Γ. Δραγασάκης : Θετικές εξελίξεις για τον ελληνικό Τουρισμό

Την αι­σιο­δο­ξία του για την πο­ρεία του ελ­λη­νι­κού Του­ρι­σμού, η οποία δεν είναι συ­γκυ­ρια­κή, εξέ­φρα­σε ο αντι­πρό­ε­δρος της κυ­βέρ­νη­σης Γιάν­νης Δρα­γα­σά­κης, ο οποί­ος ου­δε­μία ανα­φο­ρά έκανε στο μεί­ζον θέμα της επι­βο­λής του φόρου δια­μο­νής από 1.1.2018, μι­λώ­ντας στην 25η ετή­σια τα­κτι­κή γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση των μελών του ΣΕΤΕ.

Αντι­θέ­τως ο κ. Δρα­γα­σά­κης, τό­νι­σε ότι οι φόροι δεν είναι απα­ραί­τη­τα αρ­νη­τι­κό στοι­χείο, ενώ ανέ­φε­ρε την σχε­δια­ζό­με­νη μεί­ω­ση από 1.1.2019 του φόρου των επι­χει­ρή­σε­ων από το 29 στο 26%.

Πρό­σθε­σε δε, ανα­φε­ρό­με­νος στην καλή πο­ρεία του Του­ρι­σμού ότι «…δεν μπο­ρεί να κρύ­ψει την έκ­πλη­ξη του που αυτή η θε­τι­κή εξέ­λι­ξη, από ορι­σμέ­νες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις αντι­με­τω­πί­ζε­ται με αμη­χα­νία”.

Η ομι­λία

Η ομι­λία του κ. αντι­προ­έ­δρου της κυ­βέρ­νη­σης έχει ως εξής:

«Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι

Kοι­νο­βου­λευ­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις δεν επέ­τρε­ψαν στον Πρω­θυ­πουρ­γό να πα­ρευ­ρε­θεί. Θα ήθελα να με­τα­φέ­ρω το χαι­ρε­τι­σμό του και να δια­τυ­πώ­σω τις θέ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης σε θέ­μα­τα της επι­και­ρό­τη­τας αλλά και σε κρί­σι­μα ζη­τή­μα­τα της στρα­τη­γι­κής μας για τον του­ρι­σμό.

Είναι πι­στεύω κοινή η εκτί­μη­ση ότι το 2017 θα είναι μια ακόμη καλή χρο­νιά για τον του­ρι­σμό. Δεν μπορώ να κρύψω την έκ­πλη­ξή μου που αυτή η θε­τι­κή εξέ­λι­ξη, από ορι­σμέ­νες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις αντι­με­τω­πί­ζε­ται με αμη­χα­νία. Υπο­στη­ρί­ζε­ται έτσι ότι οι θε­τι­κές εξε­λί­ξεις στο του­ρι­σμό οφεί­λο­νται σε συ­γκυ­ρια­κούς λό­γους. Άλλοι την απο­δί­δουν σε προ­βλή­μα­τα ασφά­λειας ή αστά­θειας άλλων του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών. Άλλοι τέλος υπο­βαθ­μί­ζουν τις εξε­λί­ξεις ανά­γο­ντας σε κυ­ρί­αρ­χο θέμα την εξέ­λι­ξη των ει­σπρά­ξε­ων ανά του­ρί­στα.

Σε ό,τι αφορά αυτό το τε­λευ­ταίο θέμα η θέση μας είναι να με­λε­τη­θεί το θέμα. Να αξιο­λο­γη­θεί ο τρό­πος που κα­τα­γρά­φο­νται τα στοι­χεία, να ανα­λυ­θούν σε βάθος, γιατί σε άλλες χώρες πα­ρα­τη­ρεί­ται αύ­ξη­ση και σε άλλες χώρες μεί­ω­ση των δα­πα­νών ανά του­ρί­στα και εφό­σον προ­κύ­πτουν συ­μπε­ρά­σμα­τα για μέτρα πο­λι­τι­κής ας τα συ­ζη­τή­σου­με.

