Με άγριες διαθέσεις στην Αθήνα οι θεσμοί για τη β’ αξιολόγηση

«Pacta sunt servanda». Με τη λα­τι­νι­κή αυτή φράση που ση­μαί­νει «η συμ­φω­νία πρέ­πει να τη­ρη­θεί» ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέ­ξης Τσί­πρας έστει­λε μή­νυ­μα στους εταί­ρους πως αξιο­λό­γη­ση και χρέος πάνε… πα­κέ­το.

Το γε­γο­νός πως χρη­σι­μο­ποί­η­σε μία αγα­πη­μέ­νη φράση των Γερ­μα­νών δεί­χνει με τον πλέον εύ­γλωτ­το τρόπο ποιος είναι ο πρώ­τος απο­δέ­κτης του μη­νύ­μα­τος. Το πο­λι­τι­κό αφή­γη­μα της κυ­βέρ­νη­σης βα­σί­ζε­ται σε τέσ­σε­ρις θε­μα­τι­κές ενό­τη­τες, που συν­δέ­ο­νται με­τα­ξύ τους. Τα­χύ­τα­το κλεί­σι­μο της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης, από­φα­ση για το χρέος, έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας και δο­κι­μα­στι­κή έξο­δος στις αγο­ρές.

Σε πε­ρί­πτω­ση που η γερ­μα­νι­κή πλευ­ρά συ­νε­χί­σει τις… κα­θυ­στε­ρή­σεις για το χρέος, τότε ολό­κλη­ρος ο σχε­δια­σμός -από την έντα­ξη στην πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση μέχρι την έξοδο στις αγο­ρές- απει­λεί­ται. Μία τέ­τοια εξέ­λι­ξη θα επη­ρέ­α­ζε τους επεν­δυ­τές και η προσ­δο­κώ­με­νη για το 2017 ισχυ­ρή ανά­πτυ­ξη θα εξε­λισ­σό­ταν σε δύ­σκο­λο στόχο.

Η κυ­βέρ­νη­ση στέλ­νει μή­νυ­μα εκτός συ­νό­ρων πως είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να υλο­ποι­ή­σει όσα έχει δε­σμευ­τεί αλλά αυτό πρέ­πει να γίνει από όλες τις πλευ­ρές χωρίς εξαι­ρέ­σεις. Επι­ση­μαί­νει πως η πρώτη αξιο­λό­γη­ση έκλει­σε και όλα είναι έτοι­μα για να ξε­κι­νή­σει η δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση αυτή την εβδο­μά­δα. Στό­χος του οι­κο­νο­μι­κού επι­τε­λεί­ου είναι ο νέος κύ­κλος δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους δα­νει­στές να ολο­κλη­ρω­θεί εντός του Νο­εμ­βρί­ου, προ­κει­μέ­νου στο Eurogroup της 5ης Δε­κεμ­βρί­ου να συ­ζη­τη­θεί και το χρέος.

Αυτό που θέλει πάση θυσία να απο­φύ­γει το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου είναι το… σύρ­σι­μο των συ­ζη­τή­σε­ων, εξαι­τί­ας των αγε­φύ­ρω­των δια­φο­ρών ΔΝΤ και Γερ­μα­νί­ας. Οι δύο ισχυ­ροί παί­κτες έχουν κάνει ένα πρώτο κύκλο διε­ρευ­νη­τι­κών συ­ζη­τή­σε­ων στην αντί­πε­ρα όχθη του Ατλα­ντι­κού, ωστό­σο ο πραγ­μα­τι­κός σχε­δια­σμός τους θα ξε­δι­πλω­θεί στον γνώ­ρι­μο χώρο του ξε­νο­δο­χεί­ου Hilton (όπου πα­ρα­δο­σια­κά γί­νο­νται οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους θε­σμούς).

Το ΔΝΤ είναι αυτό που πιέ­ζει για ρύθ­μι­ση του χρέ­ους και για χα­μη­λά πλε­ο­νά­σμα­τα, ωστό­σο σε μία σειρά θε­μά­των έχει μια σκλη­ρή ατζέ­ντα συν­δέ­ο­ντας την «επι­στρο­φή» του με νέο πρό­γραμ­μα. Δεν είναι τυ­χαίο πως επα­να­φέ­ρει διαρ­κώς το θέμα της μεί­ω­σης των συ­ντά­ξε­ων (κυ­ρί­ως όσων υπερ­βαί­νουν τα 1.200 ευρώ), το ψα­λί­δι­σμα του αφο­ρο­λό­γη­του και των αλ­λα­γών στα ερ­γα­σια­κά.

