Ροδίτης δεν υποβλήθηκε σε έλεγχο DNA για πατρότητα

Σε απόρριψη της προσφυγής ενός κατοίκου της Ρόδου που ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ο πατέρας ενός παιδιού από εξώγαμη σχέση που είχε με μια κάτοικο της Ρόδου προχώρησε το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο κρίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η μη προσέλευσή του ενώπιον ιατρικού πραγματογνώμονα για τη διενέργεια εξετάσεων τύπου DNA συνεπάγεται την αναγνώριση της πατρότητάς του!
Πιο συγκεκριμένα το Α1′ Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ΄αριθμ. 908/2011 απόφαση που εξέδωσε απέρριψε την από 4-3-2010 αίτηση ενός κατοίκου της Ρόδου, για αναίρεση απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου με το οποίο είχε κριθεί ότι είναι ο πατέρας ενός 19χρονου σήμερα αγοριού.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-1-2005 αγωγή μιας κατοίκου της Ρόδου, η οποία παραστάθηκε με την ιδιότητά της ως ασκούσας τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου της που γεννήθηκε το 1992. Η συγκεκριμένη κυρία επικαλέστηκε ότι κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα της σύλληψης είχε σαρκική συνάφεια με τον εναγόμενο και ζήτησε να αναγνωριστεί ότι ο τελευταίος ήταν ο πατέρας του ανηλίκου τέκνου της.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή και αναγνώρισε ότι πατέρας του ανηλίκου άρρενος τέκνου που γέννησε η ενάγουσα είναι ο εναγόμενος.
Το Εφετείο ενώπιον του οποίου προσέφυγε ο εναγόμενος διαμαρτυρόμενος για την πρωτόδικη απόφαση έκρινε ότι:
“Το έτος 1977 οι διάδικοι συνήψαν ερωτική σχέση, η οποία διήρκεσε μέχρι το Νοέμβριο του 1992, οπότε διεκόπη με πρωτοβουλία της ενάγουσας, μετά την άρνηση του εναγομένου να αναγνωρίσει ως δικό του το παραπάνω τέκνο. Στα πλαίσια της σχέσης αυτής, οι διάδικοι ήλθαν κατ’ επανάληψη σε σαρκική συνάφεια μεταξύ τους, πραγματοποιούσαν μαζί συχνά ταξίδια στην Αθήνα και σε άλλα μέρη, συνδιασκέδαζαν και γενικά συμπεριφέρονταν ως ερωτικοί σύντροφοι.
Την (…)1992 η ενάγουσα γέννησε ένα άρρεν τέκνο, το οποίο έλαβε το όνομα (…) και το οποίο είναι καρπός της παραπάνω σχέσης των διαδίκων, που διήρκησε, όπως προαναφέρθηκε, μέχρι το Νοέμβριο του 1992, αφού συνελήφθη από τη σαρκική συνάφεια, που είχε η ενάγουσα με τον εναγόμενο κατά το χρονικό διάστημα που περιλαμβάνεται ανάμεσα στην τριακοστή και την εκατοστή ογδοηκοστή μέρα πριν από τον τοκετό, δηλαδή .
Τα παραπάνω προκύπτουν από την σαφή και πειστική κατάθεση της μάρτυρός της απόδειξης, η οποία είναι φίλη της ενάγουσας περισσότερο από τριάντα χρόνια και έχει προσωπική αντίληψη για όσα καταθέτει. Επομένως, εφόσον κατά τη διάρκεια του κρίσιμου χρονικού διαστήματος της σύλληψης, οι διάδικοι ήλθαν κατ’ επανάληψη σε σαρκική συνάφεια μεταξύ τους, τεκμαίρεται κατά νόμο ότι ο εναγόμενος είναι πατέρας του προαναφερόμενου τέκνου σύμφωνα με το άρθρο 1481 ΑΚ.
Το τεκμήριο αυτό δεν ανατρέπεται, καθόσον ουδείς μάρτυρας εξετάστηκε από την πλευρά του εναγόμενου.