Σε ό,τι αφορά την αξιο­λό­γη­ση των εξε­λί­ξε­ων η δική μας θέση είναι ότι ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός, έδει­ξε δυ­να­μι­κή, αντο­χή και προ­σαρ­μο­στι­κό­τη­τα Αντι­με­τώ­πι­σε με επι­τυ­χία δύο κρί­σεις, την οι­κο­νο­μι­κή και την προ­σφυ­γι­κή. Κατά την άποψή μας η δυ­να­μι­κή αυτή δεν είναι συ­γκυ­ρια­κή, δεν οφεί­λε­ται στα προ­βλή­μα­τα των  άλλων προ­ο­ρι­σμών αλλά στα συ­γκρι­τι­κά πλε­ο­νε­κτή­μα­τα του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού, πλε­ο­νε­κτή­μα­τα που πρέ­πει να δια­φυ­λά­ξου­με και να ανα­δεί­ξου­με πε­ραι­τέ­ρω. Μέρος  αυτών των συ­γκρι­τι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των στην ση­με­ρι­νή συ­γκυ­ρία είναι και η στα­θε­ρό­τη­τα της χώρας, παρά την τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή κρίση.

Αυτές οι πα­ρα­τη­ρή­σεις με φέρ­νουν στο ευ­ρύ­τε­ρο θέμα της στρα­τη­γι­κής μας για τον του­ρι­σμό, την εθνι­κή ανα­πτυ­ξια­κή για τον του­ρι­σμό και τους πα­ρά­γο­ντες στους οποί­ους αυτή πρέ­πει να στη­ρί­ζε­ται. Δια­βά­ζο­ντας τις από­ψεις του αρ­χη­γού της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης το πρωί αλλά και ορι­σμέ­νους του­ρι­στι­κούς πα­ρά­γο­ντες έμει­να με την εντύ­πω­ση ότι ο πιο κρί­σι­μος πα­ρά­γο­ντας πάνω στον οποίο πρέ­πει να θε­με­λιώ­σου­με τη στρα­τη­γι­κή μας είναι το χα­μη­λό κό­στος, οι χα­μη­λές τιμές του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος

Χα­μη­λοί μι­σθοί, χα­μη­λή φο­ρο­λο­γία, χα­μη­λές τιμές. Από πρώτη άποψη ακού­γε­ται έξυ­πνο. Όμως η πα­γκό­σμια εμπει­ρία δεί­χνει πως αυτή είναι η μία στρα­τη­γι­κή στε­νών ορι­ζό­ντων. Πρώ­τον διότι πολ­λές χώρες μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν φθηνό του­ρι­σμό. Λίγες όμως προ­σφέ­ρουν ποιο­τι­κό του­ρι­σμό. Δεύ­τε­ρον, διότι η εγ­γε­νής ευ­πά­θεια του του­ρι­σμού είναι με­γα­λύ­τε­ρη όταν το κό­στος απο­τε­λεί το μόνο ή το κύριο συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα. Αντί­θε­τα ο του­ρι­σμός δεί­χνει με­γα­λύ­τε­ρες αντο­χές όταν εδρά­ζε­ται σε ποιο­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από διαρ­θρω­τι­κή αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, πα­ρά­γο­ντες δη­λα­δή όπως:

●    η επι­μή­κυν­ση της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου ει δυ­να­τόν στις 365 ημέ­ρες του χρό­νου

●    η δια­φο­ρο­ποί­η­ση των προ­ε­λεύ­σε­ων ώστε η του­ρι­στι­κή κί­νη­ση να μην εξαρ­τά­ται από τις εξε­λί­ξεις σε μία ή σε λίγες χώρες

●    η ορ­γα­νι­κή δια­σύν­δε­ση του του­ρι­σμού με την εν­δο­γε­νή ανά­πτυ­ξη, τον εγ­χώ­ριο πο­λι­τι­σμό, το πε­ρι­βάλ­λον, την εγ­χώ­ρια δια­τρο­φή, τις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες

●    Ανά­δει­ξη νέων ελ­λη­νι­κών προ­ο­ρι­σμών

●    Δια­φο­ρο­ποί­η­ση του προ­ϊ­ό­ντος -Ανά­πτυ­ξη εναλ­λα­κτι­κών μορ­φών του­ρι­σμού.

