«Η σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Πρωθυπουργού».

Στην εκπομπή Κοι­νω­νία Ώρα Μέγκα, με τους Γιώργο Οικο­νο­μέα και Γιώργο Σαρα­ντάκο, ήταν σήμερα προ­σκε­κλη­μέ­νος ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός. Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου υπο­γράμ­μισε τις δια­χει­ρι­στι­κές δυνα­τό­τη­τας του κ. Μουζάλα στο θέμα του προ­σφυ­γι­κού και επι­τέ­θηκε στην Ν.Δ. για την στάση της στο όλο ζήτημα.

Για την πορεία της δια­πραγ­μά­τευ­σης, τοπο­θε­τή­θηκε επίσης ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, δηλώ­νο­ντας ότι η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να βρεί εναλ­λα­κτι­κούς τρόπους σύγκλι­σης με τους θεσμούς.

Για το θέμα Μουζάλα

«Θεωρώ ότι είναι υπερ­βο­λικό το θέμα που έχει προ­κύ­ψει για μια προ­φα­νώς λάθος έκφραση του κ. Μουζάλα για την οποία και ζήτησε συγνώμη. Εγώ προ­σω­πικά θεωρώ ότι ο κ. Μου­ζά­λας είναι ένας επι­τυ­χη­μέ­νος Υπουρ­γός και δε πρέπει να αλλάξει».

«Θεωρώ ότι αν δεν ολο­κλη­ρω­θεί η Σύνοδος Κορυφής και τα ζητή­ματα του προ­σφυ­γι­κού, δε μπορεί να αλλα­χθεί ο κ. Μου­ζά­λας. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ένας άνθρω­πος που γνω­ρί­ζει πάρα πολύ καλά το προ­σφυ­γικό ζήτημα και που χαίρει εκτί­μη­σης, όχι μόνο μέσα στην κυβέρ­νηση, αλλά και στον ευρύ­τερο πολι­τικό χώρο, γιατί πραγ­μα­τικά κάνει καλή δουλειά».

«Η Ελλάδα δε μπορεί να μπει σε νέες περι­πέ­τειες. Τα ζητή­ματα που υπάρ­χουν αυτή τη στιγμή πρέπει να λυθούν στα πλαίσια της κυβερ­νη­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας».

«Από κει και πέρα, αν ο Πρω­θυ­πουρ­γός κρίνει ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές, αυτές και θα πρέπει να κάνει. Λει­τουρ­γούμε σε μια Δημο­κρα­τία όπου υπάρ­χουν θεσμοί και η σύνθεση του Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λίου είναι απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα του Πρω­θυ­πουρ­γού».

Αντί­λο­γος στην Ν.Δ. για τα περί ανε­πάρ­κειας Μουζάλα

«Μάλλον έχετε ξεχάσει ότι όταν ο κ. Μου­ζά­λας ήταν μέλος της Υπη­ρε­σια­κής Κυβέρ­νη­σης, τον είχατε κάνει Θεό- προ­φα­νώς για λόγους αντι­πο­λι­τευ­τι­κούς. Εσείς λέγατε ‘σε τρεις μέρες ένας Υπουρ­γός ήρθε και έφτιαξε τα πράγ­ματα, τη στιγμή που η κα. Χρι­στο­δου­λο­πού­λου δεν έχει κάνει τίποτα’».

Επίθεση στο ΠΑΣΟΚ με αφορμή την Ειδο­μένη

«Επειδή μιλάτε για επέμ­βαση του κράτους στην Ειδο­μένη, τι εννο­είτε; Να πάει η αστυ­νο­μία και να απο­μα­κρύ­νει τους πρό­σφυ­γες βίαια; Αυτό ζητάτε; Για μας είναι επιλογή να μην γίνει χώρος φιλο­ξε­νίας στην Ειδο­μένη. »

«Το κράτος είναι εκεί με μετα­φρα­στές και προ­σπα­θεί να πείσει τους ανθρώ­πους να πάνε στους οργα­νω­μέ­νους χώρους. Αυτοί οι οργα­νω­μέ­νοι χώροι, αυτή τη στιγμή υπάρ­χουν, αλλά δεν υπήρχαν όταν εσείς ήσασταν κυβέρ­νηση. Εσείς το μόνο που κάνατε ήταν να έχετε έναν κλειστό χώρο όπου οι άνθρω­ποι βασα­νί­ζο­νταν και δε μπο­ρού­σαν να ζήσουν εκεί μέσα».

Για την πορεία της δια­πραγ­μά­τευ­σης

«Αυτή τη στιγμή η δια­πραγ­μά­τευση είναι εν εξε­λί­ξει. Οι δικές μας κόκ­κι­νες γραμμές θα παρα­μεί­νουν μέχρι το τέλος. Προ­σπα­θούμε να βρούμε εναλ­λα­κτι­κούς τρόπους σύγκλι­σης με τους θεσμούς. Πιστεύω ότι και οι κύριες συντά­ξεις δε θα πει­ρα­χτούν και το αφο­ρο­λό­γητο θα παρα­μεί­νει στο ύψος των 9.500€».

«Η προ­σπά­θειά μας θα συνε­χί­σει να είναι η εφαρ­μογή μιας ανα­δια­νε­μη­τι­κής λογικής σε οποια­δή­ποτε μέτρα παρθούν. Το θέμα είναι ότι οι θεσμοί δε θέλουν να πει­ρά­ξουν το σημε­ρινό status quo, έτσι όπως έχει δημιουρ­γη­θεί από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις. Θέλουν να εξα­κο­λου­θούν να προ­στα­τεύ­ουν αυτούς που προ­στά­τευαν τόσο καιρό. Εμείς αυτό θέλουμε να αλλάξει και εκεί έχει δημιουρ­γη­θεί μια διελ­κυ­στίνδα. Από την άλλη, όμως, έχει δημιουρ­γη­θεί και μια διελ­κυ­στίνδα μεταξύ και των θεσμών». «Εμάς μας ενδια­φέ­ρει να πλη­ρώ­σουν αυτοί που δεν έχουν πλη­ρώ­σει μέχρι σήμερα και δια­φεύ­γουν συστη­μα­τικά με προ­στα­σία».

«Μέτρα θα υπάρ­ξουν. Το θέμα είναι προς ποια κατεύ­θυνση. Υπάρχει, παρα­δείγ­μα­τος χάριν η διελ­κυ­στίνδα μεταξύ της μείωσης του αφο­ρο­λο­γή­του και μεταξύ του 50% στις 60.000€. Εμείς κλεί­νουμε προς το δεύτερο. Στο τέλος της δια­πραγ­μά­τευ­σης θα δούμε τι θα γίνει».

«Επειδή με ρωτάτε τι θα γίνει, μιας και η χώρα βιά­ζε­ται για να κλείσει η αξιο­λό­γηση, θεωρώ ότι είναι καλύ­τερα να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε για μια λύση που τελικά θα είναι, όσο το δυνατόν, κοι­νω­νικά δίκαιη, από το κλεί­σουμε γρήγορα σε μια λύση κοι­νω­νικά άδικη».