Ιδανικό φινάλε, μ’ ένα μεγάλο παράπονο του Χατζηνικήτα

Ιδα­νι­κά ολο­κλή­ρω­σε ο Ιά­λυ­σος τις υπο­χρε­ώ­σεις του στο φε­τι­νό πρω­τά­θλη­μα της Γ’ Εθνι­κής κα­τη­γο­ρί­ας. Η νίκη επί της Α.Ε. Μυ­κό­νου με 1-0, την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή στο Οι­κο­νο­μί­δειο κα­τέ­τα­ξε τους «το­ξο­βό­λους» στην 7η θέση της βαθ­μο­λο­γί­ας με απο­λο­γι­σμό 17 νίκες, 7 ισο­πα­λί­ες και 11 ήττες και δι­καί­ω­σε τη φι­λο­σο­φία τους, που είχε στο επί­κε­ντρό της τη δη­μιουρ­γία ενός κορ­μού Ρό­διων πο­δο­σφαι­ρι­στών. Μία φι­λο­σο­φία που όμως μάλ­λον δεν εκτι­μή­θη­κε όπως θα έπρε­πε από τον φί­λα­θλο κόσμο του νη­σιού για να την αγκα­λιά­σει και να τη στη­ρί­ξει εμπρά­κτως, κάτι που είναι και το με­γά­λο πα­ρά­πο­νο του προ­έ­δρου του συλ­λό­γου Μι­χά­λη Χα­τζη­νι­κή­τα. Ο επι­κε­φα­λής των «ερυ­θρο­κί­τρι­νων» το δια­τύ­πω­σε στις δη­λώ­σεις που έκανε λίγη ώρα μετά την ολο­κλή­ρω­σε του αγώνα της Κυ­ρια­κής, μοι­ρά­ζο­ντας ταυ­τό­χρο­να συγ­χα­ρη­τή­ρια σε όλους αυ­τούς που πά­λε­ψαν τόσο για να κρα­τη­θεί η ομάδα στην κα­τη­γο­ρία, αλλά και να λει­τουρ­γή­σει ο σύλ­λο­γος:

«Ο πρώ­τος στό­χος ήταν να σω­θού­με όσο πιο γρή­γο­ρα γί­νε­ται. Ήταν ένα πρω­τά­θλη­μα πάρα πολύ δύ­σκο­λο με πάρα πολύ καλές ομά­δες. Εί­χα­με ου­σια­στι­κά ένα μικρό μπά­τζετ για την κα­τη­γο­ρία. Η φι­λο­σο­φία μας ήταν να δώ­σου­με ευ­και­ρί­ες στους Ρο­δί­τες πο­δο­σφαι­ρι­στές, στα τα­λέ­ντα του νη­σιού συν κά­ποια παι­διά που ήταν πιο έμπει­ρα, που έπαι­ζαν στο το­πι­κό πρω­τά­θλη­μα Δω­δε­κα­νή­σου και τους ξέ­ρα­με και τους εμπι­στευ­τή­κα­με. Θέλω να δώσω συγ­χα­ρη­τή­ρια σε όλα τα παι­διά, στο προ­πο­νη­τι­κό επι­τε­λείο. Έχω πα­ρά­πο­να από τον κόσμο, δεν στή­ρι­ξε τόσο την ομάδα. Σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις και σε αυτές τις κα­τη­γο­ρί­ες η δύ­να­μη της κάθε ομά­δας του νη­σιού θα πρέ­πει να είναι ο κό­σμος της. Έχω πάει σε όλες τις ομά­δες και δεν βλέπω κόσμο στα γή­πε­δα. Προ­βλη­μα­τί­ζο­μαι πάρα πολύ να βλέπω κόσμο μόνο στα το­πι­κά ντέρ­μπι. Για να μπο­ρέ­σουν αυτές οι ομά­δες σε αυτές τις κα­τη­γο­ρί­ες να έχουν συ­νέ­χεια γιατί τα έξοδα είναι τε­ρά­στια, θα πρέ­πει να υπάρ­χει η στή­ρι­ξη του κό­σμου.

Το να πλη­ρώ­σεις ένα ει­σι­τή­ριο και να είσαι κοντά στην ομάδα στη­ρί­ζο­ντας αυτά τα παι­διά πι­στεύω πως είναι το λι­γό­τε­ρο για μία ομάδα που πα­λεύ­ει με τόσα έξοδα.

Πι­στεύω πως ο κό­σμος έχει άλλα εν­δια­φέ­ρο­ντα στο νησί. Ασχο­λεί­ται μόνο με τον του­ρι­σμό, δεν τους αρέ­σει το πο­δό­σφαι­ρο, δεν τους αρέ­σει ο αθλη­τι­σμός. Είναι ένα τε­ρά­στιο κε­φά­λαιο αυτό. Προ­σπα­θού­με για το κα­λύ­τε­ρο. Ίσως κά­να­με κι εμείς κά­ποια λάθη και να μην προ­σεγ­γί­σα­με τον κόσμο όσο θέ­λα­με. Θα το δούμε στο μέλ­λον τι άλλο μπο­ρού­με να κά­νου­με. Αλλά το να έρ­θεις και να δεις αυτά τα παι­διά σε αυτέ στις ηλι­κί­ες και να είναι Ρο­δι­τό­που­λα το αξί­ζουν να δώ­σεις 10 ευρώ να έρ­θεις να χει­ρο­κρο­τή­σεις αυτά τα παι­διά.

Τε­λεί­ω­σε ο πρώ­τος στό­χος, συγ­χα­ρη­τή­ρια στα παι­διά, στο προ­πο­νη­τι­κό επι­τε­λείο, σε όσο κόσμο ήταν κοντά μας από την αρχή και μας πί­στε­ψε, στους συ­νερ­γά­τες μου και αφήνω στο τέλος και τα παι­διά της διοί­κη­σης που εί­μα­στε όλα αυτά τα χρό­νια μία παρέα και πα­λεύ­ου­με να έχου­με ψηλά την ομάδα που λέ­γε­ται Ιά­λυ­σος. Επί­ση­ςμ αυτοί που κρα­τά­νε και είναι δίπλα μας είναι οι χο­ρη­γοί μας, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου, τους ευ­χα­ρι­στώ μέσα από την καρ­διά μου γιατί χωρίς αυ­τούς δύ­σκο­λα θα μπο­ρού­σα­με να στα­θού­με στην κα­τη­γο­ρία.

Έχου­νε βάλει και αυτοί το λι­θα­ρά­κι τους για να δια­φη­μί­ζει η ομάδα το δω­δε­κα­νη­σια­κό πο­δό­σφαι­ρο και το νησί μας».