Στον Αρειο Πάγο η τύχη υπαλλήλου του Κτηματολογίου Ρόδου!

Ενώ­πιον του Δευ­τε­ρο­βάθ­μιου Πε­ντα­με­λούς Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Αρεί­ου Πάγου εξε­τά­στη­κε την Τε­τάρ­τη η δια­φω­νία του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης, Δια­φά­νειας και Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των, κατά της υπ’ αρίθμ. 2/2017 απο­φά­σε­ως του Πε­ντα­με­λούς Υπη­ρε­σια­κού Συμ­βου­λί­ου του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία απο­φα­σί­στη­κε ομο­φώ­νως, να μην τεθεί προ­σω­ρι­νά σε αργία, δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος με αυ­ξη­μέ­να κα­θή­κο­ντα στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, που ελέγ­χε­ται πει­θαρ­χι­κώς για 4 υπο­θέ­σεις.

Το Πρω­το­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο, που συ­γκρο­τή­θη­κε με την συμ­με­το­χή δύο Εφε­τών, Αντει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών και δύο αι­ρε­τών μελών, δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων, εξέ­τα­σε συ­γκε­κρι­μέ­να 4 πο­ρί­σμα­τα, με τα οποία προ­τά­θη­κε η ορι­στι­κή παύση του δη­μο­σί­ου υπαλ­λή­λου και δεν έκανε δεκτή την πρό­τα­ση.

Ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης άσκη­σε δια­φω­νία, σύμ­φω­να με τα ορι­ζό­με­να στο άρθρο 24 παρ. 2 του Κώ­δι­κα Δι­κα­στι­κών Υπαλ­λή­λων, αντι­τι­θέ­με­νος στην απαλ­λα­κτι­κή κρίση του Πρω­το­βάθ­μιου Δι­κα­στι­κού Συμ­βου­λί­ου.

Θε­ω­ρεί συ­γκε­κρι­μέ­να ότι από τα βα­σι­κά κα­θή­κο­ντα του Προϊ­στα­μέ­νου ενός Έμ­μι­σθου Υπο­θη­κο­φυ­λα­κεί­ου ή Κτη­μα­το­λο­γι­κού Γρα­φεί­ου είναι ο έλεγ­χος των ει­σερ­χο­μέ­νων εγ­γρά­φων και αι­τή­σε­ων, η πρω­το­κόλ­λη­ση τους από αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους, που ο ίδιος έχει ανα­θέ­σει, και κα­τό­πιν όλων αυτών, η διεκ­πε­ραί­ω­ση αυτών σε εύ­λο­γο χρο­νι­κό διά­στη­μα, με γνώ­μο­να τις ανά­γκες της υπη­ρε­σί­ας.

Η ανα­φο­ρά που γί­νε­ται στο σκε­πτι­κό της απαλ­λα­κτι­κής από­φα­σης περί ύπαρ­ξης (κατ’ εκτί­μη­ση) 3.000 κλει­στών φα­κέ­λων αλ­λη­λο­γρα­φί­ας, κρί­θη­κε σο­βα­ρή από τον υπουρ­γό, που έκρι­νε ότι το Κτη­μα­το­λό­γιο για έτη δεν λει­τουρ­γού­σε εύ­ρυθ­μα, σε βάρος της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του κοι­νού.

Θυ­μί­ζου­με ότι επρό­κει­το για ερω­τή­μα­τα Δ.Ο.Υ. της χώρας που ζη­τού­σαν πλη­ρο­φο­ρί­ες για την ακί­νη­τη πε­ριου­σία οφει­λε­τών του δη­μο­σί­ου.

Το Πρω­το­βάθ­μιο Πει­θαρ­χι­κό Συμ­βού­λιο είχε κρί­νει ότι δεν γί­νε­ται μνεία στα στοι­χεία  ταυ­τό­τη­τας των ωφε­λού­με­νων οφει­λε­τών, ώστε να δύ­να­ται να διε­ρευ­νη­θεί η όποια σχέση τους με τον εγκα­λού­με­νο, των αντι­γρά­φων των οι­κεί­ων κτη­μα­το­λο­γι­κών με­ρί­δων, ώστε να προ­κύ­ψει εξ’ εγ­γρά­φων εάν πράγ­μα­τι ήταν δυ­να­τόν να διεκ­πε­ραιω­θούν τα ανω­τέ­ρω αι­τή­μα­τα των δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών και σε ποιες από τις αι­τή­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν πλήρη στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας των ακι­νή­των ώστε η απά­ντη­ση τους να μην πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρη δυ­σχέ­ρεια και σε ποιες μόνο τα στοι­χεία ταυ­τό­τη­τας του οφει­λέ­τη ώστε η διεκ­πε­ραί­ω­ση τους να προ­σκρού­ει στην έλ­λει­ψη ενη­μέ­ρω­σης των ονο­μα­στι­κών ευ­ρε­τη­ρί­ων.

Είχε κρί­νει επί­σης ότι ήταν αντι­κει­με­νι­κά αδύ­να­το να γνω­ρί­ζει τους οφει­λέ­τες.

Την αντί­θε­ση του εξέ­φρα­σε ο υπουρ­γός και για την κρίση του Πρω­το­βάθ­μιου Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου για την απα­σχό­λη­ση μη­χα­νι­κού του ΤΕΕ στο Κτη­μα­το­λό­γιο.

