Νίκος Ανδρουλάκης: Αποτυχία του επιτελικού κράτους σε όλους τους τομείς – Η επικοινωνιακή διαχείριση οδηγεί μόνο σε αδιέξοδα

Ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης στην ομι­λία του στην ΚΟ του ΚΙΝΑΛ ανα­φέρ­θη­κε στα πε­πραγ­μέ­να της κυ­βέρ­νη­σης ενώ υπο­γράμ­μι­σε ότι απέ­να­ντι στο δί­πο­λο ΝΔ – ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η εναλ­λα­κτι­κή είναι στη σύγ­χρο­νη δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη

Ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης ξε­κί­νη­σε την ομι­λία του στην ΚΟ του ΚΙΝΑΛ ανα­φε­ρό­με­νος στα πε­πραγ­μέ­να της κυ­βέρ­νη­σης τα τε­λευ­ταία 2,5 χρό­νια ανα­φο­ρι­κά με την παν­δη­μία και την οι­κο­νο­μία αλλά επέ­μει­νε και στην πρό­σφα­τη κα­κο­και­ρία. Ο πρό­ε­δρος του ΚΙΝΑΛ επι­τέ­θη­κε στον πρω­θυ­πουρ­γό ση­μειώ­νο­ντας ότι η ει­κό­να που πε­ρι­γρά­φει δεν έχει σχέση με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

«Η κα­κο­και­ρία απο­κά­λυ­ψε σε όλο το με­γα­λείο την ανε­πάρ­κεια του επι­τε­λι­κού κρά­τους. Δεν υπήρ­ξε ούτε σχε­δια­σμός ούτε συ­ντο­νι­σμός», ανέ­φε­ρε, ενώ υπο­γράμ­μι­σε ότι λάθος που επα­να­λαμ­βά­νε­ται δεν είναι λάθος.

«Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­γκά­στη­κε να ζη­τή­σει μια μισή συγ­γνώ­μη, αλλά το πρό­βλη­μα πα­ρα­μέ­νει. Η κα­τά­στα­ση θύ­μι­ζε το «απόψε αυ­το­σχε­διά­ζου­με».

Δια­ψεύ­στη­καν όλες οι υπο­σχέ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού ακόμα και αυτή για την ασφά­λεια, πρό­σθε­σε που «για εμάς είναι είναι πρω­τεύ­ον ζή­τη­μα. Η ασφά­λεια δεν αφορά μόνο το πολύ ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας, αλλά και άλλες πτυ­χές της ζωής του πο­λί­τη, όπως η υγειο­νο­μι­κή κρίση, η ακρί­βεια, η κα­τά­στα­ση της οι­κο­νο­μί­ας.

«Από τότε που ο πρω­θυ­πουρ­γός έκανε τη δή­λω­ση ότι δια­νύ­ου­με το τε­λευ­ταίο μίλι η κα­τά­στα­ση είναι δρα­μα­τι­κή», ση­μεί­ω­σε ανα­φε­ρό­με­νος στους με­γά­λους αριθ­μούς των θα­νά­των που κα­τα­γρά­φουν ρεκόρ στην Ευ­ρώ­πη.

Άλλο πρό­βλη­μα με την ασφά­λεια είναι και η ακρί­βεια. Οι αυ­ξή­σεις των τιμών είναι ρα­γδαί­ες και η ακρί­βεια θα είναι πα­ρού­σα το 2022, όπως ανα­φέ­ρει η ΤτΕ. Η κυ­βέρ­νη­ση πήρε ελά­χι­στα μέτρα για τα νοι­κο­κυ­ριά και δεν έκανε καμία πα­ρέμ­βα­ση στη ρύθ­μι­ση της τιμής της ενέρ­γειας.

Ανα­σφά­λεια υπάρ­χει και για την ευά­λω­τη οι­κο­νο­μία μας. Το ΑΕΠ είναι χει­ρό­τε­ρης ποιό­τη­τας, καθώς οι κρα­τι­κές ενι­σχύ­σεις δεν είναι πλού­τος, αλλά χρέος. Οι δα­πά­νες της κυ­βέρ­νη­σης δεν απευ­θύν­θη­καν προς πα­ρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις. Η ανα­γκαία κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση δεν οδή­γη­σε την οι­κο­νο­μία σε ένα δί­καιο πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο.

Απαι­τού­νται σή­με­ρα τολ­μη­ρές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις για να μην πλη­ρώ­σουν την κρίση οι επό­με­νες γε­νιές

Οι ανι­σό­τη­τες έχουν οξυν­θεί με τον κα­τώ­τα­το μισθό να πα­ρα­μέ­νει σε πολύ χα­μη­λά επί­πε­δα σε σχέση και με άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες. Ασφά­λεια ση­μαί­νει αξιο­πρε­πής ερ­γα­σία, κοι­νω­νι­κό κρά­τος, δί­καιη και πρά­σι­νη ανά­πτυ­ξη.

Τι προ­τεί­νου­με;

«Η πο­λι­τι­κή προ­στα­σία απο­κτά σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο έναν καί­ριο ρόλο σε αντί­θε­ση με την Ελ­λά­δα που βα­σί­ζε­ται ακόμα σε δομές που δη­μιουρ­γή­θη­καν πριν εί­κο­σι χρό­νια. Σή­με­ρα πρέ­πει ο σχε­δια­σμός να αλ­λά­ξει με γνώ­μο­να τις πρω­το­βου­λί­ες και τους στό­χους της Ευ­ρώ­πης, που έχει προ­χω­ρή­σει σε έναν σύγ­χρο­νο μο­ντέ­λο που βα­σί­ζε­ται στις προ­κλή­σεις της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής.

