«Το ποτήρι είναι μισογεμάτο… για την δημιουργία της Κεντροαριστεράς»

Ο κ. Γιάννης Μανιά­της είναι βου­λευ­τής της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης και διε­τέ­λεσε υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής στην κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, με Αντώνη Σαμαρά και Ευάγ­γελο Βενι­ζέλο. Με αφορμή τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις, μιλή­σαμε με τον κ. Μανιάτη για μια σειρά από θέματα της επι­και­ρό­τη­τας, αρχής γενο­μέ­νης από την νέα ‘περι­πέ­τεια’ της αξιο­ποί­η­σης του Ελλη­νι­κού, μετά την ξαφνική ανα­κά­λυψη αρχαιο­λο­γι­κού χώρου που στους Ροδίτες, θύμισε τις ‘ανα­κα­λύ­ψεις’ στην περιοχή Αφάντου.

Ειδικά τον τον εκλο­γικό νόμο, ξεκα­θα­ρί­ζει ότι θέση του κόμ­μα­τός του είναι η κατάρ­γηση του ‘μπόνους’ των 50 εδρών με την βασική προ­ϋ­πό­θεση ότι εάν το πρώτο κόμμα λάβει ένα ποσοστό άνω του 42% να λάβει μπόνους 25-30 εδρών. Στο ζήτημα του τρόπου εκλογής Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, ο κ. Μανιά­της δηλώνει με βεβαιό­τητα ότι σε περί­πτωση που εκλεγεί ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας από τον λαό, θα υπάρξει τερά­στιο θέμα δυαρ­χίας στην χώρα αν και θεωρεί ότι η συζή­τηση είναι άκαιρη και η κυβέρ­νηση Σύριζα – ΑΝΕΛ την ξεκί­νησε με στόχο τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό της κοινής γνώμης.

Ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η θέση του για το μέλλον της προ­σπά­θειας για την δημιουρ­γία της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, καθώς, όπως λέει, μέχρι το τέλος Νοεμ­βρίου, θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί οι δια­δι­κα­σίες για έναν ενιαίο πολι­τικό φορέα, λέγο­ντας πως “Το ποτήρι του μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού κέντρου της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς και Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας είναι πλέον…. μισο­γε­μάτο. Και ενα­πό­κει­ται σ’ εμάς να το γεμί­σουμε πλήρως”.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Μανιάτη, να ξεκι­νή­σουμε με την πρό­σφατη νέα ‘περι­πέ­τεια’ της αξιο­ποί­η­σης του Ελλη­νι­κού, μετά την ξαφνική ανα­κά­λυψη αρχαιο­λο­γι­κού χώρου. Συνέβη και με την άλλη ‘πονε­μένη’ ιστορία που ακούει στο όνομα “Αφάντου” στην Ρόδο, όπου εντελώς ξαφνικά, κάποιοι ανα­κά­λυ­ψαν αρχαία.

Αυτές τις ημέρες, με την υπόθεση της αξιο­ποί­η­σης του Ελλη­νι­κού, ζούμε την ίδια ιλα­ρο­τρα­γω­δία που ζήσαμε και με την αξιο­ποί­ηση στην δική σας πειροχή, στ’ Αφάντου με μια επέν­δυση δρο­μο­λο­γη­μένη, η οποία μπορεί να συμ­βά­λει σημα­ντικά στην ανά­πτυξη μιας ολό­κλη­ρης περιο­χής (είτε στο Λεκα­νο­πέ­διο Αττικής, είτε στην Ρόδο). Ξαφνικά λοιπόν, στο­χο­ποιού­νται οι προ­σπά­θειες από ένα σημα­ντικό μέρος αυτής της κυβέρ­νη­σης που προ­σπα­θούν να ανα­κα­λύ­πτουν κάθε είδους προκ­σόμ­ματα τα οποία στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οδηγούν στην ακύρωση κάθε επέν­δυ­σης. Το Ελλη­νικό π.χ. είναι μια περί­πτωση η οποία μπορεί να απο­τε­λέ­σει την αιχμή του δόρατος μιας Ελλάδας ξεπερνά την ύφεση και την απα­νά­πτυξη και γίνεται ξανά ένας ελκυ­στι­κός τόπος για σοβα­ρούς επεν­δυ­τές. Όλα αυτά βέβαια, πάντα με σεβασμό στο περι­βάλ­λον, στην πολι­τι­στική μας κλη­ρο­νο­μιά -αλλά όμως σε ένα πλαίσιο ανοι­χτής, ειλι­κρι­νούς και γόνιμης συνερ­γα­σίας ανάμεσα στο δημόσιο και τον ενδια­φε­ρό­μενο επεν­δυτή. Αυτό που συνέβη στο Ελλη­νικό, είναι οι ίδιες κινή­σεις που γίνο­νται προ­κει­μέ­νου να ναυα­γή­σει μια μεγαλη επέν­δυση που θα δώσει πολλές θέσει εργα­σίας και θα απο­τε­λέ­σει μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις στην Ευρώπη. Όλα αυτά που προ­σπα­θεί να δικαιο­λο­γή­σει η κυβέρ­νηση, εμπε­ριέ­χο­νται στον τρόπο με τον οποίο πριν από 12 χρόνια αντι­με­τώ­πι­ζαν την εγκα­τά­σταση και λει­τουρ­γία του αμα­ξο­στα­σίου του τράμ. Θα έλεγα, με απλά λόγια ότι θα μπο­ρού­σαν με βάση την υφι­στά­μενη νομο­θε­σία, τον αρχαιο­λο­γικό νόμο δηλαδή, κάθε φορά που υπάρχει ένα οποιο­δή­ποτε ανα­σκα­φικό ή πολι­τι­στικό αρχαιο­λο­γικό εύρημα, να συνερ­γά­ζε­ται η Αρχαιο­λο­γία με τον επεν­δυτή ώστε να μπορεί να υπάρχει ένας τρόπος τόσο για να προ­στα­τευ­θεί ο πολι­τι­στι­κός πλούτος όσο και να προ­χω­ρή­σει η επέν­δυση. Δύο μήνες μετά την υπο­γραφή με τον επεν­δυτή, η ίδια η κυβέρ­νηση αναιρεί την υπο­γραφή της! Αυτό δια­σύ­ρει την χώρα, ευτε­λί­ζει και απα­ξιώ­νει μια προ­σπά­θεια που πρέπει να κατα­βάλ­λουμε όλοι μας ώστε η πατρίδα μας να πάψει να ζει με δανεικά αλλά να γίνει ένας ελκυ­στι­κός τόπος για επεν­δύ­σεις και να ανα­κάμ­ψει.

