“Αλλοι φυλάνε Θερμοπύλες κι άλλοι πίνουν καφέ στο Κολωνάκι” – Tου Ε. Σαμαρά Πρ. ΕΠΛΣ Δωδεκανήσου

Σε ένα μικρό νησί της Δωδε­κα­νή­σου, με περίπου 3.000 μονί­μους κατοί­κους, υπάρ­χουν κάποιοι αφανείς ήρωες που παλεύ­ουν καθη­με­ρινά νυχθη­με­ρόν με κίνδυνο της ζωής τους, ξεχα­σμέ­νοι τελείως από την πολι­τεία και το κράτος, με πολυ­ποί­κιλα και άλυτα προ­βλή­ματα.

Λιγό­τε­ροι από 10 λιμε­νι­κοί και άλλοι τόσοι αστυ­νο­μι­κοί, σε ένα νησί με μόνο ένα ιατρό, χωρίς ΕΚΑΒ, χωρίς Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία, χωρίς Δια­σώ­στες, χωρίς εθε­λο­ντι­κές ομάδες (όπως Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Ερυθρός Σταυρός κτλ), με ανύ­παρ­κτες εγκα­τα­στά­σεις υπο­δο­χής παρά­τυ­πων μετα­να­στών και χωρίς την ύπαρξη κρα­τη­τη­ρίων, δια­χει­ρί­στη­καν το 2014 πάνω από 3.500 παρά­τυ­πους μετα­νά­στες, ενώ το 2015 από 1η Μαρτίου έως και σήμερα έχουν δια­χει­ρι­στεί πάνω από 2.000 παρά­τυ­πους μετα­νά­στες.

Τα περισ­σό­τερα περι­στα­τικά, λαμ­βά­νουν χώρα σε ορεινές δύσβα­τες και δυσπρό­σι­τες ή μη προ­σβά­σι­μες από στεριά και θάλασσα περιο­χές, με κίνδυνο της σωμα­τι­κής ακε­ραιό­τη­τας του προ­σω­πι­κού, με γνώμονα πάντα την διάσωση – βοήθεια προς το συνάν­θρωπο.

Δια­χει­ρί­ζο­νται καθη­με­ρινά σχεδόν, περι­στα­τικά ΠΕΠ, ενώ συλ­λη­φθέ­ντες παρα­μέ­νουν σε προ­αύ­λιο χώρο και πλησίον των Υπη­ρε­σιών, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γού­νται αυξη­μέ­νοι κίν­δυ­νοι σε ότι αφορά την υγιεινή, την ασφά­λεια του προ­σω­πι­κού, ενώ δεν υφί­στα­ται προ­σω­πικό πέραν του ενός (01) στε­λέ­χους, για την φύλαξη και τον προ­αυ­λι­σμό τους.

Ως εκ τούτου, προ­σω­πικό Υπη­ρε­σίας απα­σχο­λεί­ται εκτός από τα Γραφεία της Υπη­ρε­σίας, σε Μέτρα Τάξης (πρωί-απόγευμα-νύχτα), περι­πο­λίες, επαν­δρώ­σεις βρα­χο­νη­σί­δων ή μικρο­νη­σί­δων, χερ­σαίες περι­πο­λίες, συλλογή πλη­ρο­φο­ριών προς αντι­με­τώ­πιση της λαθρο­με­τα­νά­στευ­σης, φύλαξη και μετα­γωγή κρα­του­μέ­νων, λήψη δακτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των κ.λ.π.

Εξαι­τίας, της ραγδαίας αύξησης των περι­στα­τι­κών παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης με πολύ μεγάλο αριθμό παρά­τυ­πων μετα­να­στών, σχεδόν καθη­με­ρινά, καθώς και φύλαξη πλη­θώ­ρας κατα­σχε­μέ­νων σκαφών αλλά και λόγω της του­ρι­στι­κής κίνησης στους λιμένες, η υπάρ­χουσα δύναμη του Λ/Χ δεν επαρκεί για την εκτέ­λεση των Υπη­ρε­σιών, με απο­τέ­λε­σμα όλα τα στελέχη της Υπη­ρε­σίας να εργά­ζο­νται πολύ πέραν του προ­βλε­πό­με­νου ωραρίου εργα­σίας, με νυχτε­ρι­νές ώρες απα­σχό­λη­σης πέραν του προ­βλε­πό­με­νου ορίου και χωρίς να υπάρχει η δυνα­τό­τητα χορή­γη­σης των ημερών ημε­ρή­σιας ανά­παυ­σης (ρεπό).