Ο σχε­δια­σμός πρέ­πει να στρέ­φε­ται στις ανά­γκες το­πι­κά αλλά και στις μο­νά­δες πρώ­της γραμ­μής. Η κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να κα­τα­λά­βει ότι δεν είναι πο­λυ­τέ­λεια η επέν­δυ­ση στο ΕΣΥ σή­με­ρα. Η υγεία και η παι­δεία είναι αγαθά που πρέ­πει να είναι δη­μό­σια και δω­ρε­άν για όλους.

Εάν η κυ­βέρ­νη­ση είχε φρο­ντί­σει να ενι­σχύ­σει την πρω­το­βάθ­μια υγεία, τα νο­σο­κο­μεία δεν θα δο­κι­μα­ζό­ταν έτσι και οι εμ­βο­λια­σμοί έχουν ενι­σχυ­θεί. Μόλις 1,5 δις από το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης θα πάει στην υγεία, και μά­λι­στα ένα με­γά­λο πο­σο­στό από αυτά τα χρή­μα­τα κα­τευ­θύ­νε­ται σε ανα­καί­νι­ση κτι­ρί­ων και όχι στην ενί­σχυ­ση της πρω­το­βάθ­μιας υγεί­ας.

Χρεια­ζό­μα­στε πλέγ­μα προ­στα­σί­ας των ευά­λω­των απέ­να­ντι στην ενερ­γεια­κή κρίση. Ένα εκτε­τα­μέ­νο πρό­γραμ­μα εξοι­κο­νο­μώ με προ­τε­ραιό­τη­τα τους δι­καιού­χους του κοι­νω­νι­κού τι­μο­λο­γί­ου είναι ένα μα­κρο­πρό­θε­σμο σχέ­διο για να ανα­κου­φι­στούν τα πιο ευά­λω­τα νοι­κο­κυ­ριά.

Ση­μα­ντι­κή είναι η δια­συν­δε­σι­μό­τη­τα των εναλ­λα­κτι­κών μορ­φών ενέρ­γειας με τα νοι­κο­κυ­ριά και όχι μόνο για λί­γους.

Χρειά­ζο­νται ακόμα βρα­χυ­πρό­θε­σμες πα­ρεμ­βά­σεις για να ανα­κου­φί­σου­με τις επι­πτώ­σεις της ακρί­βειας.

Αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού με πα­ράλ­λη­λη μεί­ω­ση του μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους των επι­χει­ρή­σε­ων. Το μο­ντέ­λο της φθη­νής ανά­πτυ­ξης πρέ­πει να τε­λειώ­νει και σί­γου­ρα δεν απο­τε­λεί μο­ντέ­λο για τη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία.

Το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης σή­με­ρα χρη­σι­μο­ποιεί­ται σαν ένα εκτε­τα­μέ­νο ΕΣΠΑ που οι μι­κρο­με­σαί­οι πα­ρα­μέ­νουν πα­ρα­γκω­νι­σμέ­νοι.

Η Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη γί­νε­ται μέρα με τη μέρα πρω­τα­γω­νι­στής των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων. Η πρό­τα­ση μομ­φής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ακυ­ρώ­νει το αί­τη­μα του ίδιου για εκλο­γές, καθώς έτσι απο­κλεί­ε­ται η δυ­να­τό­τη­τα εκλο­γών τους επό­με­νους έξι μήνες.

Ο αντα­γω­νι­σμός με­τα­ξύ κυ­βέρ­νη­σης και αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης είναι αντιαι­σθη­τι­κό θέαμα μιας κο­κο­ρο­μα­χί­ας για το ποιος κα­τά­φε­ρε τις με­γα­λύ­τε­ρες κα­τα­στρο­φές. Ο κ. Μη­τσο­τά­κης μπο­ρεί να αι­σθά­νε­ται ασφα­λής συ­γκρι­νό­με­νος με τον κ. Τσί­πρα, αλλά αυτή η ασφά­λεια είναι επί­πλα­στη. Η πο­λυ­πό­θη­τη αυ­το­δυ­να­μία αρ­χί­ζει να του κουνά το μα­ντή­λι, καθώς όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι πο­λί­τες κοι­τούν στη Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη.

ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΝΔ βλέ­πουν αντι­φά­σεις στην από­φα­σή μας να υπερ­ψη­φί­ζου­με την πρό­τα­ση μομ­φής και να μη ζη­τά­με εκλο­γές. Ποτέ από τη με­τα­πο­λί­τευ­ση δεν έπεσε κυ­βέρ­νη­ση μετά από πρό­τα­ση μομ­φής. Η πρό­τα­σή μας είναι ξε­κά­θα­ρη, ο κ. Μη­τσο­τά­κης πρέ­πει να φύγει.

Αλλά καμία δύ­να­μη της αντι­πο­λί­τευ­σης δεν μπο­ρεί να επι­βά­λει εκλο­γές. Αυτές θα τις επι­βά­λει ο ελ­λη­νι­κός λαός. Και το ΚΙΝΑΛ θα είναι έτοι­μο να αντα­πε­ξέλ­θει στις εκλο­γές όποτε και να γί­νουν.

Υπερ­ψη­φί­ζου­με την πρό­τα­ση δυ­σπι­στί­ας. Με τη δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη μπο­ρού­με να χτί­σου­με ξανά μια ισχυ­ρή Ελ­λά­δας της αξιο­πρέ­πειας, της Ευ­ρώ­πης.