Ο “παππάς των φτωχών” στην “δ”: «Ο καιρός έχει γυρίσματα και η καρέκλα ημερομηνία λήξεως»!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Ο παππα-Χρή­στος, ο «παπ­πάς των φτω­χών», όπως είναι γνω­στός όχι μόνο στη Ρόδο αλλά σ’ όλη την Ελ­λά­δα, επι­τε­λεί ση­μα­ντι­κό κοι­νω­νι­κό έργο στην ενο­ρία του Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­νος, της Πα­λιάς Πόλης, που απο­τε­λεί ση­μείο ανα­φο­ράς για τους ανή­μπο­ρους και τους ανα­ξιο­πα­θού­ντες του νη­σιού.Κα­θη­με­ρι­νά προ­σφέ­ρει συσ­σί­τιο σε 50 συ­μπο­λί­τες μας, που έχουν ανά­γκη, στη­ρί­ζει τους άρ­ρω­στους και κυ­ρί­ως τους καρ­κι­νο­πα­θείς που δεν έχουν χρή­μα­τα για τα φάρ­μα­κα ή τα νο­σή­λιά τους, τελεί γά­μους και βα­πτί­σεις δω­ρε­άν σε αν­θρώ­πους που του χτυ­πά­νε την πόρτα και ζη­τά­νε την βο­ή­θειά του γιατί δεν έχουν χρή­μα­τα για «πο­λυ­τέ­λειες» και στέ­κε­ται πάντα δίπλα στους ανα­ξιο­πα­θού­ντες.Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή», ευ­χα­ρι­στεί τους εθε­λο­ντές και τους ιδιώ­τες που στη­ρί­ζουν ανώ­νυ­μα και αθό­ρυ­βα το έργο του, «κα­τσα­διά­ζει» τους πο­λι­τι­κούς, που θυ­μού­νται τον ίδιο και τους απλούς αν­θρώ­πους μόνον προ­ε­κλο­γι­κά, βάλ­λει κατά της «άθεης κυ­βέρ­νη­σης», εκ­φρά­ζει τα πα­ρά­πο­νά του προς την δη­μο­τι­κή αρχή και υπεν­θυ­μί­ζει πως «ο και­ρός έχει γυ­ρί­σμα­τα και η κα­ρέ­κλα έχει ημε­ρο­μη­νία λή­ξε­ως».

• Πα­τέ­ρα Χρή­στο, είστε εφη­μέ­ριος στην ενο­ρία του Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­να 13 χρό­νια και μέσα σε αυτό το διά­στη­μα, έχετε κα­τα­φέ­ρει πολλά πράγ­μα­τα επι­τε­λώ­ντας, σε και­ρούς χα­λε­πούς, ση­μα­ντι­κό κοι­νω­νι­κό έργο.

