Χαιρετισμός Επικεφαλής της ΓΦ Απόδημου Ελληνισμού κ. Μιχάλη Κόκκινου στο 18ο Παγκόσμιο Συνέδριο Αποδήμων Κυπρίων

Την ευχή η Κύπρος να ζήσει ενωμένη και αδελ­φω­μένη χωρίς εγγυ­η­τές και προ­στά­τες, εξέ­φρασε ο επι­κε­φα­λής της Γενικής Γραμ­μα­τείας Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού Μιχάλης Κόκ­κι­νος σε χαι­ρε­τι­σμό του προς το 18ο Παγκό­σμιο Συνέ­δριο Απο­δή­μων Κυπρίων στην παρου­σία του Προ­έ­δρου της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας κ. Νίκου Ανα­στα­σιάδη.

Το πλήρες κείμενο του χαι­ρε­τι­σμού είναι το ακό­λουθο:

«Σήμερα θα μιλήσω χωρίς κείμενο, από καρδιάς. Αυτό άλλωστε το συνη­θίζω. Και σήμερα επι­βάλ­λε­ται. Είναι αλήθεια ότι ξεκί­νησα με τις προ­σφω­νή­σεις γιατί ήθελα να τιμήσω αυτήν τη τόσο σημα­ντική συνά­ντηση των Απο­δή­μων Κυπρίων. Βρί­σκο­μαι ενώπιον σημα­ντι­κών προ­σω­πι­κο­τή­των της παγκό­σμιας πολι­τι­κής σκηνής, εκπρο­σω­πώ­ντας την ελλη­νική κυβέρ­νηση και τον Υπουργό Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδος Νίκο Κοτζιά και συγ­χω­ρή­στε μου τη συγκί­νηση γιατί βρί­σκο­μαι ενώπιόν σας, έχω κατα­πα­τή­σει ένα προ­σω­πικό μου όρκο, έναν όρκο που έδωσα μετά από μια τραυ­μα­τική εμπει­ρία που έχει ένα παιδί 4 χρονών, που κατά­γε­ται από το αδελφό σας νησί, το νησί της Ρόδου, που ένιωσε και αυτό το μαύρο καλο­καίρι 1974 την απειλή του πολέμου, όταν έπιασαν οι τούρκοι την Κύπρος μας με τον Αττίλα 2.

Τότε τα γυναι­κό­παιδα κρυ­φτή­καμε στα βουνά, μείναμε ένα μήνα μακριά από το σπίτι μας, αφού μας μάζεψαν από τις αυλές της παι­δι­κής μας ανε­με­λιάς, όταν ήχησαν οι πρώτες σει­ρή­νες. Και από τότε κύλησε πολύ νερό στο ποτάμι της ιστο­ρίας, πέρασαν 41 χρόνια. Τα 4 πρώτα χρόνια από αυτά αλλη­λο­γρα­φού­σαμε με παιδιά της ηλικίας μας που ξεσπι­τώ­θη­καν από την Κερύ­νεια και τις άλλες κατε­χό­με­νες περιο­χές. Και από τότε άρχισα να διαβάζω και να μαθαίνω, και να θυμώνω και να δια­μορ­φώνω μέσα μου ένα όρκο να μην βρεθώ ποτέ σε αυτό το νησί αν δεν πέσει αυτό το τείχος του αίσχους, το τείχος της ντροπής, για την Ευρώπη και για την ανθρω­πό­τητα ολό­κληρη. Μα χάρη σε δύο ανθρώ­πους, χάρη στον πολι­τικό μου προϊ­στά­μενο, τον Νίκο τον Κοτζιά, και έναν άνθρωπο λίγο νεώτερο από εμένα , τον Αλέξη τον Τσίπρα , από αυτούς τους ανθρώ­πους της γενιάς μου που μας έβγαλαν από το περι­θώ­ριο της πολι­τι­κής και την έβαλαν στην πρώτη γραμμή.

Από αυτούς τους πολι­τι­κούς που στα σταυ­ρο­δρό­μια της ιστο­ρίας γίνο­νται ηγέτες. Βρί­σκο­μαι ενώπιόν σας για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι για να σας πω αξιό­τι­μοι κύριοι, Εκπρό­σω­ποι των Απο­δή­μων της Κύπρου, ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ για το ρόλο που παίξατε στη μεγάλη μάχη που έδωσε η Ελλάδα με μπρο­στάρη τον Πρω­θυ­πουργό της και πέτυχε να αλλάξει τις ισορ­ρο­πίες στην Ευρώπη, λόγω της δυνα­μι­κής που έχετε ανα­πτύ­ξει οι από­δη­μοι στις χώρες που ζείτε και δια­πρέ­πετε, κυρίως μέσα από τη δια­χρο­νική σας προ­σπά­θεια για επίλυση του Κυπρια­κού.

