«Ενα Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς δεν αξίζει αυτής της τύχης και μεταχείρισης»

Για όλους και για όλα χωρίς πε­ρι­στρο­φές- μι­λά­ει σή­με­ρα στην “δη­μο­κρα­τι­κή” ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Γιώρ­γος Κα­κού­λης. Με αφορ­μή τις προ­σπά­θειές του για να βάλει τάξη στην…. ατα­ξία που επι­κρα­τεί στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη αλλά και στην Νέα Αγορά, παρά τις συ­νε­χείς αντι­δρά­σεις και επι­θέ­σεις που δέ­χε­ται, ο κ. Κα­κού­λης ξε­κα­θα­ρί­ζει ότι παρά το γε­γο­νός πως η αντι­δη­μαρ­χία την οποία του εμπι­στεύ­θη­κε ο δή­μαρ­χος είναι όντως δύ­σκο­λη, δεν τον τρο­μά­ζει, διότι είναι από εκεί­νους που αντα­πο­κρί­νο­νται στις προ­κλή­σεις.

Πα­ράλ­λη­λα, μι­λά­ει για την πρό­σφα­τη ‘επι­χεί­ρη­ση-σκού­πα’ στο μνη­μείο, για τον κα­νο­νι­σμό που υπάρ­χει και πρέ­πει να εφαρ­μό­ζε­ται στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, για την Νέα Αγορά αλλά και για το με­γά­λο στοί­χη­μα που είναι το Εθνι­κό Θέ­α­τρο.

Εν­δια­φέ­ρον επί­σης πα­ρου­σιά­ζει η άποψή του για την πο­λι­τι­κή, ότι ‘η ενα­σχό­λη­ση με τα κοινά του τόπου μας είναι υπό­θε­ση όλων μας…’

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Κα­κού­λη, να ξε­κι­νή­σου­με από τα πρό­σφα­τα γε­γο­νό­τα, όπως η «επι­χεί­ρη­ση-σκού­πα» στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη και τις αντι­δρά­σεις που προ­κα­λού­νται. Σας ακού­σα­με στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο να ανα­φέ­ρε­στε στις φρα­στι­κές επι­θέ­σεις που δέ­χε­στε κ.λπ. από με­ρί­δα επι­χει­ρη­μα­τιών που δρα­στη­ριο­ποιού­νται μέσα στο μνη­μείο. Τε­λι­κά πόσο δύ­σκο­λο είναι να βά­λεις τάξη στην ατα­ξία που κυ­ριαρ­χεί εκεί μέσα εδώ και χρό­νια;

Η «επι­χεί­ρη­ση-σκού­πα» στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη θεωρώ ότι ήταν επι­βε­βλη­μέ­νη, πα­ρό­τι έχω την άποψη ότι είναι μια ενέρ­γεια που δεν πε­ρι­ποιεί τιμή σε κα­νέ­να μας.

Όμως, εάν  συμ­βαί­νουν αυτά που βλέ­που­με  και τα οποία κα­τα­γρά­φο­νται κα­θη­με­ρι­νά από τα ΜΜΕ και τα ηλε­κτρο­νι­κά μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, δεν μπο­ρεί να μένει κα­νέ­νας απα­θής και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο ο καθ’ ύλην  αρ­μό­διος.

Εδώ και δυο χρό­νια προ­σπα­θώ με διά­φο­ρους τρό­πους να πε­ρά­σω το μή­νυ­μα ότι η Με­σαιω­νι­κή Πόλη, ένα μνη­μείο Πα­γκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς, δεν αξί­ζει αυτής της τύχης και με­τα­χεί­ρι­σης.

Μά­ταια, όμως, κά­ποιοι «κακοί επι­χει­ρη­μα­τί­ες» είτε εκού­σια, είτε ακού­σια  δεν μπο­ρούν να αντι­λη­φθούν και να κα­τα­νο­ή­σουν πόσο κακό κά­νουν στο τόπο μας με συ­μπε­ρι­φο­ρές που δεν συ­νά­δουν με την ιστο­ρία και τον πο­λι­τι­σμό μας.

