«Εγκλωβισμένος» σε διαμέρισμα δεύτερου ορόφου 85χρονος ξενοδόχος

Εγκλω­βι­σμέ­νος στο δεύ­τε­ρο όροφο πο­λυ­κα­τοι­κί­ας στην πόλη της Ρόδου, βρί­σκε­ται το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, ένας 85χρο­νος ξε­νο­δό­χος, με σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας, που βα­δί­ζει υπο­βοη­θού­με­νος,  ο οποί­ος απευ­θύν­θη­κε στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, για να υπο­χρε­ώ­σει τον δια­χει­ρι­στή να απο­κα­τα­στή­σει τη λει­τουρ­γία του ανελ­κυ­στή­ρα, ανα­λαμ­βά­νο­ντας μά­λι­στα και απο­κλει­στι­κά τα έξοδα.

Το δι­κα­στή­ριο δεν έκανε δεκτό το αί­τη­μά του για την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, με απο­τέ­λε­σμα να ετοι­μά­ζε­ται πλέον να προ­σφύ­γει ενώ­πιον και των ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων!

Πώς φέ­ρε­ται όμως να έχει το ιστο­ρι­κό αυτής της πρω­το­φα­νούς υπό­θε­σης:

Ο ηλι­κιω­μέ­νος αγό­ρα­σε ένα δια­μέ­ρι­σμα στις δύο κόρες του σε ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία (πο­λυ­κα­τοι­κία) με πο­σο­στό συ­νι­διο­κτη­σί­ας επί της  αυτής 41,90 χι­λιο­στά.

Η ιδιο­κτη­σία των κορών του επί της εν λόγω πο­λυ­κα­τοι­κί­ας θα έπρε­πε να εμ­φα­νί­ζε­ται στις ει­δο­ποι­ή­σεις που απέ­στελ­λαν οι τρείς  επι­χει­ρή­σεις, που έχουν και είχαν ανα­λά­βει τη δια­χεί­ρι­ση των κοι­νο­χρή­στων υπο­θέ­σε­ων της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας από τον Μάρ­τιο του 2012.

Ο ηλι­κιω­μέ­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι του­λά­χι­στον από τις αρχές του 2014 έχει δια­τυ­πώ­σει σε κάθε τόνο, τόσο προς τον εκά­στο­τε δια­χει­ρι­στή όσο και προς τις εκά­στο­τε γε­νι­κές συ­νε­λεύ­σεις της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας, το αί­τη­μα να πάψει να χρε­ώ­νε­ται με τρόπο που αντί­κει­ται στον πί­να­κα δια­νο­μής και τα χι­λιο­στά που δυ­νά­μει αυτού του ανα­λο­γούν, τα κοι­νό­χρη­στα!

Ζη­τού­σε, ου­σια­στι­κά, με τις οχλή­σεις του να διορ­θω­θεί η λαν­θα­σμέ­νη – ανα­κρι­βής (εξ αρχής) Πράξη Σύ­στα­σης Ορι­ζό­ντιας Ιδιο­κτη­σί­ας (Σ.ΟΡ.ΙΔ.) της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πά­ντο­τε η απά­ντη­ση ήταν, ότι ναι μεν έχει δίκιο αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα το δια­μέ­ρι­σμά του κα­τα­λαμ­βά­νει πε­ρισ­σό­τε­ρα τε­τρα­γω­νι­κά από τα κτη­μα­το­λο­γι­κώς κα­τα­γε­γραμ­μέ­να, επο­μέ­νως δε χρε­ώ­νε­ται άδικα.

Ο ηλι­κιω­μέ­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει ήδη προ­χω­ρή­σει σε νο­μι­μο­ποί­η­ση – τα­κτο­ποί­η­ση των αυ­θαι­ρέ­των χώρων της εν λόγω ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας κι ότι είναι εκεί­νος που πάγια ζη­τά­ει να γίνει τρο­πο­ποί­η­ση της πρά­ξης σύ­στα­σης ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας και πάγια του αρ­νού­νται την τρο­πο­ποί­η­ση.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι η διόρ­θω­ση – τρο­πο­ποί­η­ση της πρά­ξης σύ­στα­σης ορι­ζό­ντιας ιδιο­κτη­σί­ας δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει τα χι­λιο­στά συμ­με­το­χής του στο έδα­φος (επί του οποί­ου κτί­σθη­κε η πο­λυ­κα­τοι­κία) και κατά συ­νέ­πεια δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει και τα χι­λιο­στά συμ­με­το­χής του στις κοι­νό­χρη­στες δα­πά­νες!