Είμαι ιε­ρέ­ας στον Αγ. Πα­ντε­λε­ή­μο­να αι­σί­ως 13 χρό­νια. Αλλά τα προ­βλή­μα­τα είναι πολλά… Θέλω μέσα από την καρ­διά μου να εκ­φρά­σω τα πα­ρά­πο­νά μου και να θίξω τα προ­βλή­μα­τα που υπάρ­χουν στην ενο­ρία μας. Πολύς κό­σμος έπαψε να εκ­κλη­σιά­ζε­ται στον Αγιο Πα­ντε­λε­ή­μο­να γιατί δεν υπάρ­χει πρό­σβα­ση, δεν επι­τρέ­πε­ται η εί­σο­δος στα αυ­το­κί­νη­τα. Ετσι λοι­πόν, έπα­ψαν οι άν­θρω­ποι να εκ­κλη­σιά­ζο­νται στην εκ­κλη­σία μας. Πολ­λοί δεν έρ­χο­νται να τε­λέ­σουν μυ­στή­ρια, όπως βα­πτί­σεις και γά­μους, γιατί δεν επι­τρέ­πε­ται η εί­σο­δος στα αυ­το­κί­νη­τά τους, στο πάρ­κινγκ της πλα­τεί­ας του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να. Όσοι δε από αυ­τούς έχουν κάνει αί­τη­ση ει­σό­δου των οχη­μά­των τους για να τε­λέ­σουν βά­πτι­ση ή γάμο, απορ­ρί­πτε­ται από τους υπεύ­θυ­νους. Απο­γοη­τευ­μέ­νοι, μου κά­νουν τα πα­ρά­πο­νά τους, κι έτσι λοι­πόν κι εγώ κάνω τα δικά μου πα­ρά­πο­να. Η δη­μο­τι­κή αρχή, ποτέ δεν κά­λε­σε την εκ­κλη­σία για να πάρει και την δική μας γνώμη. Απο­φα­σί­ζει για εμάς, δίχως εμάς. Δυ­στυ­χώς, ακόμα κι εγώ ο ιε­ρέ­ας, δεν έχω κάρτα ει­σό­δου για το όχημά μου. Κάθε φορά πρέ­πει να βγαί­νω από το αυ­το­κί­νη­τό μου, να καλώ το κέ­ντρο και να μου επι­τρέ­πουν την εί­σο­δο. Πά­ψα­με, λοι­πόν, εδώ στην ενο­ρία μας, να κά­νου­με με­σο­νυ­κτι­κές θείες λει­τουρ­γί­ες γιατί δεν μπο­ρεί ο κό­σμος να έρθει, γιατί δεν τους επι­τρέ­πε­ται η εί­σο­δος με το αυ­το­κί­νη­τό τους.

• Εξαι­τί­ας αυτού δη­λα­δή δεν έρ­χε­ται κό­σμος στην εκ­κλη­σία;

Ξέ­ρε­τε, αυτή η κα­τά­στα­ση μάς έχει κάνει με­γά­λη ζημιά. Ηλι­κιω­μέ­νοι και ανά­πη­ροι άν­θρω­ποι δεν μπο­ρούν να έρ­θουν στην εκ­κλη­σία. Από την Κυ­ρια­κή των Βαΐων μέχρι και τα ξη­με­ρώ­μα­τα της Με­γά­λης Πέμ­πτης, δεν εί­χα­με κόσμο στην εκ­κλη­σία και απο­γοη­τευ­τή­κα­με πάρα πολύ. Τα έξοδα είναι πολλά, δυ­σκο­λευό­μα­στε να κα­λύ­ψου­με τις υπο­χρε­ώ­σεις που έχει η εκ­κλη­σία και ανα­ρω­τιέ­μαι… νοιά­ζε­ται κα­νείς πώς θα κα­λύ­ψου­με τις υπο­χρε­ώ­σεις; Αν νοιά­ζε­ται, να μας το πει. Τα έσοδα των εκ­κλη­σιών έχουν πέσει κάτω από το 50% τα τε­λευ­ταία 5-6 χρό­νια. Ανα­ρω­τιέ­μαι, μήπως με τον τρόπο αυτό διώ­χνου­με τον κόσμο από την εκ­κλη­σία. Μήπως αυτό θέ­λουν κά­ποιοι; Κάνω έκ­κλη­ση στην δη­μο­τι­κή αρχή να συ­νέλ­θει και να δει το θέμα πάλι με αγάπη διότι ο κό­σμος εξα­γριώ­νε­ται και δεν ξεχνά τα κα­μώ­μα­τά τους. Θα τα βρουν μπρο­στά τους.

• Παρά τις δυ­σκο­λί­ες όμως πα­τέ­ρα Χρή­στο και την μεί­ω­ση των εσό­δων, το φι­λαν­θρω­πι­κό έργο του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να συ­νε­χί­ζε­ται.

