Οι 60 λέξεις που «καίνε» το πόρισμα Λιάκου για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Πο­λι­τι­κή τα­φό­πλα­κα βάζει ου­σια­στι­κά η ΟΛΜΕ στο πό­ρι­σμα της 36με­λούς Επι­τρο­πής Εθνι­κού Δια­λό­γου για την Παι­δεία υπό τον Αντώ­νη Λιάκο για τις αλ­λα­γές στη δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση. Χθες, η ηγε­σία της με­γα­λύ­τε­ρης ομο­σπον­δί­ας της χώρας σε μία ομό­φω­νη, και άρα σπά­νια, από­φα­ση απέρ­ρι­ψε τις προ­τά­σεις του. Μά­λι­στα, επι­δει­κνύ­ο­ντας το ξε­κά­θα­ρο της θέσης του, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δεν χρειά­στη­κε παρά 60 λέ­ξεις για να στεί­λει μή­νυ­μα στον υπουρ­γό Παι­δεί­ας Νίκο Φίλη. Από την άλλη, οι βα­σι­κές ρωγ­μές στο οι­κο­δό­μη­μα εθνι­κού δια­λό­γου που κα­τα­σκεύ­α­σαν οι Φίλης – Λιά­κος έχουν προ­κλη­θεί από μέλη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Εν­δει­κτι­κά, στην ΟΛΜΕ πλειο­ψη­φού­σα πα­ρά­τα­ξη είναι οι Συ­νερ­γα­ζό­με­νες Εκ­παι­δευ­τι­κές Κι­νή­σεις (ΣΥΝΕΚ) του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Ει­δι­κό­τε­ρα, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ –με βαρύ πο­λι­τι­κό και συν­δι­κα­λι­στι­κό απο­τύ­πω­μα, καθώς η μέση εκ­παί­δευ­ση έχει 67.000 κα­θη­γη­τές– ήταν ξε­κά­θα­ρο χθες: «Το Δ.Σ. απορ­ρί­πτει το πό­ρι­σμα της επι­τρο­πής Λιά­κου στο σύ­νο­λό του. Κα­λού­με το υπουρ­γείο να μην υιο­θε­τή­σει τις απα­ρά­δε­κτες προ­τά­σεις του. Δη­λώ­νου­με ότι η τυχόν υιο­θέ­τη­ση του πο­ρί­σμα­τος θα προ­κα­λέ­σει την οξύ­τα­τη αντί­δρα­ση της Ομο­σπον­δί­ας. Κα­λού­με τους συ­να­δέλ­φους να βρί­σκο­νται σε επα­γρύ­πνη­ση, προ­κει­μέ­νου να υπε­ρα­σπί­σου­με τις πά­γιες θέ­σεις του κλά­δου για ανα­βαθ­μι­σμέ­νη δη­μό­σια δω­ρε­άν εκ­παί­δευ­ση για όλους τους μα­θη­τές». Με­τα­ξύ των προ­τά­σε­ων του πο­ρί­σμα­τος είναι η κα­θιέ­ρω­ση 4χρο­νου Γυ­μνα­σί­ου και 2ετούς Λυ­κεί­ου, η επα­να­φο­ρά της Τρά­πε­ζας Θε­μά­των, το εθνι­κό απο­λυ­τή­ριο κ.ά. «Στο πό­ρι­σμα δια­κρί­νου­με προ­τά­σεις που προ­έρ­χο­νται από έναν εκ­παι­δευ­τι­κό χώρο που δεν εμπλέ­κε­ται με τη ζώσα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της μέσης εκ­παί­δευ­σης, δεν αφου­γκρά­ζε­ται τους γο­νείς, το πόσο τους απα­σχο­λεί το θέμα του φρο­ντι­στη­ρί­ου», ανέ­φε­ρε χθες στην «Κ» η πρό­ε­δρος της ΟΛΜΕ, Ελένη Ζω­γρα­φά­κη, ενώ από νωρίς (μετά τον Ιού­νιο όταν πα­ρε­δό­θη το πό­ρι­σμα) εκ­παι­δευ­τι­κοί μι­λού­σαν για ανε­φάρ­μο­στες θέ­σεις όπως το 4ετές Γυ­μνά­σιο (σε ποιες αί­θου­σες θα κάνει η νέα τάξη) και ακρι­βό (λόγω πολ­λών ει­δι­κο­τή­των) διε­τές Λύ­κειο στα πρό­τυ­πα του International Baccalaureate (I.B.).