Αρ­χι­κά προ­σπα­θή­σα­με με διά­λο­γο και σε επί­πε­δο ήπιων πα­ρα­τη­ρή­σε­ων να επι­βά­λου­με κατά κά­ποιο τρόπο την τάξη.

Ελά­χι­στοι από τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες αντα­πο­κρί­θη­καν, οι οποί­οι όμως «δι­καιο­λο­γη­μέ­να» στην πο­ρεία πα­ρέκ­κλι­ναν με την εύ­λο­γη δι­καιο­λο­γία ότι δεν μπο­ρού­με εμείς να εί­μα­στε νό­μι­μοι και οι υπό­λοι­ποι να αυ­θαι­ρε­τούν και να μέ­νουν στο ‘απυ­ρό­βλη­το’.

Είναι θέμα, έλε­γαν, και αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού.

Είναι αλή­θεια ότι κα­θη­με­ρι­νά δέ­χο­μαι φρα­στι­κές επι­θέ­σεις.

Οι επι­θέ­σεις είναι δυο ειδών.

Επι­θέ­σεις από νό­μι­μους και συ­νε­τούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες, γιατί η δη­μο­τι­κή αρχή επι­τρέ­πει αυτήν την ατα­ξία και επι­θέ­σεις από ‘κα­κούς’ επι­χει­ρη­μα­τί­ες γιατί δεν τους αφή­νου­με να δου­λέ­ψουν και στέλ­νου­με τα συ­νερ­γεία ελέγ­χου.

Δυ­στυ­χώς η επι­βο­λή της τάξης δεν είναι εύ­κο­λο πράγ­μα, διότι κατά την άποψη μου υπάρ­χει μια πα­γιω­μέ­νη κα­τά­στα­ση, η οποία δη­μιουρ­γή­θη­κε εδώ και εί­κο­σι χρό­νια με την ανοχή των φο­ρέ­ων και ορ­γά­νων που είχαν και συ­νε­χί­ζουν να έχουν την ευ­θύ­νη.

Προ­σω­πι­κά πι­στεύω, δυο τρό­ποι υπάρ­χουν για την επι­βο­λή της τάξης:

α. να αλ­λά­ξουν οι συ­μπε­ρι­φο­ρές και οι νο­ο­τρο­πί­ες όσων δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη πράγ­μα δύ­σκο­λο και

β. να υπάρ­ξει ως ‘έσχα­τη λύση’ έλεγ­χος και πα­ρα­δειγ­μα­τι­κή τι­μω­ρία εκεί­νων, των ‘κακών επι­χει­ρη­μα­τιών’, οι οποί­οι συ­στη­μα­τι­κά και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση πα­ρα­βιά­ζουν τη νο­μι­μό­τη­τα.

Για να γίνει, όμως αυτό, απαι­τεί­ται ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή βού­λη­ση, υπο­μο­νή και επι­μο­νή, τα οποία τόσο ο ίδιος όσο και η δη­μο­τι­κή αρχή δια­θέ­του­με. Πα­ράλ­λη­λα χρειά­ζε­ται άμεση αλ­λα­γή του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου, ώστε η ποινή για κά­ποιον, που συ­στη­μα­τι­κά και απο­δε­δειγ­μέ­να δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται, να είναι άμεση και πα­ρα­δειγ­μα­τι­κή.

• Υπάρ­χει κα­νο­νι­σμός για την Με­σαιω­νι­κή Πόλη ο οποί­ος θα έπρε­πε να εφαρ­μό­ζε­ται. Γιατί κατά την άποψή σας, δεν έχει κα­νέ­νας την διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας με την δη­μο­τι­κή αρχή για να λυ­θούν μια σειρά από σο­βα­ρά θέ­μα­τα;

