Οι διασώστες του ΕΚΑΒ είναι οι αφανείς ήρωες της καθημερινότητάς μας

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Οι δια­σώ­στες του ΕΚΑΒ, είναι οι αφα­νείς ήρωες της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς μας. Πάντα σε εγρή­γορ­ση, έτοι­μοι να πα­ρά­σχουν την πο­λύ­τι­μη βο­ή­θειά τους και να δώ­σουν αγώνα με τον χρόνο για να σώ­σουν αν­θρώ­πι­νες ζωές, να ανα­κου­φί­σουν τραυ­μα­τί­ες, να δώ­σουν δύ­να­μη και κου­ρά­γιο σε όσους κιν­δυ­νεύ­ουν.

Ο Βα­σί­λης Λα­πά­κης, είναι γραμ­μα­τέ­ας του ερ­γα­σια­κού σω­μα­τεί­ου ΕΚΑΒ Ρόδου, «πάνω απ΄ό­λα όμως ερ­γα­ζό­με­νος» όπως λέει.

Σε συ­νέ­ντευ­ξή του σή­με­ρα στην «δη­μο­κρα­τι­κή» μιλά για τις αντί­ξο­ες συν­θή­κες κάτω από τις οποί­ες ερ­γά­ζο­νται οι δια­σώ­στες της πε­ριο­χής μας, τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζουν και την αγω­νία που βιώ­νουν σε κάθε δύ­σκο­λο πε­ρι­στα­τι­κό.

Καλεί την κοι­νω­νία να στα­θεί δίπλα τους και τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες να επι­δεί­ξουν με­γα­λύ­τε­ρη ευαι­σθη­σία….

• Κύριε Λα­πά­κη, θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη από την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί σή­με­ρα στο ΕΚΑΒ Ρόδου.

Το νησί της Ρόδου αυτή την στιγ­μή, κα­λύ­πτε­ται μόνο με τρία ασθε­νο­φό­ρα που εκτε­λούν και τις επεί­γου­σες με­τα­φο­ρές και τις δευ­τε­ρο­γε­νείς. Όταν λέμε δευ­τε­ρο­γε­νείς, εν­νο­ού­με αι­μο­κα­θάρ­σεις, επα­νε­ξε­τά­σεις, εξι­τή­ρια. Η εκτέ­λε­ση επει­γό­ντων και τα­κτι­κών πε­ρι­στα­τι­κών απο­τε­λεί εκρη­κτι­κό μείγ­μα… Αυτή είναι η κα­τά­στα­ση από τον πε­ρα­σμέ­νο Νο­έμ­βριο οπότε έλη­ξαν οι συμ­βά­σεις των συ­να­δέλ­φων που προ­σε­λή­φθη­σαν μέσω του ΚΕ­ΕΛ­ΠΝΟ. Ερωτώ λοι­πόν τους αρ­μό­διους, να μας πουν αυτά τα τρία ασθε­νο­φό­ρα, πού θα τα το­πο­θε­τού­σαν οι ίδιοι, ώστε να κα­λύ­πτο­νται οι ανά­γκες όλου του νη­σιού, με δε­δο­μέ­νο ότι το Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου χρειά­ζε­ται ένα ασθε­νο­φό­ρο για να κα­λύ­ψει τις δικές του ανά­γκες;

• Αρα μέ­νουν δύο ασθε­νο­φό­ρα.

