Δείτε ποιοι φόροι καταργούνται για πολίτες και επιχειρήσεις – Στην λίστα και ο ΔΗΦΟΔΩ

Συνε­χί­ζε­ται το… ξήλωμα των φόρων ή χρε­ώ­σεων υπέρ τρίτων, και μέσα από τον νέο νόμο για τη συμ­φω­νία μεταξύ της χώρας και των δανει­στών απα­ριθ­μού­νται 12, εκ των οποίων ορι­σμέ­νοι έχουν ζωή από το 1948!

Τα τέλη αυτά επι­βα­ρύ­νουν τους κατα­να­λω­τές με την αγορά προ­ϊ­ό­ντων ή υπη­ρε­σιών και ως επί το πλεί­στον είχαν καθιε­ρω­θεί για τη χρη­μα­το­δό­τηση διά­φο­ρων δρα­στη­ριο­τή­των, φορέων, επαγ­γελ­μα­τι­κών ομάδων, εργα­ζο­μέ­νων και δήμων που δεν μπο­ρούσε να επι­δο­τή­σει ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός.

Με τις δια­τά­ξεις της υπο­πα­ρα­γρά­φου «Δ.13» του συγκε­κρι­μέ­νου νόμου μπαίνει τέλος σε 10 τέτοιους φόρους, ενώ για άλλους δύο απλά αλλά­ζουν τα ταμεία είσπρα­ξης. Πηγαί­νουν υπέρ του Δημο­σίου, προ­φα­νώς για την κάλυψη των ελλειμ­μά­των.

Η ουσία είναι πως με τις αλλαγές γίνο­νται φθη­νό­τερα τα εισι­τή­ρια των κινη­μα­το­γρά­φων και άλλων δημό­σιων θεα­μά­των, τα δίδα­κτρα στα ιδιω­τικά σχολεία, τα ακτο­πλοϊκά εισι­τή­ρια, οι συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κές πράξεις, οι φιάλες υγρα­ε­ρίου, η εστίαση και οι του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σίες σε νησιά κ.λπ.

Ταυ­τό­χρονα, πλου­σιό­τερο κατά μερικές δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια γίνεται το Δημόσιο καθώς για παρά­δειγμα οι πόροι της ειδικής εισφο­ράς 1,2% από την επιβολή στις τιμές των καυ­σί­μων μετα­φέ­ρο­νται στον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Πρό­κει­ται για ένα κονδύλι της τάξης των 80 – 100 εκατ. ευρώ.

Όπως επίσης και ο φόρος ζύθου 3% που πήγαινε υπέρ των δήμων, τώρα θα απο­τε­λεί πόρο του Δημο­σίου. Αξίζει να ανα­φερ­θεί ότι το 2014 είχε κατα­νε­μη­θεί στους δήμους ποσό της τάξης των 4 εκατ. ευρώ, ενώ το 2013 το κονδύλι που μοι­ρά­στηκε ήταν περίπου 12 εκατ. ευρώ. Ο φόρος αυτός χρο­νο­λο­γεί­ται από το 1958.

Αξίζει να δούμε τους φόρους υπέρ τρίτων που παύουν να ισχύουν ή αλλά­ζουν χέρια…

1 Δικαιώ­ματα συμ­βο­λαιο­γρά­φων και υπο­θη­κο­φυ­λά­κων.

Το 1966 θεσπί­στηκε ο νόμος 4507, στον οποίο ορι­ζό­ταν πως συμ­βο­λαιο­γρά­φοι σε περιο­χές κάτω των 5.000 κατοί­κων και εφόσον «οι πρό­σο­δοι εκάστου ημε­ρο­λο­για­κού έτους είναι κατώ­τε­ροι των 48.000 δραχμών» θα εισέ­πρατ­ταν για τη συμπλή­ρωση των προ­σό­δων αυτών ποσό το οποίο δεν θα υπε­ρέ­βαινε «τας δραχμάς 4.000 μηνιαίως». Σημειώ­νε­ται ότι με άλλη διάταξη προσ­διο­ρι­ζό­ταν ο όρος «πρό­σο­δοι»: «Ως πρό­σο­δοι κατά την έννοιαν της παρού­σης δια­τά­ξεως θεω­ρού­νται τα εισπρατ­τό­μενα δικαιώ­ματα εκ της ασκή­σεως του λει­τουρ­γή­μα­τος του συμ­βο­λαιο­γρά­φου, τα δικαιώ­ματα εκ της ασκή­σεως καθη­κό­ντων υπο­θη­κο­φύ­λα­κος».

