“Το αδιέξοδο του μεταναστευτικού προβλήματος”

Άρθρο του Δ. Κρε­μα­στι­νού στο Liberal

Τρία χρό­νια μετά τη λει­τουρ­γία των hotspots στα νησιά, έχει ήδη απο­δει­χθεί ότι αυτό ήταν ένα με­γά­λο λάθος της Κυ­βέρ­νη­σης, λάθος που δεν μπο­ρεί να διορ­θώ­σει παρά τις απελ­πι­σμέ­νες εκ­κλή­σεις των το­πι­κών κοι­νω­νιών. Και αυτό γιατί πιέ­ζε­ται από τις χώρες της Κε­ντρι­κής Ευ­ρώ­πης.

Τα hotspots των νη­σιών με­τα­τρά­πη­καν σιγά-σιγά σε χώ­ρους μό­νι­μης δια­μο­νής υπε­ρά­ριθ­μων ει­σερ­χο­μέ­νων οι οποί­οι σε κα­θε­στώς σχε­δόν κρά­τη­σης και μέσα σε άθλιες συν­θή­κες κα­λού­νται να επι­βιώ­σουν, να με­γα­λώ­σουν τα παι­διά τους, να για­τρευ­τούν από τις αρ­ρώ­στιες και να μην τρε­λα­θούν από την έλ­λει­ψη διε­ξό­δου. Η Μόρια μετρά ήδη 6 νε­κρούς. Αυτό είχε επι­ση­μαν­θεί από την αρχή με αλ­λε­πάλ­λη­λες ερω­τή­σεις μας στη Βουλή.

Τα hotspots έχουν επί­σης με­γά­λες επι­πτώ­σεις στις μι­κρές κοι­νω­νί­ες των νη­σιών οι οποί­ες δεν μπο­ρούν να εν­σω­μα­τώ­σουν τό­σους ανέρ­γους με τόσες ανά­γκες, ούτε να αντι­με­τω­πί­σουν το σο­βα­ρό γε­γο­νός ότι σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις οι «φι­λο­ξε­νού­με­νοι» είναι πε­ρισ­σό­τε­ροι από τους ντό­πιους. Επί­σης, η μό­νι­μη εγκα­τά­στα­ση των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών στα hotspots δη­μιουρ­γεί φό­βους για απώ­θη­ση των του­ρι­στών για ελάτ­τω­ση του του­ρι­σμού ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό και κύρια πηγή εσό­δων και επι­βί­ω­σης για τους ντό­πιους.

Εκτός από οι­κο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές, οι επι­πτώ­σεις είναι και πο­λι­τι­κές. Ήδη οι συν­θή­κες αυτές γι­γα­ντώ­νουν τις ακραί­ες φωνές και αντι­δρά­σεις στις πε­ριο­χές που επι­βα­ρύ­νο­νται από τα προ­σφυ­γι­κά και με­τα­να­στευ­τι­κά ρεύ­μα­τα.

Είναι επι­τα­κτι­κή ανά­γκη, όσοι ει­σέρ­χο­νται από τα νησιά να με­τα­κι­νού­νται κα­θη­με­ρι­νά προς την εν­δο­χώ­ρα για φι­λο­ξε­νία σε αξιο­πρε­πείς χώ­ρους υπο­δο­χής, με αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες. Επί­σης, πρέ­πει να πιε­στούν όλα τα κράτη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης για να επι­με­ρι­στούν το βάρος του με­τα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος.

Η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και των Ανε­ξαρ­τή­των Ελ­λή­νων δεν φαί­νε­ται να ανη­συ­χεί για όλα αυτά. Του­λά­χι­στον όχι αρ­κε­τά για να δια­πραγ­μα­τευ­τεί ισχυ­ρά την ανα­λο­γι­κή κα­τα­νο­μή των προ­σφύ­γων σε όλες τις χώρες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης τη στιγ­μή που δεν υπάρ­χει ούτε ένας ηγέ­της ή Ορ­γα­νι­σμός στην Ευ­ρώ­πη που να μην πι­στεύ­ει ότι τα με­τα­να­στευ­τι­κά ρεύ­μα­τα έχουν σαν προ­ο­ρι­σμό την Κε­ντρι­κή, Δυ­τι­κή και Βό­ρεια Ευ­ρώ­πη και όχι την Ελ­λά­δα.

Έτσι, η Κυ­βέρ­νη­ση συμ­με­τέ­χει ως θε­α­τής σε ένα έργο όπου το κρα­ταιό Μό­να­χο μπο­ρεί να δη­λώ­νει ότι «αντέ­χει» έως 13.000 πρό­σφυ­γες αδια­φο­ρώ­ντας για το αν η Λέ­σβος πρέ­πει ανα­γκα­στι­κά να αντέ­χει 7.500. Οι αριθ­μοί με­τε­γκα­τά­στα­σης στην Ευ­ρώ­πη είναι μη­δα­μι­νοί σε σχέση με τους αριθ­μούς ει­σερ­χο­μέ­νων και, ας εί­μα­στε ει­λι­κρι­νείς, ασή­μα­ντοι σε σχέση και με τη δυ­να­τό­τη­τα υπο­δο­χής που έχουν οι  οι­κο­νο­μι­κά ισχυ­ρό­τε­ρες χώρες της Ευ­ρώ­πης.

