Αντιμέτωπο με νομική αγωγή το Βρετανικό Μουσείο – Αρνείται 3D σάρωση των Γλυπτών του Παρθενώνα

Το Ινστι­τούτο Ψηφια­κής Αρχαιο­λο­γίας (IDA) έχει δηλώσει ότι θα επι­βά­λει άμεσα ασφα­λι­στικά μέτρα κατά του μου­σείου.

Aντιμέτωπο με νομική δράση από έναν από τους κορυ­φαί­ους οργα­νι­σμούς δια­τή­ρη­σης της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου είναι το Βρε­τα­νικό Μουσείο.

Ο λόγος σύμφωνα με τον Guardian είναι επειδή δεν επι­στρέ­φει την τρισ­διά­στατη σάρωση τμή­μα­τος της συλ­λο­γής των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα.

Συγκε­κρι­μένα, το Ινστι­τούτο Ψηφια­κής Αρχαιο­λο­γίας (IDA) έχει δηλώσει ότι θα επι­βά­λει άμεσα ασφα­λι­στικά μέτρα κατά του μου­σείου.

«Θα υπο­βά­λουμε καταγ­γε­λία μέχρι το τέλος της εβδο­μά­δας ζητώ­ντας από το δικα­στή­ριο να δια­τά­ξει το Βρε­τα­νικό Μουσείο να ικα­νο­ποι­ή­σει το αίτημά μας», δήλωσε στον Guardian ο Ρότζερ Μίτσελ, εκτε­λε­στι­κός διευ­θυ­ντής του IDA.

Η άρνησή τους είναι προ­κα­τει­λημ­μένη

«Θέλουμε να αντι­με­τω­πί­σουν την αίτησή μας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα χει­ρί­ζο­νταν παρό­μοια αιτή­ματα. Η άρνησή τους ήταν προ­κα­τει­λημ­μένη και αυθαί­ρετη».

Το Ινστι­τούτο με έδρα την Οξφόρδη ήλπιζε, με τις ευλο­γίες του μου­σείου, να ανα­πα­ρά­γει μια από τις ανά­γλυ­φες μετόπες από τη νότια πρόσοψη του ναού του Παρ­θε­νώνα ως «από­δειξη της ιδέας».

Το 2016 ανα­κα­τα­σκεύ­ασε την αψίδα του θριάμ­βου στην Παλμύρα της Συρίας από αιγυ­πτιακό μάρμαρο με βάση φωτο­γρα­φίες μετά την κατα­στροφή του μνη­μείου από το «Ισλα­μικό Κράτος».

Κάποιοι υπο­στη­ρι­κτές αυτής της ιδέας πιστεύ­ουν ότι η τρισ­διά­στατη απει­κό­νιση θα μπο­ρούσε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί όχι μόνο για τη δημιουρ­γία αντι­γρά­φων των κλα­σι­κών θησαυ­ρών, αλλά και για την επίλυση της μακρο­χρό­νιας δια­μά­χης μεταξύ Αθήνας και Λον­δί­νου για την κλη­ρο­νο­μιά των μαρ­μά­ρων του Παρ­θε­νώνα.

Τι επι­τυγ­χά­νε­ται με την 3D σάρωση

Οι σαρώ­σεις θα επέ­τρε­παν σε έναν γλύπτη ρομπότ να ανα­πα­ρά­γει τα έργα τέχνης με ακρί­βεια κάτω του χιλιο­στού χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το ίδιο πεντε­λικό μάρμαρο από το οποίο είχαν κοπεί τα πρω­τό­τυπα, σύμφωνα με το Ινστι­τούτο Ψηφια­κής Αρχαιο­λο­γίας (IDA) που τάσ­σε­ται υπέρ του επα­να­πα­τρι­σμού των μαρ­μά­ρων στην Ελλάδα.

«Στόχος μας είναι να δώσουμε στους ανθρώ­πους την ευκαι­ρία να δουν πόσο εκπλη­κτικό μπορεί να είναι ένα αντί­γραφο», δήλωσε ο Mίτσελ, ένας Αμε­ρι­κα­νός δικη­γό­ρος με σπουδές στο Χάρ­βαρντ, που ίδρυσε το ινστι­τούτο IDA. Το ινστι­τούτο αυτό έχει συνερ­γα­στεί με την Unesco, και περι­γρά­φει ως απο­στολή του τη δια­τή­ρηση και απο­κα­τά­σταση αρχαίων αντι­κει­μέ­νων σε μια εποχή που τα ανα­ντι­κα­τά­στατα αντι­κεί­μενα βρί­σκο­νται υπό «προφανή κίνδυνο» να χαθούν για πάντα.