Κα­νο­νι­σμός υπάρ­χει εδώ και αρ­κε­τά χρό­νια στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη. Η εφαρ­μο­γή του είναι ένα με­γά­λο ζή­τη­μα που χρή­ζει επε­ξερ­γα­σί­ας και συ­ζή­τη­σης. Η ση­με­ρι­νή δη­μο­τι­κή αρχή, νο­μί­ζω, πως πραγ­μα­το­ποιεί κάθε τι το δυ­να­τό για την εφαρ­μο­γή του σε πολλά θέ­μα­τα, όπως στο ζή­τη­μα της ανε­ξέ­λεγ­κτης στάθ­μευ­σης και κυ­κλο­φο­ρί­ας των οχη­μά­των και στο οποίο πα­ρα­τη­ρεί­ται ση­μα­ντι­κή βελ­τί­ω­ση της κα­τά­στα­σης. Όμως η τή­ρη­ση της νο­μι­μό­τη­τας στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη προ­ϋ­πο­θέ­τει και την εμπλο­κή συ­ναρ­μο­δί­ων κρα­τι­κών υπη­ρε­σιών.

• Να πε­ρά­σου­με στον κα­νο­νι­σμό της Νέας Αγο­ράς. Προη­γή­θη­κε δια­βού­λευ­ση και πέ­ρα­σε από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο. Πι­στεύ­ε­τε ότι είναι μια ανά­λο­γη κα­τά­στα­ση όπως και στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη; Θα μπο­ρέ­σει να αλ­λά­ξει το κα­θε­στώς και να βελ­τιω­θούν τα πράγ­μα­τα;

Ο κα­νο­νι­σμός της Νέας Αγο­ράς ήταν επι­βε­βλη­μέ­νος διότι και στον χώρο αυτό, όπως όλοι βλέ­που­με, πα­ρα­τη­ρού­νται φαι­νό­με­να ανά­λο­γα εκεί­νων της Με­σαιω­νι­κής Πόλης. Ο νέος κα­νο­νι­σμός είναι επι­με­λώς συ­ντε­ταγ­μέ­νος μετά από με­γά­λη έρευ­να και προ­σε­κτι­κές δια­πι­στώ­σεις που αφο­ρούν το χώρο της Νέας Αγο­ράς. Προ­βλέ­πει σχε­δόν τα πάντα και, κυ­ρί­ως, θέτει όρους και πε­ριο­ρι­σμούς προ­κει­μέ­νου αυτός ο χώρος που απο­τε­λεί μνη­μείο μαζί με την κτι­ρια­κή του απο­κα­τά­στα­ση να ανα­βαθ­μι­στεί και να απο­τε­λέ­σει πόλο έλξης. Το κατά πόσο θα αλ­λά­ξει το κα­θε­στώς και δεν θα υπάρ­χουν πλέον προ­βλή­μα­τα, έγκει­ται στη νο­ο­τρο­πία και τις συ­μπε­ρι­φο­ρές των επαγ­γελ­μα­τιών καθώς και στις εκά­στο­τε δη­μο­τι­κές αρχές και φο­ρείς που φέ­ρουν την ευ­θύ­νη για την επο­πτεία τή­ρη­σης του νέου κα­νο­νι­σμού.

• Δε­χθή­κα­τε επι­θέ­σεις και για το Εθνι­κό Θέ­α­τρο, όταν ζη­τή­θη­κε από την Πε­ρι­φέ­ρεια να ανα­λά­βει την χρη­μα­το­δό­τη­ση της με­λέ­της. Το θέμα το πα­ρα­κο­λου­θού­με πολλά χρό­νια και βλέ­που­με ότι δεν είχαν γίνει και πολλά πράγ­μα­τα μέχρι πρό­τι­νος. Ποια είναι η άποψή σας για το Εθνι­κό Θέ­α­τρο, έχο­ντας διττή ιδιό­τη­τα (του πο­λι­τι­κού και του μη­χα­νι­κού).

