Ανεβλήθη η εκδίκαση της προσφυγής για το «Πανορθόδοξο Κέντρο Ρόδου»

Για την 16η Νο­εμ­βρί­ου 2016 ανα­βλή­θη­κε από το Ε’ Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας η εξέ­τα­ση της προ­σφυ­γής 10 κα­τοί­κων της Ρόδου κατά του Υπουρ­γού Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλ­λα­γής,  του Υπουρ­γού Ναυ­τι­λί­ας και Αι­γαί­ου, του Υπουρ­γού Οι­κο­νο­μι­κών, της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και του Δήμου Ρο­δί­ων, για την ακύ­ρω­ση των αδειών που εκ­δό­θη­καν για την ανέ­γερ­ση του Πα­νορ­θό­δο­ξου Κέ­ντρου Ρόδου, στην οδό Παύ­λου Μελά.

Ει­ση­γη­τής ορί­στη­κε ο Σύμ­βου­λος κ. Θε­ό­δω­ρος Αρα­βά­νης.

Οι 10 προ­σφεύ­γο­ντες ζη­τούν την ακύ­ρω­ση:

-Της από­φα­σης 1391/2.7.2013 του αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου και της νε­ώ­τε­ρης, τρο­πο­ποι­η­τι­κής της ανω­τέ­ρω, από­φα­σης 2045/11.9.2013 του ιδίου, για τη χο­ρή­γη­ση άδειας ανέ­γερ­σης Ιερού Ναού στο Ο.Τ. 93 του σχε­δί­ου πό­λε­ως Ρόδου,

-Της από­φα­σης 1321/18.8.2011 του αντι­δη­μάρ­χου Ρόδου και της χο­ρη­γη­θεί­σας βάσει αυτής πρώ­της ανα­θε­ώ­ρη­σης, ως προς την πα­ρά­τα­ση της ισχύ­ος, της οι­κο­δο­μι­κής αδεί­ας 3/11.1.2002 της Διεύ­θυν­σης Πο­λε­ο­δο­μί­ας Δήμου Ρο­δί­ων για την ανέ­γερ­ση «Πα­τριαρ­χι­κού Κέ­ντρου Ρόδου με προ­σθή­κη κατ’ έκτα­ση σε υφι­στά­με­νο κτί­ριο» επί των οδών Πίν­δου, Ρήγα Φε­ραί­ου & Π. Μελά, στην πόλη της Ρόδου (Ο.Τ. 93),

-Της από 11.6.2012 δεύ­τε­ρης ανα­θε­ώ­ρη­σης της ίδιας ως άνω αδεί­ας (α/α 51/12) ως προς τις αρ­χι­τε­κτο­νι­κές με­λέ­τες και λοιπά στοι­χεία,

-Της από 21.10.2013 τρί­της ανα­θε­ώ­ρη­σης της ίδιας αδεί­ας (α/α 155/13) για την επα­να­φο­ρά της αρ­χι­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής με­λέ­της, την κα­τάρ­γη­ση του υπο­γεί­ου μη­χα­νο­στα­σί­ου, την τρο­πο­ποί­η­ση της στα­τι­κής με­λέ­της ως προς την εφαρ­μο­γή γε­νι­κής κοι­τό­στρω­σης ως τρό­που θε­με­λί­ω­σης, τη με­λέ­τη ΚΕΝΑΚ και την εναρ­μό­νι­ση των δια­γραμ­μά­των δό­μη­σης και το­πο­γρα­φι­κού στις νέες προ­δια­γρα­φές,

-Της από­φα­σης πα­ρα­χώ­ρη­σης της χρή­σης δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος 4938/30.5.2013 του διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου της ΕΤΑΔ, καθώς και κάθε συ­να­φούς προ­γε­νέ­στε­ρης ή με­τα­γε­νέ­στε­ρης διοι­κη­τι­κής πρά­ξης ή πα­ρά­λει­ψης.

Οι πρώ­τοι εννέα αι­τού­ντες είναι συ­νι­διο­κτή­τες εξ αδιαι­ρέ­του και η δέ­κα­τη επι­καρ­πώ­τρια δύο ακι­νή­των κει­μέ­νων επί της οδού Ρήγα Φε­ραί­ου (O.T. 93) του Δήμου Ρο­δί­ων.

Το­νί­ζουν ότι με την υπ’ αρίθμ. 3237/2000 από­φα­ση του ίδιου του δι­κα­στη­ρί­ου ακυ­ρώ­θη­κε η έγκρι­ση της ανέ­γερ­σης «Κέ­ντρου του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου» (κε­ντρι­κό κτή­ριο, γρα­φεία, συ­νε­δρια­κό κέ­ντρο) και Ιερού Ναού στο ακί­νη­το με κτη­μα­το­λο­γι­κή με­ρί­δα ΙΙΙ-98 Οι­κο­δο­μών Ρόδου, το οποίο βρί­σκε­ται επί­σης στο Ο.Τ. 93 και είναι όμορο προς τις ανω­τέ­ρω ιδιο­κτη­σί­ες τους. Ακο­λού­θως, η Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου, με τις από 20.9.2001 και 9.11.2001 αι­τή­σεις της προς τη Διεύ­θυν­ση Πο­λε­ο­δο­μί­ας του Δήμου Ρο­δί­ων, ζή­τη­σε την έκ­δο­ση οι­κο­δο­μι­κής άδειας για την ανέ­γερ­ση επ’ αυτού «Πα­τριαρ­χι­κού Κέ­ντρου Ρόδου» το οποίο έχει χα­ρα­κτη­ρι­σθεί δια­τη­ρη­τέο.

