Επιστολή Δημάρχου στον Πάνο Καμμένο με θέμα την επαναλειτουργία του Στρατολογικού Γραφείου Ρόδου

Αξιό­τι­με κ. Υπουρ­γέ,

με το α. σχε­τι­κό έγ­γρα­φο ενη­με­ρω­θή­κα­με για την από­φα­ση της προη­γού­με­νης Ιε­ραρ­χί­ας του Ελ­λη­νι­κού Στρα­τού να γίνει η με­τα­στάθ­μευ­ση του Στρα­το­λο­γι­κού Γρα­φεί­ου Ρόδου στην Ερ­μού­πο­λη της Σύρου, όπως κι έγινε. Ως Δήμος Ρόδου εί­χα­με δια­μαρ­τυ­ρη­θεί τότε με το β. σχε­τι­κό έγ­γρα­φό μας, καθώς παρά την κα­τα­νοη­τή προ­σπά­θεια μεί­ω­σης του λει­τουρ­γι­κού κό­στους του Δη­μό­σιου τομέα, η οποια­δή­πο­τε από­φα­ση πρέ­πει να υπη­ρε­τεί τον εξορ­θο­λο­γι­σμό και να διέ­πε­ται από πνεύ­μα λο­γι­κής. Η επι­λο­γή να δια­τη­ρη­θεί μόνο ένα στρα­το­λο­γι­κό γρα­φείο στην πο­λυ­νη­σια­κή πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, ήταν εξό­φθαλ­μα λαν­θα­σμέ­νη και δυ­στυ­χώς η εμπει­ρία μας αυτά τα δύο χρό­νια κα­τέ­δει­ξε το λάθος της συ­γκε­κρι­μέ­νης επι­λο­γής.

Πέραν της δυ­σλει­τουρ­γία του συ­στή­μα­τος και της τα­λαι­πω­ρί­ας του συ­ντρι­πτι­κά με­γα­λύ­τε­ρου πλη­θυ­σμού της Πε­ρι­φέ­ρειας που προ­έρ­χε­ται από το νησί της Ρόδου, γι­νό­μα­στε μάρ­τυ­ρες και μιας απα­ρά­δε­κτης κα­τα­σπα­τά­λη­σης κτι­ρια­κών πόρων. Το κτή­ριο όπου στε­γα­ζό­ταν το Στρα­ο­το­λο­γι­κό γρα­φείο, στο κέ­ντρο της πόλης, πα­ρα­μέ­νει ανα­ξιο­ποί­η­το και όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε υφί­στα­ται τη φθορά του χρό­νου και της ερή­μω­σης.

κ. Υπουρ­γέ,

σας καλώ να επα­νε­ξε­τά­σε­τε το ζή­τη­μα, έξω από τις σκο­πι­μό­τη­τες εξυ­πη­ρέ­τη­σης με­τα­κί­νη­σης του προ­σω­πι­κού σε σχέση με την από­στα­ση από το κέ­ντρο (Αθήνα), δί­νο­ντας προ­τε­ραιό­τη­τα στο συμ­φέ­ρον της ελ­λη­νι­κής πα­ρα­με­θο­ρί­ου. Σε πρώτη προ­τε­ραιό­τη­τα μπαί­νει το εθνι­κό συμ­φέ­ρον και ο πο­λί­της και υπό αυτό το πρί­σμα γί­νε­ται σαφής η ανά­γκη να επα­να­λει­τουρ­γή­σει το Στρα­το­λο­γι­κό Γρα­φείο Ρόδου.

Αν δε, δεν είστε σε θέση να απο­κα­τα­στή­σε­τε άμεσα το λάθος που έγινε προ διε­τί­ας, σας ζη­τού­με με από­φα­ση σας, να επι­τρέ­ψε­τε στο Δήμο Ρόδο να ανα­λά­βει τη χρήση και συ­ντή­ρη­ση του κτι­ρί­ου στο εν­διά­με­σο χρο­νι­κό διά­στη­μα, γιατί πολύ φο­βού­μα­στε ότι όσο περνά ο χρό­νος, η εγκα­τά­λει­ψη θα αρ­χί­σει το κα­τα­στρο­φι­κό της έργο και το κό­στος απο­κα­τά­στα­σης θα με­γα­λώ­νει δρα­μα­τι­κά.

με εκτί­μη­ση

Ο ΔΗ­ΜΑΡ­ΧΟΣ

ΦΩΤΗΣ ΧΑ­ΤΖΗ­ΔΙΑ­ΚΟΣ