Κ. Ταρασλιάς: «Με ποιο βιογραφικό ακριβώς ο Σωτήρης Βαγιανός παραδίδει μαθήματα στην Περιφέρεια;»

Δήλωση του Εκπρο­σώ­που Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου Κώστα Ταρα­σλιά:

Με ύφος που κινεί­ται εντυ­πω­σιακά ανάμεσα στην… αυθε­ντία, την επί­πληξη και τον αυτο­θαυ­μα­σμό, ο Σωτήρης Βαγια­νός επι­μέ­νει να περι­φέ­ρει την μνη­μειώδη άγνοιά του ακόμη και σε στοι­χειώ­δεις δια­δι­κα­σίες της διοί­κη­σης, με απο­τέ­λε­σμα, κάθε δημόσια παρέμ­βασή του, να προ­κα­λεί ανά­μι­κτα συναι­σθή­ματα μεταξύ γέλιου και απορίας για το πού μπορεί να οδη­γή­σει έναν άνθρωπο η έπαρση και η αλα­ζο­νεία.

Αυτή τη φορά ο Σωτήρης Βαγια­νός θέλησε να δια­φη­μί­σει τις προ­α­να­φερ­θεί­σες αρετές του στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο, ζητώ­ντας να τεθούν προς συζή­τηση θέματα που ΔΕΝ εμπί­πτουν στις αρμο­διό­τη­τες του Οργάνου , καθώς αφορούν Προ­γραμ­μα­τι­κές Συμ­βά­σεις, για τις οποίες αρμόδια είναι η Περι­φε­ρειακή Επι­τροπή.

Είναι πράγ­ματι αξιο­ση­μεί­ωτο θράσος να απευ­θύ­νει “αυστη­ρές” υπο­δεί­ξεις σε ένα θεσμικό όργανο, χωρίς προη­γου­μέ­νως να έχει εξα­κρι­βώ­σει ποιο όργανο είναι αρμόδιο για όσα ζητά.

Δεν σταματά εκεί ο αυτο­θαυ­μα­ζό­με­νος Βαγια­νός. Με σοβα­ρο­φά­νεια και ύφος κατα­σκευα­σμένα από το ChatGPT, παρου­σιά­ζει ως δεδο­μένα πράγ­ματα που μόνο στη φαντα­σία του απο­τε­λούν γεγο­νότα, απα­ξιώ­νει τις Υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας και απευ­θύ­νε­ται στην Πρόεδρο του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου και στο Σώμα με τρόπο που απέχει έτη φωτός από όσα επι­βάλ­λει η στοι­χειώ­δης πολι­τική ευπρέ­πεια.

Παρου­σιά­ζει όλως αυθαι­ρέ­τως ως δεδο­μέ­νες πιθανές αξιώ­σεις ανα­δό­χου, ως συντε­λε­σμένη τη βλάβη υλικών του έργου και ως υπαρκτό τον κίνδυνο απώ­λειας χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα, δυστυ­χώς για τη “δρα­μα­τουρ­γία” της επι­στο­λής του, είναι δια­φο­ρε­τική. Κανένας από τους ισχυ­ρι­σμούς που γεννά το φαντα­σιακό του Βαγια­νού δεν συνιστά “βεβαιό­τητα” επειδή έτσι θέλει να τους παρου­σιά­ζει ο ίδιος.

Τυχόν αξιώ­σεις κρί­νο­νται από τα αρμόδια όργανα, τυχόν βλάβες δια­πι­στώ­νο­νται από τις αρμό­διες Υπη­ρε­σίες και οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις δεν χάνο­νται επειδή το λέει ο Βαγια­νός.

Ιδίως η αναφορά σε βλάβη υλικών συνιστά και ευθεία αμφι­σβή­τηση της επάρ­κειας των Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών της Περι­φέ­ρειας.Των ίδιων Υπη­ρε­σιών – ανα­γνω­ρι­σμέ­νης σοβα­ρό­τη­τας, επάρ­κειας και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας – στις οποίες κατα­φεύ­γουν δεκάδες φορείς και οργα­νι­σμοί προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σουν έργα που οι ίδιοι αδυ­να­τούν να φέρουν εις πέρας.

Ως προς τον δήθεν κίνδυνο απώ­λειας χρη­μα­το­δό­τη­σης, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου δεν έχει ανάγκη από μαθή­ματα. Οι επι­δό­σεις της στην εξα­σφά­λιση, αξιο­ποί­ηση και απορ­ρό­φηση πόρων, απο­τε­λούν δημόσιο και μετρή­σιμο δεδο­μένο. Ο Βαγια­νός είναι ο τελευ­ταίος που θα μπο­ρούσε να κρίνει την επάρ­κειά της και να κάνει υπο­δεί­ξεις! Καθείς άλλωστε σε αυτή τη ζωή πορεύ­ε­ται με το βιο­γρα­φικό του, το ίδιο ισχύει και για τους δημό­σιους οργα­νι­σμούς. Υπό αυτό το πρίσμα, με ποιο βιο­γρα­φικό αλήθεια εγείρει αξιώ­σεις για το Φράγμα Γαδουρά; Με ποια εχέγγυα απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας;

Μήπως με τα ίδια που λει­τουρ­γεί και ο Βιο­λο­γι­κός της Ρόδου;

Το πλέον προ­βλη­μα­τικό, όμως, είναι ότι ο Σωτήρης Βαγια­νός επι­λέ­γει να ολο­κλη­ρώ­σει αυτή την επί­δειξη άγνοιας, ανα­κρι­βειών και απα­ξί­ω­σης, δια­τυ­πώ­νο­ντας ακόμη και απειλές, επειδή το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο δεν υπο­κλί­θηκε στο μεγα­λείο της άγνοιάς, που τείνει πλέον να γίνει γραφική. Τέτοιο είναι το μέγεθος της ανάγκης αυτο­ε­πι­βε­βαί­ω­σης του.

Εδώ προ­φα­νώς τελειώ­νει η συζή­τηση επί των ανερ­μά­τι­στων αιτη­μά­των του και αρχίζει η συζή­τηση περί ύφους και πολι­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς. Με την επι­σή­μανση ότι κανένας δεν ξαφ­νιά­στηκε. Το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο έχει πάρει ήδη «γεύση» από τον τρόπο που ο Βαγια­νός αντι­με­τω­πί­ζει τους θεσμούς (βλέπε φωτο, από παλαιό­τερη συμ­με­τοχή του σε συνε­δρί­αση).

Συνεπώς, το να αντι­με­τω­πί­ζε­ται η περί­πτωση του με όρους σοβα­ρό­τη­τας, είναι για άλλη μια φορά – χαμένη ενέρ­γεια