Σκληρή απάντηση Παυλόπουλου στην ΠτΒ: “.Εφαρμόζω το Σύνταγμα κατά γράμμα- Νομικώς αβάσιμες οι απόψεις σας”

Στα άκρα οδη­γεί­ται η αντι­πα­ρά­θεση της Προ­έ­δρου της βουλής με τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας. Η κ. Κων­στα­ντο­πού­λου του έστειλε μάλιστα χθες το βράδυ επι­στολή υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι παρα­βί­ασε το Σύνταγμα στο θέμα του χει­ρι­σμού των διε­ρευ­νη­τι­κών εντολών, προ­κα­λώ­ντας την έντονη αντί­δραση του κύριου Παυ­λό­που­λου.

Στη δισέ­λιδη απα­ντη­τική επι­στολή του, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας απορ­ρί­πτει όσα περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του κατα­λο­γί­ζει η κ. Κων­στα­ντο­πού­λου και επι­ση­μαί­νει ότι εφαρ­μό­ζει στο ακέραιο -κατά γενική ομο­λο­γία, που δεν μπορεί ν’ αγνοηθεί- το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγ­μα­τος.

«Οι, κατα­φα­νώς και­νο­φα­νείς, ερμη­νευ­τι­κές απόψεις σας, με βάση τις οποίες διεκ­δι­κείτε αρμο­διό­τητα in concreto ως Πρό­ε­δρος της Βουλής, είναι προ­δή­λως νομικώς αβά­σι­μες» ανα­φέ­ρει ο κύριος Παυ­λό­που­λος, επι­ση­μαί­νο­ντας «την αυτο­νό­ητη διά­κριση μεταξύ ευθείας εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξεων του άρθρου 37 παρ. 2, 3, και 4 του Συντάγ­μα­τος ύστερα από εκλογές και μόνον, και ανά­λο­γης εφαρ­μο­γής σε περί­πτωση παραί­τη­σης της Κυβέρ­νη­σης, όπως ρητώς ορίζουν οι δια­τά­ξεις του άρθρου 38».

Ως προς το αίτημα της κ. Κων­στα­ντο­πού­λου για δια­βί­βαση στην Βουλή των πρα­κτι­κών της σύσκε­ψης των Πολι­τι­κών Αρχηγών της 6ης Ιουλίου σημειώ­νει ότι αυτό μπορεί να γίνει μέσω της δια­δι­κα­σίας του Κοι­νο­βου­λευ­τι­κού Ελέγχου, κατά τις προ­βλέ­ψεις του Κανο­νι­σμού της Βουλής, καθώς οποια­δή­ποτε άλλη δια­βί­βαση θα συνι­στούσε ευθεία παρα­βί­αση του Συντάγ­μα­τος και του Κανο­νι­σμού της Βουλής. Ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας υπεν­θυ­μί­ζει στην κ. Κων­στα­ντο­πού­λου ότι της είχε κατα­στή­σει σαφή τη δια­δι­κα­σία αυτή όταν του είχε θέσει προ­φο­ρι­κώς το ζήτημα.

Ο κ. Παυ­λό­που­λος σημειώ­νει ότι η ορθή και δημο­κρα­τική ερμη­νεία κι εφαρ­μογή του Συντάγ­μα­τος, είναι αντί­θετη προς κάθε έννοια «αυθε­ντίας» και συνα­κό­λου­θης «απο­κλει­στι­κό­τη­τας» ιδίως όταν αυτή εκδη­λώ­νε­ται υπό συν­θή­κες κατα­χρη­στι­κής δημο­σιό­τη­τας.

Στην επι­στολή της η κυρία Κων­στα­ντο­πού­λου εκτός απο το αίτημα της για την δια­βί­βαση των πρα­κτι­κών παρα­θέ­τει μια σειρά από δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι κινή­σεις του

Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, σε ό,τι αφορά τη δια­δι­κα­σία των διε­ρευ­νη­τι­κών εντολών, δεν ήταν οι θεσμικά και συνταγ­μα­τικά ενδε­δειγ­μέ­νες. Του ασκεί επίσης έντονη κριτική ότι επι­λέ­γει να εκφρά­ζε­ται μέσα από παρα­πο­λι­τι­κές στήλες, «κύκλους» και “πηγές”

Ανα­λυ­τικά η επι­στολή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας στην κ. Κων­στα­ντο­πού­λου:

«Κυρία Πρόεδρε,

»Αντι­πα­ρέρ­χο­μαι, καθώς άλλωστε επι­βάλ­λει ο θεσμι­κός μου ρόλος κατά το Σύνταγμα, το ύφος και σημα­ντικό μέρος του περιε­χο­μέ­νου της με αριθμ. πρωτ. 2939/22.8.2015 επι­στο­λής σας για τα οποία, όπως είναι αυτο­νό­ητο, ανα­λαμ­βά­νετε πλήρως την ευθύνη ενόψει του δικού σας θεσμι­κού ρόλου ως Προ­έ­δρου της Βουλής, ιδίως υπ’ αυτές τις τόσο κρί­σι­μες για την Χώρα μας περι­στά­σεις. Επο­μέ­νως, σας απαντώ μόνον επί των σημείων εκείνων της επι­στο­λής σας ως προς τα οποία οφείλω να σας απα­ντήσω σεβό­με­νος την απο­στολή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, και απο­κλει­στι­κώς με θεσμι­κούς όρους.

