ΓΣΕΕ: Κάτω από το όριο της φτώχειας το 50% των νοικοκυριών

Η συνέ­χιση της λιτό­τη­τας απο­στα­θε­ρο­ποιεί το μακρο­οι­κο­νο­μικό και το χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα της χώρας και δε δημιουρ­γεί συν­θή­κες δια­τη­ρή­σι­μης δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής και αύξησης της απα­σχό­λη­σης, ανα­φέ­ρει στην ετήσια έκθεσή της για την ελλη­νική οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση το 2016 η ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.

Όπως σημειώ­νε­ται στην ίδια έκθεση, η προ­ο­πτική δημιουρ­γίας βιώ­σι­μων πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των και εξόδου από την κρίση είναι αρνη­τική. Επι­πλέον τα ευρή­ματα της Έκθεσης υπο­γραμ­μί­ζουν την ανα­γκαιό­τητα αλλαγής του υφι­στά­με­νου υπο­δείγ­μα­τος οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής.

Τα εμπει­ρικά ευρή­ματα, τα συμπε­ρά­σματα και οι προ­τά­σεις οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής της Έκθεσης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ 2016 δεί­χνουν, σύμφωνα με σχετική ανα­κοί­νωση, αφενός την απο­τυ­χία της λιτό­τη­τας, κι αφε­τέ­ρου τη δυνα­τό­τητα ανα­δό­μη­σης ενός βιώ­σι­μου μοντέ­λου οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης. Η Έκθεση αξιο­λο­γεί τις αρνη­τι­κές δημο­σιο­νο­μι­κές και τις μακρο­οι­κο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις για το 2015 και τις υφε­σια­κές επι­πτώ­σεις της ασκού­με­νης πολι­τι­κής στην αγορά εργα­σίας. Το ποσοστό ανερ­γίας εξα­κο­λου­θεί να είναι το υψη­λό­τερο στην ΕΕ, η ποιό­τητα των θέσεων εργα­σίας συνε­χί­ζει να χει­ρο­τε­ρεύει, οι άτυπες και μη ηθε­λη­μέ­νες μορφές μερικής απα­σχό­λη­σης αυξά­νο­νται, όπως και το ποσοστό της φτώ­χειας και της οικο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας. Η Έκθεση προ­τεί­νει τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό του μοντέ­λου οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης ανα­δει­κνύ­ο­ντας τα κλαδικά συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα που θα μπο­ρού­σαν να δια­μορ­φώ­σουν μια νέα στρα­τη­γική επεν­δύ­σεων, αύξησης της παρα­γω­γι­κό­τη­τας, της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και των εξα­γω­γών.

“Στην αγορά εργα­σίας παρα­τη­ρούμε ότι η απο­κλι­μά­κωση του ποσο­στού ανερ­γίας συνε­χί­ζε­ται με ιδιαί­τερα αργό ρυθμό, με απο­τέ­λε­σμα η ανεργία να παρα­μέ­νει σε υψη­λό­τατα επίπεδα και συγκε­κρι­μένα στο 24%. Η ενί­σχυση της αβε­βαιό­τη­τας, καθώς και οι συνε­χείς απαι­τή­σεις των δανει­στών για επι­πλέον μέτρα υλοποίη­σης της πολι­τι­κής της εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης απο­τε­λούν τους κύριους παράγο­ντες που βρα­χυ­πρό­θε­σμα απει­λούν να ανα­τρέ­ψουν την τάση απο­κλι­μά­κω­σης της ανερ­γίας. Παρα­τη­ρούμε επίσης ότι η μακρο­χρό­νια ανεργία, δια­χρο­νικό πρό­βλημα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, έχει εκτι­να­χθεί στο 73,7% των ανέργων”, σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά στην έκθεσή της η ΓΣΕΕ και προ­σθέ­τει:

“Μελε­τώ­ντας τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά της ανερ­γίας, παρα­τη­ρούμε ότι το ποσοστό των ανέργων κλι­μα­κώ­νε­ται όσο μικραί­νουν οι ηλι­κια­κές κατη­γο­ρίες, με το υψη­λό­τερο ποσοστό (58,1%) να εμφα­νί­ζε­ται στις ηλικίες 15 έως 19 και το δεύτερο υψη­λό­τερο (47,7%) στις ηλικίες 20 έως 24. Εξε­τά­ζο­ντας την κλαδική διά­σταση της ανερ­γίας δια­πι­στώ­νουμε ότι έχουν πληγεί με ιδιαί­τερη σφο­δρό­τητα οι παρα­δο­σια­κοί κλάδοι της ένδυσης-υπόδησης, της οικο­δο­μής και της ναυ­πη­γο­επι­σκευής, με απο­τέ­λε­σμα να απο­δο­μού­νται οι βασικοί πυλώνες της παρα­γω­γι­κής βάσης του μοντέ­λου οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης που κατέρ­ρευσε κατά τη διάρ­κεια της κρίσης. Σημα­ντική είναι επίσης και η γεω­γρα­φική διά­σταση του φαι­νο­μέ­νου της ανερ­γίας. Ιδιαί­τερη οξύτητα του προ­βλή­μα­τος της ανερ­γίας παρα­τη­ρούμε στις περι­φέ­ρειες Δυτικής Μακε­δο­νίας και Δυτικής Ελλάδας, περιο­χές με σημα­ντική συμ­με­τοχή παρα­δο­σια­κών κλάδων, ενώ αντί­θετα στο νότιο Αιγαίο και στα Ιόνια Νησιά, περιο­χές με ιδιαί­τερη έμφαση στην του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία, παρα­τη­ρούμε σημα­ντικά χαμη­λό­τερα ποσοστά ανερ­γίας από τον μέσο όρο. Αξιό­λογο εύρημα είναι επίσης η επι­δεί­νωση της χρήσης εξει­δι­κευ­μέ­νου εργα­τι­κού δυνα­μι­κού στη διάρ­κεια της κρίσης, γεγονός που δείχνει την υπο­βάθ­μιση του παρα­γω­γι­κού δυνα­μι­κού της οικο­νο­μίας. Είναι σημα­ντικό να ανα­φέ­ρουμε ότι η Ελλάδα διακρί­νεται επι­πλέον από υψηλό κίνδυνο ανερ­γίας, χαμηλό ποσοστό εξα­σφά­λι­σης από την ανεργία και πολύ μεγάλη εργα­σιακή ένταση, ευρή­ματα που απο­κα­λύ­πτουν τη δρα­μα­τική κατά­σταση της αγοράς εργα­σίας.

