Παπάς κατηγορείται για υπεξαίρεση εκκλησιαστικών εικόνων!

Στο εδώ­λιο του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, κα­τη­γο­ρού­με­νος για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή υπε­ξαί­ρε­ση αρ­χαί­ων κει­μη­λί­ων και δη εκ­κλη­σια­στι­κών ει­κό­νων από τρεις ιε­ρούς ναούς του δη­μο­τι­κού δια­με­ρί­σμα­τος Κρη­τη­νί­ας, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές μά­λι­στα δια­τά­ξεις του νόμου, που αφο­ρούν αδι­κή­μα­τα που δια­πράτ­το­νται σε χώ­ρους προ­ο­ρι­σμέ­νους για λα­τρεία, θα κα­θί­σει την 4η Νο­εμ­βρί­ου 2015, ένας ιε­ρέ­ας της Ρόδου.

Αφορ­μή για την έρευ­να απο­τέ­λε­σε, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ανα­φο­ρά για την απώ­λεια 13 ει­κό­νων της εκ­κλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής του Ιερού Ναού Αγίου Γε­ωρ­γί­ου Κρη­τη­νί­ας.

Με την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων της, τον Ια­νουά­ριο του 2011, η εκ­κλη­σια­στι­κή επι­τρο­πή ζή­τη­σε από την Αρ­χαιο­λο­γία την κα­τα­γρα­φή των ει­κό­νων που βρί­σκο­νται στους ιε­ρούς ναούς. Μετά την ολο­κλή­ρω­ση της κα­τα­γρα­φής και την αντι­πα­ρα­βο­λή με τις τη­ρού­με­νες λί­στες αρ­χαί­ων κει­μη­λί­ων στους τρεις ναούς, από προη­γού­με­νη απο­γρα­φή του έτους 1975, δια­πι­στώ­θη­κε η απώ­λεια 13 ει­κό­νων με­γά­λης θρη­σκευ­τι­κής και αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας.

Ο πρό­ε­δρος της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής Ιε­ρέ­ας κ. Πα­πα­σάβ­βας Χα­τζη­σάβ­βας, ο αντι­πρό­ε­δρος κ. Ελ. Κυ­πραί­ος και η γραμ­μα­τέ­ας κ. Αν. Χα­τζη­στα­μά­τη, σε εκτέ­λε­ση ομό­φω­νης από­φα­σης της επι­τρο­πής, υπέ­βα­λαν ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά.

Με την ανα­φο­ρά ενη­μέ­ρω­σαν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι με τα υπ’ αριθμ. 903/4-4-2011 και 3046/14-6-2011 έγ­γρα­φα της 4ης Εφο­ρεί­ας Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των και μετά από έλεγ­χο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε από τους αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους στους Ιε­ρούς Ναούς της Κρη­τη­νί­ας, δεν βρέ­θη­καν κα­τα­γε­γραμ­μέ­να κι­νη­τά κει­μή­λια με­γά­λης αρ­χαιο­λο­γι­κής αξίας.

Στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, η εκ­κλη­σια­στι­κή επι­τρο­πή ζή­τη­σε να κλη­θούν για κα­τά­θε­ση οι ιε­ρείς που λει­τούρ­γη­σαν στον Ιερό Ναό Αγίου Γε­ωρ­γί­ου Κρη­τη­νί­ας, οι ιε­ρο­ψάλ­τες, τα μέλη των προη­γού­με­νων εκ­κλη­σια­στι­κών επι­τρο­πών και οι κα­θα­ρί­στριες, κα­θό­σον ήταν οι μόνοι που γνώ­ρι­ζαν μέχρι ποιού χρο­νι­κού ση­μεί­ου τα ιερά κει­μή­λια ευ­ρί­σκο­ντο στους ναούς.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε τα όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται το­νί­ζο­ντας ότι όταν έγινε η κα­τα­γρα­φή των ει­κό­νων εκεί­νος ήταν μόλις 3 ετών, ενώ οι 20 ιε­ρείς που είχαν ανα­λά­βει κα­θή­κο­ντα στους ναούς μέχρι την το­πο­θέ­τη­ση του ίδιου, δεν είχαν δει τις συ­γκε­κρι­μέ­νες ει­κό­νες.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Ηλίας Ζω­γρα­φί­δης.