Μέ­νουν δύο και σε λίγο ανοί­γει η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος, οπότε αντι­λαμ­βά­νε­σθε ότι οι ανά­γκες θα αυ­ξη­θούν κα­τα­κό­ρυ­φα και για να κα­λυ­φθούν θα χρεια­στούν του­λά­χι­στον άλλα δύο ασθε­νο­φό­ρα. Αν δε, πα­ρα­μεί­νει κλει­στό και φέτος το ια­τρείο του αε­ρο­δρο­μί­ου ΔΙΑ­ΓΟ­ΡΑΣ, τότε τα πράγ­μα­τα θα είναι ακόμα δυ­σκο­λό­τε­ρα. Πέ­ρυ­σι, ανα­γκα­ζό­μα­σταν να κα­λύ­ψου­με και αυτό το κενό, παρά το γε­γο­νός ότι στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις υπήρ­χε άρ­νη­ση με­τα­φο­ράς, που ση­μαί­νει ότι μια ώρα πή­γαι­νε χα­μέ­νη. Πολ­λές φορές μας κα­λούν από ξε­νο­δο­χεία για την με­τα­φο­ρά του­ρι­στών στο Νο­σο­κο­μείο, για πε­ρι­στα­τι­κά που δεν χρειά­ζε­ται η χρήση ασθε­νο­φό­ρου. Όταν τους λέμε να κα­λέ­σουν ταξί, για να μην απα­σχο­λη­θεί ασθε­νο­φό­ρο, επει­δή οι του­ρί­στες που έρ­χο­νται είναι κατά κύριο λόγο χα­μη­λής οι­κο­νο­μι­κής στάθ­μης, δεν έχουν χρή­μα­τα να το πλη­ρώ­σουν! Πέ­ρυ­σι λύ­σα­με αυτό το θέμα με τον Σύλ­λο­γο Διευ­θυ­ντών Ξε­νο­δο­χεί­ων Ρόδου, ευ­ελ­πι­στώ ότι και φέτος θα έχου­με μια καλή συ­νερ­γα­σία.

• Σε πε­ρι­στα­τι­κά που εξε­λίσ­σο­νται ταυ­τό­χρο­να, τι γί­νε­ται;

Αξιο­λο­γεί­ται η σο­βα­ρό­τη­τα του κάθε πε­ρι­στα­τι­κού. Προ­τε­ραιό­τη­τα έχει πάντα το βαρύ τρο­χαίο ή το βαρύ καρ­διο­λο­γι­κό επει­σό­διο. Σε αυτά τα πε­ρι­στα­τι­κά πάντα η αντα­πό­κρι­ση είναι άμεση, όταν φυ­σι­κά το ασθε­νο­φό­ρο είναι στην βάση του.

• Τώρα, που το νησί είναι με τρία ασθε­νο­φό­ρα, χρειά­στη­κε πολ­λές φορές να γίνει επι­λο­γή πε­ρι­στα­τι­κών;

Αρ­κε­τές φορές.

• Ου­σια­στι­κά, εξυ­πη­ρε­τεί­ται ο ένας ασθε­νής εις βάρος του άλλου.

Ναι. Δυ­στυ­χώς αυτό συμ­βαί­νει ανα­γκα­στι­κά. Δεν έχου­με, πάντα την δυ­να­τό­τη­τα να εξυ­πη­ρε­τή­σου­με ταυ­τό­χρο­να δύο πε­ρι­στα­τι­κά.

• Αρα και οι κα­θυ­στε­ρή­σεις θα πρέ­πει σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις να θε­ω­ρού­νται δε­δο­μέ­νες.

Ναι, είναι λο­γι­κό, αν σκε­φτεί κα­νείς τις απο­στά­σεις που πρέ­πει να δια­νύ­σου­με. Πολ­λές φορές, έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με τους πα­ρι­στά­με­νους, που πα­ρα­πο­νιού­νται ή ακόμα και εξορ­γί­ζο­νται για την κα­θυ­στέ­ρη­ση. Από την ώρα όμως που θα μας κα­λέ­σει κά­ποιος και θα ζη­τή­σει ασθε­νο­φό­ρο, για πε­ριο­χές εκτός πόλης, ο τη­λε­φω­νη­τής πάντα ενη­με­ρώ­νει από ποιο ση­μείο θα ξε­κι­νή­σει το όχημα.

• Εχετε δε­χθεί προ­πη­λα­κι­σμό;

Ναι, βέ­βαια. Πολ­λές φορές οι δια­σώ­στες γί­νο­νται τα εξι­λα­στή­ρια θύ­μα­τα της κα­τά­στα­σης που επι­κρα­τεί στη Ρόδο. Το τε­λευ­ταίο συμ­βάν, ήταν στον Εμπω­να.

