Μια γραβάτα για τον Αλέξη

Περί των μέτρων δεν έχω γνώμη, δεν το διάβασα ακόμη. Μου έφτασε σε μια γρήγορη ματιά το ότι η κυβέρ­νηση υπο­στη­ρί­ζει πως πέτυχε καλύ­τερη συμ­φω­νία σε σχέση με τα μέτρα που συζη­τούσε η τρόικα με την προη­γού­μενη, ενώ από το βάθος ακου­γό­ταν το γέλιο του Αδώ­νι­δος. Θα ήθελα απλά να ανα­φερθώ στον ενδυ­μα­το­λο­γικό κώδικα: ο Αλέξης είχε δηλώσει ότι θα φορέσει γραβάτα αν φέρει συμ­φω­νία. Λοιπόν την έφερε τη συμ­φω­νία. Την Πέμπτη, περι­μέ­νουμε να τον δούμε με πλήρη μνη­μο­νιακή στολή. Κου­στούμι και γραβάτα. Πρό­χειρη έχει. Εκείνη που του χάρισε ο Ρέντζι. Είναι ζήτημα αισθη­τι­κής. Όχι ενδυ­μα­το­λο­γι­κής αισθη­τι­κής. Είναι ζήτημα αισθη­τι­κής που αφορά την χρήση των κωδίκων της συνα­να­στρο­φής. Όταν όλοι φοράνε εκεί που πας, ο μόνος λόγος που μπορεί να δικαιο­λο­γεί μια τέτοια δια­φο­ρο­ποί­ηση, είναι για να «πεις» κάτι μέσα από αυτή. Όταν αυτός ο λόγος δεν υπάρχει ο δια­φο­ρο­ποιού­με­νος γίνεται μάλλον, γρα­φι­κός. Η δύναμη των συμ­βό­λων κρύ­βε­ται σε αυτό που επι­χει­ρεί­ται να συμ­βο­λι­σθεί και όχι σε αυτά τα ίδια. Αν αυτός ο συμ­βο­λι­σμός είναι ανύ­παρ­κτος, τα σύμβολα μετα­τρέ­πο­νται σε καρι­κα­τού­ρες. Κυρίως μετα­τρέ­πε­ται σε γραφική καρι­κα­τούρα αυτός που τα χρη­σι­μο­ποιεί…