Δια­τεί­νε­ται μά­λι­στα ότι μέχρι και τον Οκτώ­βρη του 2014 είχε ήδη κα­τα­βά­λει υπερ­βάλ­λον (αυτού που πραγ­μα­τι­κά του ανα­λο­γού­σε) ποσό για κοι­νό­χρη­στες δα­πά­νες ύψους 1.689,15 € με απο­τέ­λε­σμα να προ­χω­ρή­σει στην παύση της κα­τα­βο­λής μέχρι να επι­τευ­χθεί διόρ­θω­ση και συμ­ψη­φι­σμός.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι το αδι­καιο­λο­γή­τως (προ-)κα­τα­βλη­θέν και ει­σπρα­χθέν από τις εται­ρεί­ες δια­χεί­ρι­σης κοι­νο­χρή­στων ποσό πα­ρέ­μει­νε μέχρι τον Ιού­νιο του 2016 στο ύψος των 1.254,01 €.

Στο δι­κό­γρα­φο ισχυ­ρί­ζε­ται δε ότι ο τε­λευ­ταί­ος δια­χει­ρι­στής της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας τον έχει πε­ριο­ρί­σει, ου­σια­στι­κά φυ­λα­κί­σει.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να  με­τα­ξύ της 7ης και 8ης Αυ­γού­στου 2016 ο ανελ­κυ­στή­ρας της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας έπαψε να λει­τουρ­γεί. Υπο­ψιά­σθη­κε, λόγω των πολύ κακών σχέ­σε­ών του με το δια­χει­ρι­στή της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας, ότι απλά είχε απο­συν­δε­θεί από την πα­ρο­χή ρεύ­μα­τος, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­βά­λει το “οφει­λό­με­νο” σύμ­φω­να με τη δια­χεί­ρι­ση συ­νο­λι­κό ποσό κοι­νο­χρή­στων δα­πα­νών.

Τε­λι­κώς ενη­με­ρώ­θη­κε από τον δια­χει­ρι­στή ότι ο ανελ­κυ­στή­ρας είχε βλάβη.

Επει­δή λόγω αφε­νός της ηλι­κί­ας του (85 ετών) και των προ­βλη­μά­των υγεί­ας που αντι­με­τω­πί­ζει (δια­βή­της, υπέρ­τα­ση κλπ), αφε­τέ­ρου δε της δια­μόρ­φω­σης (στε­νό­τη­τας και από­το­μης γω­νί­ας) του τμή­μα­τος του κλι­μα­κο­στα­σί­ου (της σκά­λας δηλ.) που οδη­γεί στην οικία του, ο ανελ­κυ­στή­ρας του είναι άκρως απα­ραί­τη­τος όχι μόνο για τις κα­θη­με­ρι­νές δρα­στη­ριό­τη­τές του αλλά και για την πε­ρί­πτω­ση που θα απαι­τη­θεί η με­τα­φο­ρά του για ια­τρι­κή – νο­σο­κο­μεια­κή πε­ρί­θαλ­ψη.

Για το λόγο αυτό πρό­τει­νε στο δια­χει­ρι­στή να έλθει τε­χνι­κός, να επι­διορ­θώ­σει τον ανελ­κυ­στή­ρα και να κα­τα­βά­λει εκεί­νος (πα­ρό­λες τις οι­κο­νο­μι­κές του δια­φο­ρές με τη δια­χεί­ρι­ση, επι­φυ­λασ­σό­με­νος βέ­βαια να διεκ­δι­κή­σει ό,τι αδι­καιο­λό­γη­τα τυχόν κα­τέ­βα­λε) το σύ­νο­λο της επι­σκευ­ής.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι ο δια­χει­ρι­στής, χρο­νο­τρί­βη­σε επί τέσ­σε­ρις με πέντε ημέ­ρες, κατά τις οποί­ες πράγ­μα­τι χρειά­σθη­κε ια­τρι­κή φρο­ντί­δα (λόγω επι­δεί­νω­σης της υγεί­ας του, η οποία σε πολύ με­γά­λο βαθμό οφει­λό­ταν στην κα­τά­θλι­ψη που τον οδή­γη­σε η – ου­σια­στι­κά – θέση του σε κατ’ οίκο πε­ριο­ρι­σμό) και η με­τα­φο­ρά του σε νο­σο­κο­μείο επι­βαλ­λό­ταν! Ο μόνος λόγος που αυτή δε συ­νέ­βη ήταν ο φόβος του θε­ρά­πο­ντος ια­τρού του αλλά και ο δικός του να μη συμ­βεί ατύ­χη­μα κατά τη με­τα­φο­ρά του από το προ­α­να­φερ­θέν δύ­σβα­το ση­μείο του κλι­μα­κο­στα­σί­ου.

Ενώ ελή­φθη δε από­φα­ση της γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας να συ­γκε­ντρω­θούν τα χρή­μα­τα και μετά να επι­σκευα­στεί ο ανελ­κυ­στή­ρας αυτό, όπως λέει, δεν έγινε. Υπο­στη­ρί­ζει μά­λι­στα ότι τε­λέ­στη­καν σε βάρος του τα αδι­κή­μα­τα της εκ­βί­α­σης και της έκ­θε­σης.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Στρά­τος Κα­ρα­νι­κό­λας.