• Στο πε­ρι­στα­τι­κό με την με­τα­φο­ρά του παι­διού πάνω σε παν­τζού­ρι ανα­φέ­ρε­στε;

Ναι. Εμείς δε­χθή­κα­με την κλήση από το Κ.Υ. Εμπω­να κι ευ­τυ­χώς ήταν την ημέρα που το ασθε­νο­φό­ρο έδρευε στην Σο­ρω­νή, δεν είχε με­τα­κι­νη­θεί ακόμα στη Ρόδο. Ξε­κί­νη­σε από την Σο­ρω­νή για τον Εμπω­να και σε πε­ρί­που 25 λεπτά το ασθε­νο­φό­ρο ήταν εκεί. Οι συ­νά­δελ­φοι προ­πη­λα­κί­στη­καν, παρά το ότι υπε­ρέ­βα­λαν εαυ­τόν, όπως σε κάθε πε­ρι­στα­τι­κό. Πρέ­πει να γίνει αντι­λη­πτό ότι κι εμείς εί­μα­στε άν­θρω­ποι και πρέ­πει να τη­ρού­με και τον Κ.Ο.Κ. Η Υπη­ρε­σία μας λέει, πως η πα­ρα­βί­α­ση του Κ.Ο.Κ. γί­νε­ται με δική μας ευ­θύ­νη.

• Στη δου­λειά σας, ο αν­θρώ­πι­νος πα­ρά­γο­ντας είναι κα­θο­ρι­στι­κό στοι­χείο. Ποιες είναι οι δύ­σκο­λες στιγ­μές;

Οταν παίρ­νου­με σήμα για τρο­χαίο από τον τη­λε­φω­νη­τή. Ξε­κι­νώ­ντας για να φτά­σεις στο ση­μείο, δεν ξέ­ρεις ποιον θα συ­να­ντή­σεις. Μπο­ρεί να είναι συγ­γε­νής, φίλος, γνω­στός… Μέχρι να φτά­σεις σε τρώει η αγω­νία. Φτά­νεις στο ση­μείο, αν είναι σο­βα­ρό τρο­χαίο, ξε­κι­νά­ει ένας αγώ­νας δρό­μου…

• Δύ­σκο­λες στιγ­μές αυτές…

Πολύ δύ­σκο­λες. Αν πρέ­πει να γίνει απε­γκλω­βι­σμός, ο συ­νά­δελ­φος θα πρέ­πει να στα­θε­ρο­ποι­ή­σει το θύμα μέσα στο αυ­το­κί­νη­το.

Θα του βάλει αυ­χε­νι­κό κολ­λά­ρο, θα κάνει ακι­νη­το­ποί­η­ση πε­ρι­μέ­νο­ντας την πυ­ρο­σβε­στι­κή, θα του μι­λά­ει για να του δώσει κου­ρά­γιο… Ζούμε όλοι την αγω­νία, και ο δια­σώ­στης που είναι στο ση­μείο και ο συ­νά­δελ­φος που βρί­σκε­ται στο τη­λε­φω­νι­κό κέ­ντρο.

Αν η κα­τά­στα­ση είναι βαριά θα πρέ­πει να ει­δο­ποι­η­θούν τα επεί­γο­ντα του Νο­σο­κο­μεί­ου για να υπάρ­χει ανα­μο­νή με αναι­σθη­σιο­λό­γους και χει­ρουρ­γούς για να πα­ρα­λά­βουν το πε­ρι­στα­τι­κό…  Αν ο τραυ­μα­τί­ας δεν τα κα­τα­φέ­ρει και κα­τα­λή­ξει, ει­δι­κά αν πρό­κει­ται για νεαρό άτομο, σε όλη την υπό­λοι­πη βάρ­δια εί­μα­στε «κομ­μά­τια». Εί­μα­στε σε τα­κτι­κή επαφή με τους αν­θρώ­πους που υπο­βάλ­λο­νται σε αι­μο­κά­θαρ­ση, τους οποί­ους με­τα­φέ­ρο­με από και προς την μο­νά­δα επί μήνες, χρό­νια… Όταν κά­ποιοι κα­τα­λή­γουν, νιώ­θου­με σαν να χά­νου­με δικό μας άν­θρω­πο. Είναι ψυ­χο­φθό­ρο επάγ­γελ­μα, αν και προ­σω­πι­κά θεωρώ ότι είναι λει­τούρ­γη­μα.