Περαιτέρω, με την (…) μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (διορθωθείσα με την (…) απόφαση του ιδίου δικαστηρίου) αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης από τη μοριακή Βιολόγο (…), ώστε μέσω της μεθόδου του “υβριδισμού DΝΑ” να γνωμοδοτήσει εάν το τέκνο της ενάγουσας είναι τέκνο του εναγόμενου.
Όπως προκύπτει από το 23/2-5-2007 πρακτικό ορκωμοσίας η ανωτέρω διορισθείσα έδωσε τον όρκο του πραγματογνώμονα ενώπιον του εντεταλμένου δικαστή την 2-5-2007.
Με την από 3-5-2007 πρόσκληση της ενάγουσας, η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο την 3-5-2007, κλήθηκε αυτός εμπρόθεσμα, προ δέκα (10) ημερών, να προσέλθει στις 18-5-2008, ενώπιον της παραπάνω πραγματογνώμονα, στο Κέντρο Μεσογειακής Αναιμίας του Λαϊκού Νοσοκομείου Αθηνών επί της οδού Σεβαστουπόλεως αρ. 16, Αμπελόκηποι Αθήνα, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η απαιτούμενη για τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης αιμοληψία.
Όπως προκύπτει όμως από την από 26-6-2008 έκθεση της πραγματογνώμονος ο εναγόμενος δεν εμφανίστηκε κατά την ανωτέρω ημέρα και ώρα στο παραπάνω κέντρο. Κατόπιν τούτου, με την από 21-5-2007 πρόσκληση της ενάγουσας, η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο την ίδια ημέρα ο τελευταίος κλήθηκε εκ νέου, εμπρόθεσμα, να προσέλθει την 13-6-2008 και ώρα 11π.μ. ενώπιον της πραγματογνώμοναος στο παραπάνω κέντρο, πλην όμως αυτός και πάλι δεν εμφανίστηκε, όπως τούτο προκύπτει από την από 26-6-2007 έκθεση της παραπάνω πραγματογνώμονος.
Σημειωτέον ότι ο εναγόμενος με τις προτάσεις που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι δεν κατέστη δυνατόν να μεταβεί στο παραπάνω κέντρο, τον ισχυρισμό δε αυτόν επαναλαμβάνει και με την έφεσή του, επικαλούμενος αόριστα προσωπικούς λόγους, χωρίς να προβάλλει ειδικούς λόγους υγείας, οι οποίοι και τις δύο φορές να κατέστησαν αδύνατη την προσέλευσηήου στην πραγματογνώμονα.
Για τους λόγους αυτούς η μη προσέλευση του εναγόμενου στην πραγματογνώμονα, παρά την εμπρόθεσμη κλήτευσή του, ισοδυναμεί με αδικαιολόγητη άρνηση, με συνέπεια να λογίζεται ότι έχουν αποδειχθεί οι ισχυρισμοί της ενάγουσας, όχι για την πατρότητά του εναγομένου, αλλά για την ύπαρξη στο αίμα του τελευταίου στοιχείων τα οποία καθιστούν, κατά την επιστήμη, πιθανή ή σφόδρα πιθανή την πατρότητα του, ενώ πρέπει να απορριφθεί το υποβαλλόμενο και με την ένδικη έφεση αίτημά του για επανάληψη της πραγματογνωμοσύνης, ως παρελκυστικό. Το παραπάνω στοιχείο, συνεκτιμώμενο με την ως άνω κατάθεση της μάρτυρα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, από την οποία (κατάθεση) συνάγεται, όπως προαναφέρθηκε, το τεκμήριο πατρότητας του όρθρου 1481 ΑΚ, ουδεμία αμφιβολία καταλείπει στο δικαστήριο ότι ο εναγόμενος είναι ο πατέρας του τέκνου που γέννησε η ενάγουσα χωρίς γάμο”.
Τα ανωτέρω δέχτηκε και ο ¶ρειος Πάγος με την απόφασή του.