Αρειος Πάγος: Νόμιμο το επιτόκιο 16,5% στις πιστωτικές κάρτες

Νό­μι­μο έκρι­νε το επι­τό­κιο 16,5% που υπο­λο­γί­ζουν οι τρά­πε­ζες στις πι­στω­τι­κές κάρ­τες, το Α1 Πο­λι­τι­κό Τμήμα του Αρεί­ου Πάγου.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στις 16 Νο­εμ­βρί­ου 2004 εκ­δό­θη­κε πι­στω­τι­κή κάρτα κα­τα­να­λώ­τριας. Το τρα­πε­ζι­κό επι­τό­κιο, όπως είχε κα­θο­ρι­στεί από την Ευ­ρω­παϊ­κή Κε­ντρι­κή Τρά­πε­ζα και τον σχε­τι­κό νόμο, τότε ήταν 8% ετη­σί­ως, αλλά στο συμ­βό­λαιο της τρά­πε­ζας, το οποίο υπέ­γρα­ψε η εν­δια­φε­ρό­με­νη κα­τα­να­λώ­τρια, ανα­γρα­φό­ταν επι­τό­κιο 15,9%. Όπως είναι γνω­στό, αυτό το επι­τό­κιο υπο­λο­γί­ζε­ται επί του άλη­κτου πι­στω­θέ­ντος κε­φα­λαί­ου, δη­λα­δή του υπο­λοί­που, χωρίς να συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται σε αυτό και η προ­βλε­πό­με­νη ει­σφο­ρά του νόμου 128/1975, με την άθροι­ση της οποί­ας το συ­νο­λι­κό ετή­σιο επι­τό­κιο ανέρ­χε­ται σε πο­σο­στό 16,5%.

Στη συ­νέ­χεια, η κα­τα­να­λώ­τρια δια­πί­στω­σε τη δια­φο­ρά και προ­σέ­φυ­γε στη Δι­καιο­σύ­νη. Δι­καιώ­θη­κε από το Εφε­τείο, αλλά ο Άρειος Πάγος αναί­ρε­σε την από­φα­ση.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο Άρειος Πάγος έκρι­νε ότι το επί­μα­χο επι­τό­κιο δεν είναι πα­ρά­νο­μο, ο όρος και η σύμ­βα­ση που κα­τήρ­τη­σαν τα δύο μέρη δεν είναι άκυρα, ενώ δεν υπάρ­χει το στοι­χείο του πα­ρα­νό­μου για να θε­με­λιω­θεί αξί­ω­ση της κα­τα­να­λώ­τριας από τις δια­τά­ξεις περί αδι­κο­πρα­ξιών, ούτε από τις δια­τά­ξεις του νόμου 2251/1994 για την προ­στα­σία του κα­τα­να­λω­τή.

Επί­σης, όπως επι­ση­μαί­νει ο Άρειος Πάγος, κρί­θη­κε ότι δεν πα­ρα­βιά­στη­κε η θε­με­λιώ­δης Αρχή της προ­στα­σί­ας του κα­τα­να­λω­τή, που είναι η δια­φά­νεια.

Εξάλ­λου, οι αρε­ο­πα­γί­τες ανα­φέ­ρουν ότι οι οι­κο­νο­μι­κές συ­νέ­πειες και επι­βα­ρύν­σεις από τον σχε­τι­κό όρο του συμ­βο­λαί­ου είναι ευ­κρι­νείς για την κα­τα­να­λώ­τρια, υπό την έν­νοια, ότι «μπο­ρούν να γί­νουν άμεσα κα­τα­νοη­τές από αυτήν ως μέση κα­τα­να­λώ­τρια, η οποία δεν δια­θέ­τει εξει­δι­κευ­μέ­νες νο­μι­κές και οι­κο­νο­μι­κές γνώ­σεις».

Τέλος, στη δι­κα­στι­κή από­φα­ση ση­μειώ­νε­ται ότι η δια­τύ­πω­ση του σχε­τι­κού όρου στο συμ­βό­λαιο υπήρ­ξε σαφής και κα­τα­νοη­τή και «ο τρό­πος υπο­λο­γι­σμού του επι­το­κί­ου ήταν για την κα­τα­να­λώ­τρια σαφώς πε­ρι­γε­γραμ­μέ­νος και προσ­διο­ρι­σμέ­νος και η κα­τα­να­λώ­τρια μπο­ρού­σε να αντι­λη­φθεί με πλήρη σα­φή­νεια την ανα­λαμ­βα­νό­με­νη υπο­χρέ­ω­ση ως προς το ύψος του επι­το­κί­ου του».

ΑΠΕ-ΜΠΕ