Τελεσίγραφο: Απαρέγκλιτη εφαρμογή του μνημονίου ή κούρεμα καταθέσεων

Αμεση και πλήρης εφαρ­μογή του Μνη­μο­νίου ή κούρεμα κατα­θέ­σεων είναι το νέο τελε­σί­γραφο που στέλ­νουν, από κοινού, Βρυ­ξέλ­λες και Βερο­λίνο – ένα τελε­σί­γραφο που δεν προ­συ­πο­γρά­φουν μεν Παρίσι και Φραγ­κφούρτη αλλά φέρει τη σφρα­γίδα του, πλειο­ψη­φι­κού ακόμη στο Eurogroup, γερ­μα­νι­κού άξονα.

Το μήνυμα κόμισε στην Αθήνα και στο Μαξίμου με απόλυτη ευκρί­νεια ο αντι­πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν Βάλντις Ντο­μπρόφ­σκις. Ο Λετονός απε­σταλ­μέ­νος του Γιούν­κερ ξεκα­θά­ρισε ότι η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών δεν θα προ­χω­ρή­σει εάν δεν κλείσει προη­γου­μέ­νως η αξιο­λό­γηση, έθεσε ασφυ­κτικό χρο­νο­διά­γραμμα δεί­χνο­ντας ως κομβικό χρονικό σταθμό την 15η Νοεμ­βρίου για να ψηφι­στεί το βουνό των εκκρε­μών προ­α­παι­τού­με­νων και έδειξε, ευγενώς αλλά ρητά, ότι όλοι οι – ευρω­παϊ­κοί – δρόμοι για την Ελλάδα περνούν μέσα από την απα­ρέ­γκλιτη εφαρ­μογή των μέτρων του Μνη­μο­νίου.

Εν ολίγοις, ο Βάλντις Ντο­μπρόφ­σκις έδειξε ευθέως και την παγίδα και το τίμημα: Απέρ­ριψε το αίτημα απο­σύν­δε­σης της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης από την αξιο­λό­γηση και κατέ­στησε σαφές ότι κάθε καθυ­στέ­ρηση στην εφαρ­μογή των μέτρων οδηγεί τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες ανο­χύ­ρω­τες στο 2016 και στον νόμο του bail in – τη νέα κοι­νο­τική νομο­θε­σία που προ­βλέ­πει ότι, από την 1η του Γενάρη, οποια­δή­ποτε τρα­πε­ζική ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση, διάσωση ή εκκα­θά­ριση στις χώρες τις ευρω­ζώ­νης θα περι­λαμ­βά­νει και πιθανό κούρεμα κατα­θέ­σεων.

Είναι ένα μήνυμα και μια παγίδα που δεν έχουν μονα­δικό απο­δέ­κτη την Αθήνα, αλλά και το Παρίσι και την Φραγ­κφούρτη. Ο Φραν­σουά Ολάντ μπορεί να ανα­ζη­τεί τον «τρίτο δρόμο» της Ευρώπης ανάμεσα στο δόγμα Σόιμπλε και την ριζο­σπα­στική Αρι­στερά πιέ­ζο­ντας για πιο «ευέ­λι­κτη» εφαρ­μογή του Μνη­μο­νίου, η Ανγκελα Μέρκελ όμως που αίρει ήδη το δημο­σκο­πικό βάρος της «ήπιας» προ­σέγ­γι­σής της στο προ­σφυ­γικό δεν έχει καμία πρόθεση για περαι­τέρω υπα­να­χω­ρή­σεις στους «ατά­κτους χρε­ο­κο­πή­μέ­νους»του Νότου. Κι ο πρό­ε­δρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι μπορεί να θέτει ως πρώτη προ­τε­ραιό­τητα την συστη­μική ευστά­θεια των τρα­πε­ζών της ευρω­ζώ­νης ζητώ­ντας απο­σύν­δεση της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης από την αξιο­λό­γηση, το Βερο­λίνο όμως θεωρεί ότι έχει εξα­ντλή­σει την «γεν­ναιο­δω­ρία» του προς την Φραγ­κφούρτη δια της ανοχής στο πρό­γραμμα της ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης. Η δε Κομι­σιόν, σ’ αυτή τη φάση του­λά­χι­στον, δείχνει απο­λύ­τως συντε­ταγ­μένη στη σκληρή γραμμή εξα­γο­ρά­ζο­ντας την δέσμευση της Μέρκελ για ανοιχτά σύνορα μπροστά στα κύματα των προ­σφύ­γων και την έξαλλη ακρο­δε­ξιά του ανα­το­λι­κού και κεντρο­ευ­ρω­παϊ­κού μπλοκ.

