Μ. Μιχαήλ: «Η έξοδος από την οικονομική κρίση προϋποθέτει εθνική συνεννόηση»

“Η χώρα μας βρί­σκε­ται δυστυ­χώς σε κατά­σταση γενι­κευ­μέ­νης κρίσης, ηθικής, πολι­τι­κής ,οικο­νο­μι­κής, κοι­νω­νι­κής. Για πρώτη φορά ζούμε την εμπει­ρία παρα­τε­τα­μέ­νης ύφεσης η οποία έχει επη­ρε­ά­σει αρνη­τικά την ψυχο­λο­γία, τη διάθεση και την κοι­νω­νική μας στάση. Απαι­τεί­ται εθνική συνεν­νό­ηση και να δημιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις μεγάλου κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού για να ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία εξόδου”.

Στην ανάγκη λήψης απο­φά­σεων ώστε να δρο­μο­λο­γη­θούν αλλαγές που θα συμ­βά­λουν ώστε να εξέλθει απο την κρίση η χώρα μας, ανα­φέ­ρε­ται, μεταξύ άλλων σε συνέ­ντευξή του στη “δ”, ο πρό­ε­δρος του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου κ. Μιχαήλ Μιχαήλ.

“Η τωρινή κρίση έχει ανα­δεί­ξει τόσο στον τομέα της οικο­νο­μίας όσο και στην κοι­νω­νία αδυ­να­μίες δομικές, που η όποια επι­στροφή στη ανά­πτυξη, μόνο επί μέρους οφέλη μπορεί να έχει”, δηλώνει ο κ. Μιχαήλ.

Σε ερώτηση σχετικά με τον κίνδυνο να καταρ­γη­θούν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ, ο πρό­ε­δρος του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου δηλώνει:

“Περίπου σε ένα εικο­σα­ή­μερο, ολο­κλη­ρώ­νε­ται η επι­και­ρο­ποί­ηση της μελέτης που εκπό­νησε το ΙΟΦΟΡΜ για λογα­ρια­σμό του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου για τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες από ενδε­χό­μενη κατάρ­γησή τους. Μόλις ολο­κλη­ρω­θεί θα την παρα­δώ­σουμε στις τοπικές αρχές και στη νέα ηγεσία του υπουρ­γείου οικο­νο­μι­κών”.

Ο κ. Μιχαήλ δηλώνει πως θα πρέπει να γίνουν δεκτές και οι προ­τά­σεις για την βελ­τί­ωση του ΔΗΦΟΔΩ, που απο­τε­λεί ανα­πτυ­ξιακό εργα­λείο για την τοπική μας κοι­νω­νία και οικο­νο­μία.

Η συνέ­ντευξη του κ . Μ. Μιχαήλ, ανα­λυ­τικά:

• Οι ανα­κοι­νώ­σεις για την οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας έχουν απο­τε­λέ­σματα δηλαδή έχει δημιουρ­γη­θεί ρευ­στό­τητα ή όχι;

Η χώρα μας βρί­σκε­ται δυστυ­χώς σε κατά­σταση γενι­κευ­μέ­νης κρίσης, ηθικής, πολι­τι­κής, οικο­νο­μι­κής, κοι­νω­νι­κής. Για πρώτη φορά ζούμε την εμπει­ρία παρα­τε­τα­μέ­νης ύφεσης η οποία έχει επη­ρε­ά­σει αρνη­τικά την ψυχο­λο­γία, τη διάθεση και την κοι­νω­νική μας στάση. Υπό άλλες συν­θή­κες οι κρίσεις δημιουρ­γούν ευκαι­ρίες αν η διάρ­κειά τους είναι μικρή, το κοι­νω­νικό κόστος επίσης μικρό και οι συνέ­πειές τους δίκαια κατα­νε­μη­μέ­νες. Η τωρινή κρίση έχει ανα­δεί­ξει τόσο στο τομέα της οικο­νο­μίας όσο και στην κοι­νω­νία αδυ­να­μίες δομικές, που η όποια επι­στροφή στη ανά­πτυξη μόνο επί μέρους οφέλη μπορεί να έχει. Χρειά­ζο­νται να παρθούν απο­φά­σεις, που η υλο­ποί­ηση τους σχε­τί­ζε­ται τόσο με τη οικο­νο­μική πολι­τική όσο και με τα δομικά χαρα­κτη­ρι­στικά της κοι­νω­νίας μας και ειδικά αυτά που αφορούν την συμπε­ρι­φορά του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού της. Το βάρος αυτό των αλλαγών δεν δύναται να το επω­μι­σθεί αλλά ούτε και να το υλο­ποι­ή­σει μέρος του πολι­τι­κού δυνα­μι­κού της χώρας μας. Απαι­τεί­ται εθνική συνεν­νό­ηση και να δημιουρ­γη­θούν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις μεγάλου κυβερ­νη­τι­κού συνα­σπι­σμού για να ξεκι­νή­σει η δια­δι­κα­σία εξόδου από την κρίση της χώρας μας.