»Κατά την δια­δι­κα­σία των διε­ρευ­νη­τι­κών εντολών, στις οποίες ανα­φέ­ρε­σθε, εφαρ­μόζω στο ακέραιο –κατά γενική ομο­λο­γία, που δεν μπορεί ν’ αγνοη­θεί – το γράμμα και του πνεύμα του Συντάγ­μα­τος, ακο­λου­θώ­ντας την πάγια -και ουσια­στι­κώς ομο­φώ­νως απο­δε­κτή στην επι­στήμη του δημό­σιου δικαίου- ερμη­νεία του συν­δυα­σμού των δια­τά­ξεων των άρθρων 38 παρ. 1 και 37 παρ. 2, 3 και 4 του Συντάγ­μα­τος, οι οποίες ρυθ­μί­ζουν κατά βάση τις έννομες συνέ­πειες της παραί­τη­σης της Κυβέρ­νη­σης. Οι, κατα­φα­νώς και­νο­φα­νείς, ερμη­νευ­τι­κές απόψεις σας, με βάση τις οποίες διεκ­δι­κείτε αρμο­διό­τητα in concreto ως Πρό­ε­δρος της Βουλής, είναι προ­δή­λως νομικώς αβά­σι­μες. Προ­φα­νώς επειδή δεν λαμ­βά­νουν υπόψη –θέλω να πιστεύω εκ παραδρομής- την εντελώς αυτο­νό­ητη διά­κριση μεταξύ ευθείας εφαρ­μο­γής των δια­τά­ξεων του άρθρου 37 παρ. 2, 3, και 4 του Συντάγ­μα­τος ύστερα από εκλογές και μόνον, και ανά­λο­γης εφαρ­μο­γής σε περί­πτωση παραί­τη­σης της Κυβέρ­νη­σης, όπως ρητώς ορίζουν οι δια­τά­ξεις του άρθρου 38 παρ. 1 του Συντάγ­μα­τος υιο­θε­τώ­ντας την συνήθη μέθοδο της παρα­πο­μπής.

»Ως προς το αίτημά σας για δια­βί­βαση στην Βουλή των πρα­κτι­κών της υπό την προ­ε­δρία μου σύσκε­ψης των Πολι­τι­κών Αρχηγών της 6ης Ιουλίου 2015 -η οποία είναι και η μόνη που συνε­κλήθη, απορώ δε πως αγνο­είτε το γεγονός αυτό ανα­φε­ρό­μενη σε, δήθεν, «συνα­ντή­σεις» (σελ. 5 της επι­στο­λής σας)- οφεί­λετε να γνω­ρί­ζετε, ως Πρό­ε­δρος της Βουλής, τον τρόπο με τον οποίον ένα τέτοιο αίτημα μπορεί να δια­τυ­πω­θεί παρα­δε­κτώς από νομική άποψη εκ μέρους της Βουλής, ήτοι μέσω της δια­δι­κα­σίας του Κοι­νο­βου­λευ­τι­κού Ελέγχου, φυσικά κατά τις προ­βλέ­ψεις του Κανο­νι­σμού της Βουλής. Αυτό, άλλωστε, σας είχα κατα­στή­σει σαφές όταν μου θέσατε, όπως ανα­φέ­ρετε στην επι­στολή σας, προ­φο­ρι­κώς το ζήτημα. Αφού οια­δή­ποτε άλλη δια­βί­βαση θα συνι­στούσε ευθεία παρα­βί­αση του Συντάγ­μα­τος και του Κανο­νι­σμού της Βουλής.

»Η απά­ντησή μου αυτή απηχεί την εδραία πεποί­θησή μου, και ως Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, ότι η ορθή και δημο­κρα­τική ερμη­νεία κι εφαρ­μογή του Συντάγ­μα­τος, ακριβώς λόγω της θεσμι­κής του πεμ­πτου­σίας ως θεμε­λίου του Δημο­κρα­τι­κού μας Πολι­τεύ­μα­τος, είναι αντί­θετη προς κάθε έννοια «αυθε­ντίας» -και συνα­κό­λου­θης «απο­κλει­στι­κό­τη­τας»- ιδίως όταν αυτή εκδη­λώ­νε­ται ex cathedra και υπό συν­θή­κες αντί­στοι­χης προ­νο­μια­κής –δηλαδή κατ’ ουσίαν καταχρηστικής- δημο­σιό­τη­τας».

Καθη­με­ρινή