“Αλλοι φυλάνε Θερμοπύλες κι άλλοι πίνουν καφέ στο Κολωνάκι” – Tου Ε. Σαμαρά Πρ. ΕΠΛΣ Δωδεκανήσου

Σε ένα μικρό νησί της Δω­δε­κα­νή­σου, με πε­ρί­που 3.000 μο­νί­μους κα­τοί­κους, υπάρ­χουν κά­ποιοι αφα­νείς ήρωες που πα­λεύ­ουν κα­θη­με­ρι­νά νυ­χθη­με­ρόν με κίν­δυ­νο της ζωής τους, ξε­χα­σμέ­νοι τε­λεί­ως από την πο­λι­τεία και το κρά­τος, με πο­λυ­ποί­κι­λα και άλυτα προ­βλή­μα­τα.

Λι­γό­τε­ροι από 10 λι­με­νι­κοί και άλλοι τόσοι αστυ­νο­μι­κοί, σε ένα νησί με μόνο ένα ιατρό, χωρίς ΕΚΑΒ, χωρίς Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία, χωρίς Δια­σώ­στες, χωρίς εθε­λο­ντι­κές ομά­δες (όπως Για­τροί Χωρίς Σύ­νο­ρα, Ερυ­θρός Σταυ­ρός κτλ), με ανύ­παρ­κτες εγκα­τα­στά­σεις υπο­δο­χής πα­ρά­τυ­πων με­τα­να­στών και χωρίς την ύπαρ­ξη κρα­τη­τη­ρί­ων, δια­χει­ρί­στη­καν το 2014 πάνω από 3.500 πα­ρά­τυ­πους με­τα­νά­στες, ενώ το 2015 από 1η Μαρ­τί­ου έως και σή­με­ρα έχουν δια­χει­ρι­στεί πάνω από 2.000 πα­ρά­τυ­πους με­τα­νά­στες.

Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα πε­ρι­στα­τι­κά, λαμ­βά­νουν χώρα σε ορει­νές δύ­σβα­τες και δυ­σπρό­σι­τες ή μη προ­σβά­σι­μες από στε­ριά και θά­λασ­σα πε­ριο­χές, με κίν­δυ­νο της σω­μα­τι­κής ακε­ραιό­τη­τας του προ­σω­πι­κού, με γνώ­μο­να πάντα την διά­σω­ση – βο­ή­θεια προς το συ­νάν­θρω­πο.

Δια­χει­ρί­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά σχε­δόν, πε­ρι­στα­τι­κά ΠΕΠ, ενώ συλ­λη­φθέ­ντες πα­ρα­μέ­νουν σε προ­αύ­λιο χώρο και πλη­σί­ον των Υπη­ρε­σιών, με απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γού­νται αυ­ξη­μέ­νοι κίν­δυ­νοι σε ότι αφορά την υγιει­νή, την ασφά­λεια του προ­σω­πι­κού, ενώ δεν υφί­στα­ται προ­σω­πι­κό πέραν του ενός (01) στε­λέ­χους, για την φύ­λα­ξη και τον προ­αυ­λι­σμό τους.

Ως εκ τού­του, προ­σω­πι­κό Υπη­ρε­σί­ας απα­σχο­λεί­ται εκτός από τα Γρα­φεία της Υπη­ρε­σί­ας, σε Μέτρα Τάξης (πρωί-από­γευ­μα-νύχτα), πε­ρι­πο­λί­ες, επαν­δρώ­σεις βρα­χο­νη­σί­δων ή μι­κρο­νη­σί­δων, χερ­σαί­ες πε­ρι­πο­λί­ες, συλ­λο­γή πλη­ρο­φο­ριών προς αντι­με­τώ­πι­ση της λα­θρο­με­τα­νά­στευ­σης, φύ­λα­ξη και με­τα­γω­γή κρα­του­μέ­νων, λήψη δα­κτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των κ.λ.π.

Εξαι­τί­ας, της ρα­γδαί­ας αύ­ξη­σης των πε­ρι­στα­τι­κών πα­ρά­νο­μης με­τα­νά­στευ­σης με πολύ με­γά­λο αριθ­μό πα­ρά­τυ­πων με­τα­να­στών, σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά, καθώς και φύ­λα­ξη πλη­θώ­ρας κα­τα­σχε­μέ­νων σκα­φών αλλά και λόγω της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης στους λι­μέ­νες, η υπάρ­χου­σα δύ­να­μη του Λ/Χ δεν επαρ­κεί για την εκτέ­λε­ση των Υπη­ρε­σιών, με απο­τέ­λε­σμα όλα τα στε­λέ­χη της Υπη­ρε­σί­ας να ερ­γά­ζο­νται πολύ πέραν του προ­βλε­πό­με­νου ωρα­ρί­ου ερ­γα­σί­ας, με νυ­χτε­ρι­νές ώρες απα­σχό­λη­σης πέραν του προ­βλε­πό­με­νου ορίου και χωρίς να υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα χο­ρή­γη­σης των ημε­ρών ημε­ρή­σιας ανά­παυ­σης (ρεπό).