• Να περά­σουμε στις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Πώς είδατε όλο αυτό το ‘θρίλερ’ με τον εκλο­γικό νόμο;

Στο θέμα του εκλο­γι­κού νόμου, ως Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη ήμασταν απόλυτα σαφείς και ξεκά­θα­ροι. Εμείς θέλουμε την κατάρ­γηση του εξω­φρε­νι­κού ‘μπόνους’ των 50 εδρών. Πιστεύ­ουμε όμως ότι από ένα ποσοστό και πάνω (π.χ. 42%) και εφόσον δοθεί από τον ελλη­νικό λαό με την ψήφο του στο πρώτο κόμμα, θα σημαί­νει και την επι­θυ­μία του λαού να υπάρξει ένα πλειοη­φικό ρεύμα. Απο­κλει­στικά και μόνο σ’ αυτή την περί­πτωση θεω­ρούμε ότι μπορεί να υπάρχει ένα μικρό­τερο ‘μπόνους’ των 25-30 εδρών προ­κει­μέ­νου να υπάρχει κυβερ­νη­σι­μό­τητα στην χώρα. Εμείς όμως, θέσαμε από την αρχή πέντε συγκε­κρι­μένα σημεία τα οποία έχουμε πει πολλές φορές, αλλά τα αγνόησε η κυβέρ­νηση. Χαρα­κτη­ρι­στικά θέλω να δώσω έμφαση σε δύο σημεία: το πρώτο είναι το σπάσιμο των εδρών των μεγάλων περι­φε­ρειών. Δεν είναι δυνατόν η Α’ και Β’ Αθήνας, η Α’ και Β’ Πειραιά και η Θεσ­σα­λο­νίκη να είναι περι­φέ­ρειες στις οποίες ο κάθε υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής απευ­θύ­νε­ται σε εκα­τομ­μύ­ρια πολίτες. Αυτό έχει ως συνέ­πεια την αδυ­να­μία να κατα­νο­ή­σει τα προ­βλή­ματα του τόπου αλλά και την παράλ­ληλη αδυ­να­μία των πολιτών να έρθουν σε επαφή μαζί του. Η κυβέρ­νηση αγνόησε το αίτημά μας, προ­φα­νώς επειδή δεν την συμ­φέ­ρει στην παρούσα φάση. Το δεύτερο και εξίσου σημα­ντικό, είναι να δοθεί το δικαί­ωμα ψήφου στους 400.000 Έλληνες που ζουν στο εξω­τε­ρικό. Οι Έλληνες μεγα­λουρ­γούν στο εξω­τε­ρικό και θα είναι ό,τι πιο δημιουρ­γικό και σημα­ντικό μπορεί να γίνει για την χώρα. Όταν αυτοί οι άνθρω­ποι έχουν συνει­σφέ­ρει κατά 50δις ευρώ στο ΑΕΠ των χωρών οι οποίες τους φιλο­ξε­νούν και εμείς, η πατρίδα τους, δεν τους δίνουμε καν το δικαί­ωμα να ψηφί­σουν, αυτό σημαί­νει ότι η κυβέρ­νηση Σύριζα-ΑΝΕΛ τούς γυρνά την πλάτη, γιατί προ­φα­νώς φοβάται ότι αυτοί οι δημιουρ­γι­κοί Έλληνες δεν είναι δια­χει­ρί­σι­μοι με βάση την κυβερ­νη­τική προ­πα­γάνδα.