Το σύνολο των αλλαγών αυτών στην αγορά εργα­σίας έχει άμεση και αρνη­τική επί­δραση στα μεγέθη της φτώ­χειας, της υλικής απο­στέ­ρη­σης και της κοι­νω­νι­κής ανι­σό­τη­τας. Παρα­τη­ρούμε ότι σε σχέση με το 2010 ο δείκτης της από­λυ­της φτώ­χειας έχει αυξηθεί κατά 30 ποσο­στιαίες μονάδες, υπο­δη­λώ­νο­ντας έτσι υπερδι­πλα­σια­σμό του αριθμού των φτωχών νοι­κο­κυ­ριών. Συγκε­κρι­μένα, το 48% των νοι­κο­κυ­ριών δια­βιούν πλέον κάτω από το όριο της φτώ­χειας, ενώ το 20,9% αδυ­νατεί να καλύψει βασικές ανάγκες, ποσοστό που αυξά­νε­ται στο 43,4% για τους ανέρ­γους. Έχει σημασία δε να τονί­σουμε ότι, παρά τη σημα­ντική χει­ρο­τέ­ρευση του φαι­νό­με­νου της φτώ­χειας, οι δαπάνες κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας μειώ­νο­νται ποσο­στιαία περισ­σό­τερο από οποια­δή­ποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ-15. Αύξηση παρα­τη­ρεί­ται και στο δείκτη οικο­νο­μι­κής ανι­σό­τη­τας, καθώς το 2014 ο δείκτης Gini δια­μορ­φώ­θηκε στο 34,5, εμφα­νί­ζο­ντας αύξηση της τάξης των 1,4 μονάδων σε σχέση με το 2009”.

Στην ομιλία του ο Επι­στη­μο­νι­κός Δ/ντης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ κ. Γ. Αργεί­της δήλωσε: “Η Ελλη­νική οικο­νο­μία συνε­χί­ζει να είναι εγκλω­βι­σμένη στη λιτό­τητα με μη βιώσιμο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα και υψηλό πιστω­τικό ρίσκο και δεσμευ­μένη στα νέα υφε­σιακά μέτρα που περι­λαμ­βά­νο­νται στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2016 και απαι­τού­νται από τους δανει­στές μέχρι το 2018. Την ίδια στιγμή η Ελλη­νική κοι­νω­νία βιώνει πρω­τό­γνωρη σε ένταση και έκταση κρίση με ευρύ­τε­ρες κοι­νω­νι­κές ομάδες να αντι­με­τω­πί­ζουν βίαια φαι­νό­μενα φτω­χο­ποί­η­σης και εργα­σια­κής επι­σφά­λειας. Το 2015 ήταν ένα έτος ραγδαίων οικο­νο­μι­κών και πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων, που σημα­δεύ­τηκε από τη διά­ψευση των προσ­δο­κιών για αλλαγή σελίδας στην άσκηση οικο­νο­μι­κής πολι­τι­κής. Η εφαρ­μογή προ­γραμ­μά­των οικο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής με τερά­στιο έλλειμμα ανα­πτυ­ξια­κού πραγ­μα­τι­σμού και με άξονες τη βίαιη δημο­σιο­νο­μική λιτό­τητα και την εσω­τε­ρική υπο­τί­μηση, κυρίως μέσω της απορ­ρύθ­μι­σης της αγοράς εργα­σίας, ήταν κάτι παρα­πάνω από βέβαιο ότι θα προ­κα­λούσε ανε­πα­νόρ­θωτη ζημία στο μακρο­οι­κο­νο­μικό και στο χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα, καθώς και οδυ­νη­ρές κοι­νω­νι­κές συνέ­πειες”, ενώ πρό­σθεσε: “Η Ελλη­νική οικο­νο­μία έχει ανάγκη από τη δημιουρ­γία μιας νέας ανα­πτυ­ξια­κής κουλ­τού­ρας η οποία θα είναι απο­δε­σμευ­μένη από νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες ιδε­ο­λη­ψίες και θα βασί­ζε­ται στη δια­σύν­δεση των δημο­σιο­νο­μι­κών, των χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών και των μακρο­οι­κο­νο­μι­κών επι­δό­σεων της οικο­νο­μίας με τα διαρ­θρω­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά του μοντέ­λου ανά­πτυ­ξης, και ειδικά με την παρα­γω­γική ικα­νό­τητα και δυνα­μική της χώρας να δημιουρ­γεί απα­σχό­ληση”.

capital.gr