Ξενοδοχειακή επιχείρηση πρέπει να επιστρέψει επιδοτήσεις στο Δημόσιο!

Η Επι­τρο­πή Ανα­στο­λών του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας επι­λή­φθη­κε υπό­θε­σης ανά­κλη­σης επι­χο­ρή­γη­σης ύψους 14,7 εκατ. ευρώ που δό­θη­κε στα πλαί­σια του ανα­πτυ­ξια­κού νόμου σε ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία της Κω μετά την δια­πί­στω­ση ότι είχε κάνει χρήση ει­κο­νι­κών φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων στον φά­κε­λο υπα­γω­γής της.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η Επι­τρο­πή Ανα­στο­λών του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας επι­λή­φθη­κε αι­τή­σε­ως ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας για την ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης της υπ’ αριθ. 111016/30.10.2015 απο­φά­σε­ως του Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μί­ας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού, με την οποία ανα­κλή­θη­κε η  από 2.7.2007 από­φα­ση του Υπουρ­γού και του Υφυ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών, περί υπα­γω­γής της στις δια­τά­ξεις του ν. 3299/2004 (Α 261) και, πε­ραι­τέ­ρω, δια­τά­χθη­κε, η ολική επι­στρο­φή εντό­κως της κα­τα­βλη­θεί­σας στην αι­τού­σα επι­χο­ρή­γη­σης, συ­νο­λι­κού ύψους 14.709.633,27 ευρώ (12.702.937+2.006.696,27 τόκοι), λόγω λήψης από αυτήν και κα­τα­χώ­ρι­σης στα βι­βλία της 54 με­ρι­κώς ει­κο­νι­κών και 3 ει­κο­νι­κών στο σύ­νο­λό τους τι­μο­λο­γί­ων, με αξία ει­κο­νι­κό­τη­τας 9.061.241 ευρώ, τα οποία είχαν λη­φθεί υπόψη από τη Διοί­κη­ση κατά την τε­λι­κή απο­τί­μη­ση του κό­στους της επεν­δύ­σε­ως, οδη­γώ­ντας σε εσφαλ­μέ­νο υπο­λο­γι­σμό της επι­δο­τή­σε­ως.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με την  από 2.7.2007 από­φα­ση του Υπουρ­γού και του Υφυ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών εγκρί­θη­κε η υπα­γω­γή της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας στις δια­τά­ξεις του ν. 3299/2004 για την ενί­σχυ­ση του επεν­δυ­τι­κού σχε­δί­ου της με το κί­νη­τρο της επι­χο­ρή­γη­σης, με σκοπό την ίδρυ­ση ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας 5 αστέ­ρων στην Κω, συ­νο­λι­κής δα­πά­νης 24.700.000 ευρώ (άρθρο 1), η δε εγκρι­θεί­σα, με την εν λόγω κοινή υπουρ­γι­κή από­φα­ση, επι­χο­ρή­γη­ση ανήλ­θε στο ποσό των 12.350.000 ευρώ, δη­λα­δή σε πο­σο­στό 50% της επεν­δυ­τι­κής δα­πά­νης.

Με την υπ’ αριθμ. 1418/15.1.2010 Τε­λι­κή Έκ­θε­ση, το Κε­ντρι­κό Όρ­γα­νο Ελέγ­χου (ΚΟΕ), κα­τό­πιν διε­νέρ­γειας αυ­το­ψί­ας στις εγκα­τα­στά­σεις της, πι­στο­ποί­η­σε την υλο­ποί­η­ση της επέν­δυ­σης εμπρό­θε­σμα στις 29.11.2009 και την έναρ­ξη της πα­ρα­γω­γι­κής της λει­τουρ­γί­ας, σύμ­φω­να με τους όρους της από­φα­σης υπα­γω­γής.