●    Διαρ­κής ανα­βάθ­μι­ση της εκ­παί­δευ­σης και των υπο­δο­μών

●    Υγιής και κοι­νω­νι­κά υπεύ­θυ­νη επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα

Η δρα­στή­ρια Υπουρ­γός Του­ρι­σμού, η κα. Κου­ντου­ρά, είναι σε θέση να μι­λή­σει πιο ανα­λυ­τι­κά για τις συ­γκε­κρι­μέ­νες δρά­σεις του Υπουρ­γεί­ου και τα μέσα πο­λι­τι­κής που προ­ά­γει αυ­τούς και άλ­λους συ­να­φείς στό­χους και για τα απο­τε­λέ­σμα­τα που ήδη ση­μειώ­νο­νται σε άλ­λους το­μείς.

Α. Στρα­τη­γι­κός στό­χος, λοι­πόν, για την κυ­βέρ­νη­ση, είναι η δη­μιουρ­γία συν­θη­κών βιώ­σι­μης, ισόρ­ρο­πης και κοι­νω­νι­κά δί­και­ης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, με σε­βα­σμό στο πε­ρι­βάλ­λον, την πο­λι­τι­σμι­κή κλη­ρο­νο­μιά και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των το­πι­κών κοι­νω­νιών. Χωρίς να υπο­τι­μού­με τους πα­ρά­γο­ντες κό­στους ο μα­κρο­πρό­θε­σμος δυ­να­μι­σμός του κλά­δου θα πρέ­πει να στη­ρι­χθεί στους ποιο­τι­κούς και διαρ­θρω­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας.

Β. Ο άλλος άξο­νας της στρα­τη­γι­κής απο­σκο­πεί όχι μόνο στην ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού αυτού κα­θαυ­τού αλλά και στη λει­τουρ­γία του ως μο­χλού ανα­συ­γκρό­τη­σης και ανά­πτυ­ξης ολό­κλη­ρης της οι­κο­νο­μί­ας.

Όπως είχα την ευ­και­ρία να επι­ση­μά­νω πέ­ρυ­σι σε άλλη εκ­δή­λω­ση του ΣΕΤΕ, μια πτυχή αυτού του θέ­μα­τος είναι να συν­δέ­σου­με την του­ρι­στι­κή κα­τα­νά­λω­ση με την εγ­χώ­ρια πα­ρα­γω­γή. Αυτό δεν θα ενι­σχύ­σει μόνο την εγ­χώ­ρια πα­ρα­γω­γή αλλά θα ενι­σχύ­σει και τον ίδιο τον του­ρι­σμό ποι­κι­λο­τρό­πως

Για την υλο­ποί­η­ση του στό­χου αυτού δη­μιουρ­γή­θη­κε ήδη το φό­ρουμ αγρο­δια­τρο­φής- βιο­μη­χα­νί­ας και του­ρι­σμού ως βα­σι­κός υπο­στη­ρι­κτι­κός θε­σμός για τη δια­μόρ­φω­ση και υπο­βο­λή προ­τά­σε­ων προς την πο­λι­τεία, προ­τά­σεις οι οποί­ες στο­χεύ­ουν στη βαθ­μιαία αλ­λα­γή του του­ρι­στι­κού προ­τύ­που της χώρας και τη με­τε­ξέ­λι­ξή του σε ένα σύγ­χρο­νο συν­δυα­στι­κό μο­ντέ­λο στο οποίο, όπως ήδη είπα, ο του­ρι­σμός θα συν­δε­θεί με την προ­βο­λή και τη χρήση προ­ϊ­ό­ντων της πρω­το­γε­νούς και της βιο­μη­χα­νι­κής πα­ρα­γω­γής.

Ήδη ομάδα ερ­γα­σί­ας του φό­ρουμ ορ­γά­νω­σε έρευ­να η οποία έδει­ξε ότι υπάρ­χει ήδη αξιο­ση­μεί­ω­τη τάση του ξε­νο­δο­χεια­κού κλά­δου για προ­τί­μη­ση εγ­χώ­ριων προ­ϊ­ό­ντων. Η έρευ­να έδει­ξε ότι υπάρ­χει επί­σης διείσ­δυ­ση της βιο­μη­χα­νί­ας τρο­φί­μων στον κλάδο του του­ρι­σμού.