Η εκ­κλη­σία είναι δίπλα στους ανα­ξιο­πα­θού­ντες 365 ημέ­ρες τον χρόνο, το συσ­σί­τιο συ­νε­χί­ζε­ται εδώ και 6 χρό­νια. Οι τσά­ντες με είδη πρώ­της ανά­γκης δια­νέ­μο­νται κάθε μήνα. Η βο­ή­θεια προς τους ασθε­νείς συ­ναν­θρώ­πους μας συ­νε­χί­ζε­ται, η βο­ή­θεια και οι προ­σφο­ρές στο Ιδρυ­μα του Αγίου Αν­δρέα, στο Ορ­φα­νο­τρο­φείο Θη­λέ­ων, το Κέ­ντρο Ελ­πί­δα συ­νε­χί­ζο­νται. Δεν θα στα­μα­τή­σουν ποτέ, πάντα θα εί­μα­στε δίπλα τους. Θα ήταν πα­ρά­λει­ψη να μην ανα­φερ­θώ στο με­γά­λο έργο της Μη­τρό­πο­λής μας, στο πρό­σω­πο του σε­βα­σμιο­τά­του μη­τρο­πο­λί­του μας, απ΄ό­που κα­θη­με­ρι­νά περ­νούν και ζη­τούν βο­ή­θεια συ­νάν­θρω­ποί μας που έχουν με­γά­λη ανά­γκη. Αλλοι για τα φάρ­μα­κά τους, άλλοι για να τους πλη­ρω­θούν λο­γα­ρια­σμοί ΔΕΗ ή ΔΕΥΑΡ και άλλοι για τα ει­σι­τή­ριά τους προ­κει­μέ­νου να με­τα­βούν σε νο­σο­κο­μεία της Αθή­νας. Ολοι ενι­σχύ­ο­νται στο μέτρο φυ­σι­κά, των δυ­να­το­τή­των μας. Ας μην ξε­χνά­με ότι δεν εί­μα­στε καμία Τρά­πε­ζα, όπως νο­μί­ζουν με­ρι­κοί.

• Στή­ρι­ξη στο έργο που επι­τε­λεί­τε, έχετε;

Στή­ρι­ξη… Ας κοι­τά­ξουν και λίγο την κα­θα­ριό­τη­τα, ας κό­ψουν τα χορ­τά­ρια που θα μας φάνε τα φίδια. Εμείς, εδώ και με­ρι­κά χρό­νια ανα­γκα­στή­κα­με να πά­ρου­με χορ­το­κο­πτι­κό μη­χά­νη­μα για να κα­θα­ρί­ζου­με την πε­ριο­χή με δικά μας παι­διά, με δι­κούς μας εθε­λο­ντές. Υπεν­θυ­μί­ζω στους αρ­μό­διους άρ­χο­ντες ότι η κα­ρέ­κλα τους έχει ημε­ρο­μη­νία λήξης, ας κοι­τά­ξουν λοι­πόν με αγάπη κι ας επα­νε­ξε­τά­σουν τα προ­βλή­μα­τα της Πα­λιάς Πόλης που είναι πολλά. Και να μην ξε­χνούν ότι έχει ο και­ρός γυ­ρί­σμα­τα… Η εκ­κλη­σία έχει τον πρώτο λόγο και άντε­ξε και αντέ­χει εδώ και 2.000 χρό­νια. Πέ­ρα­σε μπό­ρες και διωγ­μούς, κρά­τη­σε ζω­ντα­νή την θρη­σκεία μας, κι ας βάλ­λε­ται λυσ­σα­λέα από τους άθε­ους και αντι­στό­ρη­τους άρ­χο­ντες-υπουρ­γούς. Η εκ­κλη­σία είναι που στη­ρί­ζει στα δύ­σκο­λα τους αν­θρώ­πους με χι­λιά­δες κα­θη­με­ρι­νά συσ­σί­τια και τρό­φι­μα, δια­φο­ρε­τι­κά θα εί­χα­με πολύ με­γά­λα προ­βλή­μα­τα.