Ωστό­σο, κατά τα δια­λαμ­βα­νό­με­να στην εν λόγω έκ­θε­ση «λόγω της φύ­σε­ως του ελέγ­χου δεν έγινε δια­σταύ­ρω­ση των επι­δει­χθέ­ντων φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων (πα­ρα­στα­τι­κά επέν­δυ­σης) κατά τα ορι­ζό­με­να στον ΚΒΣ (ΠΔ 186/1992). Ο έλεγ­χος αυτός πραγ­μα­το­ποιεί­ται μόνο από τις αρ­μό­διες προς τούτο φο­ρο­λο­γι­κές αρχές.

Ακο­λού­θως, με την από 8.12.2010 από­φα­ση του Υφυ­πουρ­γού Οι­κο­νο­μί­ας, Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και Ναυ­τι­λί­ας πι­στο­ποι­ή­θη­κε η ολο­κλή­ρω­ση-ορι­στι­κο­ποί­η­ση και η έναρ­ξη της πα­ρα­γω­γι­κής λει­τουρ­γί­ας της επέν­δυ­σης, σύμ­φω­να με τους όρους της από­φα­σης υπα­γω­γής και, πε­ραι­τέ­ρω, το συ­νο­λι­κό ορι­στι­κο­ποιού­με­νο κό­στος της επέν­δυ­σης προσ­διο­ρί­στη­κε στο ποσό των 25.405.875 ευρώ, εκ των οποί­ων το ύψος της επι­χο­ρή­γη­σης κα­θο­ρί­σθη­κε στο ύψος των 12.702.937 ευρώ, ενώ ως ημε­ρο­μη­νία ολο­κλή­ρω­σης της επέν­δυ­σης ορί­στη­κε η 29.11.2009.

Στη συ­νέ­χεια, στις 11.3.2010 διε­νερ­γή­θη­κε έλεγ­χος στις εγκα­τα­στά­σεις της από το Σώμα Δί­ω­ξης Οι­κο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος (ΣΔΟΕ), κατά τον οποίο, σύμ­φω­να με την από 31.1.2011 Ορι­στι­κή Έκ­θε­ση Ελέγ­χου, δια­πι­στώ­θη­κε η λήψη και κα­τα­χώ­ρι­ση 54 με­ρι­κώς ει­κο­νι­κών ως προς την αξία φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων, με κα­θα­ρή αξία ει­κο­νι­κό­τη­τας 9.061.241,72 ευρώ, και 3 ει­κο­νι­κών στο σύ­νο­λό τους φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων, συ­νο­λι­κής κα­θα­ρής αξίας 214.799,72 ευρώ (συ­νο­λι­κά κα­θα­ρή αξία ει­κο­νι­κών συ­ναλ­λα­γών 9.276.040,72 ευρώ).

Με τις υπ’ αριθμ. 38 και 39/2011 απο­φά­σεις του Προϊ­στα­μέ­νου της Δ.Ο.Υ. Κω, επι­βλή­θη­καν στην αι­τού­σα για τις ως άνω πα­ρα­βά­σεις της λήψης και κα­τα­χώ­ρι­σης ει­κο­νι­κών φο­ρο­λο­γι­κών στοι­χεί­ων πρό­στι­μα με βάση τις δια­τά­ξεις του ν. 2523/1997, ύψους 28.496.970 ευρώ και 429.599,44 ευρώ αντί­στοι­χα, τα οποία κα­τό­πιν συμ­βι­βα­σμού της με τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου, πε­ριο­ρί­στη­καν σε 296.858,49 και 72.469,27 ευρώ αντί­στοι­χα.

Ενό­ψει των ανω­τέ­ρω, της επι­βλή­θη­κε, η κύ­ρω­ση της ολι­κής επι­στρο­φής εντό­κως της κα­τα­βλη­θεί­σας επι­χο­ρή­γη­σης, συ­νο­λι­κού ύψους 12.702.937 ευρώ.