Ο υπάλ­λη­λος ελέγ­χε­ται πει­θαρ­χι­κά για πα­ρα­βί­α­ση του υπη­ρε­σια­κού του κα­θή­κο­ντος διότι επέ­τρε­ψε πα­ρα­νό­μως σε μη­χα­νι­κό του TEE να ενερ­γεί «αντ’ αυτού» και να χο­ρη­γεί αντί­γρα­φα το­πο­γρα­φι­κών δια­γραμ­μά­των από τους τη­ρού­με­νους στο Κτη­μα­το­λό­γιο φα­κέ­λους ακι­νή­των, χωρίς να φέ­ρουν την υπο­γρα­φή του ως Προϊ­στα­μέ­νου της υπη­ρε­σί­ας του, χωρίς να ει­σπράτ­το­νται τα προ­βλε­πό­με­να από το Ν. 325/1976 τέλη (με­γα­ρό­ση­μο 3 ευρώ για την κα­τά­θε­ση της αί­τη­σης και 2 ευρώ για την πα­ρα­λα­βή του αντι­γρά­φου) και χωρίς να εκ­δί­δε­ται σχε­τι­κή από­δει­ξη εί­σπρα­ξης, με απο­τέ­λε­σμα να υφί­στα­ται απώ­λεια εσό­δων για το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο.

Από την έρευ­να του Πρω­το­βάθ­μιου Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου προ­έ­κυ­ψε ότι το έτος 2008 το TEE Δω­δε­κα­νή­σου και ο Σύλ­λο­γος Δι­πλω­μα­τού­χων Αγρο­νό­μων Το­πο­γρά­φων Μη­χα­νι­κών Δω­δε­κα­νή­σου σε συ­νεν­νό­η­ση με τον ελεγ­χό­με­νο υπάλ­λη­λο συμ­φώ­νη­σαν να το­πο­θε­τη­θεί ένας μη­χα­νι­κός επι­λο­γής του TEE Δω­δε­κα­νή­σου σε χώρο εντός του Κτη­μα­το­λο­γί­ου για να εξυ­πη­ρε­τεί όλα τα αι­τή­μα­τα για χο­ρή­γη­ση ψη­φια­κών αντι­γρά­φων κτη­μα­το­λο­γι­κών σχε­δια­γραμ­μά­των.

Η αμοι­βή του μη­χα­νι­κού γι­νό­ταν τα πρώτα έτη από τη Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση Δω­δε­κα­νή­σου και στη συ­νέ­χεια από το TEE Δω­δε­κα­νή­σου.

Το πα­ρε­χό­με­νο έργο από τον ανω­τέ­ρω μη­χα­νι­κό συ­νε­χί­στη­κε επί οκτα­ε­τία ενώ στις 4 Νο­εμ­βρί­ου 2016 με­τα­ξύ του Υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης και του TEE Δω­δε­κα­νή­σου υπε­γρά­φη νέα σύμ­βα­ση για διο­ρι­σμό μη­χα­νι­κού επι­λο­γής του TEE, που φέρει την υπο­γρα­φή του Υπουρ­γού και του Προ­έ­δρου του TEE, η οποία ήταν απο­τέ­λε­σμα της με­γά­λης δυ­σλει­τουρ­γί­ας του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, λόγω της απο­μά­κρυν­σης του μη­χα­νι­κού.

Η ανω­τέ­ρω σύμ­βα­ση προ­έ­βλε­πε τη συ­νέ­χι­ση της εκτέ­λε­σης του ίδιου έργου με τον ίδιο ακρι­βώς τρόπο. Επρό­κει­το για απλά αντί­γρα­φα σχε­δια­γραμ­μά­των για ανε­πί­ση­μη χρήση που συ­νί­στα­το και μόνο στο ό,τι προ­κει­μέ­νου να απο­τυ­πω­θεί το­πο­γρα­φι­κά μια κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα ήταν ανα­γκαίο να συ­σχε­τι­στεί με αρ­κε­τές άλλες όμο­ρες, τα στοι­χεία των οποί­ων ελάμ­βα­ναν οι μη­χα­νι­κοί με τον τρόπο αυτό (σε απλή μορφή).

Ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης ανα­φέ­ρε­ται στην δια­φω­νία του στην υπο­γρα­φή της από 4-11-2016 προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, το­νί­ζο­ντας ότι δεν μπο­ρεί να υιο­θε­τη­θεί ο ισχυ­ρι­σμός στην από­φα­ση ότι η «…η ανω­τέ­ρω σύμ­βα­ση προ­έ­βλε­πε τη συ­νέ­χι­ση της εκτέ­λε­σης του ιδίου έργου με τον ίδιο ακρι­βώς τρόπο, ήτοι τη διεκ­πε­ραί­ω­ση αι­τη­μά­των που αφο­ρού­σαν στη χο­ρή­γη­ση ψη­φια­κών κτη­μα­το­λο­γι­κών σχε­δια­γραμ­μά­των σε μη­χα­νι­κούς και δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες».

Ο ελεγ­χό­με­νος υπάλ­λη­λος, συ­νο­δευό­με­νος από τον δι­κη­γό­ρο του κ. Βα­σί­λη Κα­βου­ριού, εξέ­θε­σε εκ νέου τις από­ψεις του και τους υπε­ρα­σπι­στι­κούς του ισχυ­ρι­σμούς ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου του Αρεί­ου Πάγου, που θα εκ­δώ­σει τις προ­σε­χείς ημέ­ρες την από­φα­σή του.