Θόρυβο έχει προκαλέσει στην τοπική τουριστική αγορά η αναστολή εργασιών γνωστού και δημοφιλούς τουριστικού πρακτορείου και συγκεκριμένα μονοπρόσωπης εταιρείας με παράδοση στο μαθητικό τουρισμό.
Από την 1η Σεπτεμβρίου 2011 το τουριστικό πρακτορείο «έκλεισε» το κεντρικό του κατάστημα στην πόλη της Ρόδου εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων που προκλήθηκαν στα πλαίσια συνεργασίας του με ναυτιλιακή εταιρεία αλλά και της μείωσης του κύκλου εργασιών του, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Το έτος 2009 η ναυτιλιακή εταιρεία φέρεται να ανέθεσε με άτυπη σύμβαση την αντιπροσώπευσή της στη Ρόδο στο συγκεκριμένο γραφείο ταξιδίων με την υποχρέωση να διαθέτει εισιτήρια των πλοίων της σε οχήματα και επιβάτες που επιθυμούσαν να μετακινηθούν με τα πλοία της από Ρόδο προς Κρήτη ή Πειραιά.
Το τουριστικό γραφείο ως αντιπρόσωπος της ναυτιλιακής στη Ρόδο διέθετε για λογαριασμό της εισιτήρια αμειβόμενη με ποσοστό προμήθειας 4% για τα οχήματα και 10% για τα εισιτήρια των επιβατών.
Η απόδοση του τιμήματος από την πώληση των εισιτηρίων αυτών γινόταν στο τέλος του επόμενου μήνα είτε με τραπεζικά εμβάσματα σε τραπεζικούς λογαριασμούς είτε με μεταχρονολογημένες τραπεζικές επιταγές μεταφορικών εταιρειών.
Λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού μεταξύ των ναυτιλιακών εταιρειών που είχαν δρομολογήσει τα πλοία τους στις εσωτερικές γραμμές από Κρήτη προς τα νησιά και προς και από Πειραιά και προκειμένου να γίνουν πιο προσιτές και ελκυστικές προέβαιναν σε διάφορες «παροχές» και «διευκολύνσεις» προς τις μεταφορικές εταιρείες που διακινούσαν με τα πλοία τους φορτηγά αυτοκίνητα.
Ανάμεσα στις «παροχές» αυτές ήσαν η δωρεάν μετάβαση του οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου στον τόπο προορισμού. Η συγκεκριμένη ναυτιλιακή φέρεται όπως διατείνεται η εκπρόσωπος του ταξιδιωτικού γραφείου, να επέβαλε στην εταιρεία της αντί μετρητών χρημάτων να πιστώνει τις μεταφορικές εταιρείες και να δέχεται για την πληρωμή του ναύλου μεταχρονολογημένες επιταγές 3 – 4 μηνών τις οποίες απέστελλε μαζί με τα «δηλωτικά» έγγραφα και τις αναλυτικές καταστάσεις των εισιτηρίων.
Οι επιταγές αυτές δεν εξεδίδοντο, όπως έγινε γνωστό, σε διαταγή της ίδιας παρόλο που αυτή ήταν η «δικαιούχος» των χρημάτων που ενσωμάτωναν οι επιταγές αλλά σε διαταγή του ταξιδιωτικού γραφείου. Οπισθογραφούσε η εκπρόσωπος του ταξιδιωτικού γραφείου τις επιταγές και τις απέστελλε στη ναυτιλιακή για να τις εισπράξει.
Και αν μεν οι μεταχρονολογημένες και οπισθογραφημένες επιταγές των μεταφορικών εταιρειών επληρώνοντο κανονικά δεν υπήρχε πρόβλημα. Όταν όμως – όπως συνέβαινε αρκετές φορές – οι επιταγές του γραφείου μεταφορών ήσαν «ακάλυπτες» τότε η ναυτιλιακή απαιτούσε από το ταξιδιωτικό γραφείο είτε να τις καλύψει σε μετρητά είτε να εκδώσει και να τις αποστείλει δικές της ισόποσες και αντίστοιχες μεταχρονολογημένες 3 μηνών επιταγές για να εξασφαλίσει την αβέβαιη απαίτησή της με αποτέλεσμα το ταξιδιωτικό γραφείο να αναδέχεται ουσιαστικά και εκβιαστικά την οφειλή των αναξιόχρεων μεταφορικών εταιρειών κατά των οποίων θα έπρεπε να στραφεί στη συνέχεια με τις σφραγισμένες επιταγές που της επέστρεφε η ναυτιλιακή!
Το ταξιδιωτικό γραφείο, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, υπό την «δαμόκλειο σπάθη» της επαπειλούμενης καταγγελίας της «συνεργασίας» του με τη ναυτιλιακή δε μπορούσε να φέρει αντιρρήσεις διότι θα της αφαιρούσε την αντιπροσώπευση των πλοίων της για την οποία είχε δαπανήσει σοβαρά κονδύλια για να διαφημισθεί και να αυξήσει τον τζίρο από την πώληση των εισιτηρίων με αποτέλεσμα από «αντιπρόσωπος» να μετατραπεί σε «αναδοχέα» των χρεών των γραφείων μεταφορών.
Το μήνα Ιούνιο του 2010 με αφορμή την οικονομική κρίση διέρρευσαν στη ναυτιλιακή αγορά φήμες ότι δύο γνωστές μεταφορικές εταιρείες οι οποίες είχαν εκδώσει ακάλυπτες μεταχρονολογημένες επιταγές αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Κάτω από τον κίνδυνο να καταγγείλει η ναυτιλιακή τη σύμβαση συνεργασίας το ταξιδιωτικό γραφείο αναγκάσθηκε να εκδώσει στη Ρόδο σε διαταγή της μεταχρονολογημένες επιταγές οι οποίες ήταν ακάλυπτες με αποτέλεσμα μεταξύ άλλων η ναυτιλιακή να εκδώσει σε βάρος της και διαταγές πληρωμής.