Πού είναι λοι­πόν η Πο­λι­τεία; Πού είναι η κυ­βέρ­νη­ση η άθεη, που μας έστυ­ψε και μας τα πήρε όλα; Δεν τους νοιά­ζει τί­πο­τα παρά μόνο η κα­ρε­κλί­τσα τους και ο πα­χυ­λός μι­σθού­λης τους, ο εαυ­τός τους. Ας αφή­σουν λοι­πόν την εκ­κλη­σία να κάνει όπως πάντα το θε­ά­ρε­στο έργο της, αυτοί δεν είναι σε θέση να πιά­νουν στο στόμα τους την εκ­κλη­σία. Δεν είναι άξιοι, διότι είναι μα­κριά από την εκ­κλη­σία. Οποιος τα έβαλε με την εκ­κλη­σία δεν του βγήκε σε καλό. Η εκ­κλη­σία είναι αυτή που ξε­κί­νη­σε τη ζωή της, με ερ­γά­τες τους αγράμ­μα­τους ψα­ρά­δες και κα­τα­τρό­πω­σε σο­φούς και επι­στή­μο­νες. Είναι εκεί­νοι που την πο­λέ­μη­σαν οι ισχυ­ρό­τε­ροι κο­σμι­κοί άρ­χο­ντες αλλά νι­κη­θή­κα­νε.

Η εκ­κλη­σία έσπει­ρε τον χρι­στια­νι­σμό με κόκ­κα­λα μαρ­τύ­ρων, την πό­τι­σαν με το άγιο αίμα τους και γι­γα­ντώ­θη­κε και

ζει 2.000 χρό­νια τώρα. Εγ­γύ­η­ση λοι­πόν ότι θα ζήσει αιω­νί­ως γιατί θε­μέ­λιό της είναι ο ίδιος ο ιδρυ­τής της και θε­με­λιω­τής ο Χρι­στός «καί πύλαι ἅδου οὐ κα­τι­σχύ­σου­σιν αὐτῆς». Μην χτυ­πά­τε με τη γρο­θιά σας το μα­χαί­ρι, θα μα­τω­θεί­τε αγιά­τρευ­τα. Υπεν­θυ­μί­ζω τον λόγο του Αγίου Ιω­άν­νου του Χρυ­σο­στό­μου «η εκ­κλη­σία πο­λε­μου­μέ­νη νικά και ότι η φωτιά που είναι η εκ­κλη­σία, όσο πιο λυσ­σα­λέα την φυ­σά­ει ο άνε­μος, τόσο γι­γα­ντώ­νε­ται».

• Στα χρό­νια της κρί­σης, φα­ντά­ζο­μαι ότι έχουν αυ­ξη­θεί οι ανά­γκες για πα­ρο­χή βο­ή­θειας σε συ­μπο­λί­τες μας.

Βε­βαί­ως έχει αυ­ξη­θεί. Πολ­λοί συ­νάν­θρω­ποί μας από άλλες ενο­ρί­ες, έρ­χο­νται και ζη­τούν είτε ένα πιάτο φα­γη­τό είτε μία τσά­ντα με τρό­φι­μα. Φυ­σι­κά η Μη­τρό­πο­λη, επι­τε­λεί άξια το έργο της, δί­νο­ντας τσά­ντες με τρό­φι­μα σε πολ­λούς συ­ναν­θρώ­πους μας και στην ενο­ρία μας τα Χρι­στού­γεν­να και το Πάσχα. Εχω κα­τα­φέ­ρει να κερ­δί­σω την εμπι­στο­σύ­νη του κό­σμου, έχω πολ­λούς φί­λους που με στη­ρί­ζουν οι οποί­οι δεν θέ­λουν να ανα­φερ­θώ στα ονό­μα­τά τους. Θέ­λουν ό,τι κά­νουν να μην το γνω­ρί­ζει κα­νείς, παρά μόνο ο Θεός.

• Εχετε κα­τα­φέ­ρει πά­ντως να κά­νε­τε την ενο­ρία του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να ση­μείο ανα­φο­ράς, για όσους έχουν ανά­γκη, κι αυτό δεν είναι κάτι που συ­να­ντά­με συχνά.

Κι άλλοι ιε­ρείς κά­νουν την δου­λειά τους, κι άλλοι προ­σφέ­ρουν άλλοι λι­γό­τε­ρο άλλοι πε­ρισ­σό­τε­ρο. Εμείς πά­ντως, φαί­νε­ται, πως έχου­με τον πρώτο λόγο.

• Η ιε­ρο­σύ­νη πά­ντως πα­τέ­ρα Χρή­στο, δεν είναι μια δου­λειά όπως όλες οι άλλες, κι εσείς, φαί­νε­ται ότι δεν την βλέ­πε­τε βιο­πο­ρι­στι­κά.

