Καθημερινά συζητείται παντού το Δημόσιο χρέος της χώρας μας, με αποτέλεσμα λόγω των διαφόρων σχολίων και εκτιμήσεων που γίνονται από αρμοδίους και μη, τελικά ο κόσμος να βρίσκεται σε μια σύγχυση της πραγματικότητας. Ειδικότερα, η κοινωνία μας, αναλογιζόμενη την οικονομική κατάσταση που περιήλθε η χώρα μας, εξαιτίας του Δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων που καθημερινά αναγράφονται στο Τύπο, δυσανασχετεί και στρέφεται εναντίον των πάντων και ειδικά εναντίον των Κυβερνήσεων των τελευταίων τριάντα χρόνων διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Του Τάσου Καραμάριου
τ. Βουλευτή Δωδεκανήσου
Για το ποιος ευθύνεται περισσότερο, Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν την ενδιαφέρει πια , αφού φταίνε και οι Κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ. άλλες λίγο και άλλες περισσότερο. Εκείνο όμως που την ενδιαφέρει σήμερα, είναι να ξέρει τι πληρώνει επιτέλους, πόσα θα πληρώσει και μέχρι πότε προκειμένου να ξαναβρεί τον ήσυχο τρόπο ζωής της. Γι΄αυτό και ζητάει να μάθει:
α) Τι οφείλουμε σαν Κράτος συνολικά, ποιο είναι το ακριβές ποσό του χρέους και σε ποιους το οφείλουμε;
β) Ποιο είναι συνολικά το χρέος της χώρας μας, προς την εσωτερική αγορά μας, και σε ποιους το χρωστάμε και ποιο είναι το χρέος μας προς το Εξωτερικό και σε ποιους το χρωστάμε;
Σ΄αυτά τα ερωτήματα ο κόσμος απαιτεί μια συγκεκριμένη απάντηση, γιατί βαρεθήκαμε να ακούμε συνεχώς Δημόσιο χρέος, χρέος, χρέος και ελλείμματα!!..
Από ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω το Δημόσιο χρέος στο τέλος του 2008 ήταν περίπου 280 δις ευρώ, και ότι αυτό δημιουργήθηκε από τους τόκους, τους εξοπλισμούς, τα χρέη των νοσοκομείων και των ασφαλιστικών ταμείων και τα ελλείμματα.
Αν αυτά είναι πράγματι αληθή, τότε σε ποιους οφείλουμε;
α) τους τόκους: Δηλαδή σε ποιες Τράπεζες ή και σε ποια πρόσωπα;
β) τους εξοπλισμούς: Σε ποια Κράτη τα οφείλουμε; Και από πότε δημιουργήθηκαν;
γ) τα χρέη των νοσοκομείων: Σε ποιους τα οφείλουμε; Σε προμηθευτές ή και σε άλλες δαπάνες;
δ) των ασφαλιστικών ταμείων: Σε τι οφείλονται τα χρέη τους. Σε συντάξεις, παλιές δαπάνες ή άλλα χρέη συσσωρευμένα από τη κακή και ανεξέλεγκτη διαχείριση των αποθεματικών τους; Και
ε) Ελλείμματα: Ποια είναι επιτέλους αυτά;
Σ΄αυτά τα απλά ερωτήματα, πιστεύω ότι ο Κόσμος ζητά συγκεκριμένη απάντηση γι αυτό και από τη μεριά μου, στις αρχές του τρέχοντος μηνός Απριλίου, με επιστολή μου που παρέδωσα στον Αρχηγό της Ν.Δ. ζήτησα, σαν Αξιωματική Αντιπολίτευση, να ερευνήσει με τους συνεργάτες του, ποια ακριβώς είναι η πραγματικότητα κι αν αυτή προέρχεται από τις παραπάνω αιτίες και αφού διαπιστωθούν αυτά, τότε θα πρέπει από πλευράς της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, στο υπό εκπόνηση οικονομικό πρόγραμμα του Κόμματος μας να εξαγγείλει τα εξής:
Α) Να καλέσει όλους τους δανειστές μας του εσωτερικού που ασφαλώς θα είναι σε ομόλογα Τραπεζών και να τους πει ξεκάθαρα. Διαγράψτε όλους τους τόκους του χρέους και το υπόλοιπο να το πάρετε σε διπλάσιο χρόνο αποπληρωμής και χωρίς επιτόκιο χρέους, με την έκδοση νέων ομολόγων.