Όσον αφορά το Εθνι­κό Θέ­α­τρο και τις επι­θέ­σεις που έχω δε­χθεί, δεν επι­θυ­μώ να τις σχο­λιά­σω διότι δεν έχω καμία πρό­θε­ση να προ­κα­λέ­σω νέο κύκλο προ­στρι­βών, ούτε να επιρ­ρί­ψω ευ­θύ­νες. Όταν τον Σε­πτέμ­βριο του 2015 ανέ­λα­βα τα κα­θή­κο­ντα του αντι­δη­μάρ­χου, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος το κενό χρη­μα­το­δό­τη­σης και με εντο­λή του δη­μάρ­χου κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κου,  απευ­θύν­θη­κα και σε με­γά­λα πο­λι­τι­στι­κά ιδρύ­μα­τα για ανα­ζή­τη­ση χο­ρη­γιών χωρίς όμως αντα­πό­κρι­ση. Το ποσό της απο­κα­τά­στα­σης του Εθνι­κού Θε­ά­τρου είναι ιδιαί­τε­ρα υψηλό, άρα εκ των πραγ­μά­των απαι­τεί­ται πο­λι­τι­κή συ­στρά­τευ­ση.

Ως μη­χα­νι­κός δεν θα εκ­φρά­σω άποψη εφό­σον δεν είμαι ει­δι­κός σε τέ­τοιου εί­δους έργα. Η εκ­πό­νη­ση των με­λε­τών πρέ­πει να ανα­λη­φθεί από ει­δι­κά γρα­φεία, κα­θό­τι το Εθνι­κό Θέ­α­τρο έχει ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και απαι­τού­νται εξει­δι­κευ­μέ­νες γνώ­σεις και ανά­λο­γη εμπει­ρία.

• Ο δή­μαρ­χος κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, σας ανέ­θε­σε μια δύ­σκο­λη αντι­δη­μαρ­χία στην οποία έχετε να αντι­με­τω­πί­σε­τε πολλά προ­βλή­μα­τα τα οποία έχουν συσ­σω­ρευ­τεί από το πα­ρελ­θόν. Πώς δια­χει­ρί­ζε­στε την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα;

Η αντι­δη­μαρ­χία την οποία μου εμπι­στεύ­θη­κε ο δή­μαρ­χος είναι όντως, δύ­σκο­λη. Όμως σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν με τρο­μά­ζει, διότι είμαι από εκεί­νους που αντα­πο­κρί­νο­νται στις προ­κλή­σεις. Προ­σπα­θώ με συ­νέ­πεια και επι­μο­νή να πράτ­τω το κα­θή­κον μου. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα είναι το κύριο μέ­λη­μα μου και προ­σπα­θώ στο μέτρο του δυ­να­τού να αντα­πο­κρί­νο­μαι. Δεν είναι εύ­κο­λη υπό­θε­ση, διότι τα προ­βλή­μα­τα είναι σύν­θε­τα και συσ­σω­ρευ­μέ­να και η επί­λυ­ση τους -με  δε­δο­μέ­νες τις πα­θο­γέ­νειες της αυ­το­διοί­κη­σης- τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές είναι χρο­νο­βό­ρα, είτε αδύ­να­τη.  Τέλος, η Με­σαιω­νι­κή Πόλη και ομιλώ πλέον μετά την εμπει­ρία δυο χρό­νων δια­χεί­ρι­σης, πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί σαν ξε­χω­ρι­στή οντό­τη­τα με τα δικά της κάθε μορ­φής συ­νερ­γεία  τα οποία θα διευ­θύ­νο­νται από τις Υπη­ρε­σί­ες της Διεύ­θυν­σης.

• Σας εν­δια­φέ­ρει να πο­λι­τευ­τεί­τε ξανά στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση του πρώ­του βαθ­μού; Οι εκλο­γές, βέ­βαια δεν είναι και τόσο μα­κριά για απο­φά­σεις.

Η πο­λι­τι­κή για μένα ήταν ένα θέμα το οποίο προ­έ­κυ­ψε εντε­λώς τυ­χαία και δεν υπήρ­ξε ποτέ στο μυαλό μου ούτε καν σαν ιδέα. Εκεί­νο που πι­στεύω είναι ότι η ενα­σχό­λη­ση με τα κοινά του τόπου μας είναι υπό­θε­ση όλων μας. Εν­δε­χό­με­νη ανά­μι­ξη μου μελ­λο­ντι­κά θα είναι απο­τέ­λε­σμα της θε­τι­κής κρί­σης και απο­δο­χής των συ­μπο­λι­τών μας τους όποιους και υπη­ρε­τώ.