Δίνω πε­ρισ­σό­τε­ρο την προ­σο­χή μου στο κοι­νω­νι­κό έργο και στους ασθε­νείς, κυ­ρί­ως στους καρ­κι­νο­πα­θείς οι οποί­οι έχουν ακού­σει για το έργο που επι­τε­λού­με εδώ στον Αγιο Πα­ντε­λε­ή­μο­να και ζη­τούν την βο­ή­θειά μας. Δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να πε­ρά­σει άν­θρω­πος από την εκ­κλη­σία μου, να χτυ­πή­σει την πόρτα μου, να ζη­τή­σει την βο­ή­θειά μου και να μην του δώσω κάτι..

• Αυ­τούς τους δύ­σκο­λους και­ρούς, ο κό­σμος έχει επι­στρέ­ψει στην εκ­κλη­σία, έχει εν­δυ­να­μω­θεί η πίστη του;

Θα τολ­μή­σω να πω ότι ο κό­σμος έχει απο­γοη­τευ­τεί και κλεί­νε­ται στο κα­βού­κι του. Γι αυτό λέω κάθε Κυ­ρια­κή ότι μόνη μας πα­ρη­γο­ριά, ελ­πί­δα και στή­ριγ­μα είναι η εκ­κλη­σία. Μετά την εκ­κλη­σία είναι το χάος και το χάος το βιώ­νου­με στο πετσί μας με αυτή την κυ­βέρ­νη­ση.

• Η κυ­βέρ­νη­ση, έχει ανοί­ξει μέ­τω­πα με την εκ­κλη­σία…

Η κυ­βέρ­νη­ση αυτή η άθεη, έχει λυσ­σά­ξει. Ε, ας πά­ρουν χάπι για την λύσσα να συ­νέλ­θουν. Ας μας πει αυτή η κυ­βέρ­νη­ση ποιοι και πότε εστή­ρι­ξαν τους απλούς αν­θρώ­πους. Εχετε δει εσείς κα­νέ­να πο­λι­τι­κό ή το­πι­κό άρ­χο­ντα να γυρ­νά­ει στις γει­το­νιές; Μόνο όταν θέ­λουν την ψήφο του απλού αν­θρω­πά­κου, γυ­ρί­ζουν και μας γλεί­φουν με γλυ­κό­λο­γα και κε­ρά­σμα­τα. Μόλις πά­ρουν την κα­ρε­κλί­τσα τους, δεν μας γνω­ρί­ζουν. Ούτε στρέ­φουν το βλέμ­μα τους προς εμάς, κά­νουν ότι δεν μας βλέ­πουν, αλλά τους πε­ρι­μέ­νου­με κι εμείς, με αγάπη, στην γωνία.

• Το φι­λαν­θρω­πι­κό έργο που επι­τε­λεί­τε πά­ντως πα­τέ­ρα Χρή­στο στη­ρί­ζε­ται στις δυ­νά­μεις σας, στους εθε­λο­ντές και στους ιδιώ­τες.

Βε­βαί­ως. Κα­νέ­νας από τους πο­λι­τι­κούς και τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες δεν έχει στη­ρί­ξει το έργο μας. Το μόνο που κά­νουν είναι να έρ­χο­νται να βγά­ζουν φω­το­γρα­φί­ες με τον παπ­πα­Χρή­στο για να προ­βάλ­λο­νται, ότι τάχα ενι­σχύ­ουν το έργο του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να. Πα­ρα­μύ­θια!! Κα­νέ­νας πο­λι­τι­κός δεν μας έχει στη­ρί­ξει, πλην μιας πο­λι­τι­κού η οποία επα­νει­λημ­μέ­να ερ­χό­ταν και μου έδινε χρή­μα­τα να ψω­νί­σω κα­τσί­κια, κρέ­α­τα για τους ενο­ρί­τες μου και τους αν­θρώ­πους που έχουν πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη. Μιλώ για την κ. Μίκα Ια­τρί­δη η οποία είναι η μόνη που με στή­ρι­ξε και με στη­ρί­ζει. Μόλις την πάρω τη­λέ­φω­νο όταν πρέ­πει να βοη­θή­σω φτω­χούς αν­θρώ­πους, καρ­κι­νο­πα­θείς που έχουν ανά­γκη, η κο­πέ­λα αυτή είναι πάντα δίπλα μου.

