Λαγκάρντ: Πολιτικές κρίσεις και συμφέροντα υπονόμευσαν το ελληνικό πρόγραμμα

«Μο­να­δι­κή πε­ρί­πτω­ση» χα­ρα­κτη­ρί­ζει την Ελ­λά­δα η επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ στη δή­λω­σή της με αφορ­μή τα απο­τε­λέ­σμα­τα της έρευ­νας του ανε­ξάρ­τη­του τμή­μα­τος (ΙΕΟ) του Τα­μεί­ου για τα πρώτα προ­γράμ­μα­τα διά­σω­σης.

Επι­λέ­γει να ρίξει τις ευ­θύ­νες κυ­ρί­ως στην ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά καθώς ενώ πα­ρα­δέ­χε­ται ότι «οι αρ­χι­κοί οι­κο­νο­μι­κοί στό­χοι απο­δεί­χθη­κανυπερ­βο­λι­κά φι­λό­δο­ξοι» προ­σθέ­τει ότι το πρό­γραμ­μα «βα­σα­νί­στη­κε από επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες πο­λι­τι­κές κρί­σεις, αντι­στά­σεις απόκα­τε­στη­μέ­να συμ­φέ­ρο­ντα και σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα εφαρ­μο­γής που οδή­γη­σαν σε πολύ με­γα­λύ­τε­ρη του ανα­με­νό­με­νου συρ­ρί­κνω­ση της πα­ρα­γω­γής».

Ση­μειώ­νει βέ­βαια ότι η χώρα προ­χώ­ρη­σε σε τε­ρά­στια προ­σαρ­μο­γή με πρω­το­φα­νή βο­ή­θεια από τους δα­νει­στές της και αυτό της επέ­τρε­ψε να πα­ρα­μεί­νει στην ευ­ρω­ζώ­νη, ένας στό­χος κλει­δίτόσο για την Ελ­λά­δα όσο και για τα μέλη της ζώνης του ευρώ.

Σύμ­φω­να με τη γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια του ΔΝΤ στα πα­ρα­πά­νω προ­βλή­μα­τα πρέ­πει να προ­στε­θούν και τα επα­να­λαμ­βα­νό­με­να «επει­σό­δια φόβου» για εν­δε­χό­με­νο Grexit.

«Φυ­σι­κά κα­νέ­να από αυτά τα εμπό­δια δεν προ­βλέ­φθη­κε προ­κα­τα­βο­λι­κά και με το πλε­ο­νέ­κτη­μα της ύστε­ρης γνώ­σης, οι αρ­χι­κές προ­βλέ­ψεις για την ιδιο­κτη­σία του προ­γράμ­μα­τος και την ανά­πτυ­ξη απο­δεί­χθη­καν υπερ­βο­λι­κά αι­σιό­δο­ξες. Ωστό­σο η Ελ­λά­δα πα­ρέ­μει­νε μέλος της ευ­ρω­ζώ­νης, βα­σι­κός στό­χος τόσο για την Ελ­λά­δα όσο και για τα μέλη της ζώνης του ευρώ».

Η επι­κε­φα­λής του Τα­μεί­ου χα­ρα­κτη­ρί­ζει πρω­το­φα­νή την κρίση στην ευ­ρω­ζώ­νη μι­λώ­ντας για πολύ υψηλή πι­θα­νό­τη­τα «με­τά­δο­σης» δε­δο­μέ­νης της έλ­λει­ψης «τεί­χους προ­στα­σί­ας».

Γι’ αυτό άλ­λω­στε και δη­λώ­νει ότι τα προ­γράμ­μα­τα στα οποία συμ­με­τεί­χε το ΔΝΤ πέ­τυ­χαν να«αγο­ρά­σουν χρόνο» για να χτι­στούν αυτά τα τείχη και να απο­κτή­σουν ξανά πρό­σβα­ση στις αγο­ρές τρείς από τις τέσ­σε­ρις χώρες (Ιρ­λαν­δία, Πορ­το­γα­λία, Κύ­προς).

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι ανα­φέ­ρει πως με το πέ­ρα­σμα του χρό­νου είναι εύ­κο­λο να ξε­χά­σει κα­νείς πως έμοια­ζε ο κό­σμος το 2010 και τους φό­βους για ένα ακόμα σοκ τύπου Lehman Brothers.

Η Κρι­στίν Λα­γκάρντ πα­ρα­δέ­χε­ται ότι οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί πολ­λα­πλα­σια­στές υπο­τί­μη­θη­καν αρ­χι­κά (αλλά αρ­γό­τε­ρα διορ­θώ­θη­καν) και ότι η ανά­καμ­ψη από την κρίση τόσο σε ευ­ρω­παϊ­κό όσο και πα­γκό­σμιο επί­πε­δο ήταν πιο αδύ­να­μες απ’ όσο ανα­μέ­νο­νταν.