Επι­πλέον στον ίδιο νόμο προ­βλε­πό­ταν η δημιουρ­γία ειδικού λογα­ρια­σμού υπό τον τίτλο «Λογα­ρια­σμός δια­νο­μής δικαιω­μά­των προ­ερ­χο­μέ­νων εκ συντά­ξεως Κρα­τι­κών Συμ­βο­λαίων». Σε αυτό το ταμείο απο­τα­μιεύ­ο­νταν τα δικαιώ­ματα.

Αυτά λοιπόν παύουν να ισχύουν και σύμφωνα με την αιτιο­λο­γική έκθεση του νόμου «η κατάρ­γηση της χρέωσης θα επι­φέ­ρει μείωση του κόστους σύντα­ξης των κρα­τι­κών συμ­βο­λαίων με άμεσα ωφε­λού­με­νους τους συμ­βαλ­λό­με­νους».

2 Η εισφορά 8% επί των εγγυ­ή­σεων φιαλών υγρα­ε­ρίου.

Από το 1964 με νομο­θε­τικό διά­ταγμα επι­βαλ­λό­ταν εισφορά 8% ετησίως στις επι­χει­ρή­σεις υγρα­ε­ρίου. Για τη χρέωση αυτή είχε δημιουρ­γη­θεί λογα­ρια­σμός στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας με τον τίτλο «Εισφο­ραί εξ εγγυ­ή­σεως φιαλών υγρα­ε­ρίου. Τα εις τον λογα­ρια­σμών τούτον συγκε­ντρού­μενα ποσά δια­τί­θε­νται υπέρ κοι­νω­φε­λών σκοπών προ­τά­σει του υπουρ­γού Εμπο­ρίου διά κοινής απο­φά­σεως αυτού και του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά το νομο­θε­τικό διά­ταγμα. Καταρ­γεί­ται πια αυτή η εισφορά ως «μη αντα­πο­δο­τικό τέλος». Ο κατα­να­λω­τής αγόραζε τη φιάλη και έπαιρνε μία εγγύηση. Το απο­θε­μα­τικό του λογα­ρια­σμού ήταν περίπου 500.000 με 590.000 ευρώ ετησίως. Ωφε­λη­μέ­νοι θα βγουν οι κατα­να­λω­τές που χρη­σι­μο­ποιούν τις φιάλες υγρα­ε­ρίου από την κατάρ­γηση του φόρου.

3 Το παρά­βολο φοί­τη­σης στα ιδιω­τικά σχολεία υπέρ του Ειδικού Λογα­ρια­σμού Ιδιω­τι­κής Γενικής Εκπαί­δευ­σης.

Πρό­κει­ται για ένα κόστος από 60 έως 80 ευρώ ανά μαθητή ετησίως που επι­βα­ρύ­νει τα δίδα­κτρα των μαθητών των ιδιω­τι­κών σχο­λείων. Το 1977 με τον νόμο 682 είχε δημιουρ­γη­θεί ο Λογα­ρια­σμός Ιδιω­τι­κής Γενικής Εκπαί­δευ­σης. Με το παρά­βολο οι γονείς πλή­ρω­ναν σύμφωνα με τον νόμο τις εκπαι­δευ­τι­κές άδειες των δασκά­λων και καθη­γη­τών των ιδιω­τι­κών σχο­λείων αλλά και τη μετεκ­παί­δευσή τους. Παύει να ισχύει και αυτό το τέλος, κάτι που θα μειώσει έστω και λίγο το κόστος των διδά­κτρων.

4 Η κράτηση 0,30 ευρώ μηνιαίως επί των πολι­τι­κών συντά­ξεων υπέρ της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Πολι­τι­κών Συντα­ξιού­χων.