• Και το συσ­σί­τιο, παρά την οι­κο­νο­μι­κή στε­νό­τη­τα συ­νε­χί­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά…

Συ­νε­χί­ζε­ται με την βο­ή­θεια των εθε­λο­ντών, κα­θη­με­ρι­νά έρ­χο­νται στο συσ­σί­τιό μας πε­ρί­που 50 άτομα, κυ­ρί­ως ηλι­κιω­μέ­νοι. Στο φτω­χι­κό μας είναι ευ­πρόσ­δε­κτοι όλοι οι άν­θρω­ποι, ό,τι έχου­με το μοι­ρα­ζό­μα­στε. Θέλω πάλι να ευ­χα­ρι­στή­σω τους αν­θρώ­πους που με στη­ρί­ζουν, κι αν επι­βιώ­νω και πα­ρά­γω έργο, οφεί­λε­ται στην αγάπη αυτών των αν­θρώ­πων, των ανω­νύ­μων. Είναι κά­ποιοι φίλοι μου από τα Αφά­ντου, είναι δύο αδέλ­φια, οι οποί­οι κάθε χρόνο που φέρ­νουν τέσ­σε­ρα αυ­το­κί­νη­τα γε­μά­τα πράγ­μα­τα. Τους ευ­χα­ρι­στώ μέσα από τα βάθη της καρ­διάς μου. Τηρώ τον λόγο μου ότι δεν θα απο­κα­λύ­ψω τα ονό­μα­τά τους αλλά θέλω να τους ευ­χα­ρι­στή­σω και να τους ευ­χη­θώ ό,τι πιά­νουν να γί­νε­ται μά­λα­μα και χρυ­σά­φι…Σε κα­θη­με­ρι­νή βάση, αν από εμένα πε­ρά­σουν 5-10 άν­θρω­ποι να ζη­τή­σουν βο­ή­θεια, από την Μη­τρό­πο­λή μας περ­νά­νε εκα­το­ντά­δες. Εύ­χο­μαι ο Θεός να δίνει κου­ρά­γιο και δύ­να­μη στους αν­θρώ­πους, στην Μη­τρό­πο­λη και στον δε­σπό­τη μας που αντα­πο­κρί­νο­νται με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο.

• Κλεί­νο­ντας την συ­νέ­ντευ­ξη πα­τέ­ρα Χρή­στο, ποιο είναι το μή­νυ­μα που θέ­λε­τε να στεί­λε­τε;

Να ευ­χη­θώ καλή φώ­τι­ση στους άρ­χο­ντες και να αφή­σουν τους εγω­ι­σμούς, τα τσα­λι­μά­κια και τις μα­γκιές τους στην άκρη, διότι έχει ο και­ρός γυ­ρί­σμα­τα. Αυτό το μή­νυ­μα είναι προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση. Τους αγαπώ και τους σέ­βο­μαι όλους και απαι­τώ να με σέ­βο­νται όλοι. Οι ανι­στό­ρη­τοι υπουρ­γοί ό,τι κά­νουν θα λά­βουν και ό,τι σπεί­ρουν θα θε­ρί­σουν. Κο­ντός ψαλ­μός, αλ­λη­λού­ια. Στην δη­μο­τι­κή αρχή έχω να πω το εξής: ας κοι­τά­ξει με αγάπη το θέμα της Πα­λαιάς Πό­λε­ως και της ενο­ρί­ας του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να, διότι χα­νό­μα­στε. Εχου­με ανά­γκη να έρ­χε­ται ο κό­σμος στην εκ­κλη­σία και όχι να τον διώ­χνου­με. Εύ­χο­μαι σε όλο τον κόσμο να έχει υγεία, η χάρις του Αγίου Πα­ντε­λε­ή­μο­να να τους σκε­πά­ζει και κάθε καλό στην οι­κο­γέ­νειά τους.