Με την αί­τη­σή της η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία προ­έ­βα­λε ότι η άμεση εκτέ­λε­ση της προ­σβαλ­λό­με­νης πρά­ξε­ως θα της προ­κα­λέ­σει ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη, κα­θό­σον η ίδια αδυ­να­τεί να επι­στρέ­ψει εντό­κως το συ­νο­λι­κό ποσό της χο­ρη­γη­θεί­σας σε αυτήν ενί­σχυ­σης, ανερ­χό­με­νο σε 14.709.633,27 ευρώ και, επί­σης, θα έχει ως συ­νέ­πεια την από­λυ­τη αδυ­να­μία της να αντα­πο­κρι­θεί στις οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της ένα­ντι των πι­στω­τών της.

Και τούτο διότι, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, από τους ισο­λο­γι­σμούς της των χρή­σε­ων 2011 έως 2014 προ­κύ­πτει ότι [οι χρή­σεις] αυτές είναι ζη­μιο­γό­νες, ενώ πα­ράλ­λη­λα έχει οφει­λές προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο από άλλες αι­τί­ες ύψους 6.766.610 ευρώ και προς άλ­λους πι­στω­τές 1.031.039 ευρώ (τον Δε­κέμ­βριο του 2015).

Πε­ραι­τέ­ρω, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι απα­σχο­λεί προ­σω­πι­κό 205 ατό­μων, για τη μι­σθο­δο­σία του οποί­ου κα­τα­βάλ­λει μη­νιαί­ως 191.680 ευρώ και 90.450 ευρώ ως ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές στο ΙΚΑ, και ότι έχει συ­νά­ψει δύο δα­νεια­κές συμ­βά­σεις με την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, συ­νο­λι­κού ποσού 23.329.751,26 ευρώ, οι οποί­ες δεν έχουν εξο­φλη­θεί.

Επί­σης, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανα­μέ­νε­ται πτώση των εσό­δων της κατά το έτος 2016, λόγω της προ­σφυ­γι­κής κρί­σης, και ότι οι τρα­πε­ζι­κοί της λο­γα­ρια­σμοί είναι δε­σμευ­μέ­νοι κατά πο­σο­στό 100%, ότι έχει εγ­γρα­φεί υπο­θή­κη σε ακί­νη­τό της υπέρ του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου για ποσό 6.663.562,14 ευρώ και ότι στε­ρεί­ται πα­ντε­λώς ρευ­στό­τη­τας για να κα­λύ­ψει τις υπο­χρε­ώ­σεις της προς το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο.

Αφού με­λε­τή­θη­καν τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία της εται­ρεί­ας η Επι­τρο­πή Ανα­στο­λών του ΣτΕ εκρι­νε ότι η υλο­ποί­η­ση της από­φα­σης θα της επι­φέ­ρει δυ­σχε­ρώς επα­νορ­θώ­σι­μη βλάβη, ανα­γό­με­νη στην ικα­νό­τη­τά της να αντα­πο­κρι­θεί στις εν γένει οι­κο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις και, κατά συ­νέ­πεια, στην οι­κο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τά της.

Κα­τό­πιν τού­των έκρι­νε ότι πρέ­πει να γίνει εν μέρει δεκτή η αί­τη­ση της και να ανα­στα­λεί με­ρι­κώς η εκτέ­λε­ση της προ­σβαλ­λό­με­νης πρά­ξε­ως, μέχρι την έκ­δο­ση από­φα­σης επί της ασκη­θεί­σας αί­τη­σης ακύ­ρω­σης, κατά το μέρος που με αυτήν δια­τάσ­σε­ται η επι­στρο­φή στο Δη­μό­σιο της κα­τα­βλη­θεί­σας επι­δο­τή­σε­ως με τους αντί­στοι­χους τό­κους, όχι, όμως, εν όλω, αλλά κατά το ποσό των 6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ εκ του υπο­λει­πο­μέ­νου προς εί­σπρα­ξη ποσού των 12.419.031,42 ευρώ.