Οι ΣΥΝΕΚ μά­λι­στα, που από τις 2/6/16 είχαν επι­ση­μά­νει την οξεία αντί­θε­ση στο πό­ρι­σμα, τώρα επα­νήλ­θαν: «Τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες πα­ρα­δό­θη­κε στον υπουρ­γό υπό­μνη­μα της επι­τρο­πής Λιά­κου (πότε και πόσες φορές συ­νε­δρί­α­σε η επι­τρο­πή μετά τις 27/5/16;) που εξει­δι­κεύ­ει το προη­γού­με­νο πό­ρι­σμα. Οι βα­σι­κές κα­τευ­θύν­σεις του πο­ρί­σμα­τος Λιά­κου όχι μόνο δεν απο­τε­λούν βάση δια­λό­γου, αλλά είναι σε επι­κίν­δυ­νη – αντι­δρα­στι­κή και νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη κα­τεύ­θυν­ση». Κα­τη­γο­ρούν για νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη κα­τεύ­θυν­ση μία επι­τρο­πή στην οποία προ­ε­δρεύ­ει ο Αντώ­νης Λιά­κος, ομό­τι­μος κα­θη­γη­τής Ιστο­ρί­ας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών, ο οποί­ος είχε στε­νές σχέ­σεις με τον πρώην πρω­θυ­πουρ­γό Κώστα Ση­μί­τη, ενώ ο Νίκος Φίλης είχε δη­λώ­σει στις 25/11/2015 για τα μέλη της επι­τρο­πής ότι «οι πε­ρισ­σό­τε­ροι δεν είναι μόνο προ­ο­δευ­τι­κοί επι­στή­μο­νες, είναι και προ­ο­δευ­τι­κοί πο­λί­τες με αγώ­νες. Εχω μπρο­στά μου φω­το­γρα­φία από το Στρα­το­δι­κείο Θεσ­σα­λο­νί­κης το ’68 όπου ο κ. Λιά­κος δίνει όρ­θιος μάχη με ψυχή». Και τι πε­ρί­ερ­γη διά­κρι­ση ανά­με­σα στο πό­ρι­σμα του Μαΐου και την εξει­δί­κευ­σή του τον Σε­πτέμ­βριο; Ο πρώην πρό­ε­δρος της ΟΛΜΕ, μέλος της επι­τρο­πής και άτυ­πος σύμ­βου­λος του κ. Φίλη, Θέμης Κο­τσι­φά­κης ανέ­φε­ρε ότι «οι τε­λευ­ταί­ες προ­τά­σεις απη­χούν τις από­ψεις του συ­ντά­κτη τους κ. Α. Λιά­κου. Η επι­τρο­πή πα­ρέ­δω­σε στο ΥΠΠΕΘ τον Μάιο του 2016 και κα­νείς δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται να πα­ρου­σιά­ζει τις από­ψεις του ως προ­τά­σεις της επι­τρο­πής».

Στε­λέ­χη του υπουρ­γεί­ου ανα­φέ­ρουν στην «Κ» ότι «το πό­ρι­σμα Λιά­κου “καί­γε­ται” και από την υπέρ­με­τρη δη­μο­σιό­τη­τα που έλα­βαν ορι­σμέ­νες θέ­σεις του, πα­ρό­τι υπάρ­χουν άλλες σο­βα­ρές και εφαρ­μό­σι­μες». Από την άλλη, η δη­μο­σιό­τη­τα επι­διώ­κε­ται πολ­λές φορές ώστε να απο­προ­σα­να­το­λι­σθεί η κοινή γνώμη από έναν σχε­δια­σμό υψη­λού πο­λι­τι­κού ρί­σκου. Και ο πα­νε­πι­στη­μια­κός μι­κρό­κο­σμος, με την πα­τί­να της ελίτ, προ­σφέ­ρε­ται για νο­μι­μο­ποί­η­ση επι­κοι­νω­νια­κών πομ­φό­λυ­γων.