Εργολάβος κατηγορείται για πλαστογραφία μετά χρήσεως

Ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου θα εξε­τα­στεί υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, με σκο­πού­με­νο συ­νο­λι­κό όφε­λος, που υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση έναν ερ­γο­λά­βο οι­κο­δο­μών, που κα­τα­δι­κά­στη­κε ερή­μην πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Αθώος έχει κρι­θεί στην ίδια υπό­θε­ση γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας του ίδιου κλά­δου, που εφέ­ρε­το να είχε κάνει χρήση επι­τα­γών που έφε­ραν πλα­στές υπο­γρα­φές, από κοι­νού με τον ανω­τέ­ρω, προ­κει­μέ­νου να πε­τύ­χουν την προ­ε­ξό­φλη­σή τους σε τρά­πε­ζες.

Την 1η Ιου­νί­ου 2009 η Τρά­πε­ζα Ατ­τι­κής Α.Ε. επέ­δω­σε στον μη­νυ­τή- ερ­γο­λά­βο αντί­γρα­φο απο­γρά­φου της, με δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου και συ­νημ­μέ­νη επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή, με την οποία επι­τασ­σό­ταν να της κα­τα­βά­λει συ­νο­λι­κά το χρη­μα­τι­κό ποσό των 21.730 ευρώ. Η ανω­τέ­ρω δια­τα­γή πλη­ρω­μής εξε­δό­θη με βάση επι­τα­γή της FBBank ποσού 20.000 ευρώ, εκ­δό­σε­ως σε δια­τα­γή ενός κα­τοί­κου της Ρόδου και πλη­ρω­τέα στη Ρόδο την 30ή Νο­εμ­βρί­ου 2008. Η επι­τα­γή αυτή φέ­ρε­ται να με­τα­βι­βά­στη­κε δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως από τον επι­χει­ρη­μα­τία στον μη­νυ­τη,́ ο οποί­ος με τη σειρά του φέ­ρε­ται να τη με­τα­βί­βα­σε δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως σε ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία που εκ­προ­σω­πεί­ται από τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο. Ο τε­λευ­ταί­ος με­τα­βί­βα­σε τη συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­τα­γή δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως «αξία ενε­χύ­ρου» στην Τρά­πε­ζα Ατ­τι­κής Α.Ε.. Στη συ­νέ­χεια, η τρά­πε­ζα εμ­φά­νι­σε την επι­τα­γή νο­μό­τυ­πα και εμπρό­θε­σμα προς εί­σπρα­ξη ωστό­σο δεν πλη­ρώ­θη­κε λόγω ελ­λεί­ψε­ως επαρ­κούς υπο­λοί­που στο λο­γα­ρια­σμό του εκ­δό­τη, οπότε και σφρα­γί­στη­κε.

Την 24η Ιου­νί­ου 2009 η Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος Α.Ε. επέ­δω­σε στον μη­νυ­τή αντί­γρα­φο απο­γρά­φου δια­τα­γής πλη­ρω­μής του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με συ­νημ­μέ­νη επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή, με την οποία επι­τασ­σό­ταν να της κα­τα­βά­λει συ­νο­λι­κά το χρη­μα­τι­κό ποσό των 10.195 ευρώ. Η ανω­τέ­ρω δια­τα­γή πλη­ρω­μής εξε­δό­θη με βάση επι­τα­γή της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας ποσού 9.450 ευρώ, εκ­δό­σε­ως του δευ­τέ­ρου κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε δια­τα­γή του μη­νυ­τή που ήταν πλη­ρω­τέα στη Ρόδο την 25η Απρι­λί­ου 2009. Η επι­τα­γή αυτή φέ­ρε­ται να με­τα­βι­βά­στη­κε δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως από τον μη­νυ­τή στην ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία του πρώ­του κα­τη­γο­ρού­με­νου. Ο τε­λευ­ταί­ος με­τα­βί­βα­σε τη συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­τα­γή δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως «αξία ενε­χύ­ρου» στην Εθνι­κή Τρά­πε­ζα, δεν πλη­ρώ­θη­κε λόγω ελ­λεί­ψε­ως επαρ­κούς υπο­λοί­που στο λο­γα­ρια­σμό του εκ­δό­τη και σφρα­γί­στη­κε. Την 1η Σε­πτεμ­βρί­ου 2009 η FBBank επέ­δω­σε στον μη­νυ­τή αντί­γρα­φο απο­γρά­φου δια­τα­γής πλη­ρω­μής του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με συ­νημ­μέ­νη επι­τα­γή προς πλη­ρω­μή, με την οποία επι­τασ­σό­ταν να της κα­τα­βά­λει το χρη­μα­τι­κό ποσό των 7.223,85 ευρώ. Η δια­τα­γή πλη­ρω­μής εξε­δό­θη με βάση επι­τα­γή της Γε­νι­κής Τρά­πε­ζας ποσού 6.700 ευρώ, εκ­δό­σε­ως του δευ­τέ­ρου κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε δια­τα­γή του μη­νυ­τή και πλη­ρω­τέα στη Ρόδο την 25η Φε­βρουα­ρί­ου 2009. Η επι­τα­γή αυτή φέ­ρε­ται να με­τα­βι­βά­στη­κε δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως από τον μη­νυ­τή στην ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία του πρώ­του κα­τη­γο­ρού­με­νου. Ο τε­λευ­ταί­ος με­τα­βί­βα­σε τη συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­τα­γή δια οπι­σθο­γρα­φή­σε­ως «αξία ενε­χύ­ρου» στην FBBank, δεν πλη­ρώ­θη­κε λόγω ελ­λεί­ψε­ως επαρ­κούς υπο­λοί­που και σφρα­γί­στη­κε. Την ύπαρ­ξη και των τριών επι­τα­γών, όπως προ­έ­κυ­ψε, αγνο­ού­σε ο μη­νυ­τής.

Συ­γκε­κρι­μέ­να στην πρώτη επι­τα­γή ο μη­νυ­τής φέ­ρε­ται σαν δεύ­τε­ρος οπι­σθο­γρά­φος με μόνη τη θέση μιας υπο­γρα­φής φε­ρό­με­νης ως δικής του και μά­λι­στα δυ­σα­νά­γνω­στης, χωρίς να υπάρ­χει σφρα­γί­δα της επι­χεί­ρη­σής του, την οποία όμως υπο­γρα­φή δεν την ανα­γνω­ρί­ζει ως δική του. Επι­πλέ­ον δεν γνω­ρί­ζει, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ούτε τον φε­ρό­με­νο ως εκ­δό­τη της επι­τα­γής ούτε και τον φε­ρό­με­νο ως πρώτο οπι­σθο­γρά­φο αυτής ούτε και είχε ποτέ κά­ποιου εί­δους συ­ναλ­λα­γή μαζί τους.

Ο μη­νυ­τής ερ­γο­λά­βος οι­κο­δο­μών, συ­νερ­γα­ζό­ταν με την ομόρ­ρυθ­μη εται­ρία νο­μί­μως εκ­προ­σω­πού­με­νη από τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο καθώς προ­μη­θευό­ταν από αυτή σί­δη­ρο.

Από την ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε ότι δεν είχε καμία σχέση και ούτε γνώ­ρι­ζε τον δεύ­τε­ρο. Προ­έ­κυ­ψε επι­πλέ­ον ότι ο δεύ­τε­ρος είχε εκ­δώ­σει τις επι­τα­γές στο όνομα του μη­νυ­τή μετά από απαί­τη­ση του πρώ­του κα­τη­γο­ρού­με­νου, με τον οποίο είχε συ­νερ­γα­σία.