• Ηρ­θα­τε στην δύ­σκο­λη θέση να κλη­θεί­τε να βοη­θή­σε­τε συγ­γε­νή ή φίλο;

Πολ­λές φορές… Αυτές οι πε­ρι­πτώ­σεις είναι πολύ πιο δύ­σκο­λες και πολύ πιο ψυ­χο­φθό­ρες, όταν κα­λεί­σαι να βοη­θή­σεις ένα οι­κείο πρό­σω­πο. Δεν μπορώ να σας το πε­ρι­γρά­ψω… Το έζησα με την μη­τέ­ρα μου, τον πε­ρα­σμέ­νο Αύ­γου­στο. Επαθε ανα­κο­πή μέσα στο σπίτι, με ει­δο­ποί­η­σε ο πα­τέ­ρας μου. Πήγα αμέ­σως στο σπίτι και έκανα ΚΑΡΠΑ (Καρ­διο­πνευ­μο­νι­κή Ανα­ζω­ο­γό­νη­ση) στην ίδια την μη­τέ­ρα μου μέχρι να έρ­θουν οι συ­νά­δελ­φοι – ήρθαν στα τρία λεπτά- γιατί εγώ ήμουν εκτός υπη­ρε­σί­ας.

• Τα κα­τά­φε­ρε;

Δυ­στυ­χώς όχι…

• Με αν­θρώ­πους που τα έχουν κα­τα­φέ­ρει και που κρα­τή­θη­καν στην ζωή, χάρις στις προ­σπά­θειές σας, έχετε επα­φές;

Πολ­λές φορές μας ψά­χνουν οι ίδιοι… Στέλ­νουν ευ­χα­ρι­στή­ρια, περ­νά­νε από την υπη­ρε­σία και ζη­τούν τα ονό­μα­τα των δια­σω­στών. Αυτό για εμάς, απο­τε­λεί ηθική ικα­νο­ποί­η­ση.

• Απα­ραί­τη­τη η ηθική ικα­νο­ποί­η­ση στη δου­λειά σας κ. Λα­πά­κη. Είστε δια­σώ­στες, δεν εκτε­λεί­τε απλώς με­τα­φο­ρές ασθε­νών.

Ακρι­βώς, αυτό πρέ­πει να το αντι­λη­φθούν οι αρ­μό­διοι και να διευ­κο­λύ­νουν το έργο μας αντί να μας απο­δε­κα­τί­ζουν και να το δυ­σχε­ραί­νουν.

• Τα προ­βλή­μα­τα του ΕΚΑΒ πά­ντως, σε προ­ε­κλο­γι­κές πε­ριό­δους είναι πάντα στην πρώτη γραμ­μή. Με­τε­κλο­γι­κά, τι γί­νε­ται;

Το εν­δια­φέ­ρον, στα­μα­τά στην προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο κ. Φώτη, οι το­πι­κοί μας άρ­χο­ντες έχουν με­γά­λη ευ­θύ­νη. Προ­ε­κλο­γι­κά γί­νο­νται κά­ποιες σπα­σμω­δι­κές κι­νή­σεις για να βγουν δελ­τία τύπου και να επι­δει­χθεί εν­δια­φέ­ρον για τις ελ­λεί­ψεις, αλλά μετά τις εκλο­γές δεν ασχο­λεί­ται κα­νείς.

• Πού εδρεύ­ουν τα τρία ασθε­νο­φό­ρα σή­με­ρα;

Στην πρω­ι­νή βάρ­δια εδρεύ­ουν δυο στη Ρόδο και ένα στο Κ.Υ. Αρ­χαγ­γέ­λου. Το από­γευ­μα με­τα­φέ­ρε­ται από το Κ.Υ. Αρ­χαγ­γέ­λου στην Σο­ρω­νή. Αυτή τη λύση βρή­κα­με εκ των έσω, οι ερ­γα­ζό­με­νοι με τον το­πι­κό προϊ­στά­με­νο, για να κα­λύ­ψου­με και τις δύο πλευ­ρές του νη­σιού.

• Η υπη­ρε­σία, σε κε­ντρι­κό επί­πε­δο, τι οδη­γί­ες σας δίνει για την αντι­με­τώ­πι­ση των πε­ρι­στα­τι­κών;

Αυτό που μας έχει πει, είναι να κά­νου­με δευ­τε­ρο­γε­νή δια­κο­μι­δή όταν και τα δύο ασθε­νο­φό­ρα είναι στη βάση τους, στο Νο­σο­κο­μείο. Εγώ, λοι­πόν, θα πρέ­πει να γίνω μά­ντης για να προ­γραμ­μα­τί­σω δευ­τε­ρο­γε­νή δια­κο­μι­δή, προ­βλέ­πο­ντας ότι για την επό­με­νη μία ώρα τα ασθε­νο­φό­ρα θα είναι στη βάση τους.