• Θα υπάρξει νέα παρέμ­βαση του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας για τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ;

Περίπου σε ένα εικο­σα­ή­μερο ολο­κλη­ρώ­νε­ται η επι­και­ρο­ποί­ηση της μελέτης που εκπό­νησε το Ινστι­τούτο Οικο­νο­μι­κών και Φορο­λο­γι­κών Μελετών για λογα­ρια­σμό του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου για τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες από ενδε­χό­μενη κατάρ­γησή τους. Θέλω να επι­ση­μάνω ότι τα οικο­νο­μικά στοι­χεία για την επι­και­ρο­ποί­ηση της μελέτης έχουν αντλη­θεί από τον εθνικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και από το αρχείο του ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ . Μόλις ολο­κλη­ρω­θεί θα την παρα­δώ­σουμε στις τοπικές αρχές και στη νέα ηγεσία του υπουρ­γείου οικο­νο­μι­κών.

• Πρέπει να γίνουν δεκτές από τα αρμόδια υπουρ­γεία οι προ­τά­σεις που κατέ­θεσε το Οικο­νο­μικό Επι­με­λη­τή­ριο για το Δημο­τικό Φόρο και γιατί;

Αν και έχει χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος και στην συνεί­δηση των συμπο­λι­τών μας φθίνει συνεχώς ο συγκε­κριμ­μέ­νος φόρος, πιστεύω ότι πρέπει να γίνουν απο­δε­κτές οι προ­τά­σεις της επι­τρο­πής, γιατί απο­τε­λεί ανα­πτυ­ξιακό εργα­λείο για την τοπική μας κοι­νω­νία και οικο­νο­μία. Όλες οι στρε­βλώ­σεις της εικο­σά­χρο­νης εφαρ­μο­γής του (δια­φά­νεια στην δια­χεί­ρισή του, αντα­πο­δο­τι­κό­τητα, εξορ­θο­λο­γι­σμός των προ­στί­μων) που οδή­γη­σαν και σε σύγκρουση τους δύο πυλώνες της τοπικής μας κοι­νω­νίας, την αυτο­διοί­κηση και τον επι­χει­ρη­μα­τικό κόσμο, έχουν διορ­θω­θεί με το κείμενο των προ­τά­σεων της επι­τρο­πής. Απόρ­ροια της πρω­το­βου­λίας μας αυτής είναι η πεποί­θηση μας ότι την κρίση μπο­ρούμε να την ξεπε­ρά­σουμε με τις λιγό­τε­ρες απώ­λειες για τον καθένα μας, μόνο εάν μέσω συνερ­γειών απο­κτή­σουμε κοινό όραμα, δια­μορ­φώ­σουμε ένα κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο, και το υλο­ποι­ή­σουμε με προ­σή­λωση και συνέ­πεια.

Πρώτα πρέπει να συζη­τή­σουμε τι θέλουμε να συμβεί στον τόπο μας μετά την κρίση για να αντι­δρά­σουμε σωστά και μέσα στην κρίση. Πρέπει να εξε­τά­σουμε σε βάθος παρά­γο­ντες που θα επη­ρε­ά­σουν το μέλλον της τοπικής μας κοι­νω­νίας και οικο­νο­μίας.

-Την κρίση που βιώ­νουμε ως απο­τέ­λε­σμα ενός απο­τυ­χη­μέ­νου οικο­νο­μι­κού μοντέ­λου.