Κάθε μήνα οι πολι­τι­κοί συντα­ξιού­χοι δίνουν, προ­αι­ρε­τικά, 0,30 ευρώ για τον συν­δι­κα­λι­στικό τους φορέα. Η Γενική Γραμ­μα­τεία Εμπο­ρίου είχε υπο­λο­γί­σει το κονδύλι αυτό σε 947.000 ευρώ ετησίως. Η κράτηση ίσχυε αρχικά από το 1970 με κλι­μα­κω­τές χρε­ώ­σεις ανάλογα με το ύψος της σύντα­ξης και στη συνέ­χεια άλλαξε το 1992 με ίδιο ποσό. Η κατάρ­γησή της αυξάνει οριακά τις συντά­ξεις.

5 Ο ειδικός φόρος κινη­μα­το­γρά­φου (8% και 12%) και 4% για τους υπαί­θριους.

Οι φόροι αυτοί επι­βά­ρυ­ναν τις τιμές των εισι­τη­ρίων. Είχαν καθιε­ρω­θεί για πρώτη φορά το 1987. Σκοπός τους ήταν η ενί­σχυση της κινη­μα­το­γρα­φι­κής τέχνης και το 2010 είχε προσ­διο­ρι­στεί πως το ποσό αυτό θα πήγαινε υπέρ των παρα­γω­γών του ελλη­νι­κού κινη­μα­το­γρα­φι­κού έργου. Η Γενική Γραμ­μα­τεία Εμπο­ρίου είχε υπο­λο­γί­σει πως το κονδύλι από τον φόρο στα θερινά σινεμά ήταν 4.338.000 ευρώ.

6 Ο δημο­τι­κός φόρος επι­τη­δευ­μα­τιών των Δωδε­κα­νή­σων (από 0,2% κλι­μα­κωτά έως 1%) ανάλογα με τα ακα­θά­ρι­στα έσοδα.
Από το 1994 με νόμο κάθε δήμος του νομού Δωδε­κα­νή­σων εισέ­πραττε τους προ­α­να­φε­ρό­με­νους φόρους με απο­τέ­λε­σμα να επι­βα­ρύ­νο­νται οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες και κατά συνέ­πεια και οι κατα­να­λω­τές. Οι φόροι αυτοί καταρ­γού­νται.

7 Ο ειδικός φόρος δημο­σίων θεα­μά­των.

Ισχυε από το 1948. Ήταν ένας φόρος που επι­βλή­θηκε από τη βασί­λισσα Φρει­δε­ρίκη για την ενί­σχυση των βόρειων επαρ­χιών της χώρας, μετά το τέλος του εμφυ­λίου πολέμου. Το ποσό αυτό επι­βά­ρυνε κατά 1,46 ευρώ το κάθε εισι­τή­ριο μου­σι­κού θεάτρου (οπερέτα, επι­θε­ώ­ρηση), συναυ­λιών κ.λπ. Ο λόγος για την είσπραξη του ποσού αυτού δεν υφί­στα­ται πλέον.

8 Η πρό­σθετη εισφορά επί των εισι­τη­ρίων μου­σι­κών θεα­μά­των υπέρ του Ωδείου Αθηνών.

Πάλι το 1948 με νομο­θε­τικό διά­ταγμα είχε επι­βλη­θεί πρό­σθετη εισφορά. Ανέρ­χε­ται σε 1,46 ευρώ και δια­τί­θετο για την επι­χο­ρή­γηση του Ωδείου Αθηνών.

9 Ο επί­ναυ­λος 3% επί του καθαρού ναύλου μετα­φο­ράς επι­βα­τών και οχη­μά­των στις τακτι­κές θαλάσ­σιες μετα­φο­ρι­κές υπη­ρε­σίες.

Η χρέωση αυτή επι­βα­ρύ­νει τα ακτο­πλοϊκά εισι­τή­ρια και πήγαινε υπέρ του Ειδικού Λογα­ρια­σμού των Ακτο­πλοϊ­κών Συγκοι­νω­νιών. Ισχυε από το 2001.

