Κατά ριπάς: “Κόκκινα δάνεια για τους μη έχοντες, κόκκινα πόθεν έσχες για τους έχοντες”

«Το ηθικό πλε­ο­νέ­κτη­μα δεν κλη­ρο­νο­μεί­ται» ανα­φέ­ρει σε ση­με­ρι­νό άρθρο του στα Νέα ο Γιάν­νης Πα­νού­σης, αφή­νο­ντας αιχ­μές για την κυ­βέρ­νη­ση, με αφορ­μή και την υπό­θε­ση των υπουρ­γι­κών πόθεν έσχες.

Ο πρώην ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη κα­τη­γο­ρεί τα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη πως έχουν χάσει κάθε αυ­θε­ντι­κή έν­νοια του «ανυ­πο­χώ­ρη­του Αρι­στε­ρού», καθώς «οι έν­νοιες του Χρέ­ους, της ατο­μι­κής ευ­θύ­νης και της συ­νέ­πειας υπο­χώ­ρη­σαν μπρο­στά στις πλειο­ψη­φί­ες ή τις αρ­χη­γι­κές εντο­λές.

Είσαι τόσο ηθι­κός (ή ανή­θι­κος) όσο σου επι­τρέ­πει -όχι το σύ­στη­μα αυτή τη φορά- αλλά το Ιε­ρα­τείο του Κόμ­μα­τος. Όταν η Αυλή προ­στά­ζει υπο­τα­γή και σιωπή, γί­νο­νται οι πιο υπο­τε­λείς». «Ζούμε το τέλος των αυ­το­προσ­διο­ρι­σμών ακόμα και σε ζη­τή­μα­τα ηθι­κής (πο­λι­τι­κής και άλλης;» διε­ρω­τά­ται.

«Σαν έτοι­μοι από καιρό παί­ζουν πολύ καλά το παι­χνί­δι της εξου­σί­ας (…) το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα αυ­το­ε­ξυ­πη­ρε­τεί­ται και αλ­ληλ­λο­κα­λύ­πτε­ται δίχως να εν­δια­φέ­ρε­ται για καμία κόκ­κι­νη γραμ­μή. Αντί να μας δεί­χνουν με το πα­ρά­δειγ­μα της ζωής τους το ηθικό και δί­καιο, λέει, επι­χει­ρούν να επι­βάλ­λουν δέ­σμες ιδεών από τα κο­λω­να­κιώ­τι­κα καφέ και αρ­κού­νται σε «επα­να­στα­τι­κή γυ­μνα­στι­κή συ­γκά­λυ­ψης των πα­ρα­νο­μιών των δικών τους παι­διών: φαι­νό­με­να που έχου­με ξα­να­δεί από την άλλη πλευ­ρά» το­νί­ζει ο κ. Πα­νού­σης.

«Πολ­λοί έχουν ήδη χάσει την ψυχή τους αλλά (κά­νουν ότι) δεν το ξέ­ρουν. Είναι αντε­στραμ­μέ­να ή δια­θλα­σμέ­να εί­δω­λα των πρό­τε­ρων δια­κη­ρύ­ξε­ων τους για ει­λι­κρί­νεια και εντι­μό­τη­τα», προ­σθέ­τει και κα­τα­λή­γει με τρία υστε­ρό­γρα­φα “φωτιά”.

«ΥΓ1: Δυ­στυ­χώς “η κοι­νω­νία δεν είναι απού­σα”. Είναι πα­ρού­σα, αντι­με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή, συ­ναλ­λασ­σό­με­νη, άνομη και ηθικά με­τέ­ω­ρη.

»ΥΓ2: Το Αύριο έρ­χε­ται έτσι κι αλ­λιώς. Το ζή­τη­μα είναι πώς δια­βά­ζεις την έλευ­σή του. Με κομ­μα­τι­κά θο­λω­μέ­να μα­το­γυά­λια σκο­πι­μο­τή­των ή με τη διαύ­γεια και τη σύ­νε­ση ενός κα­θα­ρού μυα­λού χωρίς ηθι­κές υπο­χω­ρή­σεις και αυ­το­λο­γο­κρι­νό­με­νη “ελευ­θε­ρία γνώ­μης”.

»ΥΓ3: Κόκ­κι­να δά­νεια (για τους μη έχο­ντες). Κόκ­κι­να πόθεν έσχες (για τους έχο­ντες);»