Βελ­τιω­νό­μα­στε…

Σύμ­φω­να με την γε­νι­κή διευ­θύ­ντρια ήδη έχουν γίνει αλ­λα­γές με βάση τα δι­δάγ­μα­τα από το 2010/11. Σε αυτά πε­ρι­λαμ­βά­νει τις τρι­μη­νιαί­ες αξιο­λο­γή­σεις, τις αλ­λα­γές στους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς πολ­λα­πλα­σια­στές και το με­γα­λύ­τε­ρο ρε­α­λι­σμό για το ρυθμό των δο­μι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων.

Ενι­σχύ­θη­κε όπως ση­μειώ­νει το πλαί­σιο για τις ανα­λύ­σεις βιω­σι­μό­τη­τας χρέ­ους, ενώ σε ότι αφορά τη λει­τουρ­γία της «τρόι­κας» (ΔΝΤ, Κο­μι­σιόν, ΕΚΤ) ανα­φέ­ρε­ται σε ερ­γα­σία που είναι σε εξέ­λι­ξη ώστε να βελ­τιω­θεί η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά της.

Δεν το απέ­δει­ξε…

Υπό αυτό το πρί­σμα η Κρι­στίν Λα­γκάρντ δεν απο­δέ­χε­ται την μια από τις πέντε συ­στά­σεις της ανε­ξάρ­τη­της επι­τρο­πής, αυτής που ζητά «το Εκτε­λε­στι­κό Συμ­βού­λιο και τη Διοί­κη­ση να ανα­πτύ­ξει δια­δι­κα­σί­ες για να ελα­χι­στο­ποι­ή­σει το πε­ρι­θώ­ριο πο­λι­τι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων στην τε­χνι­κή ανά­λυ­ση του ΔΝΤ».

Όπως δη­λώ­νει η Κρι­στίν Λα­γκάρντ «στη­ρί­ζω την αρχή η τε­χνι­κή ανά­λυ­ση του ΔΝΤ να πα­ρα­μεί­νει ανε­ξάρ­τη­τη. Ωστό­σο δεν δέ­χο­μαι την «υπό­θε­ση» της σύ­στα­σης την οποία το IEO απέ­τυ­χε να τεκ­μη­ριώ­σει στην έκ­θε­ση και γι’ αυτό δεν βλέπω την ανά­γκη να ανα­πτυ­χθούν νέες δια­δι­κα­σί­ες».

Αντί­θε­τα υιο­θε­τεί:

• Την σύ­στα­ση να ενι­σχυ­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες στο Εκτε­λε­στι­κό Συμ­βού­λιο και τη Διοί­κη­ση για να εξα­σφα­λι­στεί ότι οι συμ­φω­νη­θεί­σες πο­λι­τι­κές ακο­λου­θού­νται και δεν αλ­λά­ζουν χωρίς προ­σε­κτι­κή με­λέ­τη. Όπως δη­λώ­νει η δια­δι­κα­σία γύρω από την οποία δη­μιουρ­γή­θη­καν οι συ­στη­μι­κές εξαι­ρέ­σεις έλαβε χώρα υπό εξαι­ρε­τι­κές συν­θή­κες και δε­σμεύ­ε­ται να χει­ρι­στεί κα­λύ­τε­ρα ανά­λο­γες κα­τα­στά­σεις στο μέλ­λον αν προ­κύ­ψει «έκτα­κτη ανά­γκη» όπως αυτή του Μαίου του 2010 (σ.σ. όταν η Ελ­λά­δα εντά­χθη­κε στο πρό­γραμ­μα.

• Το ΔΝΤ να ξε­κα­θα­ρί­σει πως οι κα­τευ­θυ­ντή­ριες γραμ­μές του σχε­δια­σμού του προ­γράμ­μα­τος εφαρ­μό­ζο­νται σε μέλη νο­μι­σμα­τι­κών ενώ­σε­ων.

• Το ΔΝΤ να κα­θιε­ρώ­σει μια πο­λι­τι­κή για τη συ­νερ­γα­σία με πε­ρι­φε­ρεια­κές χρη­μα­το­δο­τι­κές ρυθ­μί­σεις.

• Το Εκτε­λε­στι­κό Συμ­βού­λιο και η Διοί­κη­ση θα πρέ­πει να επι­βε­βαιώ­σουν τη δέ­σμευ­σή τους για τηλο­γο­δο­σία και τη δια­φά­νεια και το ρόλο της ανε­ξάρ­τη­της αξιο­λό­γη­σης για την προ­ώ­θη­ση της χρη­στής δια­κυ­βέρ­νη­σης.