Και όπως εί­θι­σται να λέμε, ο εχθρός του καλού είναι το κα­λύ­τε­ρο και θα πρέ­πει να θέ­του­με τον πήχη ψηλά με όνει­ρα και ιδα­νι­κά και να προ­σπα­θού­με πάντα να γί­νου­με κα­λύ­τε­ροι με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και κα­τα­στρα­τη­γώ­ντας τις ανι­σό­τη­τες που υπάρ­χουν εντός του Σώ­μα­τος.

Και εδώ τί­θε­νται με­ρι­κά βα­σι­κά ερω­τή­μα­τα…

Σε τι ενέρ­γειες έχουν προ­βεί οι Κε­ντρι­κές συ­ναρ­μό­διες Υπη­ρε­σί­ες και τα Υπουρ­γεία για την επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος ή την απλο­ποί­η­ση των δια­δι­κα­σιών;

Ανύ­παρ­κτη η ενί­σχυ­ση μη εφαρ­μό­ζο­ντας τα ΠΔ και τους νό­μους περί με­τα­θέ­σε­ων (συ­νά­δελ­φοι σε ομη­ρία), αλλά και με αφαί­μα­ξη των Υπη­ρε­σιών σε προ­σω­πι­κό αλλά και μέσα!!! Ανα­λαμ­βά­νει κά­ποιος την ευ­θύ­νη για αυτό που συμ­βαί­νει στην πε­ριο­χή μας ή κα­νείς δεν αγ­γί­ζει είτε από φόβο είτα από ανι­κα­νό­τη­τα…

Ποια η ηθική αντα­μοι­βή στο προ­σω­πι­κό που δια­τε­λεί μια κα­θη­με­ρι­νή αδιά­κο­πη μάχη σε υπο­στε­λε­χω­μέ­νες Υπη­ρε­σί­ες με ανύ­παρ­κτες υπο­δο­μές, χωρίς να λαμ­βά­νουν καν το επί­δο­μα πα­ρα­με­θό­ριου, ερ­γα­ζό­με­νοι ατέ­λειω­τες ώρες, χωρίς ρεπό, γιατί απλά δεν υπάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα ή η διά­θε­ση για ενί­σχυ­ση των Υπη­ρε­σιών τους…

Εδώ ενά­μι­ση πλή­ρω­μα (στην ελά­χι­στη σύν­θε­ση) σε ΠΛΣ με κα­θη­με­ρι­νές νυ­χτε­ρι­νές πε­ρι­πο­λί­ες και αλλού 25 άτομα πλη­ρώ­μα­τα σε ΠΛΣ που δεν εκτε­λούν πε­ρι­πο­λί­ες και πα­ρα­μέ­νουν δε­μέ­να μέσα σε πο­λυ­σύ­χνα­στες μα­ρί­νες!!!

Ποιοι είναι εκεί­νοι που έφτα­σαν την κα­τά­στα­ση ως εδώ να θε­ω­ρεί­ται ότι η με­τά­θε­ση είναι «εθε­λο­ντι­κή» για κά­ποιους, ενώ εμείς εδώ υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ζούμε ως όμη­ροι της διά­θε­σης των πρώ­των…

Ποια είναι τα κί­νη­τρα για τους αν­θρώ­πους που φυ­λά­νε Θερ­μο­πύ­λες σε σχέση με αυ­τούς που πί­νουν καφέ στο «Κο­λω­νά­κι»;

Καμιά φορά ένα χτύ­πη­μα στην πλάτη και ένα μπρά­βο θα ήταν αρ­κε­τό… αλλά πλέον δεν υπάρ­χει ούτε αυτό. Και όταν σας το θυ­μί­ζουν τα Μ.Μ.Ε δη­λώ­νε­ται πε­ρή­φα­νοι για μας. Δεν μπο­ρού­με όμως να σας αντα­πο­δώ­σου­με την φι­λο­φρό­νη­ση…

Κά­ποιοι θέ­τουν σε κίν­δυ­νο τους εαυ­τούς τους και τις οι­κο­γέ­νειες τους υπη­ρε­τώ­ντας την πα­τρί­δα όπου δια­τα­χθούν και άλλοι κά­νο­ντας τα απλά ευ­χο­λό­για… υπη­ρε­τούν τους εαυ­τούς τους…

Πόσο ακόμα θα αντέ­ξου­με αυτή την αδι­κία;

Εμείς κα­θη­με­ρι­νά και με όλους σας «απέ­να­ντί» μας απο­δει­κνύ­ου­με ότι εί­μα­στε εδώ για το Λ.Σ. τι­μώ­ντας την στολή του…

Σειρά σας…

bloko.gr