Β) Για το εξωτερικό χρέος, αν αυτό είναι και πάλι σε ομόλογα να το επαναδιαπραγματευθεί με στόχο τη διαγραφή όλων των τόκων και την επιμήκυνση εξόφλησης του. Και
Γ) Για ό,τι αφορά τα χρέη των Νοσοκομείων και Ταμείων, σ΄αυτά ο κόσμος δείχνει ανοχή αφού ο στόχος θα είναι, το δυνατόν συντομότερα αφενός μεν να ρυθμιστούν τα χρέη τους με τη διαγραφή των τόκων υπερημερίας και διακανονισμού τους με την έκδοση ομολόγων, και αφετέρου, την εξυγίανση των χρεών των ταμείων με αλλαγή του τρόπου και του ύψους καταβολής των ασφαλίστρων από τους ασφαλισμένους, τους εργοδότες και το Δημόσιο.
Αν όλα αυτά συμβούν και δρομολογηθούν τότε θα προχωρήσουμε στη προσπάθεια αύξησης του εθνικού μας εισοδήματος, με βάση τις δυνατότητες κάθε περιφέρειας και πρώην νομών της χώρας μας.
Με τη συνεχή δανειοδότηση μας και με τον εσφαλμένο τρόπο που επέλεξε η σημερινή Κυβέρνηση δεν πρόκειται να ανακάμψει η Χώρα μας και θα εξακολουθήσουμε δυστυχώς να χρεώνουμε όλες τις γενιές που θα μας ακολουθήσουν.
Και τελειώνοντας την επιστολή μου προς το κ. Σαμαρά του προσέθεσα:
Όσα αναφέρω, είναι απλές και σταράτες σκέψεις χωρίς παραφιλολογία και δυσνόητα οικονομικά θεωρήματα. Όσο κι αν αρνούμεθα την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους μας, αυτό δυστυχώς θα γίνει, γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι, σ΄αυτή την κατεύθυνση οδηγούμεθα υποχρεωτικά. Όταν χρωστά κανείς, δεν ντρέπεται να ζητήσει διακανονισμό του χρέους του. Αντίθετα τον επιζητά, γιατί έτσι θα ξαναφτιάξει το νοικοκυριό του.
¶λλωστε ας μη ξεχνάμε, ότι α τελευταία χρόνια η Πολιτεία μας προχώρησε στη διαγραφή κεφαλαίου και τόκων υπερχρεωμένων επιχειρήσεων (πανωτόκια) με νόμους και καμιά Τράπεζα δεν έπαθε τίποτα, γιατί απλούστατα μέχρι τότε είχαν εισπράξει πέντε και δέκα φορές, το ποσό του κεφαλαίου τους που χορήγησαν στους οφειλέτες τους – επιχειρηματίες μικρούς και μεγάλους, και συνεπώς δεν είχαν κανένα λόγο να αρνηθούν τις ρυθμίσεις που έγιναν.
Αυτή είναι η δική μου άποψη την οποία και όταν είμεθα στην Κυβέρνηση επανειλημμένα την επεσήμανα και πιστεύω ότι όσο κι αν δεν δέχεται η σημερινή Κυβέρνηση το κακό χειρισμό της στην εξόφληση του Δημόσιου χρέους, τελικά εκ των πραγμάτων θα αντιληφθεί ότι έσφαλε πραγματικά, αλλά τότε η ζημιά που θα συσσωρευτεί στη χώρα μας ίσως νάναι ανεπανόρθωτη.
Παρά τις παραπάνω επιφυλάξεις μου, επειδή εκ φύσεως είμαι αισιόδοξος, γι΄αυτό ελπίζω ότι τελικά η χώρα μας με μια άλλη πολιτική και διακυβέρνηση, θα ξαναβρεί το δρόμο της, αφού η οικονομία της έχει και τις προϋποθέσεις αλλά και τις δυνατότητες να ανορθώσει τη χώρα μας.
