Έξι προτάσεις για βιβλία από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Τις δικές της προ­τά­σεις για βι­βλία κάνει η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου μέσα από τον προ­σω­πι­κό της λο­γα­ρια­σμό στο Facebook.

Όπως λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά «μπο­ρεί οι αργοί ρυθ­μοί που προ­ϋ­πο­θέ­τει η ανά­γνω­ση να συ­γκρού­ο­νται με την τα­χύ­τη­τα της συ­νε­χό­με­νης και κά­πο­τε ανα­τρε­πτι­κής ροής των γε­γο­νό­των τα οποία απαι­τούν την προ­σο­χή και την πα­ρέμ­βα­σή μας, ωστό­σο μέσω της ανά­γνω­σης προσ­δί­δου­με διαύ­γεια και νόημα στην μαρ­τυ­ρία των πραγ­μά­των».

Δείτε ολό­κλη­ρη την ανάρ­τη­σή της:

«Μπο­ρεί οι αργοί ρυθ­μοί που προ­ϋ­πο­θέ­τει η ανά­γνω­ση να συ­γκρού­ο­νται με την τα­χύ­τη­τα της συ­νε­χό­με­νης και κά­πο­τε ανα­τρε­πτι­κής ροής των γε­γο­νό­των τα οποία απαι­τούν την προ­σο­χή και την πα­ρέμ­βα­σή μας, ωστό­σο μέσω της ανά­γνω­σης προσ­δί­δου­με διαύ­γεια και νόημα στην μαρ­τυ­ρία των πραγ­μά­των. Απο­σπό­μα­στε από τον βόμβο των ετε­ρό­κλι­των ερε­θι­σμά­των και συ­γκε­ντρω­νό­μα­στε στη «μου­σι­κή της σκέ­ψης», όπως θα έλεγε ο Στάι­νερ. Και τότε, αρ­χί­ζει να ξε­τυ­λί­γε­ται ο διά­λο­γος με τον εαυτό και με τους άλ­λους, που μας βοηθά να συ­γκρο­τή­σου­με και να στα­θε­ρο­ποι­ή­σου­με την ταυ­τό­τη­τά μας.
Κι έτσι, φέτος, διά­λε­ξα από την πρό­σφα­τη βι­βλιο­πα­ρα­γω­γή, που πα­ρα­μέ­νει πλού­σια και ιδιαί­τε­ρα εν­δια­φέ­ρου­σα παρά τις δυ­σκο­λί­ες της συ­γκυ­ρί­ας, με­ρι­κούς ελ­κυ­στι­κούς και ιδιαί­τε­ρα υπο­σχε­τι­κούς τί­τλους: Την συ­ναρ­πα­στι­κή «βιο­γρα­φία» της Ελ­λά­δας, που έγρα­ψε ο Ρό­ντε­ρικ Μπί­τον, ξε­κι­νώ­ντας από τις αρχές του 18ου αιώνα και φτά­νο­ντας ως τις μέρες μας. Τον εξαι­ρε­τι­κά εν­δια­φέ­ρο­ντα απο­λο­γι­σμό οκτώ δε­κα­ε­τιών («από τον Γράμ­μο ως τον Covid-19») που κα­τα­θέ­τει ο Νίκος Αλι­βι­ζά­τος με το βι­βλίο του «Δυο βή­μα­τα μπρος, ένα πίσω». Τη στο­χα­στι­κή διε­ρεύ­νη­ση της ση­μα­σί­ας της Επα­νά­στα­σης του 1821 από τον Γιάν­νη Κιουρ­τσά­κη, στο δο­κί­μιό του «Το θαύμα και η τρα­γω­δία». Οπωσ­δή­πο­τε, το βι­βλίο του Μπά­ρακ Ομπά­μα «Η γη της επαγ­γε­λί­ας». Και από τον χώρο της λο­γο­τε­χνί­ας, τη «Βαλ­κα­νι­κή τρι­λο­γία» της Ολί­βια Μά­νινγκ, που πα­ρα­κο­λου­θεί το ξέ­σπα­σμα του Β Πα­γκο­σμί­ου Πο­λέ­μου στην Ευ­ρώ­πη μέσα από τα μάτια ενός νε­α­ρού, νιό­πα­ντρου ζευ­γα­ριού, και τα Δι­η­γή­μα­τα της Ρέας Γα­λα­νά­κη, έντε­κα αφη­γή­μα­τα γραμ­μέ­να από το 1984 ως το 2018, που, συ­γκε­ντρω­μέ­να σε έναν τόμο, επι­βε­βαιώ­νουν την υπο­βλη­τι­κή δύ­να­μη της γρα­φής της.
Εύ­χο­μαι σε όλους, καλές ανα­γνώ­σεις. Κι αν κρίνω από τις ουρές που πα­ρα­τη­ρού­νται τις τε­λευ­ταί­ες μέρες έξω από τα βι­βλιο­πω­λεία, θα είναι πολ­λές και γό­νι­μες!
Καλή χρο­νιά!»