«Τα αντί­γραφα των γλυπτών του Παρ­θε­νώνα στο παρελ­θόν ήταν γύψος χαμηλής ποιό­τη­τας. Αυτό θα είναι καλύ­τερο. Θα βοη­θή­σει τους ανθρώ­πους να δουν και να αισθαν­θούν τις δυνα­τό­τη­τες αυτής της τεχνο­λο­γίας με τρόπους που οι λέξεις δεν μπορούν να περι­γρά­ψουν».

Ο Πίτερ Χιγκς, υπεύ­θυ­νος φύλαξης των ελλη­νι­κών και ρωμαϊ­κών αρχαιο­τή­των του μου­σείου, παρα­δέ­χτηκε ότι η ψηφιακή σάρωση των γλυπτών του 5ου αιώνα π.Χ. θα μπο­ρούσε να «ξεκλει­δώ­σει νέες ανα­κα­λύ­ψεις», αλλά το ινστι­τούτο IDA ενη­με­ρώ­θηκε μέσω email ότι το αίτημά του δεν μπο­ρούσε να διευ­κο­λυν­θεί, πέντε εβδο­μά­δες μετά την υποβολή του.

Οργή από το βρε­τα­νικό μουσείο

Ο Mίτσελ και η ομάδα του επι­σκέ­φτη­καν το Βρε­τα­νικό Μουσείο την περα­σμένη εβδο­μάδα παρά την απα­γό­ρευση, για να σαρώ­σουν το κομμάτι από το πάτωμα της γκαλερί Duveen. Ο οργα­νι­σμός υπο­στή­ριξε ότι ήταν μέσα στα δικαιώ­ματά του να το κάνει, καθώς οι οδηγίες του ίδιου του Βρε­τα­νι­κού Μου­σείου «επι­τρέ­πουν ξεκά­θαρα» τη χρήση λογι­σμι­κού 3D για τη λήψη εικόνων των αρχαιο­τή­των στη γκαλερί, είπε.

Πάντως η είδηση προ­κά­λεσε οργή στο μουσείο.

«Το Βρε­τα­νικό Μουσείο ανη­σύ­χησε πολύ όταν άκουσε ότι πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μη εξου­σιο­δο­τη­μένη σάρωση στις γκαλερί μας. Οποια­δή­ποτε τέτοια δρα­στη­ριό­τητα θα συνι­στούσε παρα­βί­αση των κανο­νι­σμών των επι­σκε­πτών μας», ανέφερε μια δήλωση. «Λαμ­βά­νουμε τακτικά αιτή­ματα για σάρωση της συλ­λο­γής από ένα ευρύ φάσμα ιδιω­τι­κών οργα­νι­σμών και δεν είναι δυνατό να τα φιλο­ξε­νή­σουμε όλα αυτά τακτικά».

Μετά την απειλή του οργα­νι­σμού IDA για προ­σφυγή στη δικαιο­σύνη, εκπρό­σω­πος του μου­σείου δήλωσε στον Guardian ότι δεν ήταν δυνατό να ικα­νο­ποιού­νται τακτικά όλα τα αιτή­ματα από «ιδιω­τι­κούς οργα­νι­σμούς, μαζί με ακα­δη­μαϊ­κούς και ιδρύ­ματα που επι­θυ­μούν να μελε­τή­σουν τη συλλογή», λέγο­ντας ότι είναι σημα­ντικό για αυτό «οποιο­δή­ποτε αίτημα να υπο­στη­ρί­ζε­ται δεόντως, ώστε, στο μέτρο των δυνα­το­τή­των μας, να μπο­ρούμε να δια­σφα­λί­σουμε τα υψη­λό­τερα επίπεδα ποιό­τη­τας και ακα­δη­μαϊ­κής αυστη­ρό­τη­τας».

Πρό­σθεσε ότι χρη­σι­μο­ποιεί ήδη τεχνο­λο­γίες αιχμής για να εξε­ρευ­νή­σει και να μοι­ρα­στεί τη συλλογή του και πως έχει διευ­κο­λύ­νει τις επι­σκέ­ψεις από το Μουσείο της Ακρό­πο­λης το 2013 και το 2017 για τρισ­διά­στατη σάρωση. Οι αρχαιό­τη­τες, που θεω­ρού­νται ορόσημο κλα­σι­κής τέχνης, βρί­σκο­νται στην κατοχή του Βρε­τα­νι­κού Μου­σείου από το 1816 μετά την απο­μά­κρυνσή τους από τον Παρ­θε­νώνα κατόπιν εντολής του Λόρδου Έλγιν, του Βρε­τα­νού πρε­σβευτή στην Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία.

Πηγή: Guardian