Για να σας πω επίσης ότι στη συνά­ντηση που είχα με τον Επί­τροπο για θέματα Απο­δή­μων κ. Φώτη Φωτίου συμ­φω­νή­σαμε το αυτο­νό­ητο, ότι δηλαδή Ελλα­δί­τες και Κύπριοι είμαστε ένα. Δεν ήμαστε απλά το ίδιο έθνος αλλά μας ενώνουν οι ίδιες αξίες, οι αξίες του ελλη­νι­σμού ο οποίος περι­λαμ­βά­νει τις έννοιες της δημο­κρα­τίας και του ανθρω­πι­σμού, οπότε είναι αυτο­νό­ητο ότι θα προ­χω­ρούμε μαζί το Μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας και συνα­ντί­λη­ψης σχετικά με το Απόδημο Ελλη­νι­σμό, που είχε υπο­γρα­φεί μεταξύ των δύο χωρών, πριν από δύο χρόνια, αλλά για ανε­ξή­γητο λόγο, ο οποίος δεν οφεί­λε­ται στην Κυπριακή Δημο­κρα­τία, δεν είχε προ­χω­ρή­σει μέχρι σήμερα.

Δηλώνω ότι θα προ­χω­ρή­σει άμεσα μετά τη ψήφιση του νόμου, για το νέο Συμ­βού­λιο Από­δη­μου Ελλη­νι­σμού που έχει προ­γραμ­μα­τι­σθεί να περάσει από τη Βουλή των Ελλήνων μετά τον Γενάρη του 2016. Βλέπετε, δυστυ­χώς, καμιά φορά πρέπει να εξαγ­γέ­λουμε και τα αυτο­νό­ητα και ελπίζω αυτή να είναι η τελευ­ταία φορά που ένας κυβερ­νη­τι­κός παρά­γο­ντας πρέπει να εξαγ­γεί­λει κάτι που έπρεπε να είναι αυτο­νό­ητο.

Θα πως όμως και κάτι τελευ­ταίο. Μαθαί­νο­ντας δίπλα στον πολι­τικό μου προϊ­στά­μενο και δάσκαλο Νίκο Κοτζιά και ολο­κλη­ρώ­νο­ντας όλες αυτές τις σκέψεις, ανη­συ­χίες, τον προ­βλη­μα­τι­σμό που σχη­μα­τί­στη­καν στο μυαλό ενός παιδιού που σιγά σιγά μεγά­λωνε, σχετικά με το κυπριακό, έχοντας δια­βά­σει τόσα πολλά που γρά­φτη­καν και λέχθη­καν και άλλα πολλά που υπο­νο­ή­θη­καν αλλά δεν λέχθη­καν, ο θυμός κατα­λά­γιασε και ήρθε η ώρα της πράξης.

Από το βήμα αυτό επα­να­λαμ­βάνω με τρόπο κατη­γο­ρη­μα­τικό τη θέση της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης, όπως αυτή εκφρά­στηκε από τον Υπουργό Εξω­τε­ρι­κών της Ελλάδας, τον Νίκο τον Κοτζιά, για κατάρ­γηση των εγγυ­ή­σεων και απο­χώ­ρηση του τουρ­κι­κού στρατού κατοχής από την Κύπρο. Επίσης στέλ­νουμε ένα μήνυμα στους γεί­το­νές μας τούρ­κους ότι ο λαός αυτός δεν πολεμά με όπλα πολεμά με την καρδιά, το μυαλό και τις ιδέες. Και αυτά τα όπλα δεν υπο­τάσ­σο­νται από κανένα στρατό κατοχής.

Και κλείνω με την ευχή η Κύπρος να ζήσει ενωμένη και αδελ­φω­μένη χωρίς εγγυ­η­τές και προ­στά­τες».

Την έναρξη των εργα­σιών του Συνε­δρίου κήρυξε ο Πρό­ε­δρος της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας κ. Νίκος Ανα­στα­σιά­δης, ο οποίος στην ομιλία του έκανε αναφορά στην προ­σφώ­νηση του κ. Μιχάλη Κόκ­κι­νου λέγο­ντας: «Χαι­ρε­τίζω ειλι­κρινά αυτό που ανέφερε προη­γου­μέ­νως ο Μιχάλης Κόκ­κι­νος, χαι­ρε­τίζω τη στάση της Ελλάδας και τη συμπα­ρά­σταση που έχουμε από τη σημε­ρινή κυβέρ­νηση στον εν εξε­λί­ξει διάλογο».