Και όπως είθι­σται να λέμε, ο εχθρός του καλού είναι το καλύ­τερο και θα πρέπει να θέτουμε τον πήχη ψηλά με όνειρα και ιδανικά και να προ­σπα­θούμε πάντα να γίνουμε καλύ­τε­ροι με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και κατα­στρα­τη­γώ­ντας τις ανι­σό­τη­τες που υπάρ­χουν εντός του Σώματος.

Και εδώ τίθε­νται μερικά βασικά ερω­τή­ματα…

Σε τι ενέρ­γειες έχουν προβεί οι Κεντρι­κές συναρ­μό­διες Υπη­ρε­σίες και τα Υπουρ­γεία για την επίλυση του προ­βλή­μα­τος ή την απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών;

Ανύ­παρ­κτη η ενί­σχυση μη εφαρ­μό­ζο­ντας τα ΠΔ και τους νόμους περί μετα­θέ­σεων (συνά­δελ­φοι σε ομηρία), αλλά και με αφαί­μαξη των Υπη­ρε­σιών σε προ­σω­πικό αλλά και μέσα!!! Ανα­λαμ­βά­νει κάποιος την ευθύνη για αυτό που συμ­βαί­νει στην περιοχή μας ή κανείς δεν αγγίζει είτε από φόβο είτα από ανι­κα­νό­τητα…

Ποια η ηθική αντα­μοιβή στο προ­σω­πικό που δια­τε­λεί μια καθη­με­ρινή αδιά­κοπη μάχη σε υπο­στε­λε­χω­μέ­νες Υπη­ρε­σίες με ανύ­παρ­κτες υπο­δο­μές, χωρίς να λαμ­βά­νουν καν το επίδομα παρα­με­θό­ριου, εργα­ζό­με­νοι ατέ­λειω­τες ώρες, χωρίς ρεπό, γιατί απλά δεν υπάρχει η δυνα­τό­τητα ή η διάθεση για ενί­σχυση των Υπη­ρε­σιών τους…

Εδώ ενάμιση πλήρωμα (στην ελά­χι­στη σύνθεση) σε ΠΛΣ με καθη­με­ρι­νές νυχτε­ρι­νές περι­πο­λίες και αλλού 25 άτομα πλη­ρώ­ματα σε ΠΛΣ που δεν εκτε­λούν περι­πο­λίες και παρα­μέ­νουν δεμένα μέσα σε πολυ­σύ­χνα­στες μαρίνες!!!

Ποιοι είναι εκείνοι που έφτασαν την κατά­σταση ως εδώ να θεω­ρεί­ται ότι η μετά­θεση είναι «εθε­λο­ντική» για κάποιους, ενώ εμείς εδώ υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ζούμε ως όμηροι της διά­θε­σης των πρώτων…

Ποια είναι τα κίνητρα για τους ανθρώ­πους που φυλάνε Θερ­μο­πύ­λες σε σχέση με αυτούς που πίνουν καφέ στο «Κολω­νάκι»;

Καμιά φορά ένα χτύπημα στην πλάτη και ένα μπράβο θα ήταν αρκετό… αλλά πλέον δεν υπάρχει ούτε αυτό. Και όταν σας το θυμί­ζουν τα Μ.Μ.Ε δηλώ­νε­ται περή­φα­νοι για μας. Δεν μπο­ρούμε όμως να σας αντα­πο­δώ­σουμε την φιλο­φρό­νηση…

Κάποιοι θέτουν σε κίνδυνο τους εαυτούς τους και τις οικο­γέ­νειες τους υπη­ρε­τώ­ντας την πατρίδα όπου δια­τα­χθούν και άλλοι κάνο­ντας τα απλά ευχο­λό­για… υπη­ρε­τούν τους εαυτούς τους…

Πόσο ακόμα θα αντέ­ξουμε αυτή την αδικία;

Εμείς καθη­με­ρινά και με όλους σας «απέ­να­ντί» μας απο­δει­κνύ­ουμε ότι είμαστε εδώ για το Λ.Σ. τιμώ­ντας την στολή του…

Σειρά σας…

bloko.gr