το μέλος του εκτε­λε­στι­κού συμ­βου­λί­ου της ΕΚΤ Μπε­νουά Κερά, ο οποία εκ­προ­σω­πεί άλ­λω­στε και την ΕΚΤ στο Eurogroup ξε­κα­θά­ρι­σε ότι θα “χρεια­στούν μήνες ακόμα για την έντα­ξη της Ελ­λά­δα στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης”.

Πηγές του ευ­ρω­συ­στή­μα­τος είχαν εξη­γή­σει πριν από δύο μήνες, ότι για την πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση η δια­δι­κα­σία είναι πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νη.

Σε αντί­θε­ση με την ανά­γκη για «βιώ­σι­μο χρέος» που είχε δια­κι­νη­θεί ως προ­ϋ­πό­θε­ση, η ακρι­βής θέση της ΕΚΤ, ήταν, όπως είχε γρά­ψει η Realnews «η εκ­πό­νη­ση έκ­θε­σης κιν­δύ­νων επί των ελ­λη­νι­κών τί­τλων», κάτι αρ­κε­τά δια­φο­ρε­τι­κό, καθώς, όπως λένε οι ίδιες πηγές, αφορά τα ελ­λη­νι­κά χρε­ό­γρα­φα που θα είναι εκεί­νη τη στιγ­μή στην αγορά.

Στην πράξη η πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση για την Ελ­λά­δα ση­μαί­νει μόνο ένα πράγ­μα: ότι κά­ποια στιγ­μή από τον Σε­πτέμ­βριο ως τον Δε­κέμ­βριο η ΕΚΤ θα μπο­ρού­σε να αγο­ρά­σει ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα που θα βρί­σκο­νται στην αγορά, ύψους πε­ρί­που 3,6 δις ευρώ.

Για να συμ­βεί όμως αυτό, δεν φτά­νει μια θε­ω­ρη­τι­κή συμ­φω­νία – η οποία είναι βε­βαί­ως κα­λο­δε­χού­με­νη – αλλά και αυτή κα­θαυ­τή η πράξη της απο­πλη­ρω­μής των ελ­λη­νι­κών λή­ξε­ων στα μέσα Ιου­λί­ου.

Μά­λι­στα, πηγή του ευ­ρω­συ­στή­μα­τος είχε από πολύ νωρίς ει­δο­ποι­ή­σει ότι το νω­ρί­τε­ρο δυ­να­τόν που η ΕΚΤ θα μπο­ρού­σε να εξε­τά­σει το ελ­λη­νι­κό αί­τη­μα θα ήταν στην τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση, την τε­λευ­ταία εβδο­μά­δα του Ιου­λί­ου.

Τον Αύ­γου­στο δεν γί­νο­νται αγο­ρές ομο­λό­γων, άρα στην πράξη, μι­λά­με για τον Σε­πτέμ­βριο και πάλι όμως για ένα πόσο που δεν θα ξε­περ­νά τα 3,6 δισ. Ευρώ.

Πηγή: real.gr