10 Το ειδικό τέλος απο­κλει­στι­κής χρήσης μέτρων και σταθμών σε κοι­νό­χρη­στους χώρους υπέρ των Δήμων.

Το 1958 με βασι­λικό διά­ταγμα δόθηκε το δικαί­ωμα στους δήμους να χρη­σι­μο­ποιούν σε κοι­νό­χρη­στους χώρους ζυγα­ριές για τη μέτρηση και ζύγιση εμπο­ρευ­μά­των. Οι δήμοι χρέωναν τους αγο­ρα­στές και πωλητές των εμπο­ρευ­μά­των με ειδικό τέλος. Το συνο­λικό ποσό είναι περί τα 400.000 ευρώ.

Εσοδα

Πλου­σιό­τερο κατά μερικές δεκάδες εκα­τομ­μύ­ρια γίνεται το Δημόσιο καθώς για παρά­δειγμα οι πόροι της ειδικής εισφο­ράς 1,2% από την επιβολή στις τιμές των καυ­σί­μων μετα­φέ­ρο­νται στον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Πρό­κει­ται για ένα κονδύλι της τάξης των 80 – 100 εκατ. ευρώ.

Κατα­να­λω­τές

Τα τέλη αυτά επι­βα­ρύ­νουν τους κατα­να­λω­τές με την αγορά προ­ϊ­ό­ντων ή υπη­ρε­σιών και ως επί το πλεί­στον είχαν καθιε­ρω­θεί για τη χρη­μα­το­δό­τηση διά­φο­ρων δρα­στη­ριο­τή­των, φορέων, επαγ­γελ­μα­τι­κών ομάδων, εργα­ζο­μέ­νων και δήμων­που δεν μπο­ρούσε να επι­δο­τή­σει ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός.

Η λίστα με τις 10 + 2 επι­βα­ρύν­σεις

Τα δικαιώ­ματα από τη σύνταξη συμ­βο­λαίων.

Η εισφορά 8% επί των εγγυ­ή­σεων φιαλών υγρα­ε­ρίου.

Το παρά­βολο φοί­τη­σης στα ιδιω­τικά σχολεία υπέρ του Ειδικού Λογα­ρια­σμού Ιδιω­τι­κής Γενικής Εκπαί­δευ­σης

Η κράτηση 0,30 ευρώ μηνιαίως, επί των πολι­τι­κών συντά­ξεων υπέρ της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Πολι­τι­κών Συντα­ξιού­χων (947.000 ευρώ ετησίως)

Ο ειδικός φόρος κινη­μα­το­γρά­φου (8% και 12%).

Ο δημο­τι­κός φόρος επι­τη­δευ­μα­τιών των Δωδε­κα­νή­σων (από 0,2% κλι­μα­κωτά έως 1%) ανάλογα με τα ακα­θά­ρι­στα έσοδα.

Ο ειδικός φόρος δημο­σίων θεα­μά­των. Είχε θεσπι­στεί για την ενί­σχυση των βόρειων επαρ­χιών της χώρας.

Η πρό­σθετη εισφορά επί των εισι­τη­ρίων μου­σι­κών θεα­μά­των υπέρ του Ωδείου Αθηνών.

Ο επί­ναυ­λος 3% επί του καθαρού ναύλου μετα­φο­ράς επι­βα­τών και οχη­μά­των στις τακτι­κές θαλάσ­σιες μετα­φο­ρι­κές υπη­ρε­σίες.

Ο φόρος 3% επί της αξίας πώλησης ζύθου που πλή­ρω­ναν οι ζυθο­ποι­ίες θα κατα­βάλ­λε­ται υπέρ του Δημο­σίου και όχι υπέρ των Δήμων.

Οι πόροι της ειδικής εισφο­ράς 1,2% επί της προ φόρων και εισφο­ρών αξίας των πετρε­λαιοει­δών θα απο­τε­λούν πλέον έσοδο του Δημο­σίου.

Το ειδικό τέλος απο­κλει­στι­κής χρήσης μέτρων και σταθμών σε κοι­νό­χρη­στους χώρους υπέρ των Δήμων (400.000 ευρώ)

Ημε­ρη­σία