Ποινή φυλάκισης 2 ετών σε 2 γιατρούς του Νοσοκομείου για ανθρωποκτονία εξ’ αμελείας

Ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στο­λή επέ­βα­λε χθες το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου σε δύο ια­τρούς, του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, που κρί­θη­καν ένο­χοι για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια βρέ­φους, ηλι­κί­ας 13 μηνών.

Αθώα κρί­θη­κε στην ίδια υπό­θε­ση μια συ­νά­δελ­φός τους.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» το βρέ­φος ει­σή­χθη και νο­ση­λεύ­τη­κε αρ­χι­κά στην Παι­δια­τρι­κή Κλι­νι­κή του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου στις 29-7-2010 με συμ­πτώ­μα­τα πυ­ρε­τι­κών σπα­σμών και έλαβε εξι­τή­ριο στις 30-7-2010 με διά­γνω­ση «πυ­ρε­τι­κοί σπα­σμοί».

Κατά την έξοδό του δε, δό­θη­καν οδη­γί­ες στους γο­νείς για την αντι­με­τώ­πι­ση σπα­σμών με τη λήψη φαρ­μά­κου ενώ όπως υπο­στη­ρί­ζουν κα­θη­συ­χά­στη­καν από τους θε­ρά­πο­ντες ια­τρούς, καθώς το φαι­νό­με­νο των πυ­ρε­τι­κών σπα­σμών είναι αρ­κε­τά σύ­νη­θες σε βρέφη και παι­διά μέχρι την ηλι­κία των 5 ετών.

Στη συ­νέ­χεια, στις 14-10-2010 το βρέ­φος ει­σήλ­θε εκ νέου στην Παι­δια­τρι­κή Κλι­νι­κή, καθώς είχε πα­ρου­σιά­σει σπα­σμούς, χωρίς όμως να συ­νο­δεύ­ο­νται από εμ­φά­νι­ση πυ­ρε­τού, εξήλ­θε δε στις 15-10-2015 με διά­γνω­ση «απύ­ρε­τοι σπα­σμοί».

Κατά τη διάρ­κεια της νο­ση­λεί­ας του εξε­τά­στη­κε από τους δύο πρώ­τους κα­τη­γο­ρού­με­νους, οι οποί­οι φέ­ρο­νται να έδω­σαν οδη­γί­ες για την αντι­με­τώ­πι­ση των σπα­σμών στους γο­νείς του βρέ­φους με λήψη φαρ­μά­κου και έγινε σύ­στα­ση από αμ­φό­τε­ρους να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στο βρέ­φος με επι­μέ­λεια των γο­νέ­ων ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φη­μα και μα­γνη­τι­κή το­μο­γρα­φία σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο.

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο οι για­τροί ήταν ιδιαι­τέ­ρως κα­θη­συ­χα­στι­κοί απέ­να­ντι στους γο­νείς και όχι μόνο δεν επε­σή­μα­ναν τους κιν­δύ­νους από την κα­θυ­στέ­ρη­ση διε­ξα­γω­γής πε­ραι­τέ­ρω εξε­τά­σε­ων, αλλά τους είπαν ότι δεν συ­ντρέ­χει λόγος βια­σύ­νης καθώς μπο­ρούν να προ­βούν στις εν λόγω εξε­τά­σεις ακόμη και μετά την πά­ρο­δο δύο μηνών.

Έτσι οι γο­νείς του βρέ­φους δεν έσπευ­σαν να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν άμεσα το ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φη­μα και τη μα­γνη­τι­κή το­μο­γρα­φία, παρά προ­γραμ­μά­τι­σαν την επί­σκε­ψή τους σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο της Θεσ­σα­λο­νί­κης προς τούτο στις 8 Νο­εμ­βρί­ου 2010, όμως το βρέ­φος, ηλι­κί­ας 13 μηνών, πα­ρου­σί­α­σε νέο επει­σό­διο σπα­σμών στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2010, οπότε και απε­βί­ω­σε.

Οι ίδιοι κα­τη­γο­ρού­με­νοι φέ­ρο­νται πα­ρα­πέ­ρα την 5-11-2010 να μην επέ­δει­ξαν την απαι­τού­με­νη επι­μέ­λεια και προ­σο­χή όταν περί τις 3.30π.μ. το βρέ­φος πα­ρου­σί­α­σε στον ύπνο του το­νι­κο­κλο­νι­κές συ­σπά­σεις και διε­κο­μί­σθη στο Τ.Ε.Π. Π/Δ του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου με απώ­λεια συ­νεί­δη­σης, προ­σή­λω­ση βλέμ­μα­τος και σιε­λόρ­ροια, τα συμ­πτώ­μα­τα δε αυτά ήταν επί­μο­να χωρίς βελ­τί­ω­ση.

Στη συ­νέ­χεια δυο φορές πα­ρου­σί­α­σε πτώση κο­ρε­σμού και σφύ­ξε­ων και επα­νήλ­θε χωρίς θε­ρα­πευ­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση.

Οι ια­τροί αρ­νού­νται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα όσα τους απο­δί­δο­νται και ισχυ­ρί­ζο­νται με­τα­ξύ άλλων ότι είχαν δοθεί σα­φείς οδη­γί­ες για έλεγ­χο του βρέ­φους σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι τη­ρή­θη­κε το πρω­τό­κολ­λο και δό­θη­κε η προ­βλε­πτό­με­νη φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή. Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι χο­ρη­γή­θη­καν αντιε­πι­λη­πτι­κά φάρ­μα­κα και έγι­ναν όλες οι ενέρ­γειες που προ­βλέ­πο­νται για να ανα­κάμ­ψει. Δια­τεί­νο­νται πα­ρα­πέ­ρα ότι δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί ότι το βρέ­φος είχε υπο­στεί κά­ταγ­μα κρα­νί­ου.

Την πο­λι­τι­κή αγωγή εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ.  Ν. Δια­λυ­νάς και την υπε­ρά­σπι­ση οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Γρ. Μο­ρά­ρης και Ν. Δη­μη­τρά­κης.