-Την Τοπική Αυτο­διοί­κηση ως θεσμό λαικής βού­λη­σης που οφείλει να δια­μορ­φώ­νει συν­θή­κες ποιό­τη­τας ζωής, κοι­νω­νι­κής συνοχής, οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανά­πτυ­ξης και να δημιουρ­γεί συν­θή­κες ενός σύγ­χρο­νου επι­χει­ρη­μα­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

-Την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, που απο­τε­λεί ελπίδα ανά­τα­ξης της τοπικής μας οικο­νο­μίας και κρί­νε­ται επι­τα­κτική ανάγκη να έχει πλέον σημα­ντι­κές συνέρ­γειες με την Τοπική- Περι­φε­ρειακή Αυτο­διοί­κηση δημιουρ­γώ­ντας τις πρου­πο­θέ­σεις να ξανα­ζω­ντα­νέ­ψει την τοπική μας κοι­νω­νία με όρους πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας.

Στο νέο κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μικό περι­βάλ­λον που δια­μορ­φώ­νε­ται οφεί­λουμε να δρά­σουμε συντε­ταγ­μένα ως τοπική κοι­νω­νία με τους φορείς της και την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, με συντο­νι­στή την Τοπική μας Αυτο­διοί­κηση ώστε αξιο­ποιώ­ντας τα δικά μας συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα και τεχνο­γνω­σία να δημιουρ­γή­σουμε επεν­δύ­σεις, έσοδα και απα­σχό­ληση στην πόλη μας.

• Αισιο­δο­ξείτε πως θα εφαρ­μο­σθούν όσα έχουν προ­τα­θεί από το Οικο­νο­μικό Επι­με­λη­τή­ριο για το ΔΗΦΟΔΩ;

Αν γίνουν νόμος του κράτους σίγουρα θα εφαρ­μο­σθούν.

• Την προ­ε­τοι­μα­σία για μια τεκ­μη­ριω­μένη και «νηφάλια» συζή­τηση με την τρόικα που θα επι­τρέ­ψει τη μείωση φόρων από το 2015 αρχής γενο­μέ­νης από την ειδική εισφορά αλλη­λεγ­γύης και τον Ενιαίο Φόρο Ιδιο­κτη­σίας Ακι­νή­των (ΕΝΦΙΑ) φαί­νε­ται να έχει ξεκι­νή­σει η νέα ηγεσία του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών. Εκτι­μάτε πως θα μειω­θούν οι φόροι τελικά ή θα μείνει η συζή­τηση στη μέση;

Αν δεν γίνει σύντομα θα οδη­γη­θούμε σε αδιέ­ξοδο. Η αντί­ληψη που έχει επι­κρα­τή­σει τα τελευ­ταία χρόνια από πλευράς Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών είναι υπερ­φο­ρο­λο­γού­νται οι πάντες, αλλά πλη­ρώ­νουν μόνο όσοι δεν έχουν τη δυνα­τό­τητα να δια­φύ­γουν και ταυ­τό­χρονα έχουν ακόμη τη δυνα­τό­τητα να πλη­ρώ­σουν. Αυτό σημαί­νει ότι οι συνε­πείς φορο­λο­γού­με­νοι επω­μί­ζο­νται εκτός των βαρών των φορο­φυ­γά­δων και όλων εκείνων που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να πλη­ρώ­σουν τους φόρους τους.

Το μόνο που έχει κατα­φέ­ρει είναι να περιο­ρί­σει σημα­ντικά την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα της χώρας, μειώ­νο­ντας σε μεγάλο βαθμό και σε πολλές περι­πτώ­σεις εξα­ντλώ­ντας την φορο­δο­τική ικα­νό­τητα χιλιά­δων επι­χει­ρή­σεων και νοι­κο­κυ­ριών. Η επίλυση του φορο­λο­γι­κού προ­βλή­μα­τος με την εφαρ­μογή ενός δίκαιου, απλού και στα­θε­ρού φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος θα πρέπει να είναι βασική προ­τε­ραιό­τητα η οποία θα βοη­θή­σει την ανά­καμψη της χώρας και μόνο έτσι θα πατα­χθεί η φορο­δια­φυγή και θα εμπε­δω­θεί μια συνεπής φορο­λο­γική συμπε­ρι­φορά στην ελλη­νική κοι­νω­νία. Χρεια­ζό­μα­στε ένα φορο­λο­γικό σύστημα το οποίο να είναι απλό στην εφαρ­μογή του και κατα­νοητό από τους πολίτες, κοι­νω­νικά δίκαιο για όλους, να ενι­σχύει την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της κοι­νω­νίας και να διευ­ρύ­νει την φορο­λο­γική βάση αντι­με­τω­πί­ζο­ντας δρα­στικά την φορο­δια­φυγή και την παρα­οι­κο­νο­μία.