Μπροστά σ’αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα, η Αθήνα επι­χει­ρεί να παίξει δύο χαρτιά: Εκείνα του προ­σφυ­γι­κού και της απειλής στην πολι­τική και κοι­νω­νική στα­θε­ρό­τητα. Σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές, ο Αλέξης Τσίπρας στη χθεσινή του συνά­ντηση με τον Βάλντις Ντο­μπρόφ­σκις επε­σή­μανε με νόημα ότι «η Ελλάδα σηκώνει πολύ βάρος σε σχέση με το προ­σφυ­γικό» και αυτό πρέπει να γίνει κατα­νοητό και από την ΕΕ και από τους θεσμούς. Και τόνισε ακόμη την ανάγκη «πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας» στην εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι μέτρα όπως οι πλει­στη­ρια­σμοί πλήτ­τουν την κοι­νω­νική συνοχή και επι­βα­ρύ­νουν τις αντοχές της κοι­νω­νίας.

Οι απα­ντή­σεις επί αμφο­τέ­ρων δεν είναι μέχρι στιγμής ενθαρ­ρυ­ντι­κές. Πηγές από τις Βρυ­ξέλ­λες δια­μη­νύ­ουν ότι η Ελλάδα θα στη­ρι­χθεί μεν για το προ­σφυ­γικό, αυτό όμως θα γίνει μέσω των ειδικών χρη­μα­τι­κών ενι­σχύ­σεων και όχι με αντάλ­λαγμα την «ελα­στι­κο­ποί­ηση» των δημο­σιο­νο­μι­κών μέτρων. Στα δε μέτρα που απει­λούν την κοι­νω­νική συνοχή, όπως τα κόκκινα δάνεια, ο αντι­πρό­ε­δρος της Κομι­σιόν επα­νέ­φερε τον όρο του «έντιμου συμ­βι­βα­σμού», με ό,τι μπορεί να συνε­πά­γε­ται αυτός δεδο­μέ­νου του χάσμα­τος που χωρίζει Αθήνα και τρόικα. Και, για μια ακόμη φορά, ξεκα­θά­ρισε ότι για κάθε μέτρο που αφαιρεί η ελλη­νική κυβέρ­νηση από το πρό­γραμμα θα πρέπει να φέρνει ένα ακριβώς ισο­δύ­ναμο – ένα πεδίο στο οποίο οι επι­δό­σεις είναι χαμηλές μέχρι στιγμής, με πλέον ενδει­κτική την δυσα­νά­λογα διο­γκω­μένη υπόθεση του ΦΠΑ στην ιδιω­τική εκπαί­δευση.

Υπό αυτά τα δεδο­μένα, η κυβέρ­νηση καλεί­ται να πάρει τις τελικές απο­φά­σεις άμεσα, πριν η κλε­ψύ­δρα της νέας παγίδας και του νέου εκβια­σμού αδειά­σει. Είναι απο­φά­σεις που θα ληφθούν με ανοιχτά τα πρώτα απερ­γιακά μέτωπα, με τις κοι­νω­νι­κές αντοχές και ανοχές σχεδόν εκμη­δε­νι­σμέ­νες και με ουδέν περι­θώ­ριο για μπλόφες εκα­τέ­ρω­θεν…

tvxs.gr