• Να περά­σουμε στον τρόπο εκλογής Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας. Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα καθώς κάποιοι φοβού­νται ότι θα δημιουρ­γη­θεί πρό­βλημα στο κοι­νο­βου­λευ­τικό μας πολί­τευμα εάν ο Πρό­ε­δρος ενι­σχυ­θεί με αρμο­διό­τη­τες και η ‘δυαρχία’ θα βρί­σκε­ται…. ante portas.

Είναι βέβαιο ότι σε περί­πτωση που εκλεγεί ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας από τον λαό, θα υπάρξει τερά­στιο θέμα δυαρ­χίας στην χώρα. Νομίζω ότι εάν πριν από έξι μήνες ρωτού­σαμε τους Έλληνες πολίτες τι πρό­βλημα τους δημιουρ­γεί η λει­τουρ­γία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, θα μας κοι­τού­σαν σαν…. να είχαμε έρθει από άλλον πλανήτη! Ο τρόπος εκλογής του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, ‘ανα­κα­λύ­φθηκε’ από τα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου, διότι θεω­ρή­θηκε και αυτό, όπως και η Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση, ένα χρήσιμο εργα­λείο προ­κει­μέ­νου τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα της κοι­νω­νίας που είναι η ανεργία και η οικο­νο­μική ύφεση, να πάνε στην άκρη και να ξεκι­νή­σουμε να ασχο­λού­μα­στε με άλλα ζητή­ματα. Εμείς ως κόμμα θεω­ρούμε ότι το ζήτημα της εκλογής Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας μπορεί να επι­λυ­θεί μόνον όταν οι πολι­τι­κές δυνά­μεις του συνταγ­μα­τι­κού τόξου της χώρας, με απόλυτη ηρεμία και χωρίς εξω­τε­ρι­κές επιρ­ροές, καθί­σουν να συζη­τή­σουν σοβαρά. Αυτό δείχνει προ­σπά­θεια να πάει η μπάλα στην…. εξέδρα. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από δου­λειές. Μόνον δου­λειές. Ας μας πει αυτή η κυβέρ­νηση πόσες θέσεις εργα­σίας έχει δημιουρ­γή­σει όλο αυτό το διά­στημα που είναι στην εξουσία. Λυπάμαι αλλά το μόνο που έχει να μας πει είναι πόσες δου­λειές έδιωξε από την χώρα….

• Να μου πείτε πώς βλέπετε το μέλλον της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς; Αυτός ο πόλος είναι ανα­γκαίος και μπορεί να προ­χω­ρή­σει;

Με την προ­σω­πική μου παρου­σία στην Ρόδο πριν από μήνες, δείξαμε ότι ξεκι­νή­σαμε μια προ­σπά­θεια που δείχνει ότι έχει περισ­σό­τε­ρες πιθα­νό­τη­τες να οδη­γη­θεί σε αίσιο τέλος. Από το καλο­καίρι του 2015 έχοντας την ευθύνη για συνερ­γα­σία ανάμεσα στο Πασόκ, την ΔΗΜΑΡ και τις Κινή­σεις Πολιτών, που μας έδωσαν το απο­τέ­λε­σμα των τελευ­ταίων εκλογών, θεωρώ ότι το ποτήρι του μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού κέντρου της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς και Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας είναι πλέον…. μισο­γε­μάτο. Και ενα­πό­κει­ται σ’ εμάς να το γεμί­σουμε πλήρως. Θεωρώ ότι όλοι εμείς οι Έλληνες δημο­κρά­τες σοσια­λι­στές, που νοια­ζό­μα­στε για την προ­ο­δευ­τική παρά­ταξη, πρέπει να στο­χεύ­σουμε σε αυτό. Δεν μας αρκούν τα μονο­ψή­φια νούμερα. Διεκ­δι­κούμε και θα διεκ­δι­κή­σουμε την δεύτερη θέση, όποτε κι αν γίνουν αυτές. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας, αυτό απαιτεί ο λαός από εμάς και είμαι απο­λύ­τως βέβαιος ότι θα κερ­δί­σουμε το μεγάλο ιστο­ρικό στοί­χημα. Και να σας πω ότι μέχρι το τέλος Νοεμ­βρίου, θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί οι δια­δι­κα­σίες ώστε όλοι εμείς υπό έναν ενιαίο πολι­τικό φορέα θα μπο­ρούμε να εκφρά­ζυμε τις αγωνίες και τα όνειρα των πολιτών που οι περισ­σό­τε­ροι από αυτούς δια­ψεύ­στη­καν από τις υπο­σχέ­σεις του κ. Τσίπρα. Είμαι αισιό­δο­ξος. Ο χώρος μας θα έχει μια αυτο­δύ­ναμη πολι­τική πορεία πολύ σύντομα και θα ανα­δει­χθεί σε πολι­τικό εταίρο της επό­με­νης κυβέρ­νη­σης.