• Η ευ­θύ­νη ου­σια­στι­κά από τα κε­ντρι­κά, με­τα­κυ­λί­ε­ται σε εσάς.

Με­τα­κυ­λί­ε­ται στον συ­νά­δελ­φο που είναι στο τη­λε­φω­νι­κό κέ­ντρο. Από το 2010 γί­νο­νται λάθος σχε­δια­σμοί, γι’ αυτό φτά­σα­με στο ση­μείο αυτό σή­με­ρα. Αν οι δομές υγεί­ας που βρί­σκο­νται στο νησί, ήταν σωστά στε­λε­χω­μέ­νες δεν θα χρεια­ζό­ταν για το πα­ρα­μι­κρό πε­ρι­στα­τι­κό να τρέ­χου­με για να πα­ρα­λά­βου­με ασθε­νή. Ολοι ζη­τούν ασθε­νο­φό­ρα αλλά δεν εστιά­ζουν στην στε­λέ­χω­ση των δομών υγεί­ας, με την οποία θα επι­λύ­ο­νταν σε με­γά­λο βαθμό τα προ­βλή­μα­τα. Θα σας φέρω ως πα­ρά­δειγ­μα το ια­τρείο της Λίν­δου, που είναι ένα κό­σμη­μα, δια­θέ­τει σύγ­χρο­νο εξο­πλι­σμό, αλλά υπο­λει­τουρ­γεί γιατί δεν είναι στε­λε­χω­μέ­νο.

• Ο σχε­δια­σμός, ενό­ψει της σεζόν ποιος είναι;

Κα­νέ­νας σχε­δια­σμός και καμία ενη­μέ­ρω­ση ως προς αυτό. Προ­φα­νώς, θα πο­ρευ­τού­με έτσι και την σεζόν, με τρία ασθε­νο­φό­ρα. Βέ­βαια, βου­λευ­τές αλλά και ο πρό­ε­δρος του ΕΚΑΒ, λένε ότι σχε­διά­ζουν να κά­νουν το νησί μας βάση του ΕΚΑΒ για όλο το Νότιο Αι­γαίο, εν­νο­ώ­ντας ότι όλα τα τη­λε­φω­νή­μα­τα των νη­σιών θα χτυ­πούν στο κέ­ντρο της Ρόδου. Χωρίς προ­σω­πι­κό, πώς θα υλο­ποι­η­θεί αυτός ο σχε­δια­σμός; Λένε ότι θα προ­σλά­βουν άτομα και θα ανοί­ξουν νέους το­μείς. Ο το­μέ­ας, πρέ­πει να έχει και το ανά­λο­γο προ­σω­πι­κό για να λει­τουρ­γή­σει. Και στην Κω και στην Κάρ­πα­θο άνοι­ξαν το­μείς, για να λένε ότι άνοι­ξαν το­μείς, αλλά γί­νε­ται μόνο μια βάρ­δια την ημέρα. Πε­ρι­μέ­νου­με…

• Τι θα θέ­λα­τε να πείτε, κλεί­νο­ντας την συ­νέ­ντευ­ξη;

Θέ­λου­με τους πο­λί­τες δίπλα μας. Εμείς, πο­λε­μά­με με τα όπλα που έχου­με. Να ξέ­ρουν ότι υπερ­βάλ­λου­με εαυ­τόν, εις βάρος και της δικής μας υγεί­ας και των οι­κο­γε­νειών μας. Η δική μας ευαι­σθη­σία είναι δε­δο­μέ­νη. Μας οφεί­λο­νται πάνω από 3.000 ρεπό αλλά ερ­γα­ζό­μα­στε γιατί δεν θέ­λου­με να αφή­σου­με το νησί ακά­λυ­πτο. Εχου­με συ­στή­σει ομά­δες εκ­παί­δευ­σης πρώ­των βοη­θειών και στα ρεπό μας εκ­παι­δεύ­ου­με εθε­λο­ντι­κά συ­μπο­λί­τες μας… Από τους άρ­χο­ντες του τόπου μας, πε­ρι­μέ­νου­με με­γα­λύ­τε­ρη ευαι­σθη­σία. Και ο Δήμος και η Πε­ρι­φέ­ρεια είναι ενη­με­ρω­μέ­νοι για τα προ­βλή­μα­τά μας, αλλά κα­νείς δεν ήρθε να μας δει ώστε από κοι­νού να τα λύ­σου­με.