Ωστό­σο η έρευ­να έδει­ξε ότι υπάρ­χουν με­γά­λα πε­ρι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης και ευρύ πεδίο πρω­το­βου­λιών, το επό­με­νο στά­διο σύμ­φω­να με πρό­σφα­τη από­φα­ση του Κυ­βερ­νη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Οι­κο­νο­μι­κής Πο­λι­τι­κής είναι η δια­μόρ­φω­ση ολο­κλη­ρω­μέ­νης πο­λι­τι­κής, η οποία θα θέτει πο­σο­τι­κο­ποι­η­μέ­νους στό­χους και θα προσ­διο­ρί­ζει τα μέσα για την επί­τευ­ξη τους εντός συ­γκε­κρι­μέ­νων χρο­νι­κών πλαι­σί­ων.

Θα ήθελα τώρα να κάνω μια ανα­φο­ρά στο ζή­τη­μα της φο­ρο­λο­γί­ας. Δια­βά­ζω και ακούω διά­φο­ρες συ­γκρί­σεις με άλλες χώρες. Μου κάνει εντύ­πω­ση που το θέμα αυτό τί­θε­ται ακόμη και από δυ­νά­μεις που έχουν την κύρια ευ­θύ­νη για τη χρε­ω­κο­πία της χώρας ερή­μην της συ­γκε­κρι­μέ­νης κα­τά­στα­σης στην οποία βρι­σκό­μα­στε. Η αύ­ξη­ση των φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών δεν είναι επι­λο­γή της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης. Ωστό­σο πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σου­με ότι δεν υπάρ­χει υπερ­χρε­ω­μέ­νη χώρα και μά­λι­στα σε κα­τά­στα­ση χρε­ο­κο­πί­ας που να έχει χα­μη­λή φο­ρο­λο­γία.

Στην δύ­σκο­λη κα­τά­στα­ση στην οποία βρι­σκό­μα­στε, χρειά­ζε­ται αυ­το­γνω­σία και πο­λι­τι­κή αρχών. Δεν είναι δυ­να­τόν κά­ποιες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις να μι­λούν για υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση όταν ανα­φέ­ρο­νται σε επι­χει­ρή­σεις ή υψηλά ει­σο­δή­μα­τα και την ίδια στιγ­μή να υπερ­θε­μα­τί­ζουν στην αύ­ξη­ση της φο­ρο­λό­γη­σης των πιο φτω­χών στρω­μά­των. Η κυ­βέρ­νη­ση αξιο­ποιώ­ντας τις όποιες δυ­να­τό­τη­τες  προ­χω­ρεί ήδη σε κά­ποιες στο­χευ­μέ­νες φο­ρο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις μία από τις οποί­ες αφορά τους συ­ντε­λε­στές φο­ρο­λό­γη­σης των κερ­δών μειώ­νο­ντάς τους  από το 29%  στο 26% από 1/1/19. Ελ­πί­ζω, αυτή η διά­τα­ξη να ψη­φι­στεί και από άλλες πτέ­ρυ­γες του κοι­νο­βου­λί­ου, ιδίως αυτές που υπερ­θε­μα­τί­ζουν υπέρ της μεί­ω­σης της φο­ρο­λο­γί­ας.

Η άποψη όμως ότι μπο­ρεί να υπάρ­ξει άμεσα δρα­στι­κή μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας με πε­ρι­κο­πή δη­μο­σί­ων δα­πα­νών δεν είναι αξιό­πι­στη.

Πρώ­τον διότι επί 5 χρό­νια και οι δα­πά­νες μειώ­νο­νταν και οι φόροι αυ­ξά­νο­νταν από τις ίδιες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις που σή­με­ρα υπό­σχο­νται το αντί­θε­το. Δεύ­τε­ρο διότι μετά τις δια­δο­χι­κές πε­ρι­κο­πές που έχουν γίνει τα όποια πε­ρι­θώ­ρια είναι πε­ριο­ρι­σμέ­να,  όπως ανα­γνω­ρί­ζε­ται ακόμη και από τους δα­νει­στές. Τρί­τον αν πα­ρό­λα αυτά επι­χει­ρεί­το πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση των δη­μο­σί­ων δα­πα­νών, αυτή θα έπλητ­τε άμεσα και έμ­με­σα τον του­ρι­σμό.