Το ακί­νη­το αυτό, γνω­στό στην πε­ριο­χή ως «Νο­μαρ­χια­κή Έπαυ­λη», ανή­κει στην ιδιο­κτη­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και με από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της Κτη­μα­τι­κής Εται­ρεί­ας του Δη­μο­σί­ου (ΚΕΔ), πα­ρα­χω­ρή­θη­κε κατά χρήση, άνευ ανταλ­λάγ­μα­τος, στην Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου «με απο­κλει­στι­κό σκοπό την ανέ­γερ­ση Πα­νορ­θό­δο­ξου Κέ­ντρου» εντός μιας πε­ντα­ε­τί­ας.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι η οι­κο­δο­μι­κή άδεια, ισχύ­ος τεσ­σά­ρων ετών, έληξε την 10.1.2006 χωρίς να έχουν εκτε­λε­σθεί οι­κο­δο­μι­κές ερ­γα­σί­ες στο χώρο.

Οι 10 προ­σφεύ­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι με απο­φά­σεις που έλαβε η διοί­κη­ση επι­τρέ­πο­νται κα­τα­σκευ­ές και χρή­σεις που επι­δει­νώ­νουν τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης στην επί­δι­κη πε­ριο­χή, αλ­λοιώ­νουν τη μο­να­δι­κή φυ­σιο­γνω­μία  και αι­σθη­τι­κή της και θί­γουν ση­μα­ντι­κά μνη­μεία της πο­λι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς με προ­φα­νή κίν­δυ­νο υπο­βάθ­μι­σης της αξίας και της ση­μα­σί­ας τους!.

Ζη­τούν έτσι την ακύ­ρω­ση διοι­κη­τι­κών πρά­ξε­ων με τις οποί­ες, όπως δια­τεί­νο­νται, επε­τρά­πη η ίδρυ­ση Ιερού Ναού εντός του ΑΚΒ  25 του Ο.Τ. 93 του σχε­δί­ου πό­λε­ως Ρόδου, σε χώρο ο οποί­ος σύμ­φω­να με το ΓΠΣχ Ρόδου προ­ο­ρί­ζε­ται ει­δι­κώς για συ­γκε­κρι­μέ­νες, δια­φο­ρε­τι­κές, χρή­σεις και, πά­ντως, δεν έχει αφο­ρι­σθεί για την ανέ­γερ­ση θρη­σκευ­τι­κού κτη­ρί­ου με αντί­στοι­χη τρο­πο­ποί­η­ση του ισχύ­ο­ντος ρυ­μο­το­μι­κού σχε­δί­ου, ανα­θε­ω­ρή­θη­κε οι­κο­δο­μι­κή άδεια προ­σθή­κης σε δια­τη­ρη­τέο κτή­ριο για τη δη­μιουρ­γία του «Πα­τριαρ­χι­κού Κέ­ντρου Ρόδου», καί­τοι είχε εξα­ντλη­θεί κάθε δυ­να­τό­τη­τα πα­ρά­τα­σης του χρό­νου ισχύ­ος της, ανα­θε­ω­ρή­θη­κε εκ νέου και κατ΄ επα­νά­λη­ψη η ίδια ως άνω οι­κο­δο­μι­κή άδεια χωρίς να δια­τυ­πω­θεί γνώμη επί των αι­τη­μά­των ανα­θε­ώ­ρη­σης από το αρ­μό­διο ΣΧΟΠ ή το Αρ­χι­τε­κτο­νι­κό Συμ­βού­λιο και από τα αρ­μό­δια όρ­γα­να του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού, λόγω της άμε­σης γειτ­νί­α­σης της οι­κο­δο­μής με αρ­χαιο­λο­γι­κά ευ­ρή­μα­τα αλλά και με νε­ώ­τε­ρο μνη­μείο που έχει χα­ρα­κτη­ρι­σθεί έργο τέ­χνης και πα­ρα­χω­ρή­θη­κε η χρήση δη­μο­σί­ου κτή­μα­τος από την ΕΤΑΔ για την πραγ­μα­το­ποί­η­ση σκο­πού που συ­νε­πά­γε­ται χρή­σεις μη συμ­βα­τές με τον θε­σμο­θε­τη­μέ­νο πο­λε­ο­δο­μι­κό προ­ο­ρι­σμό του ακι­νή­του.