Τις ίδιες απορίες έχουμε

«Η ώρα της Αρι­στε­ράς στην Ελλάδα δεν είναι η ώρα των ανέ­ξο­δων ιδε­ο­λο­γη­μά­των και των ανού­σιων τσι­τά­των αλλά η ώρα της εμπέ­δω­σης θεσμών, πολι­τι­κής νομι­μο­ποί­η­σης και κοι­νω­νι­κής συναί­νε­σης». Ποιος θα δια­φω­νούσε; «Θα ήθελα να μάθω πώς νοούν οι “καθα­ρό­αι­μοι” την “αρι­στερή Αστυ­νο­μία”. Να καί­γο­νται οι αστυ­νό­μοι από κου­κου­λο­φό­ρους; Κι αν ναι, ποιοι εκπρο­σω­πούν τη Δημο­κρα­τία και την Κοι­νω­νία και από ποιον ελέγ­χο­νται»; Ελα ντε; Αυτή την απορία έχουν πολλοί σώφρο­νες και λελο­γι­σμέ­νοι και δεν νομίζω να υπάρχει αντί­λο­γος από όλα αυτά τα λελο­γι­σμένα του κ. Πανούση. Πόσο πιο καθαρά θα μπο­ρούσε να τα πει; Ομως, εδώ ακριβώς αρχί­ζουν τα περί­εργα: Ο καθη­γη­τής κ. Πανού­σης είναι ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη. Ποιος πρω­θυ­πουρ­γός θα δια­τη­ρούσε στη θέση του ένα υπουργό που μιλάει με τέτοια γλώσσα; Είναι δυνατόν ο αρμό­διος για την αστυ­νο­μία υπουρ­γός να δηλώνει δημόσια πως δια­φω­νεί, να παρα­μέ­νει στη θέση του, και κανείς να μην εξηγεί ποιος του απα­γο­ρεύει να κάνει αυτό που πιστεύει; Και ο Αλέξης Τσίπρας; Δεν αντιδρά, είτε επειδή απλώς συμ­φω­νεί μαζί του -όπως υπο­στη­ρί­ζει ο ίδιος ο Πανούσης- είτε επειδή δια­φω­νεί, αλλά δε θέλει να προ­κα­λέ­σει ενδο­κυ­βερ­νη­τική κρίση απο­μα­κρύ­νο­ντάς τον. Ο κ. Πανού­σης δεν κάνει τίποτε άλλο από το να δείχνει στην κοι­νω­νία ότι η αρι­στερή ελπίδα έχασε το δρόμο της κάπου μεταξύ της δημιουρ­γι­κής ασά­φειας και των ραντε­βού με την τρόικα, που έγινε «θεσμοί»/Brussels Group/λαχα­νά­κια Βρυ­ξελ­λών και πάει λέγο­ντας. Σε κάθε περί­πτωση το θέμα παρα­μέ­νει: Είναι δυνατόν να κάνουν ότι θέλουν οι αντιε­ξου­σια­στές -με κου­κούλα ή μη;