Ο μόνος υγιής τρό­πος για τη στο­χευ­μέ­νη μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας είναι η πε­ρι­στο­λή της φο­ρο­δια­φυ­γής, η μεί­ω­ση των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των και η αύ­ξη­ση του ΑΕΠ. Και προς αυτές τις κα­τευ­θύν­σεις ερ­γά­ζε­ται η κυ­βέρ­νη­ση και πρέ­πει να πω ότι με την επέ­κτα­ση των ηλε­κτρο­νι­κών συ­ναλ­λα­γών υπάρ­χουν ήδη ση­μα­ντι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα στη βελ­τί­ω­ση της ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας του ΦΠΑ.

Ση­μα­ντι­κό πρό­βλη­μα υπάρ­χει ως γνω­στόν, στο θέμα της χω­ρο­τα­ξί­ας του του­ρι­σμού. Δυ­στυ­χώς το χω­ρο­τα­ξι­κό που έγινε από την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση κα­τέ­πε­σε μετά την ακύ­ρω­ση του από το ΣΤΕ. Εντός των επό­με­νων εβδο­μά­δων δη­μο­σιεύ­ε­ται η προ­κή­ρυ­ξη για τη κα­τάρ­τι­ση νέου χω­ρο­τα­ξι­κού.

Μου έκανε εντύ­πω­ση η κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή απόρ­ρι­ψη από μέ­ρους του αρ­χη­γού της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης της σύμ­βα­σης της Βαρ­κε­λώ­νης. Αυτό εν­νο­εί όταν μιλά για ανα­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος αρ­νού­με­νος τις διε­θνείς συμ­βά­σεις; Είναι άλλο θέμα βέ­βαια, η συ­ζή­τη­ση του συ­γκε­κρι­μέ­νου τρό­που με τον οποίο η εν λόγω σύμ­βα­ση θα εν­σω­μα­τω­θεί στο εσω­τε­ρι­κό δί­καιο, θέμα υπαρ­κτό, και άλλο η απόρ­ρι­ψή της, υπό την πίεση διά­φο­ρων ομά­δων συμ­φε­ρό­ντων.

Τόσο οι επεν­δύ­σεις όσο και γε­νι­κό­τε­ρα η ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού εξαρ­τώ­νται απο­φα­σι­στι­κά από τις γε­νι­κό­τε­ρες συν­θή­κες.

Η ψή­φι­ση του πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου σή­με­ρα στη Βουλή και η ανα­με­νό­με­νη ολο­κλή­ρω­ση της συμ­φω­νί­ας με τα μέτρα για το χρέος δη­μιουρ­γούν νέα δε­δο­μέ­να. Για πρώτη φορά από την αρχή της κρί­σης δη­μιουρ­γού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να αρ­θούν αβε­βαιό­τη­τες που επί χρό­νια ανα­στέλ­λουν επεν­δυ­τι­κές απο­φά­σεις ή κα­θι­στούν αδύ­να­το τον σχε­δια­σμό σε ευρύ χρο­νι­κό ορί­ζο­ντα.

Το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μο­σχέ­διο θα ψη­φι­στεί διότι παρά τα αρ­νη­τι­κά ή τα δύ­σκο­λα ση­μεία του, έχει δύο πολύ ισχυ­ρά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

●    Πρώ­τον, εν­σω­μα­τώ­νει την αρχή της δη­μο­σιο­νο­μι­κής ου­δε­τε­ρό­τη­τας καθώς και τη λο­γι­κή της εξι­σορ­ρό­πη­σης των κοι­νω­νι­κών συ­νε­πειών μέσω αντί­με­τρων. Και αν αυτές τις αρχές τι είχαν διεκ­δι­κή­σει και οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, του­λά­χι­στον αφό­του τα ελ­λείμ­μα­τα μειώ­θη­καν, η έξο­δος από τα Μνη­μό­νια θα ερ­χό­ταν πιο εύ­κο­λα και οι κοι­νω­νι­κές συ­νέ­πειες θα ήταν ηπιό­τε­ρες.

