“Πρόκληση για μένα ο Πανιώνιος Λέρου”!

Ο νέος προ­πο­νη­τής των ακα­δη­μιών του Πα­νιω­νί­ου Λέρου Σπύ­ρος Πα­ντε­λιά­δης μί­λη­σε στο Web Radio τςη Ε.Ο.Κ. και συ­γκε­κρι­μέ­να στην εκ­πο­μπή του Αρ­γύ­ρη Πα­γαρ­τά­νη. Ανα­λυ­τι­κά όσα είπε ο πα­λαί­μα­χος αθλη­τής και νυν προ­πο­νη­τής των Λε­ριών: ”Για το λόγο που απο­φά­σι­σε να πάει στον Πα­νιώ­νιο Λέρου: «Υπάρ­χει ένας σύν­δε­σμος ανά­με­σα στην ομάδα και το πρό­σω­πο μου. Πλην του ότι η ομάδα είναι ο Πα­νιώ­νιος και η ιστο­ρία κρύ­βει κάτι το πολύ συ­γκι­νη­τι­κό, ο παπ­πούς ενός πα­λιού παί­κτης μου, του Ιά­σω­να Δη­μη­τρα­κό­που­λου, απ’ την αγάπη του για τον Πα­νιώ­νιο ήθελε να φτιά­ξει μια ομάδα, την οποία τη δη­μιούρ­γη­σε εδώ στη Λέρο και την ονό­μα­σε Πα­νιώ­νιο Λέρου. Εγώ είμαι γέν­νη­μα θρέμ­μα απ’ τις ακα­δη­μί­ες του Πα­νιω­νί­ου, μι­λή­σα­με, υπήρ­χε μια ανοι­χτή θέση και έτσι απο­φά­σι­σα να κάνω κάτι δια­φο­ρε­τι­κό απ’ τις προη­γού­με­νες χρο­νιές. Να δο­κι­μά­σω λίγο τις αντο­χές μου κάπου πιο μα­κριά και δια­φο­ρε­τι­κά, με τις ευ­κο­λί­ες και τις δυ­σκο­λί­ες που μπο­ρεί να έχει και η από­στα­ση και ένα μικρό νησί σαν τη Λέρο. Είναι μια πρό­κλη­ση για ‘μένα, γιατί όσο πιο μα­κριά πας και όσο πιο ακρι­τι­κά ακο­λου­θείς την Ελ­λά­δα, τα πλαί­σια του επι­πέ­δου πάντα είναι μι­κρό­τε­ρα απ’ ό,τι του λε­κα­νο­πε­δί­ου, της Αθή­νας και της Θεσ­σα­λο­νί­κης, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ότι το μπά­σκετ δεν είναι πα­ντού το ίδιο. Μέχρι τώρα, πά­ντως, νιώθω ότι έχει δι­καιω­θεί η από­φα­σή μου».

Για τις πρώ­τες του εντυ­πώ­σεις απ’ την ομάδα: «Απ’ τις προ­πο­νή­σεις που πρό­λα­βα να δω πριν ξε­κι­νή­σω, είδα ότι τα παι­διά εδώ αγα­πούν πάρα πολύ το άθλη­μα, θέ­λουν πολύ να βελ­τιω­θούν, να κά­νουν το κάτι πα­ρα­πά­νω, να μά­θουν, ν’ ακού­σουν ιστο­ρί­ες, ν’ αθλη­θούν και γε­νι­κά να μπο­ρέ­σουν να πάνε ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα όσον αφορά και το άθλη­μα, αλλά και τον τρόπο σκέ­ψης θα έλεγα».

Για τις προ­σπά­θειες που κά­νουν οι άν­θρω­ποι της ομά­δας για τα παι­διά: «Υπάρ­χουν πάνω από 100 παι­διά και υπάρ­χει και η τάση ν’ αυ­ξη­θεί ο αριθ­μός. Αυτό είναι απο­τέ­λε­σμα της αγά­πης και απ’ το με­ρά­κι που έχουν οι άν­θρω­ποι. Είναι ρο­μα­ντι­κοί, είναι πολύ κοντά στα παι­διά, προ­σπα­θούν κα­θη­με­ρι­νά για τα παι­διά, ενώ κι αυτοί είναι βιο­πα­λαι­στές. Η Λέρος δεν είναι ένα νησί όπως όλα τ’ άλλα πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­να νησιά, με τα πάρα πολλά χρή­μα­τα και τα λοιπά, όμως αυτό αντι­σταθ­μί­ζε­ται απ’ την αγάπη που υπάρ­χει απ’ τους αν­θρώ­πους της διοί­κη­σης. Υπε­ρέ­βαλ­λαν εαυτό για να κα­τα­φέ­ρουν να έρθω κι εγώ εδώ, διότι υπάρ­χει ήδη άλλος ένας προ­πο­νη­τής και αυτό συ­νε­πά­γε­ται στο ότι ήθε­λαν το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό που μπο­ρού­σαν να δώ­σουν στα παι­διά του νη­σιού».