To χει­ρό­τε­ρο σε­νά­ριο

Σε πε­ρί­πτω­ση που η γερ­μα­νι­κή πλευ­ρά δεν κάνει υπο­χω­ρή­σεις σε χρέος και πλε­ο­νά­σμα­τα υπάρ­χει το εν­δε­χό­με­νο και το Τα­μείο να μην κάνει βήμα πίσω από τις σκλη­ρές αυτές προ­τά­σεις (πρό­κει­ται ου­σια­στι­κά για το χει­ρό­τε­ρο σε­νά­ριο).

Ο πρω­θυ­πουρ­γός -μι­λώ­ντας στο συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ- έστει­λε σαφές μή­νυ­μα λέ­γο­ντας πως δεν μπο­ρεί να γίνει απο­δε­κτή η αό­ρι­στη προ­τρο­πή… «κάντε εσείς τα μα­θή­μα­τά σας και βλέ­που­με». Η κυ­βέρ­νη­ση θέλει να ανοί­ξει η συ­ζή­τη­ση για το χρέος, με δε­δο­μέ­νο άλ­λω­στε πως η τε­λι­κή λύση περνά μέσα από βρα­χυ­πρό­θε­σμα, με­σο­πρό­θε­σμα και μα­κρο­πρό­θε­σμα μέτρα.

Στό­χος είναι να ξε­κι­νή­σουν στις αρχές του 2017 τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα μέτρα, τα οποία ήδη επε­ξερ­γά­ζε­ται ο Ευ­ρω­παϊ­κός Μη­χα­νι­σμός Στή­ρι­ξης στο Λου­ξεμ­βούρ­γο. Πα­ράλ­λη­λα να υπάρ­χει ένα πα­κέ­το με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων, καθώς για το θέμα αυτό υπάρ­χει πλη­θώ­ρα προ­τά­σε­ων. Οπως επε­σή­μα­νε ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μί­ας Γιώρ­γος Στα­θά­κης σε επι­τρο­πή της Βου­λής, αυτό το πα­κέ­το μπο­ρεί να πε­ρι­λαμ­βά­νει κλεί­δω­μα των επι­το­κί­ων (το οποίο μπο­ρεί να ωφε­λή­σει ακόμα και δύο πο­σο­στιαί­ες μο­νά­δες το δε­κα­ε­τές ομό­λο­γο), επι­στρο­φή κερ­δών της ΕΚΤ και των ευ­ρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών κ.ά.. Το τρίτο μέρος αφορά στο μα­κρο­πρό­θε­σμο πα­κέ­το, με την απο­τί­μη­ση να γί­νε­ται το 2018. Ανά­λο­γα του πόσο έχουν απο­δώ­σει μέχρι τότε τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα και με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα θα απο­φα­σι­στεί αν χρειά­ζο­νται νέες πα­ρεμ­βά­σεις για να μην υπάρ­ξει από­κλι­ση από την οροφή του 15% του ΑΕΠ.

Ο δρό­μος για το χρέος περνά μέσα από τη δεύ­τε­ρη αξιο­λό­γη­ση, όπου με­γά­λο αγκά­θι δεν είναι άλλο από τα ερ­γα­σια­κά. Η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά προ­σέρ­χε­ται στο τρα­πέ­ζι έχο­ντας ήδη πα­ρα­λά­βει το πό­ρι­σμα των σοφών, ενώ δε­δο­μέ­νο είναι πως συ­γκε­κρι­μέ­να θέ­μα­τα απο­τε­λούν «τα­μπού» για ένα αρι­στε­ρό ακρο­α­τή­ριο και δεν μπο­ρούν να συ­ζη­τη­θούν. Ενα ακόμα θέμα που πρέ­πει να λυθεί αφορά στον τρόπο χρη­μα­το­δό­τη­σης του ελά­χι­στου εγ­γυ­η­μέ­νου ει­σο­δή­μα­τος και των προ­νοια­κών επι­δο­μά­των. Πρό­σω­πο που γνω­ρί­ζει πολύ καλά το θέμα ση­μεί­ω­νε πως δεν υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ρια για ψα­λί­δι­σμα των πα­ρο­χών που πάνε σε ευ­πα­θείς ομά­δες. Επο­μέ­νως όλο το βάρος πέ­φτει στο να τεκ­μη­ριω­θεί όσο το δυ­να­τόν κα­λύ­τε­ρα η ελ­λη­νι­κή πρό­τα­ση για τον τρόπο χρη­μα­το­δό­τη­σης αυτών των πα­ρο­χών. Mεγάλο στοί­χη­μα πα­ρα­μέ­νει η χρη­μα­το­δό­τη­ση για το 2017, καθώς το 2018 θα έχει υπάρ­ξει εξοι­κο­νό­μη­ση από συ­γκε­κρι­μέ­νους κω­δι­κούς με βάση το σύ­στη­μα ελέγ­χου δα­πα­νών (spending review).

ΕΘΝΟΣ