●    Δεύ­τε­ρον, και ακόμα πιο κρί­σι­μο, μπο­ρεί υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να ξε­κλει­δώ­σει τις δια­δι­κα­σί­ες για τον τερ­μα­τι­σμό των μνη­μο­νί­ων και της επι­τρο­πεί­ας. Και αυτή η ση­μα­σία του είναι προ­φα­νής.

Ο μόνος τρό­πος για να ανα­κτή­σου­με τον έλεγ­χο της μοί­ρας μας και του μέλ­λο­ντος μας είναι να τερ­μα­τί­σου­με την εξάρ­τη­σή μας από τον ξένο θε­σμι­κό δα­νει­σμό, να πε­τύ­χου­με το χρέος να γίνει βιώ­σι­μο και στη βάση αυτή να διεκ­δι­κή­σου­με τον τερ­μα­τι­σμό των μνη­μο­νί­ων και της επι­τρο­πεί­ας. Και λέω να διεκ­δι­κή­σου­με διότι η έξο­δος από τα μνη­μό­νια και την επι­τρο­πεία, δεν θα είναι μία τυ­πι­κή ή αυ­τό­μα­τη δια­δι­κα­σία, αλλά θα είναι μια πο­ρεία με πα­γί­δες και ρίσκα. Διότι υπάρ­χουν δυ­νά­μεις, και πρέ­πει να το γνω­ρί­ζει αυτό ο ελ­λη­νι­κός λαός, με­τα­ξύ των δα­νει­στών που θέ­λουν το χρέος ως μοχλό μό­νι­μης πί­ε­σης και την επι­τρο­πεία ως μό­νι­μο κα­θε­στώς.

Ακρι­βώς για αυτό είναι κρί­σι­μη η συμ­με­το­χή και η στή­ρι­ξη της κοι­νω­νί­ας, καθώς και η συ­ναί­σθη­ση της ευ­θύ­νης από όλες τις πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις.

Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι

Θα ήθελα τε­λειώ­νο­ντας να συγ­χα­ρώ τον νέο πρό­ε­δρο του ΣΕΤΕ κ. Ρέτσο και να ευ­χα­ρι­στή­σω τον απερ­χό­με­νο πρό­ε­δρο κ. Αν­δρε­ά­δη για τη συ­νερ­γα­σία.

Ο διά­λο­γος δεν προ­ϋ­πο­θέ­τει την ομο­φω­νία. Η ομο­φω­νία τον κα­θι­στά πε­ριτ­τό.

Ο διά­λο­γος προ­ϋ­πο­θέ­τει βού­λη­ση για την ανα­ζή­τη­ση κοι­νών τόπων, ει­λι­κρί­νεια,  συ­γκε­κρι­μέ­νους  και σα­φείς στό­χους.

Στη βάση αυτών των αρχών η κυ­βέρ­νη­ση, ο Πρω­θυ­πουρ­γός και εγώ προ­σω­πι­κά, όποτε χρειά­στη­κε ήμα­σταν σε ανοι­κτό και ει­λι­κρι­νή διά­λο­γο με το ΣΕΤΕ και τον απερ­χό­με­νο πρό­ε­δρο του.

Από την πλευ­ρά μας έχου­με όλη τη διά­θε­ση αυτός ο διά­λο­γος να συ­νε­χι­στεί. Θα έλεγα δε πως στη νέα φάση τα πεδία είναι ακόμη ευ­ρύ­τε­ρα. Διότι το θέμα πλέον δεν είναι πως θα δια­χει­ρι­στού­με τη χρε­ο­κο­πία της χώρας αλλά πως θα συν­δια­μορ­φώ­σου­με τη νέα πα­ρα­γω­γι­κή ταυ­τό­τη­τα της χώρας και θα δη­μιουρ­γή­σουν τις βά­σεις για τη με­τα­μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα.

Δια­βά­στε πε­ρισ­σό­τε­ρα στο money-tourism.gr