• Ποιες είναι οι προ­τά­σεις σας για την ανα­βάθ­μιση του θεσμι­κού πλαι­σίου του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου;

Για εμάς ως τοπική περι­φε­ρειακή διοί­κηση η τρο­πο­ποί­ηση του υπάρ­χο­ντος θεσμι­κού πλαι­σίου κρί­νε­ται επι­τα­κτική ανάγκη διότι θα ενι­σχύ­σει την απο­τε­λε­σμα­τική και δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία του φορέα μας.

Η οργα­νω­τική δομή του ΟΕΕ θα πρέπει να είναι σε δύο επίπεδα.

Πρω­το­βάθ­μιο επίπεδο

-Περιφερειακά τμήματα σε κάθε περι­φέ­ρεια της χώρας με βάση τον νέο χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών. Γίνεται σε όλους μας αντι­λη­πτό ότι η διοί­κηση του κράτους τα τελευ­ταία χρόνια οργα­νώ­νε­ται σύμφωνα με το απο­κε­ντρω­τικό σύστημα. Προ­κρί­νουμε την αυτο­τέ­λεια διοι­κη­τική και οικο­νο­μική των Περι­φε­ρεια­κών τμη­μά­των, τα οποία με δική τους ευθύνη με δικά τους όργανα, ελεύ­θερα λαμ­βά­νουν και εκτε­λούν τις απο­φά­σεις στο πλαίσιο των αρμο­διο­τή­των τους. Να έχουν οικο­νο­μική ανε­ξαρ­τη­σία έχοντας δική τους περιου­σία δικά τους έσοδα να δια­χει­ρί­ζο­νται και να δια­θέ­τουν αυτά κατά βούληση, να καθο­ρί­ζουν τα έξοδα, να συντάσ­σουν δικό τους πρου­πο­λο­γι­σμό και απο­λο­γι­σμό και δικό τους αυτο­έ­λεγχο.

-Δημιουργία περι­φε­ρεια­κών Σ.Τ.Α.

-Για την εκπρο­σώ­πηση στα όργανα όλων των ενεργών κλάδων του οικο­νο­μο­λο­γι­κού επαγ­γέλ­μα­τος, να θεσμο­θε­τη­θεί ποσό­στωση συμ­με­το­χής τους σε αυτά.

-Να καθιε­ρω­θεί πλαφόν συμ­με­το­χής στα όργανα σε όλα τα επίπεδα (δύο ή τρεις θητείες).

Δευ­τε­ρο­βάθ­μιο επίπεδο

Ανώτατο καθο­δη­γη­τικό όργανο η ένωση των προ­έ­δρων των περι­φε­ρεια­κών τμη­μά­των η μία ευέ­λι­κτη ολι­γο­με­λής ΣΤΑ, η οποία θα καθο­ρί­ζει την ενιαία πολι­τική του ΟΕΕ.

Η νέα οργα­νω­τική δομή προ­κρί­νει δυνα­μικά, αυτό­νομα(διοι­κη­τικά και οικο­νο­μικά), κοι­νω­νικά υπεύ­θυνα εξω­στρεφή περι­φε­ρειακά επι­με­λη­τή­ρια. Η δύναμή τους πρέπει να πηγάζει από την ενερ­γο­ποί­ηση όλων των κλάδων του οικο­νο­μο­λο­γι­κού επαγ­γέλ­μα­τος(και ειδικά την προ­σέλ­κυση των νέων συνα­δέλ­φων), την δια­σύν­δεση τους με τις τοπικές κοι­νω­νίες μέσω συνερ­γα­τι­κών τοπικών δράσεων φορέων και αρχών και των Πανε­πι­στη­μια­κών Ιδρυ­μά­των.

Η θεσμική απραξία των τελευ­ταίων χρόνων δεν οφεί­λε­ται στην έλλειψη προ­βλη­μά­των αλλά στην δοκι­μα­σία των θεσμών στην πράξη, και ίσως στην συσ­σώ­ρευση δυνά­μεων για μεγάλης κλί­μα­κας αλλαγές στο προ­σε­χές μέλλον.