Το με­τα­να­στευ­τι­κό πρό­βλη­μα είναι διε­θνές, με γε­νε­σιουρ­γό αιτία τους πο­λέ­μους της Μέσης Ανα­το­λής και τον συ­νε­χή πο­λε­μι­κό αντα­γω­νι­σμό των δύο με­γά­λων υπερ­δυ­νά­με­ων. Εάν λει­τουρ­γού­σε σωστά ο ΟΗΕ, θα έπρε­πε το Συμ­βού­λιο Ασφα­λεί­ας να έχει ήδη επέμ­βει επι­βάλ­λο­ντας την παύση των εχθρο­πρα­ξιών σε όλα τα μέ­τω­πα της Μέσης Ανα­το­λής. Δυ­στυ­χώς, όμως, αυτό μέχρι σή­με­ρα δεν συ­νέ­βη και έτσι το πρό­βλη­μα του ξε­ρι­ζω­μού των πλη­θυ­σμών συ­νε­χώς επι­δει­νώ­νε­ται. Οι ισχυ­ρές οι­κο­νο­μι­κά ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, με όσες δι­πλω­μα­τι­κές ευ­θύ­νες μπο­ρεί να έχει η κα­θε­μία, ακο­λου­θούν την τα­κτι­κή του «σκου­πί­σμα­τος» των προ­σφύ­γων «κάτω από το χαλί», δη­λα­δή οπου­δή­πο­τε αρκεί να μην τους «βλέ­πουν».

Θολή πα­ρα­μέ­νει επί­σης η πραγ­μα­τι­κή δι­πλω­μα­τι­κή σχέση της Ε.Ε. με την Τουρ­κία στο προ­σφυ­γι­κό – με­τα­να­στευ­τι­κό. Σε μια Τουρ­κία με ολο­έ­να και πιο ισχυ­ρή ατζέ­ντα, το πε­ρι­θώ­ριο επη­ρε­α­σμού της εσω­τε­ρι­κής της πο­λι­τι­κής ακόμα και εάν κα­τα­βάλ­λο­νται τα υπε­σχη­μέ­να κον­δύ­λια υπο­στή­ρι­ξης, προ­ο­δευ­τι­κά θα μι­κραί­νει.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός πρέ­πει να αντέ­ξει τις πιέ­σεις της κυ­ρί­ας Μέρ­κελ για επι­στρο­φή αι­τού­ντων άσυλο από τη Γερ­μα­νία. Η κυρία Μέρ­κελ είναι ευ­νό­η­το ότι δέ­χε­ται έντο­νες εσω­τε­ρι­κές πο­λι­τι­κές πιέ­σεις. Αλλά η Ελ­λά­δα με τα τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κά της προ­βλή­μα­τα είναι αδύ­να­τον να τη βοη­θή­σει σε αυτό.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός πρέ­πει να προ­τά­ξει τα προ­βλή­μα­τα της χώρας και να αρ­νη­θεί οτι­δή­πο­τε αντί­θε­το του ζη­τη­θεί. Η Ελ­λά­δα δεν πρέ­πει να με­τα­κι­νη­θεί ούτε εκα­το­στό από το αυ­το­νό­η­το. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση θα πρέ­πει να δια­σφα­λί­σει επει­γό­ντως -στην πράξη, όχι στα λόγια- την ανα­λο­γι­κή εγκα­τά­στα­ση των με­τα­να­στών σε όλα τα κράτη–μέλη καθώς επί­σης και την αν­θρώ­πι­νη διέ­λευ­σή τους από χώρα σε χώρα, για να μην δη­μιουρ­γού­νται σκη­νές ντρο­πής ανά­λο­γες με τις ει­κό­νες των συ­νό­ρων της Ουγ­γα­ρί­ας και των Σκο­πί­ων.

Η Κυ­βέρ­νη­ση, στρι­μωγ­μέ­νη γε­ω­πο­λι­τι­κά ανά­με­σα σε σκλη­ρούς δια­πραγ­μα­τευ­τές, πρέ­πει να αντι­στα­θεί στο κλεί­σι­μο των Ευ­ρω­παϊ­κών συ­νό­ρων και να μη δε­χθεί τώρα η ίδια να εγκλω­βί­σει τους με­τα­νά­στες και τους πρό­σφυ­γες μέσα στα σύ­νο­ρά της Ελ­λά­δας. Πό­σους πρό­σφυ­γες αντέ­χει μια Μόρια και πόσες Μό­ριες αντέ­χει η χώρα;

Πηγή liberal.gr